เรื่องที่เกิดขึ้นต่อไปนี้คือเรื่องจริง ที่คนๆนึงเคยผิดพลาดแล้วทำให้คนที่เรารักรู้สึกแย่และเสียใจ
หนูคุยกับคนๆนึง ซึ่งก็เป็นผู้หญิง เหมือนหนู แรกๆมันก็ดี เรารู้จักกันทางเฟสบุ๊ค เขาอายุน้อยกว่าหนู 5 ปี เป็นเด็กนักเรียน ม.ปลายคนนึง ที่น่ารัก นิสัยดี เฟรนลี่ แน่นอนเราก็ตกหลุมรักอย่างจัง เขาต้องการความชัดเจนใน อาทิตย์แรกที่คุยกัน แต่หนูก็ต้องการความชัดเจนกับความรู้สึกตัวเอง เพราะหนูก็อยากคบใครแบบจริงจังสักที ในช่วงที่คุยกันแรกๆ เขาก็มีใครหลายๆคนเข้ามา แต่ก็ผ่านๆไป เหมือนเขาคบผ่านๆ พอไม่มีใครเขาก็มาคุยดีกับเรา ใช้คำที่เป็นกันเอง มากกว่าคำว่าพี่น้อง พอผ่านไป 2 อาทิตย์ หนูเองก็มั่นใจ ว่าเราชอบและอยากจริงใจกับเขา คบเขา แต่ที่ไหนได้เขาก็แอบไปคุยกับคนอื่นอีก บอกว่าเราช้า สุดท้ายก้ได้แค่พี่กับน้อง เราเองก็พยายามเข้าใจ และคุยกับเขาแบบพี่น้องที่ดี
หนูก็ปล่อยให้เขาไปมีคนอื่นตามใจเขา แต่เราก็คุยเขาคนเดียวแหละค่ะ จริงใจกับเขาคนเดียว
เราคุยกันอยู่ 1 เดือน ระหว่าง1เดือนนั้น คำพูดของเขา ทำให้เราคิดไกล เหมือนเราเป็นแฟนเขาอีกคน โทรคุยกันในเวลาที่เขาเหงา ไม่มีใคร วิดีโอคอลหากันก่อนนอน ตื่นเช้ามาทักกันทุกวัน คุยกันทุกวันจนเป็นชีวิตประจำวันของหนูที่ต้องมีเขาคุยด้วยแบบนี้ ความรู้สึกก้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
หนูเลยตัดสินใจ ลงไปหาเขาที่ กทม. อ่อ ลืมบอกไป หนูเป็นคนเชียงใหม่ค่ะ
ช่วงสงกรานต์ มหาลัยปิด จึงอยากเที่ยว กทม. บ้าง เพราะเที่ยวเชียงใหม่ก้เบื่อแล้ว นั่นแหละค่ะ 3 วัน
เรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ในวันแรกที่หนูไปหาเขา เขาไปต่างจังหวัดกับครอบครัว คือเขากลับบ้านไปไหว้ ผู้เฒ่าผู้แก่เขาแหละค่ะ หนูรอเขา เกือบ 4 ชั่วโมงเพื่อมารับไปหอเขา แต่ด้วยใจที่ตั้งมั่นหนูรอค่ะ อากาศร้อน มาก หนูก้แอบบ่นเขาในแชทไลน์ ตั้งแต่ บ่าย 4 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่ม โอเคหนุรอได้ และในคืนนั้น หนูก็เข้าหอสวัสดีแม่เขา แม่เขาก้โอเคไม่ได้ว่าอะไร คืนนั้นหนูก็จะนอนของหนูเฉยๆ หนูไม่คิดล่วงเกินเขา แต่เขากลับนอนกอดหนู เอาขาพาด ทำอะไรเหมือนคนเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่แม่เขาก็นอนอยู่แบบนั้น ด้วยความรู้สึกหนูที่มีต่อเขา เราก้กอดตอบ เอาหน้าผากชนกัน จมูกชิดกัน ถึงขั้นที่ว่าเกือบจะจูบกันได้ แต่หนูก็ไม่ทำ หนูก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น ทั้งที่อีกฝั่งหนึ่งก็มีหมอนข้าง เขาจะนอนกอดแม่เขาก้ได้ แล้วทำไมทำกับเรา ? คืนนั้นหนูก็หลับไปอย่างสนิท รุ่งเช้า พวกเราก็ตื่น แม่เขาก็อยู่ในห้อง แม่เขาเข้าใจ พวกหนู เรานอนเล่นกัน เล่นโทรสับ เขาก้กอดหนูแบบนั้น เอาหน้าผากชนกัน ทั้งๆที่แม่ก็นั่งอยู่ตรงนั้น หนูก็รู้สึกดีสิคะ ดีมาก จนอยากหยุดเวลาไว้แค่ตรงนั้นเลย พอตกเย็นเราสองคนเลยตัดสินใจไปเที่ยว สีลม แหล่งเล่นน้ำสงกรานต์ของ กทม. แน่นอนสิคะ ดีใจมากที่ไปกันแค่สองคน เราเล่นน้ำกันสนุกมาก เขาจับมือเราเดิน เราจับมือเขาเดิน ผสานมือกันแน่น ราวกับเราเป็นอะไรกัน แต่เรื่องที่ไม่คาดหมายก็เกิดขึ้น แฟนของเขา ที่พึ่งบอกก่อนที่หนูจะลงไป กทม. ว่า เขาอยู่ต่างจังหวัด ยังไม่กลับกรุงเทพ ดันมาโผล่ที่สีลม เป็นไงหล่ะ แฟนเขาบอกให้เราตามหาเขา ทั้งๆที่หนูกับเขาก้ไม่รู้สถานที่ตรงนั้นด้วย หนูก็พยายามหาทางช่วยเขาหาแฟน สุดท้ายก้เจอกัน อื่อ....แล้วสถานการณ์ก็เปลี่ยนไป จากที่เดินจับมือ เราเปลี่ยนไปจับมือแฟนเขา เรากลายเป็นคนที่เดินตามหลังบ้าง นำหน้าบ้าง ก้ได้แต่ยิ้มและทำตัวสนุกไป แต่ในใจไม่ใช่เลย มันอึดอัดมาก ที่ต้องเป็นแบบนี้ จนถึงตอนกลับ พอดีแฟนเขาเอารถส่วนตัวมาเลยกลับพร้อมกัน แต่ไหนได้นึกว่าเขาจะแค่มาส่งหนูกับเขา แฟนเขากับมานอนด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าทางกลับบ้านเปลี่ยว กลัวผี ทั้งๆที่เขาก็โตแล้ว แก่กว่าหนูด้วยซ้ำ แล้วไงหล่ะคะ เตียง มันนอนได้แค่ 3 คน แฟนเค้าก็เอ่ยขึ้นมาว่า พี่ไม่ค่อยสบายนอนข้างล่างก้ได้ เอิ่มมม ค่ะ แล้วเราหล่ะ จะปล่อยให้แฟนเขานอนข้างล่างอย่างนั้นเหรอ? ทั้งๆที่เราก้เป็นรุ่นน้อง หนูเลยตัดสินใจบอกอาสานอนข้างล่างเอง หนูทำใจไม่คาอยได้หรอกค่ะที่จะต้องมาทนเห็นเขานอนกอดกันทั้งๆที่เมื่อคืนเขานอนกอดเราอยู่ หนูเดินออกหอไปเซเว่นหาอะไรมาดื่มให้ตัวเองหายเครียดแล้วหลับสบาย แต่สุดท้สยก็มานั่งร้องไห้เองหน้า 7-11 ปากซอย กับเพื่อนในสนิทในสาย นั่นสิคะ มันอึดอัดมาก เขาโทรมาเรียกให้กลับห้อง หนูเลยเรียกให้เขาลงมาคุยกัน คุยแบบเปิดใจ หนูเลยถาม ตกลงหนูมาทำอะไร มาเป็นอะไร ทำไมทำแบบนี้ รู้ไหมคะเขาตอบว่ายังไง พี่ก็เป็นพี่ไง ที่กอดคืนนั้นก็แค่ติดหมอนข้าง ที่จับมือแบบนั้นเพราะกลัวหลง ที่เล่นบนเตียงแบบนั้นหนูก็ทำกับทุกคน!! หนูเลยตอบไปว่า อ่อ สงสัยพี่คิดไปเองสินะ แล้วว่าเขาไปว่านิสัยไม่ดี เขาบอกจะกินอีกใช่ไหม นี่กุญแจห้อง แล้วยื่นกุญแจให้ แล้วเดินหนีไปแบบไม่ใยดี ไงหล่ะคะ ร้องไห้หนักกว่าเดิม กับเพื่อนในสาย ระบายออกมาจนหมด จนสุดท้ายมันดึกแล้ว หนูเลยกลับหอ แล้วเก็บอารมณ์ทุกอย่างให้สงบเงียบ เปิดประตูห้องก็เจอสิคะ เขาสองคนนอนชิดกันกอดกันใต้ผ้าห่ม หนูฝืนใจไม่มองแล้วเดินไปอาบน้ำ แล้วล้มตัวลงนอนบนพื้นข้างล่างที่มีแค่หมอนกับผ้าห่ม คืนนี้ผ่านไปด้วยความเมา รุ่งเช้า เขาส่งแฟนกลับ เราเองก็ยังแฮงค์อยู่ เลยเอาผ้าเขามาซักให้ เก้บห้องให้ เขากลับมา เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น กลับมานอนบนเตียงเล่นโทรสับดูอะไรเรื่อยเปื่อยกับเรา จนเพลียแล้วนอนหลับไป หนูนอนกอดเขา ด้วยอารมณ์ที่นะ อยากรู้ว่าคิดยังไง แล้วบวกกับความใคร่ที่มี หนูเลยขืนใจเขา จนเสร็จ เขาร้องไห้ แต่ก้อย่างว่าค่ะ ถ้เขาไม่คิดอะไรทำไมให้เรากอด ให้จูบบนร่างกายเขา ถ้าคนเราไม่ยอมจริงๆ มันคงต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้น แต่นี่ไม่ เขาแค่ขยับตัวไปมา ขัดขืนแบบทั่วไป เขาร้องไห้หนูเลยหยุด แล้วรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรลงไป หนุได้แต่ขอโทษและขอโทษ แต่เขาก้บอกไม่เป็นไร ช่างมันเหอะ แล้วลุกไปอาบน้ำ พาหนูออกไปว่ายน้ำข้างนอก ในขณะที่ว่ายน้ำกัน เขาก็ยังเล่นยังคุยกับเราเหมือนไม่โกรธ แปลกไหมหล่ะคะ
หรือเขาแค่ปกบิดความเกลียดชังหนูไว้ นั่นแหละคะ่ พอหนูกลับมาเชียงใหม่ เขาบล๊อคเฟสหนู ไลน์ ขึ้นสถานะบอกว่า ทำกับเขาได้ยังไง เขาก้มีความรู้สึก เป็นคนเหมือนกัน อยากลืมไปเลยว่าเคยรู้จักกับหนู (กูเกลียด) นั่นแหละคะ่ หนูรู้สึกผิดมาก ผิดที่สุด หนูเลวมากใช่ไหม อยากกลับไปขอโทษ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่รอเวลาให้ผ่านไป แม่เขาไว้ใจหนู อยากให้หนูคบกับลูกเขานานๆในสถานะพี่น้องหรือมากกว่านั้น แต่หนูทำมันพังลง ถ้าหากหนูไม่ฝืนใจเขา มันคงไม่เป็นแบบนี้ หนูยอมเจ็บและรู้สึกคนเดียวได้ แต่เขาคือคนที่หนูแคร์ หนูยอมไม่ได้ ชาตินี้ถ้าเขาไม่ให้อภัย หนูคงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองได้ มันทรมานมากจริงๆ หนูไม่มีอารมณ์กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมที่ร่าเริง มันเศร้ามาก เสียใจที่สุด หนูผิดมากใช่ไหมคะ? แต่ในใจลึกหนุก็คิดนะว่า เวลาเขาทำกับเราทำไมเขาไม่คิดว่าเราก็คนมีความรู้สึกเหมือนกัน หนูร้องไห้ เขาไม่รู้ หนูรู้สึกผิดแค่ไหนเขาไม่รู้เลย
พี่อ้อย พี่ฉอดคะ หนูควรทำไงต่อไปดีคะ?
© 2015 Microsoft ข้อกำหนด ความเป็นส่วนตัวและคุกกี้ นักพัฒนา ไทย
มันแฟร์ไหม?....หรือเราผิด? (ญญ)
หนูคุยกับคนๆนึง ซึ่งก็เป็นผู้หญิง เหมือนหนู แรกๆมันก็ดี เรารู้จักกันทางเฟสบุ๊ค เขาอายุน้อยกว่าหนู 5 ปี เป็นเด็กนักเรียน ม.ปลายคนนึง ที่น่ารัก นิสัยดี เฟรนลี่ แน่นอนเราก็ตกหลุมรักอย่างจัง เขาต้องการความชัดเจนใน อาทิตย์แรกที่คุยกัน แต่หนูก็ต้องการความชัดเจนกับความรู้สึกตัวเอง เพราะหนูก็อยากคบใครแบบจริงจังสักที ในช่วงที่คุยกันแรกๆ เขาก็มีใครหลายๆคนเข้ามา แต่ก็ผ่านๆไป เหมือนเขาคบผ่านๆ พอไม่มีใครเขาก็มาคุยดีกับเรา ใช้คำที่เป็นกันเอง มากกว่าคำว่าพี่น้อง พอผ่านไป 2 อาทิตย์ หนูเองก็มั่นใจ ว่าเราชอบและอยากจริงใจกับเขา คบเขา แต่ที่ไหนได้เขาก็แอบไปคุยกับคนอื่นอีก บอกว่าเราช้า สุดท้ายก้ได้แค่พี่กับน้อง เราเองก็พยายามเข้าใจ และคุยกับเขาแบบพี่น้องที่ดี
หนูก็ปล่อยให้เขาไปมีคนอื่นตามใจเขา แต่เราก็คุยเขาคนเดียวแหละค่ะ จริงใจกับเขาคนเดียว
เราคุยกันอยู่ 1 เดือน ระหว่าง1เดือนนั้น คำพูดของเขา ทำให้เราคิดไกล เหมือนเราเป็นแฟนเขาอีกคน โทรคุยกันในเวลาที่เขาเหงา ไม่มีใคร วิดีโอคอลหากันก่อนนอน ตื่นเช้ามาทักกันทุกวัน คุยกันทุกวันจนเป็นชีวิตประจำวันของหนูที่ต้องมีเขาคุยด้วยแบบนี้ ความรู้สึกก้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
หนูเลยตัดสินใจ ลงไปหาเขาที่ กทม. อ่อ ลืมบอกไป หนูเป็นคนเชียงใหม่ค่ะ
ช่วงสงกรานต์ มหาลัยปิด จึงอยากเที่ยว กทม. บ้าง เพราะเที่ยวเชียงใหม่ก้เบื่อแล้ว นั่นแหละค่ะ 3 วัน
เรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ในวันแรกที่หนูไปหาเขา เขาไปต่างจังหวัดกับครอบครัว คือเขากลับบ้านไปไหว้ ผู้เฒ่าผู้แก่เขาแหละค่ะ หนูรอเขา เกือบ 4 ชั่วโมงเพื่อมารับไปหอเขา แต่ด้วยใจที่ตั้งมั่นหนูรอค่ะ อากาศร้อน มาก หนูก้แอบบ่นเขาในแชทไลน์ ตั้งแต่ บ่าย 4 โมงเย็น ถึง 2 ทุ่ม โอเคหนุรอได้ และในคืนนั้น หนูก็เข้าหอสวัสดีแม่เขา แม่เขาก้โอเคไม่ได้ว่าอะไร คืนนั้นหนูก็จะนอนของหนูเฉยๆ หนูไม่คิดล่วงเกินเขา แต่เขากลับนอนกอดหนู เอาขาพาด ทำอะไรเหมือนคนเป็นแฟนกัน ทั้งๆที่แม่เขาก็นอนอยู่แบบนั้น ด้วยความรู้สึกหนูที่มีต่อเขา เราก้กอดตอบ เอาหน้าผากชนกัน จมูกชิดกัน ถึงขั้นที่ว่าเกือบจะจูบกันได้ แต่หนูก็ไม่ทำ หนูก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงทำแบบนั้น ทั้งที่อีกฝั่งหนึ่งก็มีหมอนข้าง เขาจะนอนกอดแม่เขาก้ได้ แล้วทำไมทำกับเรา ? คืนนั้นหนูก็หลับไปอย่างสนิท รุ่งเช้า พวกเราก็ตื่น แม่เขาก็อยู่ในห้อง แม่เขาเข้าใจ พวกหนู เรานอนเล่นกัน เล่นโทรสับ เขาก้กอดหนูแบบนั้น เอาหน้าผากชนกัน ทั้งๆที่แม่ก็นั่งอยู่ตรงนั้น หนูก็รู้สึกดีสิคะ ดีมาก จนอยากหยุดเวลาไว้แค่ตรงนั้นเลย พอตกเย็นเราสองคนเลยตัดสินใจไปเที่ยว สีลม แหล่งเล่นน้ำสงกรานต์ของ กทม. แน่นอนสิคะ ดีใจมากที่ไปกันแค่สองคน เราเล่นน้ำกันสนุกมาก เขาจับมือเราเดิน เราจับมือเขาเดิน ผสานมือกันแน่น ราวกับเราเป็นอะไรกัน แต่เรื่องที่ไม่คาดหมายก็เกิดขึ้น แฟนของเขา ที่พึ่งบอกก่อนที่หนูจะลงไป กทม. ว่า เขาอยู่ต่างจังหวัด ยังไม่กลับกรุงเทพ ดันมาโผล่ที่สีลม เป็นไงหล่ะ แฟนเขาบอกให้เราตามหาเขา ทั้งๆที่หนูกับเขาก้ไม่รู้สถานที่ตรงนั้นด้วย หนูก็พยายามหาทางช่วยเขาหาแฟน สุดท้ายก้เจอกัน อื่อ....แล้วสถานการณ์ก็เปลี่ยนไป จากที่เดินจับมือ เราเปลี่ยนไปจับมือแฟนเขา เรากลายเป็นคนที่เดินตามหลังบ้าง นำหน้าบ้าง ก้ได้แต่ยิ้มและทำตัวสนุกไป แต่ในใจไม่ใช่เลย มันอึดอัดมาก ที่ต้องเป็นแบบนี้ จนถึงตอนกลับ พอดีแฟนเขาเอารถส่วนตัวมาเลยกลับพร้อมกัน แต่ไหนได้นึกว่าเขาจะแค่มาส่งหนูกับเขา แฟนเขากับมานอนด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่าทางกลับบ้านเปลี่ยว กลัวผี ทั้งๆที่เขาก็โตแล้ว แก่กว่าหนูด้วยซ้ำ แล้วไงหล่ะคะ เตียง มันนอนได้แค่ 3 คน แฟนเค้าก็เอ่ยขึ้นมาว่า พี่ไม่ค่อยสบายนอนข้างล่างก้ได้ เอิ่มมม ค่ะ แล้วเราหล่ะ จะปล่อยให้แฟนเขานอนข้างล่างอย่างนั้นเหรอ? ทั้งๆที่เราก้เป็นรุ่นน้อง หนูเลยตัดสินใจบอกอาสานอนข้างล่างเอง หนูทำใจไม่คาอยได้หรอกค่ะที่จะต้องมาทนเห็นเขานอนกอดกันทั้งๆที่เมื่อคืนเขานอนกอดเราอยู่ หนูเดินออกหอไปเซเว่นหาอะไรมาดื่มให้ตัวเองหายเครียดแล้วหลับสบาย แต่สุดท้สยก็มานั่งร้องไห้เองหน้า 7-11 ปากซอย กับเพื่อนในสนิทในสาย นั่นสิคะ มันอึดอัดมาก เขาโทรมาเรียกให้กลับห้อง หนูเลยเรียกให้เขาลงมาคุยกัน คุยแบบเปิดใจ หนูเลยถาม ตกลงหนูมาทำอะไร มาเป็นอะไร ทำไมทำแบบนี้ รู้ไหมคะเขาตอบว่ายังไง พี่ก็เป็นพี่ไง ที่กอดคืนนั้นก็แค่ติดหมอนข้าง ที่จับมือแบบนั้นเพราะกลัวหลง ที่เล่นบนเตียงแบบนั้นหนูก็ทำกับทุกคน!! หนูเลยตอบไปว่า อ่อ สงสัยพี่คิดไปเองสินะ แล้วว่าเขาไปว่านิสัยไม่ดี เขาบอกจะกินอีกใช่ไหม นี่กุญแจห้อง แล้วยื่นกุญแจให้ แล้วเดินหนีไปแบบไม่ใยดี ไงหล่ะคะ ร้องไห้หนักกว่าเดิม กับเพื่อนในสาย ระบายออกมาจนหมด จนสุดท้ายมันดึกแล้ว หนูเลยกลับหอ แล้วเก็บอารมณ์ทุกอย่างให้สงบเงียบ เปิดประตูห้องก็เจอสิคะ เขาสองคนนอนชิดกันกอดกันใต้ผ้าห่ม หนูฝืนใจไม่มองแล้วเดินไปอาบน้ำ แล้วล้มตัวลงนอนบนพื้นข้างล่างที่มีแค่หมอนกับผ้าห่ม คืนนี้ผ่านไปด้วยความเมา รุ่งเช้า เขาส่งแฟนกลับ เราเองก็ยังแฮงค์อยู่ เลยเอาผ้าเขามาซักให้ เก้บห้องให้ เขากลับมา เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น กลับมานอนบนเตียงเล่นโทรสับดูอะไรเรื่อยเปื่อยกับเรา จนเพลียแล้วนอนหลับไป หนูนอนกอดเขา ด้วยอารมณ์ที่นะ อยากรู้ว่าคิดยังไง แล้วบวกกับความใคร่ที่มี หนูเลยขืนใจเขา จนเสร็จ เขาร้องไห้ แต่ก้อย่างว่าค่ะ ถ้เขาไม่คิดอะไรทำไมให้เรากอด ให้จูบบนร่างกายเขา ถ้าคนเราไม่ยอมจริงๆ มันคงต้องมีการต่อสู้เกิดขึ้น แต่นี่ไม่ เขาแค่ขยับตัวไปมา ขัดขืนแบบทั่วไป เขาร้องไห้หนูเลยหยุด แล้วรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรลงไป หนุได้แต่ขอโทษและขอโทษ แต่เขาก้บอกไม่เป็นไร ช่างมันเหอะ แล้วลุกไปอาบน้ำ พาหนูออกไปว่ายน้ำข้างนอก ในขณะที่ว่ายน้ำกัน เขาก็ยังเล่นยังคุยกับเราเหมือนไม่โกรธ แปลกไหมหล่ะคะ
หรือเขาแค่ปกบิดความเกลียดชังหนูไว้ นั่นแหละคะ่ พอหนูกลับมาเชียงใหม่ เขาบล๊อคเฟสหนู ไลน์ ขึ้นสถานะบอกว่า ทำกับเขาได้ยังไง เขาก้มีความรู้สึก เป็นคนเหมือนกัน อยากลืมไปเลยว่าเคยรู้จักกับหนู (กูเกลียด) นั่นแหละคะ่ หนูรู้สึกผิดมาก ผิดที่สุด หนูเลวมากใช่ไหม อยากกลับไปขอโทษ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่รอเวลาให้ผ่านไป แม่เขาไว้ใจหนู อยากให้หนูคบกับลูกเขานานๆในสถานะพี่น้องหรือมากกว่านั้น แต่หนูทำมันพังลง ถ้าหากหนูไม่ฝืนใจเขา มันคงไม่เป็นแบบนี้ หนูยอมเจ็บและรู้สึกคนเดียวได้ แต่เขาคือคนที่หนูแคร์ หนูยอมไม่ได้ ชาตินี้ถ้าเขาไม่ให้อภัย หนูคงไม่มีวันยกโทษให้ตัวเองได้ มันทรมานมากจริงๆ หนูไม่มีอารมณ์กลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมที่ร่าเริง มันเศร้ามาก เสียใจที่สุด หนูผิดมากใช่ไหมคะ? แต่ในใจลึกหนุก็คิดนะว่า เวลาเขาทำกับเราทำไมเขาไม่คิดว่าเราก็คนมีความรู้สึกเหมือนกัน หนูร้องไห้ เขาไม่รู้ หนูรู้สึกผิดแค่ไหนเขาไม่รู้เลย
พี่อ้อย พี่ฉอดคะ หนูควรทำไงต่อไปดีคะ?
© 2015 Microsoft ข้อกำหนด ความเป็นส่วนตัวและคุกกี้ นักพัฒนา ไทย