เราเริ่มหวั่นไหว แต่เขากำลังจะหายไป

เราชอบผู้ชายคนนึ่ง...เราว่าเขาน่ารักดี เราหวั่นไหวเวลาเราเห็นเขา....บางครั้งที่เราเดินผ่านเขา เราเห็นว่าเขามองเราทุกครั้ง แล้วเพื่อนร่วมงานของเขาก็แซวเราทั้งสองคน แต่เราไม่เคยคุยกัน เพราะสายงานของเราส

มีเพื่อนผุชายคนนึ่ง เราและเขาสนิทกันไม่มากหรอกค้ะ เราชอบหยอกล้อกัน จนเพื่อนในห้องแซว ว่าชอบกัน เราก้อไม่ได้คิดอะไร แซวไปแซวมา เราก้อรุ้สึกหวั่นไหวกะเพื่อนคนนั้น เราก้อได้แค่แอบ ชอบ เพราะเพื่อนเขากะมีเ

เรื่องมีอยู่ว่ามีพี่คนนึ่งมาชอบเราเขาเป็นพี่ที่ทำงานตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรจนวันนึ่งเขาเข้ามาสารภาพกับเราความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ถูกเลยเขามีแฟนแล้วนะแต่เขามารู้สึกกับเราจนเราหวั่นไหวตาม ตอนทำงาน:)ก็มีความ

คือเรามีเพื่อนคนนึ่งที่คอยช่วยเหลือเรา คอยให้คำปรึกษา เล่นกันค่อนข้างถึงเนื้อถึงตัวแต่เราก็ไม่ได้คิดอะไรจะกระทั่งวันหนึ่งเพื่อนให้นั่งล้อมวงแล้วใช้ปากกาหมุน หัวปากกาชี้ไปที่ใคร คนนั้นต้องเป็นคนท้า อีก

อยู่ดีๆก็มีความรู้สึกแบบนี้เข้ามาคือ....ไม่อยากรับรู้อะไรจากใครไม่อยากทำอะไร อยู่ๆความคิดก็เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อน คืออยู่ๆโลกใบนี้ของเราก็เปลี่ยนเป็นสีเทาเวลาเรียนก็เรียนได้ปกติแต่มันรู้สึกไม่มีความสุข

คือเรามีแฟนคน1คบมา3ปีแล้วค่ะที่ผ่านมาก็มีทะเลาะกันเหมือนคู่รักปกติแต่พอถึงจุดนึ่งเรารู้สึกอิ่มตัวแล้วแต่ก็รู้สึกไม่อยากเลิกแต่เราก็เบื่อพอเราบอกเลิกเขาก็ไม่ยอมเลิก เราเลยทนอยู่มาเรื่อยๆแต่ตอนนี้เราเริ

เรากับเค้าอยู่ห้องเดียวกันค่ะแต่คนละกลุ่ม เค้าชอบมาหอมแก้มเราทุกวัน จุ้ปแก้ม กอด เวลาว่างที่ไม่ได้เรียนก็จะมานอนหนุนแขนเรานอนกอดเราตลอด จนเพื่อนๆแซว เราหวั่นไหวมากจนทำให้เราชอบเค้า แต่เราไม่รู้ว่าเค้

ทำยังไงให้เข้าหาเขาได้ค่ะ พอดีเราปลื้มพี่เขามาตั้งแต่มอต้นแล้ว.. จนตอนนี้อยู่มอปลาย อีกอย่างหนูเป็นคนจีบไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ พี่เขาเป็นรุ่นพี่หนูปีนึ่ง แล้วนิสัยคร่าวๆของเขาน่าจะออกไปทางติ๋มๆ เรียนเก่