-----เรื่องมีอยู่ว่า-----
เค้ากับฉันเป็นเพื่อนกันมานานมากตั้งแต่สมัยประถม เรามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ถือเป็นเพื่อนที่สนิทกันเลยก็ว่าได้ แต่วันหนึ่งเค้ามาบอกรักฉัน ทำจนฉันอึ้งเลยละ
ฉันไม่รู้จะทำไงดี ฉันก็เลยปฏิเสธเค้าไปเพราะฉันไม่อยากเสียเพื่อนที่ดีที่สุดอย่างเค้าในเวลาที่เราเลิกกัน มันทำให้ฉันกลัวว่าวันนึงเราต้องได้ห่างกันแน่นอน
หลังจากวันที่ฉันปฏิเสธความรักจากเค้า เค้าก็ไม่มายุ่งกับฉันอีกเลย ยิ่งทำให้ฉันเสียใจ และตอนนี้เค้าก็มีแฟนแล้ว และแฟนของเค้าก็คือเพื่อนของฉัน
ฉันกับเค้าเจอกันแทบทุกวัน มันทำให้ฉันคิดถึงวันที่เราคุยกัน หัวเราะด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน
ทุกครั้งที่เค้าอยู่กับแฟนเค้า ฉันต้องฝืนยิ้มทั้งที่น้ำตากำลังจะไหลออกมา ฉันพยายามหลีกเพื่อไม่ให้เจอเค้า แต่ยิ่งหนีมันก็ยิ่งเจอ มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดในวันที่ฉันปฏิเสธความรักจากเค้า ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันลืมเค้าไม่ได้


ฉันต้องทำยังไง
เค้ากับฉันเป็นเพื่อนกันมานานมากตั้งแต่สมัยประถม เรามีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ถือเป็นเพื่อนที่สนิทกันเลยก็ว่าได้ แต่วันหนึ่งเค้ามาบอกรักฉัน ทำจนฉันอึ้งเลยละ
ฉันไม่รู้จะทำไงดี ฉันก็เลยปฏิเสธเค้าไปเพราะฉันไม่อยากเสียเพื่อนที่ดีที่สุดอย่างเค้าในเวลาที่เราเลิกกัน มันทำให้ฉันกลัวว่าวันนึงเราต้องได้ห่างกันแน่นอน
หลังจากวันที่ฉันปฏิเสธความรักจากเค้า เค้าก็ไม่มายุ่งกับฉันอีกเลย ยิ่งทำให้ฉันเสียใจ และตอนนี้เค้าก็มีแฟนแล้ว และแฟนของเค้าก็คือเพื่อนของฉัน
ฉันกับเค้าเจอกันแทบทุกวัน มันทำให้ฉันคิดถึงวันที่เราคุยกัน หัวเราะด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน
ทุกครั้งที่เค้าอยู่กับแฟนเค้า ฉันต้องฝืนยิ้มทั้งที่น้ำตากำลังจะไหลออกมา ฉันพยายามหลีกเพื่อไม่ให้เจอเค้า แต่ยิ่งหนีมันก็ยิ่งเจอ มันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดในวันที่ฉันปฏิเสธความรักจากเค้า ฉันไม่รู้จะทำยังไง ฉันลืมเค้าไม่ได้