รักกัน...แต่ต้องจบ?

ดิฉันคบกับแฟนมา 3 ปีกว่าๆ เราคบกันตั้งแต่เรียนที่มหาวิทยาลัยด้วยกัน ตอนนี้เรียนจบกันทั้งสองแล้ว แล้วยังคบกันอยู่แต่ไม่ค่อยได้เจอกันนะคะ เดือนละครั้งหรือสองเดือนครั้ง เราสองคนรักกันนะคะ มีปัญหากันกี่ครั้งๆก็ไม่เคยเลิกกันเลย ทั้งเรื่องมีคนอื่นหรือเรื่องนิสัยเล็กๆน้อยๆ
แต่ปัญหาของดิฉันตอนนี้ คือ เราคนละศาสนากัน
ดิฉันรู้ตัวเองนะคะ ว่ารักเขาและมั่นใจด้วย ว่าเขาก็รักฉันเหมือนกัน (อันนี้ที่มั่นใจเพราะคนรอบข้างก็พูดแบบนี้เช่นกันนะคะ เราไม่ได้คิดไปเองคนเดียว)
คบกันมาก็3ปีกว่าๆ ดิฉันรู้จุดจบของความรักครั้งนี้ว่ายังไงเราก็ไปกันไม่ได้ ยังไงก็ต้องเลิกกัน เพราะ เขาเป็นอิสลาม ส่วนดิฉันเป็นพุทธ  ดิฉันไม่อยากเปลี่ยนศาสนา เพราะศรัทธาในศาสนาพุทธ เป็นคนชอบทำบุญด้วย และเขาก็ค่อนข้างเคร่งในศาสนาเขาด้วย ดิฉันคบกับเขาเปิดเผยทุกคนนะคะ ว่ามีแฟนเป็นคนนี้ พ่อแม่รับรู้ เคยไปทานข้าวกับพ่อแม่ดิฉัน รับ-ส่งฉันที่บ้าน  เพื่อนรับรู้ แต่ดิฉันไม่เคยมีโอกาสได้รู้จักฝ่ายพ่อแม่เขาเลย  บางครั้งเวลาฝ่ายพ่อแม่เราถามก็ตอบไม่ถูก ได้แต่สะอื้นในใจ แล้วตั้งคำถามกับตัวเอง ว่าทำไมนะ?

ตอนนี้สับสนมากคะ ว่าควรคบต่อไปเรื่อยๆ หรือควรตัดใจตอนนี้เลย
พูดกับใครก็ไม่ค่อยเข้าใจ บางคนบอกยังไปไม่สิ้นสุดทางเลยว่าไปด้วยกันได้ไหม แกจะบอกเลิกทำไม (ทั้งที่รู้ว่าจบแบบไหน)
ถ้าตัดใจตอนนี้ก็คงเสียใจมากทั้งคู่ เรารักกันมากคะ ทุกอย่างเข้ากันได้หมด มีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียว แต่ถ้าฝืนคบต่อไป บางครั้งก็คิดเสียดายเวลา ถ้าเราเลิกกันเลย เขาอาจไปเจอคนที่เหมาะสมกว่าเราก็ได้

ตอนนี้สับสนมากคะ ไม่รู้จะทำยังไงกับความรักครั้งนี้ดี TT
อยากขอคำแนะนำ เผื่อบางคนมีความเห็นที่ต่างจากดิฉันบ้าง