ในอนาคต เราสองคนจะทำไงดีเรื่องลูก?
มันบอกผมว่า "สักวันผมต้องไปแต่งงาน แล้วมีลูก มีหลานให้พ่อกับแม่ของผม"
จริงๆเรื่องนี้ผมคิดมาตั้งนานแล้วนะ ผมเป็นลูกเพียงคนเดียว แต่เป็นเกย์ แล้วจะทำยังไงดีละ?
ผมเคยคิดว่า ถ้าเกิดผมไปมีเมียแล้วแต่งงานกัน มีลูกให้พ่อกับแม่ เรื่องมันก็คงจบ แต่แฟนผมที่เป็นผู้หญิงนั้น เขาจะรับได้ไหมถ้าเกิดว่า ผมเห็นผู้ชายหล่อๆเดินผ่านมาแล้วผม มองผู้ชายคนนั้น แรกๆอาจจะไม่คิดอะไร แต่พอนานๆไปเธอต้องรู้แน่ๆ ว่าผมเป็นเกย์ หรือจะเรียกเสือไบ หรืออะไรก็แล้วแต่
แต่ผมไม่อยากจะเป็นแบบนั้น ไม่อยากจะต้องฝืนใจตัวเอง ทำเพื่อให้คนอื่นสบายใจ ให้คนข้างๆบ้านหายสงสัยเรื่องที่ผมเป็นเกย์ หรือเพื่อเพื่อนร่วมงาน เพื่อรุ่นน้อง รุ่นพี่ หรือแม้แต่เพื่อครอบครัวของผมเอง จริงอยู่ คนภายนอกจะดูว่าทุกอย่างปกติ แต่ถ้าวันหนึ่งครอบครัวเราแตกแยกเพราะเรื่องพวกนี้ขึ้นมา มันจะไม่น่าอายกว่าเดิมเหรอ? แล้วลูกจะอยู่ยังไง? อยู่แบบครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกัน?
ความสุขสั้นๆในเวลาแค่แปปเดียว รึจะสู้ มีความสุขที่แท้จริงตลอดไป แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วย ความไม่เข้าใจของใครหลายๆคน แต่สักวันพวกเขาเหล่านั้นจะต้องเข้าใจ.
แล้วถ้าถามว่าผมจะทำยังไงเรื่องลูก ถ้าเท่าที่คิดออกตอนนี้ ก็คงไปขอสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แม้ว่าเด็กคนนั้นจะไม่ใช่ลูกแท้ๆของผม แต่ผมมีความเชื่อว่าคนเราจะอยู่ด้วยกัน จะมีความอบอุ่น ความรู้สึกดีๆ ความรักที่บริสุทธิ์ เราสามารถสร้างได้ แม้ว่าจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกันก็ตาม
แต่ถึงยังไงมันก็เป็นเรื่องอีกยาวไกล ในตอนนี้ ขอแค่มันยังรักผม อยู่กับผมเหมือนเดิมก็พอแล้วละ.
Diary 12# [15-4-2558]
มันบอกผมว่า "สักวันผมต้องไปแต่งงาน แล้วมีลูก มีหลานให้พ่อกับแม่ของผม"
จริงๆเรื่องนี้ผมคิดมาตั้งนานแล้วนะ ผมเป็นลูกเพียงคนเดียว แต่เป็นเกย์ แล้วจะทำยังไงดีละ?
ผมเคยคิดว่า ถ้าเกิดผมไปมีเมียแล้วแต่งงานกัน มีลูกให้พ่อกับแม่ เรื่องมันก็คงจบ แต่แฟนผมที่เป็นผู้หญิงนั้น เขาจะรับได้ไหมถ้าเกิดว่า ผมเห็นผู้ชายหล่อๆเดินผ่านมาแล้วผม มองผู้ชายคนนั้น แรกๆอาจจะไม่คิดอะไร แต่พอนานๆไปเธอต้องรู้แน่ๆ ว่าผมเป็นเกย์ หรือจะเรียกเสือไบ หรืออะไรก็แล้วแต่
แต่ผมไม่อยากจะเป็นแบบนั้น ไม่อยากจะต้องฝืนใจตัวเอง ทำเพื่อให้คนอื่นสบายใจ ให้คนข้างๆบ้านหายสงสัยเรื่องที่ผมเป็นเกย์ หรือเพื่อเพื่อนร่วมงาน เพื่อรุ่นน้อง รุ่นพี่ หรือแม้แต่เพื่อครอบครัวของผมเอง จริงอยู่ คนภายนอกจะดูว่าทุกอย่างปกติ แต่ถ้าวันหนึ่งครอบครัวเราแตกแยกเพราะเรื่องพวกนี้ขึ้นมา มันจะไม่น่าอายกว่าเดิมเหรอ? แล้วลูกจะอยู่ยังไง? อยู่แบบครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกัน?
ความสุขสั้นๆในเวลาแค่แปปเดียว รึจะสู้ มีความสุขที่แท้จริงตลอดไป แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วย ความไม่เข้าใจของใครหลายๆคน แต่สักวันพวกเขาเหล่านั้นจะต้องเข้าใจ.
แล้วถ้าถามว่าผมจะทำยังไงเรื่องลูก ถ้าเท่าที่คิดออกตอนนี้ ก็คงไปขอสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า แม้ว่าเด็กคนนั้นจะไม่ใช่ลูกแท้ๆของผม แต่ผมมีความเชื่อว่าคนเราจะอยู่ด้วยกัน จะมีความอบอุ่น ความรู้สึกดีๆ ความรักที่บริสุทธิ์ เราสามารถสร้างได้ แม้ว่าจะไม่ใช่สายเลือดเดียวกันก็ตาม
แต่ถึงยังไงมันก็เป็นเรื่องอีกยาวไกล ในตอนนี้ ขอแค่มันยังรักผม อยู่กับผมเหมือนเดิมก็พอแล้วละ.