เรามีเพื่อนคนนึง เค้าเป็นแฟนเก่าเพื่อนเราตอนแรกเราเกียจเค้านะผู้ชายคนนี้เกียจมากๆด้วยๆ(เกียจแต่มันก็เพื่อนเรา)เค้าเจ้าชู้ กะล่อน ชอบกินแต่เหล้า..แต่งรถเป็นชีวิตจิตใจ..จนถึงวันสิ้นสุดที่เพื่อนผู้หญิงเราไม่ทน..(คือทั้งชายหญิงเป็นเพื่อนเราทั้งคู่) คือฝ่ายหญิงขอเลิก ฝ่ายชายก็รู้สึกผิดเสียใจที่เสียฝ่ายหญิงไป..แรกๆทั้งคู่ก็คอยปรึกษาเราตลอด จนหายไปฝ่ายผู้หญิงพอทำใจได้แต่ฝ่ายชายก็กลับมาปรึกษาเราตลอดๆ จนหลังๆเริ่มคุยนอกเรื่อง คุยกันสนิทสนมประมาน5-6เดือน หลังจากนั้นไม่รู้ความรู้สึกเราไปชอบฝ่ายชายตั้งแต่เมื่อไร..ฝ่ายชายทักมาทุกวันรายงานทุกอย่างว่าไปไหน ทำอะไร เราเริ่มไปกินข้าวด้วยกัน ดูหนัง ไปเที่ยวทะเล ไปทุกๆอย่างในวันสำคัญ(แต่เราไม่ได้มีอะไรกันนะ) เรารู้สึกผ่านมาเจ็ดเดือน เราหลงรักเค้าแคร์เค้าทั้งที่รู้ว่าเค้าเป็นคนแบบไหน เราคุยแชทกันทุกวัน เราเจอกัน เราเรียนที่เดียวกัน (จนตอนนี้พิมอยู่มันยังแชทมาเลย5555)..พอเค้าเดือนที่เก้าเราสนิทกันมากขึ้นแต่เชื่อป่ะตลอดเวลาเค้าก็ยังเจ้าชู้ มีหญิงยุตลอด แต่เราเลือกที่จะรับได้แต่เราไม่พูด..เค้าแคร์เรานะเค้าเค้าคอยหึงหวงแสดงอาการเวลาที่ใครมาคุยกับเราจนกะทั่งเดือนที่ 10. มีผู้หญิงคนนึง แอดเฟสเรามา เรารับนะ ผู้หญิงคนนี้ถามว่าเราเป็นเพื่อนสนิทผู้ชายหร๋อเพราะเห็นฝ่ายชายบอก เราเลยบอกใช่ เป็นเพื่อนสนิทกันมานานแล้ว เราเลยถามกลับฝ่ายหญิง ว่าเป็นอะไรกับฝ่ายชาย เค้าบอกเป็นแฟนคบกันมาเก้าเดือนแล้ว (เรานี้อึ้งถูกหลอกรอบที่ล้านแล้วแต่ยังทน)แต่เราไม่ถามฝ่ายชายกลับนะ เพราะเราชินกับการกระทำแบบนี้มานานแล้วจนตอนนี้ปีกว่าแล้วอ่ะ ที่เรายังคุยกันเหมือนเดิม แต่ไม่ได้เป็นอะไรกัน เค้าก็ใช้ชีวิตเหมือนเดิม กินเหล้า เจ้าชู้ แต่งรถเหมือนเดิมทุกอย่าง (เข้าใจละทำไมแฟนเก่าผู้ชายคนแรกเค้าถึงไม่ทน)สุดท้ายเรานี้แหละรับกรรมแทน จะไปมีใครใหม่ก็ไม่กล้ากลัวเป็นห่วงเค้า(กับฝ่ายชายเราเป็นเพื่อนกันมาสองปี รู้สึกดีต่อกันมาปีกว่าๆตอนนี้รวมสามปีกว่าๆ). เราควรต้องทำยังงัยในเมื่อสุดท้ายเค้าก็ยังไม่เปลี่ยนนิสัย..แต่เป็นเราที่เสียใจยุทุกวันจะเริ่มใหม่กับใครก็ไม่กล้า..ถึงจะแค่มีคนคุย แต่ต่างคนก็ต่างไม่พ้นกัน......ควรจะทำยังงัยดีสงสารตัวเอง..สงสารผู้หญิงของเค้าที่เค้าก็รักฝ่ายชายมากเหมือนกัน..?
ชอบเพื่อนตัวเอง