อัพเดท 10 ปี กับ นิยายรัก เรื่อง เซ็งจริงๆเลย เจอผู้ชายแบบนี้

เหมือนจะหนักกว่านั้นอีกมั้งเนี้ย ยิ่งอ่านยิ่งเศร้า ไม่รู้จงเกรียดจงชั่งอะไรขนาดนั้น ความเดิมก่อนแก้ไขมีคนที่ตอบเพราะคำตอบความเดิมไปแล้วด้วย เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจผิด เหมือนจะหนักกว่านั้นอีกมั้งเน

ดีจ๊ะ น้องพลอยคุณหนูไฮโซน๊า จะสอบถามผู้หญิงใน pantip cafe ว่า ทำไมผู้หญิงชอบไม่ใส่เสื้อซ้ำคะ เพราะ อาย หรือว่าเพราะต้องการเป็นผู้นำแฟชั่น ส่วนตัวน้องพลอย เวลาเพื่อนทักว่า แก เสื้อตัวเดิม แกเสื้อเหมือ

คนดูทั้งหลายอาจจะด่ฉากนี้กันทั่วบ้านทั่วเมือง สารภาพว่าเราก็ด่า นับถือคนเขียนบทเลย เห็นก้อยเล่นแบบอ้ำอึ้งๆ หน้าเศร้าๆ พูดไม่ออกชวนอึดอัดเรานึกว่าจะเขียนบทแบบโง่ๆ "ไว้โบว์ประกวดเสร็จจะบอกนะคะ"

ในวัยเด็กเราต้องเผชิญกับการกดขี่โดยไม่ตั้งใจจากคนในครอบครัว เราโตมาในบ้านคนจีนในฐานะหลานคนแรกของตระกูล เมื่อ 17 ปีที่แล้ว ตอนนั้นเรา 4-5 ขวบ เราถูกทำให้กลายเป็นคนผิดทั้งที่เป็นเหยื่อหรือเรียกง่ายๆว่า

เราไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่พออายุเข้า 30 รู้ตัวอีกที หันซ้าย หันขวา เราไม่เหลือใครจะไว้ใจ จะเก็บความลับได้ จะปรับทุกข์ด้วยได้อีก วินาทีที่ กำลังจะจิ้มนิ้วทักหาเพื่อน ความรู้สึกไม่อยากถูกตัดสินถูกรบก

ขออนุญาตตั้งกระทู้เพื่อชวนแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนะครับ จากการสังเกตและประสบการณ์ส่วนตัว เห็นว่าการบูลลี่หรือการดูถูกกันในหมู่นักเรียน–นักศึกษา ยังเกิดขึ้นในหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอันดับการเ

เท่าที่จำเนื้อหาได้ คือ เหมือนว่านายเอกจะเลี้ยงลูกเอง ค่อนข้างลำบาก ฐานะไม่ดี แต่พระเอกฐานะดีเลยให้ลูกไปอยู่กับพระเอก ทางพระเอกก็ให้มาเจอลูกได้แค่เป็นเวลาเท่านั้น ทีนี้เหมือนมีเรื่องบางอย่าง พระเอกกับ

นั่งดูอยู่อย่างเซ็ง ถ่ายมุมมองภาพย้อนไปมา เหมือนพยายามจะยืด เนื้อหาไม่มีอะไร ถ่ายซ้ำไปมา แล้วก็ โฆษณา ยาวนาน ปรกติดูก็ไม่เคยรู้สึกอึดอัดนะ ,, นี่รอดูเพราะเห็นโปรโมทเยอะ อยากรู้ ว่า ก้อย-ลิเดีย จะลงเอย