ตอนสาวๆหลังจากเรียนจบเคยคิดอยากจะมีชีวิตคู่เหมือนคนอื่นๆเหมือนกัน แต่พอขึ้นเลข 3 ความคิดนี้มันก็ค่อยๆหายไปบวกกับสิ่งแวดล้อมหมายถึงที่ทำงานมีแต่คนโสด
จนตอนนี้อายุเกือบ 40 แล้ว เริ่มรู้สึกเหงา ไม่มีเพื่อน จขกท.มีน้องสาวที่อายุห่างกัน 1 ปีซึ่งเราสนิทกันเหมือนเพื่อนก็แต่งงานไป ก็ทำให้ไม่มีเวลาให้กันเหมือนก่อน พอมีลูกก็ยิ่งทำให้ห่างกันมากขึ้นไปอีก บวกกับเมื่อปีที่แล้วจขกท.ได้เปลี่ยนงานใหม่ ตำแหน่งหน้าที่การงานก็โตขึ้น ความรับผิดชอบ ความกดดันในการทำงานมากขึ้น ต้องเป็นคนตัดสินใจเกือบทุกเรื่อง เพื่อนที่ทำงานน้อยลง
จขกท.มานั่งคิดว่าทำไมเรารู้สึกเหงา อยากมีคนรู้ใจข้างกายจัง ก็เลยสรุปเอาเองว่าอาจจะเป็นเพราะเรื่องงาน ความกดดัน ปัญหาต่างๆจากงาน มันทำให้เราต้องการมีใครสักคนที่พร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเรา คอยให้คำปรึกษา คำแนะนำดีๆ ช่วยแก้ปัญหา และพร้อมให้กำลังใจในยามที่เรารู้สึกแย่นะ
ตอนนี้มีความรู้สึกว่ายิ่งสูงยิ่งเหงาค่ะ
จขกท.ต้องการมาแชร์ความรู้สึกและอยากจะถามเพื่อนที่วัยใกล้เคียงกันว่ามีความรู้สึกแบบนี้หรือไม่คะ หรือจัดการกับความรู้สึกแบบนี้อย่างไร
รู้สึกเหงาและอยากมีใครสักคนเมื่อตอนวัยใกล้เลขสี่
จนตอนนี้อายุเกือบ 40 แล้ว เริ่มรู้สึกเหงา ไม่มีเพื่อน จขกท.มีน้องสาวที่อายุห่างกัน 1 ปีซึ่งเราสนิทกันเหมือนเพื่อนก็แต่งงานไป ก็ทำให้ไม่มีเวลาให้กันเหมือนก่อน พอมีลูกก็ยิ่งทำให้ห่างกันมากขึ้นไปอีก บวกกับเมื่อปีที่แล้วจขกท.ได้เปลี่ยนงานใหม่ ตำแหน่งหน้าที่การงานก็โตขึ้น ความรับผิดชอบ ความกดดันในการทำงานมากขึ้น ต้องเป็นคนตัดสินใจเกือบทุกเรื่อง เพื่อนที่ทำงานน้อยลง
จขกท.มานั่งคิดว่าทำไมเรารู้สึกเหงา อยากมีคนรู้ใจข้างกายจัง ก็เลยสรุปเอาเองว่าอาจจะเป็นเพราะเรื่องงาน ความกดดัน ปัญหาต่างๆจากงาน มันทำให้เราต้องการมีใครสักคนที่พร้อมที่จะอยู่เคียงข้างเรา คอยให้คำปรึกษา คำแนะนำดีๆ ช่วยแก้ปัญหา และพร้อมให้กำลังใจในยามที่เรารู้สึกแย่นะ
ตอนนี้มีความรู้สึกว่ายิ่งสูงยิ่งเหงาค่ะ
จขกท.ต้องการมาแชร์ความรู้สึกและอยากจะถามเพื่อนที่วัยใกล้เคียงกันว่ามีความรู้สึกแบบนี้หรือไม่คะ หรือจัดการกับความรู้สึกแบบนี้อย่างไร