รู้สึกเหมือนกันไหม? นักเขียนเรื่องสั้น

คือรู้สึกท้อมากๆ คือว่า เราชื่นชอบเรื่องสั้น แต่สำนวนมันห่วยมาก เราอายุ14ปี แต่พึ่งเริ่มหัดเขียนคะ เราเป็นพวกชอบอ่านการ์ตูนY เราเลยลองเอาไปแต่งเห็นว่าเก๋แปลกดี แต่ก็พอรู้ว่าเทียบชั้นนักเขียนเซียนไม่ได้ เราติดนิยายวัยรุ่น ใจก็อยากลองเปลี่ยนสำนวน แต่มันยากมาก แต่ถ้าให้แต่งเศร้ามันก็ได้อยู่
วันนึงเรานำผลงานโพสลงกลุ่มซึ่งรวมพลนักเขียนหลายคน แต่เหมือนจะรู้ว่าตัวเองด้อยลงเหลือเกิน ไม่โกรธใครเลยที่วิจารณ์กับรู้สึกดี แต่เราก็อยากปรับปรุงตัวให้เป็นนักเขียนที่ดีนะคะ สิ่งที่ท้อคือแรงบันดาลใจ มันดรอปลงมาเรื่อยๆ หลังแม่เสีย โอ้ย-()- หดหู่ อยากบันยายเป็นความรู้สึกจริงๆ แต่มันยากเพราะความโหวงเหวง พอรู้ข่าวแม่เสียเหมือนสึนามิคลื่นใหญ่พลัดพาร่างตนเองจนชารู้สึกจุกจนหายใจไม่ออก เพราะเรื่องนี้มันอาจทำให้แรงบันดาลใจหายไป80% เลยทีเดียว ช่วยบอกหน่อยว่าจะเรียกแรงบันดาลใจกลับคืนมาได้ยังไงคะ คือทั้งท้อเรื่องเขียน เศร้าก็เศร้า แรงบันดาลใจก็หาย ได้โปรดคะ พี่ๆ ช่วยชี้ทางสว่างให้เราที