เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเคยคบกัลผู้ชายคนนึงตั้งแต่ตอนมัธยม เขาเป็นรุ่นน้องผมสองปี ตอนนั้นคบได้ประมาณ 1 ปี แล้วเขาก็ไปเรียนต่อต่างประเทศ 2 ปี ซึ่งก่อนที่เขาจะไปผมก็มัวยุ่งกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แล้วน้องเขาก็คงยุ่งกับเรื่องไปเรียนต่อทำให้เราไม่ได้คุยกัน และก่อนที่เขาจะไปเขาก็สัญญากับผมว่า เขาจะกลับมาหาผม สุดท้าย...เวลาผ่านไป แค่ 2 เดือนเขาก็เหมือนจะคบกับคนที่ีอยู่ที่นั่น และเหตุผลที่เขาบอกผมก็คือ "เหงาและต้องการคนอยู่ข้างๆ" ผมก็เลยตัดสินใจหยุดคุยกับเขา แต่บอกครงๆนะคับว่าผมก็ยังคงรักเขาอยู่ แต่ก็พยายามลืม และหลังจากนั้นผมก็ไม่คบใคร เพราะผมยังรักเขาอยู่และไม่อยากจะคบเพื่อลืมใคร และใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอย฿่กับเพื่อนมันก็มีความสุขดี แต่เวลาที่เพื่อนไปกับแฟนมันก็เหงา 555555+ จนเกือบจะลืมได้แล้วคับ
แล้วพอวันนึง เขากลับมาเรียนต่อที่มหาลัยสีชมพู (ผมเรียนมหาลัยสีแหลืองแดง) แล้วบังเอิญได้เจอกัน เขาก็ทักผมแล้วก็บอกว่าเขาก็ยังไม่ลืมผม บอกตามตรงผมรู้สึกดีใจมาก แล้วก็คุยกันอีกครั้งนึง คุยได้ไม่นานครับผมก็รู้ว่าเขาก็คุยกับคนอื่นเหมือนกัน บอกตามตรงผมเสียใจมาก แต่ก็อย่างที่บอกครับเพราะเขาเป็นรักครั้งแรกของผม ผมให้อภัยเขาครับ จนวันนึงเขาบอกว่า "ขอมีอะไรกับผม" ผมก็บอกว่ายังไม่พร้อม สุดท้ายเขาก็ขอเลิกกับผม (ร้องไห้นานเลยละ ที่ไม่ยอมก็เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ผมอยากจะให้กับคนจะอยู่กับผมตลอดไป) และตอนนี้ผมก็ยังไม่ลืมเขานะคับ ผมก็ไม่ยอมคบใคร จนเพื่อนสงสัยว่าทำไมผมยังไม่มีแฟน (เพื่อนไม่รู้คับ 5555) ผมก็ยังพยายามคุยกับเขาคับ คุยในฐานะคนเคยรู้จักกัน แค่ได้คุยผมก็ดีใจ เขาก็เหมือนอยากคุยบ้างไม่อยากคุยบ้าง บางทีเห็นเขาไปเที่ยวกับคนอื่นคบกับคนอื่น มันก็แอบรู้สึกหวงหึงอืจฉา แต่ก็ทำไรไม่ได้ ผมก็เลยกลับมาคิดว่าถ้าวันนั้นผมตอบตกลงที่จะมีอะไรกับเขา ผมก็อาจจะได้เป็นคนที่อยู่ข้างๆเขา และตอนนี้เหมือนเขาจะโสดผมก็เลยอยากกลับไปคบกับเขา แต่ก็คงมีสิ่งเดียวที่มำให้เขายอมคบกับผมก็คือ ผมมีอะไรกับเขา
***ผมเลยอยากจะถามว่า ผมโง่ใช่มั้ยครับที่จะเอาตัวเองเข้าแรกเพื่อความรัก***
***แต่ที่ผมจะยอมก็เพราะ"รัก"***
ถ้าผมยอมมี Sex กับเขาแล้วเขารักผม ผมก็ยอมคับ
แล้วพอวันนึง เขากลับมาเรียนต่อที่มหาลัยสีชมพู (ผมเรียนมหาลัยสีแหลืองแดง) แล้วบังเอิญได้เจอกัน เขาก็ทักผมแล้วก็บอกว่าเขาก็ยังไม่ลืมผม บอกตามตรงผมรู้สึกดีใจมาก แล้วก็คุยกันอีกครั้งนึง คุยได้ไม่นานครับผมก็รู้ว่าเขาก็คุยกับคนอื่นเหมือนกัน บอกตามตรงผมเสียใจมาก แต่ก็อย่างที่บอกครับเพราะเขาเป็นรักครั้งแรกของผม ผมให้อภัยเขาครับ จนวันนึงเขาบอกว่า "ขอมีอะไรกับผม" ผมก็บอกว่ายังไม่พร้อม สุดท้ายเขาก็ขอเลิกกับผม (ร้องไห้นานเลยละ ที่ไม่ยอมก็เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ผมอยากจะให้กับคนจะอยู่กับผมตลอดไป) และตอนนี้ผมก็ยังไม่ลืมเขานะคับ ผมก็ไม่ยอมคบใคร จนเพื่อนสงสัยว่าทำไมผมยังไม่มีแฟน (เพื่อนไม่รู้คับ 5555) ผมก็ยังพยายามคุยกับเขาคับ คุยในฐานะคนเคยรู้จักกัน แค่ได้คุยผมก็ดีใจ เขาก็เหมือนอยากคุยบ้างไม่อยากคุยบ้าง บางทีเห็นเขาไปเที่ยวกับคนอื่นคบกับคนอื่น มันก็แอบรู้สึกหวงหึงอืจฉา แต่ก็ทำไรไม่ได้ ผมก็เลยกลับมาคิดว่าถ้าวันนั้นผมตอบตกลงที่จะมีอะไรกับเขา ผมก็อาจจะได้เป็นคนที่อยู่ข้างๆเขา และตอนนี้เหมือนเขาจะโสดผมก็เลยอยากกลับไปคบกับเขา แต่ก็คงมีสิ่งเดียวที่มำให้เขายอมคบกับผมก็คือ ผมมีอะไรกับเขา
***ผมเลยอยากจะถามว่า ผมโง่ใช่มั้ยครับที่จะเอาตัวเองเข้าแรกเพื่อความรัก***
***แต่ที่ผมจะยอมก็เพราะ"รัก"***