สวัสดีค่ะ ฉันสมัครสมาชิกมาตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้โพสสักเท่าไหร่ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ
ครอบครัวฉัน มีพี่น้องอยู่ 2 คน คือฉันกับน้องชาย เราเป็นคนที่ห้าวๆแก่นๆ จะชอบเอาเปรียบน้องตลอด (ตอนยังเป็นเด็ก) ไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวกับการที่เราโตขึ้นมาหรือเปล่า ฉันมาเรียนโรงเรียนสตรีล้วน ตั้งแต่ ม.1 เลยไม่ค่อยได่อยู่กับน้องเท่าไหร่ ฉันเป็นเหมือนเด็กวัยรุ่นที่ ทั้งเกเร ติดเพื่อนสาว สร้างปัญหาให้พ่อกับแม่มาตลอด จนพ่อกับแม่ต้องไปห้องปกครอง ทุกๆเทอม เกรดเฉลี่ยก็ไม่ดี แต่กลับกัน น้องชายฉันอาจจะเรียนได้ในเกรด ปกติแต่น้องชายไม่เคยสร้างความลำบากใจให้ครอบครัวเลย และพ่อกับแม่ไม่ค่อยดุด่าเท่าไหร่ น้องชายฉันจะรู้ถึงปัญหาของฉันมาตลอด อาจจะเป็นเพราะฉันเกเรก็เป็นได้ น้องเลยไม่อยากให้พ่อแม่เสียใจ ของต่างๆที่พ่อแม่ซื้อให้ ฉันจะได้ก่อนน้องตลอด และน้องก็จะได้รับของต่อจากฉันบ้าง เช่นเสื้อผ้า พอน้องเริ่มโตเป็นหนุ่ม น้องชายฉันก็ได้มีโอกาสได้เข้าไปเรียนการอาชีพในตัวจังหวัด เราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน กลับบ้านถึงเจอบ้าน เพราะช่วงนั้นฉันขึ้นมหาลัยพอดี และคนละจังหวัด ตอนที่ฉันอยู่มหาลัย ฉันยังสร้างเรื่องมากมาย เช่น รถคว่ำ รถชน แต่ก็เรียนมาจนจบ สังเกตดูนะคะ น้องชายฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย พ่อแม่ไม่เคยดุด่า อะรน้อง เวลาด่าน้องชายก็จะเงียบขึม ไม่พูดกับพ่อแม่ กดดันพ่อกับแม่ หน้าบึ้ง เลยทำให้พ่อกับแม่ เริ่มตามใจน้อง ไม่ว่าจะซื้อ จะทำไร ไม่เคยจะด่าจะว่าไร เพราะอาจจะเหนว่ากลัวน้องว่ามีแต่เอาใจใส่เรา ทั้งๆที่เราเกเร แต่ที่ผ่านมา มีอยู่ 1 ครั้ง ที่ทำให้น้องชาย อาจจะเกลียดเราไปเลย เพราะทะเลาะกันและฉันก็ด่าน้อง ตามปมและปัญหาที่น้องเคยก่อ (ไม่ขอแจงรายละเอียดนะคะ) หลังจากนั้นมา เหมือนน้องชายฉันจะเริ่มไม่ชอบฉันและเกลียดฉันมาเรื่อยๆแต่ยังคงไม่มาก จนวันนึง น้องชายได้มีครอบครัวของตัวเอง ตอนที่น้องสะไภ้ตั้งครรภ์ เราก็ทำงานเกี่ยวกับพัฒนาการเด็ก และน้องชายน้องสะไภ้ก็มีปัญหาครอบครัวจนน้องสะไภ้มาปรึกษา ว่าจะทำยังไง ทำให้เราเข้าข้างน้องสะไภ้มากๆ และด่าน้องต่างๆนานๆ แต่ด้วยความเป็นห่วง เพราะกลัวมีผลกระทบกับลูกในท้อง ด้วยเหตุการณ์นี้ เราก็รู้สึกว่าน้องชายเกลียดเราชัดเจนมากๆ ส่วนฉันก็รู้สึกผิดที่ว่าน้องจนถึงทุกวันนี้ และไม่เพียงเท่านั้น ตอนที่น้องสะไภ้ฉันคลอดลูกได้หลายๆเดือน หลานยังไม่ถึง 6 เดือนแล้วเขาเอาผลไม้ให้ลูกกิน พอฉันเตือนว่าท้องเด็กยังไม่ดี ก็ทำให้ครอบครัวของน้องชาย ไม่ชอบฉัน แต่ก่อนหน้านั้น ฉันเป็นห่วงทุกๆเรื่องของพวกเขา ฉันคิดว่าเขาคือคนในครอบครัวฉัน อยากทำไรไม่เคยห้าม สนับสนุนทุกเรื่อง ไปเยี่ยมเยือน ช่วยเหลือตอนที่น้องสะไภ้ไปฝากครรภ์ เรื่องหลายๆเรื่องที่พอช่วยได้ก็ช่วย เพราะพวกเขาคือครอบครัวฉัน แต่เหมือนยิ่งทำเท่าไหร่ มันก็ลบคำที่ฉันเคยทำกับน้องชายไม่ได้ ในปัญหาครอบครัวเรื่องนี้แม่กับพ่อก็รู้แม่จะเป็นคนกลางคอยสอนคอยเตือนให้ฉันควรทำยังไง สุดท้าย ฉันก็ทำในสิ่งดีๆต่อไป มีปัญหาอะไรก็ไม่ไปยุ่ง คุยกันปกติแต่ไม่สนิทใจ และเรื่องราวไม่เพียงแค่นั้น เหตุการณ์สุดท้ายนี้เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันต้องมาระบายในโพสนี้ ฉันได้ย้ายงานจากที่เดิม มาเป็นพนักงานราชการที่ทำงานในตัวเมืองที่มั่นคงกว่างานเดิม ก่อนสอบฉันปรึกษากับแม่เยอะเกี่ยวกับงาน แม่บอก ตั้งใจสอบสอบให้ได้แม่จะดาวน์บ้านให้ แว๊บแรก ฉันเห็นว่าถ้าฉันสอบได้จะได้บ้านของครอบครัวของฉันซึ่งรวมครอบครัวน้องชายด้วย ฉันจึงไปทำบุญกับน้องชายแล้วก็พูดกับพระว่า "ถ้าสอบได้จะได้บ้าน แม่จพดาวน์บ้านให้ " ฉันไม่ได้อยากได้หรือเอาเปรียบน้อง เพราะบ้านหฃังนี้ ฉันผ่อน 60 % ที่คุยกับแม่ไว้ และการทำเรื่องบ้าน คนที่สามารถกู้บ้านได้ จะเป็นน้อง พ่อ แม่ จึงทำให้พ่อ กับน้องชาย ไม่พอใจ แต่ก็ทำเรื่องให้ หลังจากนั้นเราไม่เคยรู้เลยว่าน้องชาย ไม่พอใจอย่างมาก เพราะเหมือนกับว่า ทำไมแม่ต้องให้เราทุกอย่าง ตอนนี้น้องชายฉันทำงานรัฐวิสหกิจ มีรถที่แม่ซื้อสดให้ มีเงินที่แม่ให้เพิ่มเดือนละ 5000 ถาว่าฉันอิจฉามั้ย ไม่เคยเลยค่ะ อยากบอกว่ายินดีมากๆ ที่น้องได้สิ่งเหล่านั้น ที่พ่อแม่ให้ ตลอดที่ผ่านมาน้องชายฉันอยากได้อะไรจากแม่แต่ไม่ได้ ฉันก็คอยอธิบายให้แม่ฟังว่า ให้น้องเถอะ ทุกๆอย่างที่น้องชายฉันได้ ฉํนจะชื่นชมด้วยทุกครั้ง จนเรื่องบ้าน ทำให้เห็นชัดเจนมาก ว่าน้องเกลียดเราแค่ไหน แม่ก็เป็นคนกลางอีกเช่นเคย คุยกับน้องชายก็ได้คำตอบว่า น้องไม่พอใจ ที่แม่ให้มีบ้าน เขามองว่าาทำไมเราได้มากกว่าเขาทุกอย่าง ถึงวันนี้เราลำบากใจ เสียใจ และเครียดมากๆ กับการที่น้องชายที่ฉันรักคนเดียวเขาคอยมองว่าเราเอาเปรียบตลอด โดยไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองได้ไม่เคยมีใครมานั่งอิจฉาเขาเลย ฉันควรจะทำยังไง เครียดเพราะแคร์เขา แคร์พ่อกับแม่ กลัวว่า สมมติพ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว ท่านจะตายตาหลับได้ยังไง ในเมื่อทรัพย์สินพี่น้องสองคน ยังเป็นอย่างนี้ ฉันไม่มีปัญหาขึ้นอยู่กับแม่จะทำยังไง เพราะตัวฉันไม่มีครอบครัวตัวคนเดียว ถึงตายไปก็ตกอยู่ที่ทายาทฝั่งน้องชาย ทุกอย่างต้องตกเป็นของเขาอยู่แล้ว ขนาดเราจ่ายค่าบ้าน เขายังตอบแบบว่าความหมายว่ากูยังเกลียดนะ ไรงี้
สุดท้าย มีไรจะบอกน้องชายคนนี้นะคะ เผื่อเขาเข้ามาอ่านจะได้รู้ถึงความรู้สึกพี่คนนี้ที่มีแค่เขา และพ่อแม่ที่เป็นสายเลือดเดียวกัน
......... " ขอโทษที่ผ่านมาเคยทำอะไรไม่ดี ทั้งเรื่องปัญหา การพูดใส่แบบร้ายแรง หลายๆเหตุการณ์ มันทำให้เขารู้สึกแย่จนถึงทุกวันนี้ เลยพยายามทำดีเพื่อให้รู้ว่าเค้ารักน้องชายคนนี้ของเค้ามากแค่ไหน ทุกอย่างที่เขาได้เพราะโอกาส เวลา มันเลยได้ เค้าสามารถดูแลตัวเองได้ และกว่าจะทำให้แม่เชื่อใจทั้งๆที่เค้าเกเรแค่ไหน มันยากมากๆ บางครั้งเตงก็รู้ว่าแค่เค้าพูดแม่ยังไม่เชื่อ เพราะเค้าทำลายความไว้ใจหลายๆครั้ง แต่รู้มั้ย ทุกๆเหตุการณ์ในชีวิต เค้าไม่ได้ทำเพื่อพ่อแม่อย่างเดียว เค้าทำเพื่อครอบครัวด้วย เค้าไม่มีใจที่เกลียดอิจฉาใครเลยแม่กระทั้งครอบครัวเตง เตงยังโชคดีกว่าเค้าแค่ไหน สิ่งที่เตงต้องการ พ่อแม่ไม่เคยด่า เค้าไม่เคยคิดน้อยใจว่าทำไม แถมชื่นชมด้วยซ้ำ อันไหนที่เตงไม่ได้ เค้าก็ขอแม่ให้ อะไรที่เค้าช่วยครอบครัวเตงได้ เค้าทำอย่างเต็มที่ ทั้งๆที่รู้ว่าครอบครัวเตงไม่ได้ชอบเค้าเลย แล้วที่ทำเป็นดีไม่ใช่ทำเพราะแม่บอก แต่ในใจบริสุทธิ์ที่จะทำดี เพราะเตงคือคนที่เค้าต้องรักลองจากพ่อแม่ ต่อไปคิดถึงจิตใจพ่อกับแม่บ้าง หรือคิดมากกว่านี้บ้าง คนที่เป็นพี่อย่างเค้าที่เตงเหนตลอดมา มันเอาเปรียบเตงหมดเลยหรอ มันไม่เคยพูดดีทำดีด้วยเลยหรอ เค้าแค่อยาบอกว่าเค้ามีเตงเป็นน้องชายคนเดียว คนเดียวที่เค้าทำไรไม่ได้ อยากจะให้เข้าใจกัน เพราะของทุกอย่างในชีวิต ก็จะตกเป็นของครอบครัวเตง เพราะเตงไม่มองเค้าเป็นพี่เลยคิดว่าจะมาเอาเปรียบ จำไว้ คนเป็นพี่น้องกัน ไม่มีวันไม่รักกันหรอก จนวันตายก็ยังรัก ถึงจะมีปัญหาอะไร วันนี้จงรู้ไว้ "
ของให้รู้ไว้ ฉันรักนายเสมอ และไม่เคยเอาเปรียบ
แด่น้องชายคนเดียวของฉัน ที่เกลียดฉันยิ่งกว่าใคร
ครอบครัวฉัน มีพี่น้องอยู่ 2 คน คือฉันกับน้องชาย เราเป็นคนที่ห้าวๆแก่นๆ จะชอบเอาเปรียบน้องตลอด (ตอนยังเป็นเด็ก) ไม่รู้ว่ามันจะเกี่ยวกับการที่เราโตขึ้นมาหรือเปล่า ฉันมาเรียนโรงเรียนสตรีล้วน ตั้งแต่ ม.1 เลยไม่ค่อยได่อยู่กับน้องเท่าไหร่ ฉันเป็นเหมือนเด็กวัยรุ่นที่ ทั้งเกเร ติดเพื่อนสาว สร้างปัญหาให้พ่อกับแม่มาตลอด จนพ่อกับแม่ต้องไปห้องปกครอง ทุกๆเทอม เกรดเฉลี่ยก็ไม่ดี แต่กลับกัน น้องชายฉันอาจจะเรียนได้ในเกรด ปกติแต่น้องชายไม่เคยสร้างความลำบากใจให้ครอบครัวเลย และพ่อกับแม่ไม่ค่อยดุด่าเท่าไหร่ น้องชายฉันจะรู้ถึงปัญหาของฉันมาตลอด อาจจะเป็นเพราะฉันเกเรก็เป็นได้ น้องเลยไม่อยากให้พ่อแม่เสียใจ ของต่างๆที่พ่อแม่ซื้อให้ ฉันจะได้ก่อนน้องตลอด และน้องก็จะได้รับของต่อจากฉันบ้าง เช่นเสื้อผ้า พอน้องเริ่มโตเป็นหนุ่ม น้องชายฉันก็ได้มีโอกาสได้เข้าไปเรียนการอาชีพในตัวจังหวัด เราก็ไม่ค่อยได้เจอกัน กลับบ้านถึงเจอบ้าน เพราะช่วงนั้นฉันขึ้นมหาลัยพอดี และคนละจังหวัด ตอนที่ฉันอยู่มหาลัย ฉันยังสร้างเรื่องมากมาย เช่น รถคว่ำ รถชน แต่ก็เรียนมาจนจบ สังเกตดูนะคะ น้องชายฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย พ่อแม่ไม่เคยดุด่า อะรน้อง เวลาด่าน้องชายก็จะเงียบขึม ไม่พูดกับพ่อแม่ กดดันพ่อกับแม่ หน้าบึ้ง เลยทำให้พ่อกับแม่ เริ่มตามใจน้อง ไม่ว่าจะซื้อ จะทำไร ไม่เคยจะด่าจะว่าไร เพราะอาจจะเหนว่ากลัวน้องว่ามีแต่เอาใจใส่เรา ทั้งๆที่เราเกเร แต่ที่ผ่านมา มีอยู่ 1 ครั้ง ที่ทำให้น้องชาย อาจจะเกลียดเราไปเลย เพราะทะเลาะกันและฉันก็ด่าน้อง ตามปมและปัญหาที่น้องเคยก่อ (ไม่ขอแจงรายละเอียดนะคะ) หลังจากนั้นมา เหมือนน้องชายฉันจะเริ่มไม่ชอบฉันและเกลียดฉันมาเรื่อยๆแต่ยังคงไม่มาก จนวันนึง น้องชายได้มีครอบครัวของตัวเอง ตอนที่น้องสะไภ้ตั้งครรภ์ เราก็ทำงานเกี่ยวกับพัฒนาการเด็ก และน้องชายน้องสะไภ้ก็มีปัญหาครอบครัวจนน้องสะไภ้มาปรึกษา ว่าจะทำยังไง ทำให้เราเข้าข้างน้องสะไภ้มากๆ และด่าน้องต่างๆนานๆ แต่ด้วยความเป็นห่วง เพราะกลัวมีผลกระทบกับลูกในท้อง ด้วยเหตุการณ์นี้ เราก็รู้สึกว่าน้องชายเกลียดเราชัดเจนมากๆ ส่วนฉันก็รู้สึกผิดที่ว่าน้องจนถึงทุกวันนี้ และไม่เพียงเท่านั้น ตอนที่น้องสะไภ้ฉันคลอดลูกได้หลายๆเดือน หลานยังไม่ถึง 6 เดือนแล้วเขาเอาผลไม้ให้ลูกกิน พอฉันเตือนว่าท้องเด็กยังไม่ดี ก็ทำให้ครอบครัวของน้องชาย ไม่ชอบฉัน แต่ก่อนหน้านั้น ฉันเป็นห่วงทุกๆเรื่องของพวกเขา ฉันคิดว่าเขาคือคนในครอบครัวฉัน อยากทำไรไม่เคยห้าม สนับสนุนทุกเรื่อง ไปเยี่ยมเยือน ช่วยเหลือตอนที่น้องสะไภ้ไปฝากครรภ์ เรื่องหลายๆเรื่องที่พอช่วยได้ก็ช่วย เพราะพวกเขาคือครอบครัวฉัน แต่เหมือนยิ่งทำเท่าไหร่ มันก็ลบคำที่ฉันเคยทำกับน้องชายไม่ได้ ในปัญหาครอบครัวเรื่องนี้แม่กับพ่อก็รู้แม่จะเป็นคนกลางคอยสอนคอยเตือนให้ฉันควรทำยังไง สุดท้าย ฉันก็ทำในสิ่งดีๆต่อไป มีปัญหาอะไรก็ไม่ไปยุ่ง คุยกันปกติแต่ไม่สนิทใจ และเรื่องราวไม่เพียงแค่นั้น เหตุการณ์สุดท้ายนี้เป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันต้องมาระบายในโพสนี้ ฉันได้ย้ายงานจากที่เดิม มาเป็นพนักงานราชการที่ทำงานในตัวเมืองที่มั่นคงกว่างานเดิม ก่อนสอบฉันปรึกษากับแม่เยอะเกี่ยวกับงาน แม่บอก ตั้งใจสอบสอบให้ได้แม่จะดาวน์บ้านให้ แว๊บแรก ฉันเห็นว่าถ้าฉันสอบได้จะได้บ้านของครอบครัวของฉันซึ่งรวมครอบครัวน้องชายด้วย ฉันจึงไปทำบุญกับน้องชายแล้วก็พูดกับพระว่า "ถ้าสอบได้จะได้บ้าน แม่จพดาวน์บ้านให้ " ฉันไม่ได้อยากได้หรือเอาเปรียบน้อง เพราะบ้านหฃังนี้ ฉันผ่อน 60 % ที่คุยกับแม่ไว้ และการทำเรื่องบ้าน คนที่สามารถกู้บ้านได้ จะเป็นน้อง พ่อ แม่ จึงทำให้พ่อ กับน้องชาย ไม่พอใจ แต่ก็ทำเรื่องให้ หลังจากนั้นเราไม่เคยรู้เลยว่าน้องชาย ไม่พอใจอย่างมาก เพราะเหมือนกับว่า ทำไมแม่ต้องให้เราทุกอย่าง ตอนนี้น้องชายฉันทำงานรัฐวิสหกิจ มีรถที่แม่ซื้อสดให้ มีเงินที่แม่ให้เพิ่มเดือนละ 5000 ถาว่าฉันอิจฉามั้ย ไม่เคยเลยค่ะ อยากบอกว่ายินดีมากๆ ที่น้องได้สิ่งเหล่านั้น ที่พ่อแม่ให้ ตลอดที่ผ่านมาน้องชายฉันอยากได้อะไรจากแม่แต่ไม่ได้ ฉันก็คอยอธิบายให้แม่ฟังว่า ให้น้องเถอะ ทุกๆอย่างที่น้องชายฉันได้ ฉํนจะชื่นชมด้วยทุกครั้ง จนเรื่องบ้าน ทำให้เห็นชัดเจนมาก ว่าน้องเกลียดเราแค่ไหน แม่ก็เป็นคนกลางอีกเช่นเคย คุยกับน้องชายก็ได้คำตอบว่า น้องไม่พอใจ ที่แม่ให้มีบ้าน เขามองว่าาทำไมเราได้มากกว่าเขาทุกอย่าง ถึงวันนี้เราลำบากใจ เสียใจ และเครียดมากๆ กับการที่น้องชายที่ฉันรักคนเดียวเขาคอยมองว่าเราเอาเปรียบตลอด โดยไม่คิดว่าสิ่งที่ตัวเองได้ไม่เคยมีใครมานั่งอิจฉาเขาเลย ฉันควรจะทำยังไง เครียดเพราะแคร์เขา แคร์พ่อกับแม่ กลัวว่า สมมติพ่อแม่ไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว ท่านจะตายตาหลับได้ยังไง ในเมื่อทรัพย์สินพี่น้องสองคน ยังเป็นอย่างนี้ ฉันไม่มีปัญหาขึ้นอยู่กับแม่จะทำยังไง เพราะตัวฉันไม่มีครอบครัวตัวคนเดียว ถึงตายไปก็ตกอยู่ที่ทายาทฝั่งน้องชาย ทุกอย่างต้องตกเป็นของเขาอยู่แล้ว ขนาดเราจ่ายค่าบ้าน เขายังตอบแบบว่าความหมายว่ากูยังเกลียดนะ ไรงี้
สุดท้าย มีไรจะบอกน้องชายคนนี้นะคะ เผื่อเขาเข้ามาอ่านจะได้รู้ถึงความรู้สึกพี่คนนี้ที่มีแค่เขา และพ่อแม่ที่เป็นสายเลือดเดียวกัน
......... " ขอโทษที่ผ่านมาเคยทำอะไรไม่ดี ทั้งเรื่องปัญหา การพูดใส่แบบร้ายแรง หลายๆเหตุการณ์ มันทำให้เขารู้สึกแย่จนถึงทุกวันนี้ เลยพยายามทำดีเพื่อให้รู้ว่าเค้ารักน้องชายคนนี้ของเค้ามากแค่ไหน ทุกอย่างที่เขาได้เพราะโอกาส เวลา มันเลยได้ เค้าสามารถดูแลตัวเองได้ และกว่าจะทำให้แม่เชื่อใจทั้งๆที่เค้าเกเรแค่ไหน มันยากมากๆ บางครั้งเตงก็รู้ว่าแค่เค้าพูดแม่ยังไม่เชื่อ เพราะเค้าทำลายความไว้ใจหลายๆครั้ง แต่รู้มั้ย ทุกๆเหตุการณ์ในชีวิต เค้าไม่ได้ทำเพื่อพ่อแม่อย่างเดียว เค้าทำเพื่อครอบครัวด้วย เค้าไม่มีใจที่เกลียดอิจฉาใครเลยแม่กระทั้งครอบครัวเตง เตงยังโชคดีกว่าเค้าแค่ไหน สิ่งที่เตงต้องการ พ่อแม่ไม่เคยด่า เค้าไม่เคยคิดน้อยใจว่าทำไม แถมชื่นชมด้วยซ้ำ อันไหนที่เตงไม่ได้ เค้าก็ขอแม่ให้ อะไรที่เค้าช่วยครอบครัวเตงได้ เค้าทำอย่างเต็มที่ ทั้งๆที่รู้ว่าครอบครัวเตงไม่ได้ชอบเค้าเลย แล้วที่ทำเป็นดีไม่ใช่ทำเพราะแม่บอก แต่ในใจบริสุทธิ์ที่จะทำดี เพราะเตงคือคนที่เค้าต้องรักลองจากพ่อแม่ ต่อไปคิดถึงจิตใจพ่อกับแม่บ้าง หรือคิดมากกว่านี้บ้าง คนที่เป็นพี่อย่างเค้าที่เตงเหนตลอดมา มันเอาเปรียบเตงหมดเลยหรอ มันไม่เคยพูดดีทำดีด้วยเลยหรอ เค้าแค่อยาบอกว่าเค้ามีเตงเป็นน้องชายคนเดียว คนเดียวที่เค้าทำไรไม่ได้ อยากจะให้เข้าใจกัน เพราะของทุกอย่างในชีวิต ก็จะตกเป็นของครอบครัวเตง เพราะเตงไม่มองเค้าเป็นพี่เลยคิดว่าจะมาเอาเปรียบ จำไว้ คนเป็นพี่น้องกัน ไม่มีวันไม่รักกันหรอก จนวันตายก็ยังรัก ถึงจะมีปัญหาอะไร วันนี้จงรู้ไว้ "
ของให้รู้ไว้ ฉันรักนายเสมอ และไม่เคยเอาเปรียบ