สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าเรื่องราวความรักที่ไม่น่าจะผิดหวัง..
ก่อนอื่นต้องอธิบายก่อนนะคะ สืบเนื่องจากชื่อกระทู้ คือไม่ได้มีเจตนาจะว่าหรือกล่าวหาคนที่เรียนพยาบาลแต่อย่างใด ขอให้อ่านให้จบแล้วจะเข้าใจความหมายของเรา
เรื่องราวมีอยู่ว่า เรากำลังเรียนมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เรียนคณะที่เกี่ยวกับสายสุขภาพแต่ไม่ใช่พยาบาล ในมหาลัยจะมีการจัดการเรียนการสอนแบบคละคณะในบางวิชาทำให้เราได้รู้จักกับกลุ่มเพื่อน และมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง เวลาหลังเลิกเรียนก็จะกลับหอพร้อมกันบ้าง บางครั้งก็เจอกันที่โรงอาหารบ่อยๆในวันหยุด จึงทำให้เราได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง (สมมติชื่อย่อ อ.) เขาเป็นรูมเมทของเพื่อนเรา เรียนวิศวะ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้รู้จักกับเขา
เราเจอกับ อ. ค่อนข้างบ่อย ทุกครั้งที่เจอกันก็ทักกันแบบเพื่อนทั่วไป ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไร มีอยู่วันหนึ่งเขาแอดไลน์มา แล้วเขาก็ทักไลน์เรามา เราก็ตอบแบบปกติ แต่หลังจากวันนั้นเราก็สนทนากันผ่านไลน์แทบจะทุกเวลา และด้วยความที่เราไม่เคยมีแฟน เราก็เลยหวั่นไหว เวลาเจอหน้ากันก็เล่นกันแหย่กัน ไปเดินตลาดด้วยกัน ซ้อนท้ายจักรยานกัน ทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง ปฏิบัติตัวคล้ายคนเป็นแฟนกัน เราคุยกับ อ. อยู่หลายเดือน จากแค่เราหวั่นไหว กลายเป็นว่าเรารัก อ. เข้าแล้วเต็มๆ
แต่หลังจากที่ผ่านพ้นการสอบไฟนอลไป เรารู้สึกว่าเขาเริ่มมีอาการผิดปกติ เริ่มไม่ตอบไลน์ เวลาเจอกันก็เล่นกันน้อยลง เขาบอกอีกว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่างไปไหนด้วย (เราไม่เคยงอแงที่จะให้พาไป) แล้วเราก็เริ่มเห็นว่าในเฟซบุ๊คของเขา แอดแต่เพื่อนที่เป็นนศ.พยาบาล และเวลาเพื่อนที่เป็น นศ.พยาบาล โพสต์อะไรก็เห็น อ. ไปกดไลค์ และคอมเมนต์อยู่บ่อยๆ และหลายคนมากๆ และก็เริ่มเสียใจ พอเราถามเพื่อนของเราที่เป็นรูมเมทของ อ. เพื่อนเราก็บอกว่า จริงๆแล้ว อ. กำลังชอบ นศ.พยาบาลอยู่หลายคน คงมีแค่เราคนเดียวที่ไม่ได้เรียนพยาบาล แถม อ. ก็เคยพูดกับเพื่อนของเราว่าเขาชอบพยาบาลมากๆ
จนถึงตอนนี้เราและ อ. ไม่ได้คุยกันแล้ว อ.เขามีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนพยาบาลหลายคน ถามว่าเรายังเสียใจอยู่ไหม ตอบได้เลยว่าเสียใจมาก แต่เราก็เริ่มทำใจได้แล้วล่ะ เรามีดีไม่เท่าเขาเราก็ควรยอมรับ ที่ผ่านมาเราอาจเป็นแค่ตัวเลือกของเขา แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ แม้มันจะไม่เหมือนเดิมก็ตาม
ขอให้เธอเจอคนในแบบที่เธอชอบ และขอให้เธอมีความสุขกับคนที่เธอรัก
ไม่สมหวังในความรัก เพราะ ไม่ใช่นักศึกษาพยาบาล
ก่อนอื่นต้องอธิบายก่อนนะคะ สืบเนื่องจากชื่อกระทู้ คือไม่ได้มีเจตนาจะว่าหรือกล่าวหาคนที่เรียนพยาบาลแต่อย่างใด ขอให้อ่านให้จบแล้วจะเข้าใจความหมายของเรา
เรื่องราวมีอยู่ว่า เรากำลังเรียนมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง เรียนคณะที่เกี่ยวกับสายสุขภาพแต่ไม่ใช่พยาบาล ในมหาลัยจะมีการจัดการเรียนการสอนแบบคละคณะในบางวิชาทำให้เราได้รู้จักกับกลุ่มเพื่อน และมีเพื่อนผู้ชายคนหนึ่ง เวลาหลังเลิกเรียนก็จะกลับหอพร้อมกันบ้าง บางครั้งก็เจอกันที่โรงอาหารบ่อยๆในวันหยุด จึงทำให้เราได้รู้จักกับผู้ชายคนหนึ่ง (สมมติชื่อย่อ อ.) เขาเป็นรูมเมทของเพื่อนเรา เรียนวิศวะ และนี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราได้รู้จักกับเขา
เราเจอกับ อ. ค่อนข้างบ่อย ทุกครั้งที่เจอกันก็ทักกันแบบเพื่อนทั่วไป ตอนนั้นเราไม่ได้คิดอะไร มีอยู่วันหนึ่งเขาแอดไลน์มา แล้วเขาก็ทักไลน์เรามา เราก็ตอบแบบปกติ แต่หลังจากวันนั้นเราก็สนทนากันผ่านไลน์แทบจะทุกเวลา และด้วยความที่เราไม่เคยมีแฟน เราก็เลยหวั่นไหว เวลาเจอหน้ากันก็เล่นกันแหย่กัน ไปเดินตลาดด้วยกัน ซ้อนท้ายจักรยานกัน ทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง ปฏิบัติตัวคล้ายคนเป็นแฟนกัน เราคุยกับ อ. อยู่หลายเดือน จากแค่เราหวั่นไหว กลายเป็นว่าเรารัก อ. เข้าแล้วเต็มๆ
แต่หลังจากที่ผ่านพ้นการสอบไฟนอลไป เรารู้สึกว่าเขาเริ่มมีอาการผิดปกติ เริ่มไม่ตอบไลน์ เวลาเจอกันก็เล่นกันน้อยลง เขาบอกอีกว่าช่วงนี้ไม่ค่อยว่างไปไหนด้วย (เราไม่เคยงอแงที่จะให้พาไป) แล้วเราก็เริ่มเห็นว่าในเฟซบุ๊คของเขา แอดแต่เพื่อนที่เป็นนศ.พยาบาล และเวลาเพื่อนที่เป็น นศ.พยาบาล โพสต์อะไรก็เห็น อ. ไปกดไลค์ และคอมเมนต์อยู่บ่อยๆ และหลายคนมากๆ และก็เริ่มเสียใจ พอเราถามเพื่อนของเราที่เป็นรูมเมทของ อ. เพื่อนเราก็บอกว่า จริงๆแล้ว อ. กำลังชอบ นศ.พยาบาลอยู่หลายคน คงมีแค่เราคนเดียวที่ไม่ได้เรียนพยาบาล แถม อ. ก็เคยพูดกับเพื่อนของเราว่าเขาชอบพยาบาลมากๆ
จนถึงตอนนี้เราและ อ. ไม่ได้คุยกันแล้ว อ.เขามีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนพยาบาลหลายคน ถามว่าเรายังเสียใจอยู่ไหม ตอบได้เลยว่าเสียใจมาก แต่เราก็เริ่มทำใจได้แล้วล่ะ เรามีดีไม่เท่าเขาเราก็ควรยอมรับ ที่ผ่านมาเราอาจเป็นแค่ตัวเลือกของเขา แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้ แม้มันจะไม่เหมือนเดิมก็ตาม
ขอให้เธอเจอคนในแบบที่เธอชอบ และขอให้เธอมีความสุขกับคนที่เธอรัก