ฉันกะแฟนคบกันมา9 ปีแล้วค่ะ
ตอนนี้ฉันอายุ 23ปี แฟน 25 ปี เราคบกันตั้งแต่ฉัน อยู่ ม.3 เขาอยู่ ม.5 เมื่อปี 2549
**เริ่มคบกันแรก อะไรๆก็หวานไปหมดค่ะ โทรคุยกันทุกครึ่งชั่วโมงค่ะฉันไปรับเขาที่บ้านทุกวันค่ะเพื่อมาโรงเรียนด้วยกันค่ะ บ้านเขาเป็นทางผ่านไปรร.ค่ะ ไปรีดเสื้อผ้าชุด นักเรียนให้ทุกวันค่ะ
ตอนนั้นครอบครัวฉันไม่รู้นะค่ะว่าเราคบกันค่ะมีแต่ครอบครัวฝ่ายชายรู้ค่ะ ฉันก็มีความสัมพันธ์กับเขาแบบลึกซึ้ง แต่เขาไม่ใช่ผู้ชายคนแรกนะค่ะ(ใจแตกแต่เด็กๆค่ะ ) เป็นผู้ชายที่ดีๆมากๆคนหนึ่ง เขายังไม่ดูดบุรี่นะค่ะ เหล้ายังทานไปเป็นค่ะเพราะยังเด็กค่ะ ความรักของเราสองคนใครๆต่างอิจฉาเลยค่ะ
***ปีที่2 ค่ะที่คบ ฉันอยู่ม.4เขาอยู่ม.6 ความรักของเรายังหวานค่ะ ยังโทรหากันทุกชั่วโมงค่ะ ทุกเดือนจะซื้อกุ๊กตาให้เราทุกเดือนค่ะ แต่เขาไม่มาบ้านฉันนะค่ะเขาบอกว่าไม่อยากมา เราเองก็ไม่ว่าอะไร เราไม่ค่อยทะเลาะกันค่ะ เขาชอบดูการ์ตูนมากๆค่ะ ตื่นเช้ามาต้องดูการ์ตูนทุกวันค่ะ
***ปีที่ 3 เขาจบม.6เเล้วเขาไปเรียนต่อมหาลัยปี 1. ค่ะ เราอยู่ ม.5 ค่ะ เขาไปอยู่หอพักกับเพื่อนผู้ชายค่ะ เขาเริ่มกินเหล้าดูดบุรี่ค่ะ ติดเกมค่ะ เขาก็ไม่ค่อยโทรหาฉันเลยฉันโทรไปหาไม่ค่อยรับค่ะ จากที่เคยคุย ชม.ครั้ง เป็นคุยกันแค่ 3. ครั้งต่อวันค่ะ เราจะเจอกันทุกวันศุกร์ค่ะ ฉันเลิกเรียนก็ไปหาเขาที่บ้านค่ะ วันเสาร์อาทิตย์ฉันก็จะไปหาเขาที่บ้านตลอดค่ะ แต่เหมือนความรักไม่หวานเหมือนเดิมค่ะ
***ปีที่4 ที่คบกัน เขาเรียนอยู่ปี2 เราอยู่ม.6 เขาเหมือนเริ่มห่างฉันค่ะ โทรไปไม่ค่อยรับฉันเลยถามเขาว่าเป็นอะไรทุกวันนี้ ไม่เหมือนเดิมเลยไม่รักกันแล้วใช่มั้ย เขาก็ตอบว่ารักก็รักเหมือนเดิม ต่อมาเราโทรไปหาเขาตอนกลางคืนมีผู้หญิงรับ ฉันแทบซ็อคเลยค่ะโทรไปอีกปิดเครื่องค่ะฉันคิดว่าเป็นผู้หญิงคนใหม่แน่ๆค่ะ รุ่งเช้าเขาเปิดเครื่องฉันโทรไปเขารับค่ะ ฉันถามว่าใครรับโทรศัพท์ เขาบอกว่าแฟนคนใหม่ เขาบอกเขาไม่รักเราแล้ว เราทำใจไม่ได้เลยค่ะ ทำทุกวิถีทางให้เขากลับคืนมาค่ะ ตามง้อทุกอย่างเพื่อให้ได้เขากลับคืนมาค่ะ และเขาก็เลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้วกับมาหาเราค่ะ ตอนนั้นฉันรักเขามากๆค่ะ ฉันถามเขาว่าคิดจะแต่งงานกับฉันมั้ย เขาบอกว่าจะแต่งกับเราค่ะเขาบอกว่าเราดีกับเขาทุกอย่าง
***ปีที่ 5 ที่คบกันค่ะ เขาอยู่ปี 3. ฉันอยู่ปี 1 ค่ะ เราพักหอพักเดียวกันค่ะ ทางบ้านเขารู้ แต่ทางครอบครัวฉันไม่รู้ค่ะว่าอยู่หอพักกับเขา ครอบครัวฉันประกอบอาชิพส่วนตัวเกี่ยวกับค้าขายรายได้ไม่ต่ำกว่า 7 หลักแต่ละเดือนค่ะ แต่ครอบครัวเขาพออยู่พอกินมีก็กินไม่มีก็ไม่กินค่ะ ฉันถามเขาว่าคิดจะหยุดอยู่ที่ฉันมั้ยเขาบอกว่าหยุดค่ะ (ฉันไม่เชื่อค่ะว่าจะหยุดอยู่ที่ฉัน)ฉันถามเขาว่าถ้าเราเรียนจบไปทำงานที่บ้านฉันมั้ยจะให้พ่อขายกิจการให้ เขาบอกว่าเขาไม่อยากไปค้าขายค่ะ เรียนจบป.ตรี จะไปค้าขายทำไม ไม่งั้นไม่เรียนหรอถ้าจะค้าขาย จากนั้นความคิดเราไม่ตรงกันค่ะ ฉันก็ไม่ว่าอะไร เราก็ใช้ชีวิตปกติค่ะ มีทะเลาะกันบางค่ะ ส่วนมากทะเลาะกันเรื่องเขากินเหล้าค่ะ กินเก่งมากๆค่ะ เราเอาเงินไปมหาลัยแม่ให้อาทิตละ 2,000 ค่ะ เขาเอาไป 500.เราใช่เงินรวมกันค่ะ ค่าอะไรต่างๆนาๆฉันออกเองทั้งหมดค่ะ เขาออกไปกินเหล้าปล่อยให้เราอยู่ห้องคนเดียวฉันเหงา ฉันก็ออกไปหาเพื่อนฉันเหมือนกันค่ะ ไปกินเหล้า เขาไม่ว่าอะไรเลยค่ะเรื่องฉันกินเหล้าเหมือนไม่สนใจกันเลย
***ปีที่ 6 ที่คบกันค่ะ เขาอยู่ปี 4 ฉันอยู่ ปี 2 ค่ะ คบกันมา 6 ปีเหมือนมันไม่ใช่ความรักเลยค่ะ เขาไม่เคยพูดเรื่องแต่งงานเลยค่ะ ฉันรู้ว่าอายุยังน้อยไม่ควรคิดเรื่องนี้ แต่ฉันรักเขามากจึงอยากได้เขามาครอบครองเขามีแต่จะใช่ชีวิตเล่นๆไปวันๆค่ะ บอกให้ทำอะไรต้องบ่นก่อนค่ะ ชวนไปบ้านฉัน เขาก็ไม่ค่อยไปค่ะ สวนมากจะมีแต่เราที่ไปบ้านเขาค่ะ แต่ฉันก็พูดให้ครอบครัวฉันฟังอยู่ค่ะว่าครบกันนานแล้วครอบครัวฉันไม่ว่าอะไรค่ะ
***ปีที่ 7 ค่ะ เขาเรียนจบเเล้ว เราอยู่ปี 3 ค่ะ
เขาไปทำงานที่ต่างจังหวัดค่ะ เราก็เรียนไปตามปกติฉัน เขาบอกจะหาเงินมาแต่งงานกะเราค่ะ ถ้าเราเรียนจบเข้าถึงแต่งด้วยค่ะ ฉันจะโทรหาเขา เช้า -เย็นค่ะ คุยกันปกติค่ะ แรกๆเข้ายังไม่สนิดกับแฟนที่ทำงานค่ะ
เขาเลิกงานกลับห้องตลอดค่ะ พอได้สัก 1 เดือนค่ะ เขาเริ่มสนิทกับเพื่อนที่ทำงานค่ะ กินเหล้าทุกวันค่ะ เงินเดือนออกกินเหล้าตลอดเลยค่ะ ไม่เคยส่งเงินมาบ้านเลยค่ะ บ้างเดือนเงินไม่พอมาขอยืมเราตลิดค่ะ ยืมแต่ไม่คืน เขาไปทำงานเงินไม่พอใช้เลยค่ะ
ปีที่8 ค่ะ เราโทรไปไม่ค่อยรับเลยค่ะ เลยค่ะ เราก็เเปลกใจค่ะ ลองไปดูเขาที่ทำงานค่ะ แต่ก็ไม่มีอะไรค่ะ เขาบอกให้เชื่อใจเขาค่ะว่าเขารับเราคนเดียว ฉันเชื่อใจเขาสักพักค้ะ ฉันโทรไปหาเขาค่ะปรากฎว่าเขามีแฟนใหม่ค่ะ เขาให้ผู้หญิงคนนั้นรับโทรศัพค่ะ เราแทบใจสลายเลยค่ะ เขาบอกว่าเขารักผู้หญิงคนนั้นมากๆค่ะ เขาบอกให้เราเลิกยุ่งกับเขาค่ะ และทันใดนั้น ฉันท้องได้ 2 เดือนค่ะ ฉันไปบอกเขาว่าฉันท้องจะเอายังไง เขาบอกว่าไม่ต้องมาเป็นข้ออ้างค่ะ เพื่อที่จะให้เขากลับมารัก ฉันไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันรักมากจะพูดแบบนี้ค่ะ ฉันเลยไปบอกแม่เขาว่าฉันท้องแม่เขาไปคุยกับเขา เขาว่าเราไปท้องกับใครมาหรือเปล่า ทั้งๆตลอดเวลาที่คบกันฉันไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน
เลยค่ะมีแค่เขาคนเดียวค่ะ ฉันทำทุกวิถีทางที่จะให้เขามารับผิดชอบค่ะ เขาบอกว่าจะมาหมั่นค่ะ แต่ยังไม่มีเงินแต่งนะ เราก็ยอมค่ะเพื่อจะได้เขากลับคืนมาค่ะ ฉันก็ไปบอกกับครอบครัวฉันค่ะว่าเขาจะมาหมั้น แต่ฉันไม่ได้บอกครอบครัวฉันว่าฉันท้องนะค่ะ กล้วท่านเสียใจค่ะ กะว่าจะบอก ตอนท้องใหญ่ค่ะ เขาบอกหมั้นครั้งนี้ไม่ได้รักเราแต่ส่งสารลูก เขาบอกว่าเขายังจะไม่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นทันที่นะจะค่อยๆเลิก เราก็หมั้นกันค่ะ หมั้นยังไม่กำหนดวันแต่งนะค่ะ แม่เราถามว่าหมั้นทำมั้ยเราบอกว่าเพราะรักกันค่ะ ทั้งๆที่มันไม่ใช่เลยค่ะหมั้นเพราะฉันท้อง ขนาดที่เราหมั้นกันได้ 2 อาทิตย์ค่ะ เขาหยังไม่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นเลยค่ะ เราก็คิดไปคิดมาว่าเรารักเขามากขนาดนี้เลยหรอ ต้องยอมขนาดนี้เลยหรอ ฉันเลยปรึกษาเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันตอนม.1 เพื่อนฉันไม่ชอบผู้ชายคน เราเลยตัดสินใจเอาเด็กออกค่ะ (เป็นความคิดที่ผิดไปตลอดชีวิตเลยค่ะ) เราไปบอกเขาว่ายกของหนักเลยหลุดค่ะ ผู้หญิงคนนั้นรู้ว้าเขาหมั้นกับเราเขาเลิกเลิกกันค่ะ
ปีที่ 8 เราเรียนจบค่ะ พ่อแม่ขยายกิจการ ให้เรารับผิดชอบค่ะ เราบอกเขามาช่วยงานฉันได้มั้ยมาสร้างครอบครัวด้วยกัน เขาก็บอกกับเราค่ะ ว่าไม่ชอบค้าขายค่ะยังไงก็ไม่มาค่ะขอทำงานค่ะ เงินเดือนที่เขาได้ประมาน 15,000 ค่ะ เราได้ ประมาน ไม่ต่ำกว่า5 หมื่นค่ะต่อเดือน เราก็บอกเขาว่ามาช่วยเราทำหน่อยเขายืนยันอย่างเดียวว่าไม่ จะมาชวยก็ต่อเมื่ออายุ 50 ปีขึ้นค่ะ เราก็ไม่ว่าอะไรค่ะ เขาเริ่มติดเหล้าขึ้นทุกวันค่ะ เราบอกให่เลิกไม่เลิกค่ะ เงินหมดไปกับเหล้าเลยค่ะ
ปี 9 ค่ะ เราถามถึงเรื่องแต่งงานค่ะ เขาบอกว่าไม่พร้อมค่ะ เราก็ถ้าว่าไม่พร้อมเรื่องอะไร เขาบอกว่าไม่พร้อมทุกอย่างค่ะ ฉันก็ถามว่า ให้เราช่วยมั้ยเรื่องเงิน เขาก็บอกว่าแล้วแต่ แต่เรามาคิดไปคิดมาว่านี้หรอคนที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยทั้งชีวิต ทำมั้ยเป็นแบบนี้ ฉันเริ่มทำงานเริ่มที่จะคิดทุกอย่างได้ แต่งงานแล้วแยกกันอยู่นี้นะทั้งทีงานที่บ้านก็มีทำแล้วรายได้ดีด้วย. เหมือนก่อนยอมรับว่าขนาดเขาไม่ได้เลยค่ะ แต่ทุกวันเหมือนไม่ใช่เลยค่ะ จะแต่งงานทั้งที่ต้องเอาเงินเราไปให้เขามาแต่งเลยหรอ ทำมั้ยทางครอบครัวเขาไม่ช่วยเลย เขาไม่เคยพูดถึงอนาคตเลยค่ะ ฉันไม่เคยเหล่าเรื่องความไม่มีของเขาให้พ่อแม่ฉันฟังเลยค่ะ มีแต่พูดเรื่องดีๆ
ปี 10 ฉันเลยไปบอกแม่เขา บอกให้เขากลับมาอยู่ที่บ้านค่ะ มาทำงานช่วยฉันค่ะ เขาเลยยอมกลับมาค่ะ ลาออกจากงานค่ะ มาช่วยงานฉัน ไม่เคยช่วยเลยค่ะ เวลาช่วยก็บ่น มานั้งดูการ์ตูนทั้งวันค่ะ ในขนาดที่ครอบครัวฉันตั้งน่าตั้งตาทำงาน แต่เขากับมานั้งดูกาตูนไม่เกรงใจพ่อแม่ฉันเลยค่ะ พ่อแม่ฉันก็ไม่ว่าอะไร ฉันรักฉันชอบอะไรเอาก็ชอบด้วยค่ะ พออยู่ได้ 1 เดือนค่ะเขาบอกว่าไม่ชอบค้าขาย เรียนมาทำมั้ยถ้าจะมาขายของ เราก็ยอมให้เขากลับไปทำงานอีกครั้งค่ะไม่อยากรั่งไว้แล้ว พ่อกับแม่ฉัน ถามฉันว่าเหมือไรจะแต่งงานหมั้นก็มาก็นานแล้วนะ อายคนอื่นเขา ฉันเลยไปถามเขาค่ะ ว่าได้เวลาแต่งยัง เขาบอกกับเราว่า ถ้ารีบแต่งให้ไปแต่งกับอื่นเลย เขาบอกว่าบังคับหมั้นยังไม่พอจะบังคับแต่งอีกหรอ ฉันอึงกะคำพูกที่เขาพูดเลยค่ะ ฉันไม่ไหวจริงๆค่ะเลยพูดทุกอย่างให้พ่อกับแม่ฟัง พ่อกับแม่บอกว่าอย่างไปเสียเวลาเลยลูก พ่อแม่ยอมอายคนถ้าจะได้ลูกเขยแบบนี้ เราเลิกตัดสินใจเลยค่ะเขาก็เลิกแบบไม่มีเยื่อใยเลยค่ะ แต่ยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ หาอะไรทำก็แล้ว เรื่องราวเก่ามันวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา อยากจะลืม
ความรักฉันตาบอดจริงๆ
ตอนนี้ฉันอายุ 23ปี แฟน 25 ปี เราคบกันตั้งแต่ฉัน อยู่ ม.3 เขาอยู่ ม.5 เมื่อปี 2549
**เริ่มคบกันแรก อะไรๆก็หวานไปหมดค่ะ โทรคุยกันทุกครึ่งชั่วโมงค่ะฉันไปรับเขาที่บ้านทุกวันค่ะเพื่อมาโรงเรียนด้วยกันค่ะ บ้านเขาเป็นทางผ่านไปรร.ค่ะ ไปรีดเสื้อผ้าชุด นักเรียนให้ทุกวันค่ะ
ตอนนั้นครอบครัวฉันไม่รู้นะค่ะว่าเราคบกันค่ะมีแต่ครอบครัวฝ่ายชายรู้ค่ะ ฉันก็มีความสัมพันธ์กับเขาแบบลึกซึ้ง แต่เขาไม่ใช่ผู้ชายคนแรกนะค่ะ(ใจแตกแต่เด็กๆค่ะ ) เป็นผู้ชายที่ดีๆมากๆคนหนึ่ง เขายังไม่ดูดบุรี่นะค่ะ เหล้ายังทานไปเป็นค่ะเพราะยังเด็กค่ะ ความรักของเราสองคนใครๆต่างอิจฉาเลยค่ะ
***ปีที่2 ค่ะที่คบ ฉันอยู่ม.4เขาอยู่ม.6 ความรักของเรายังหวานค่ะ ยังโทรหากันทุกชั่วโมงค่ะ ทุกเดือนจะซื้อกุ๊กตาให้เราทุกเดือนค่ะ แต่เขาไม่มาบ้านฉันนะค่ะเขาบอกว่าไม่อยากมา เราเองก็ไม่ว่าอะไร เราไม่ค่อยทะเลาะกันค่ะ เขาชอบดูการ์ตูนมากๆค่ะ ตื่นเช้ามาต้องดูการ์ตูนทุกวันค่ะ
***ปีที่ 3 เขาจบม.6เเล้วเขาไปเรียนต่อมหาลัยปี 1. ค่ะ เราอยู่ ม.5 ค่ะ เขาไปอยู่หอพักกับเพื่อนผู้ชายค่ะ เขาเริ่มกินเหล้าดูดบุรี่ค่ะ ติดเกมค่ะ เขาก็ไม่ค่อยโทรหาฉันเลยฉันโทรไปหาไม่ค่อยรับค่ะ จากที่เคยคุย ชม.ครั้ง เป็นคุยกันแค่ 3. ครั้งต่อวันค่ะ เราจะเจอกันทุกวันศุกร์ค่ะ ฉันเลิกเรียนก็ไปหาเขาที่บ้านค่ะ วันเสาร์อาทิตย์ฉันก็จะไปหาเขาที่บ้านตลอดค่ะ แต่เหมือนความรักไม่หวานเหมือนเดิมค่ะ
***ปีที่4 ที่คบกัน เขาเรียนอยู่ปี2 เราอยู่ม.6 เขาเหมือนเริ่มห่างฉันค่ะ โทรไปไม่ค่อยรับฉันเลยถามเขาว่าเป็นอะไรทุกวันนี้ ไม่เหมือนเดิมเลยไม่รักกันแล้วใช่มั้ย เขาก็ตอบว่ารักก็รักเหมือนเดิม ต่อมาเราโทรไปหาเขาตอนกลางคืนมีผู้หญิงรับ ฉันแทบซ็อคเลยค่ะโทรไปอีกปิดเครื่องค่ะฉันคิดว่าเป็นผู้หญิงคนใหม่แน่ๆค่ะ รุ่งเช้าเขาเปิดเครื่องฉันโทรไปเขารับค่ะ ฉันถามว่าใครรับโทรศัพท์ เขาบอกว่าแฟนคนใหม่ เขาบอกเขาไม่รักเราแล้ว เราทำใจไม่ได้เลยค่ะ ทำทุกวิถีทางให้เขากลับคืนมาค่ะ ตามง้อทุกอย่างเพื่อให้ได้เขากลับคืนมาค่ะ และเขาก็เลิกกับผู้หญิงคนนั้นแล้วกับมาหาเราค่ะ ตอนนั้นฉันรักเขามากๆค่ะ ฉันถามเขาว่าคิดจะแต่งงานกับฉันมั้ย เขาบอกว่าจะแต่งกับเราค่ะเขาบอกว่าเราดีกับเขาทุกอย่าง
***ปีที่ 5 ที่คบกันค่ะ เขาอยู่ปี 3. ฉันอยู่ปี 1 ค่ะ เราพักหอพักเดียวกันค่ะ ทางบ้านเขารู้ แต่ทางครอบครัวฉันไม่รู้ค่ะว่าอยู่หอพักกับเขา ครอบครัวฉันประกอบอาชิพส่วนตัวเกี่ยวกับค้าขายรายได้ไม่ต่ำกว่า 7 หลักแต่ละเดือนค่ะ แต่ครอบครัวเขาพออยู่พอกินมีก็กินไม่มีก็ไม่กินค่ะ ฉันถามเขาว่าคิดจะหยุดอยู่ที่ฉันมั้ยเขาบอกว่าหยุดค่ะ (ฉันไม่เชื่อค่ะว่าจะหยุดอยู่ที่ฉัน)ฉันถามเขาว่าถ้าเราเรียนจบไปทำงานที่บ้านฉันมั้ยจะให้พ่อขายกิจการให้ เขาบอกว่าเขาไม่อยากไปค้าขายค่ะ เรียนจบป.ตรี จะไปค้าขายทำไม ไม่งั้นไม่เรียนหรอถ้าจะค้าขาย จากนั้นความคิดเราไม่ตรงกันค่ะ ฉันก็ไม่ว่าอะไร เราก็ใช้ชีวิตปกติค่ะ มีทะเลาะกันบางค่ะ ส่วนมากทะเลาะกันเรื่องเขากินเหล้าค่ะ กินเก่งมากๆค่ะ เราเอาเงินไปมหาลัยแม่ให้อาทิตละ 2,000 ค่ะ เขาเอาไป 500.เราใช่เงินรวมกันค่ะ ค่าอะไรต่างๆนาๆฉันออกเองทั้งหมดค่ะ เขาออกไปกินเหล้าปล่อยให้เราอยู่ห้องคนเดียวฉันเหงา ฉันก็ออกไปหาเพื่อนฉันเหมือนกันค่ะ ไปกินเหล้า เขาไม่ว่าอะไรเลยค่ะเรื่องฉันกินเหล้าเหมือนไม่สนใจกันเลย
***ปีที่ 6 ที่คบกันค่ะ เขาอยู่ปี 4 ฉันอยู่ ปี 2 ค่ะ คบกันมา 6 ปีเหมือนมันไม่ใช่ความรักเลยค่ะ เขาไม่เคยพูดเรื่องแต่งงานเลยค่ะ ฉันรู้ว่าอายุยังน้อยไม่ควรคิดเรื่องนี้ แต่ฉันรักเขามากจึงอยากได้เขามาครอบครองเขามีแต่จะใช่ชีวิตเล่นๆไปวันๆค่ะ บอกให้ทำอะไรต้องบ่นก่อนค่ะ ชวนไปบ้านฉัน เขาก็ไม่ค่อยไปค่ะ สวนมากจะมีแต่เราที่ไปบ้านเขาค่ะ แต่ฉันก็พูดให้ครอบครัวฉันฟังอยู่ค่ะว่าครบกันนานแล้วครอบครัวฉันไม่ว่าอะไรค่ะ
***ปีที่ 7 ค่ะ เขาเรียนจบเเล้ว เราอยู่ปี 3 ค่ะ
เขาไปทำงานที่ต่างจังหวัดค่ะ เราก็เรียนไปตามปกติฉัน เขาบอกจะหาเงินมาแต่งงานกะเราค่ะ ถ้าเราเรียนจบเข้าถึงแต่งด้วยค่ะ ฉันจะโทรหาเขา เช้า -เย็นค่ะ คุยกันปกติค่ะ แรกๆเข้ายังไม่สนิดกับแฟนที่ทำงานค่ะ
เขาเลิกงานกลับห้องตลอดค่ะ พอได้สัก 1 เดือนค่ะ เขาเริ่มสนิทกับเพื่อนที่ทำงานค่ะ กินเหล้าทุกวันค่ะ เงินเดือนออกกินเหล้าตลอดเลยค่ะ ไม่เคยส่งเงินมาบ้านเลยค่ะ บ้างเดือนเงินไม่พอมาขอยืมเราตลิดค่ะ ยืมแต่ไม่คืน เขาไปทำงานเงินไม่พอใช้เลยค่ะ
ปีที่8 ค่ะ เราโทรไปไม่ค่อยรับเลยค่ะ เลยค่ะ เราก็เเปลกใจค่ะ ลองไปดูเขาที่ทำงานค่ะ แต่ก็ไม่มีอะไรค่ะ เขาบอกให้เชื่อใจเขาค่ะว่าเขารับเราคนเดียว ฉันเชื่อใจเขาสักพักค้ะ ฉันโทรไปหาเขาค่ะปรากฎว่าเขามีแฟนใหม่ค่ะ เขาให้ผู้หญิงคนนั้นรับโทรศัพค่ะ เราแทบใจสลายเลยค่ะ เขาบอกว่าเขารักผู้หญิงคนนั้นมากๆค่ะ เขาบอกให้เราเลิกยุ่งกับเขาค่ะ และทันใดนั้น ฉันท้องได้ 2 เดือนค่ะ ฉันไปบอกเขาว่าฉันท้องจะเอายังไง เขาบอกว่าไม่ต้องมาเป็นข้ออ้างค่ะ เพื่อที่จะให้เขากลับมารัก ฉันไม่คิดเลยว่าคนที่ฉันรักมากจะพูดแบบนี้ค่ะ ฉันเลยไปบอกแม่เขาว่าฉันท้องแม่เขาไปคุยกับเขา เขาว่าเราไปท้องกับใครมาหรือเปล่า ทั้งๆตลอดเวลาที่คบกันฉันไม่เคยคุยกับผู้ชายคนไหน
เลยค่ะมีแค่เขาคนเดียวค่ะ ฉันทำทุกวิถีทางที่จะให้เขามารับผิดชอบค่ะ เขาบอกว่าจะมาหมั่นค่ะ แต่ยังไม่มีเงินแต่งนะ เราก็ยอมค่ะเพื่อจะได้เขากลับคืนมาค่ะ ฉันก็ไปบอกกับครอบครัวฉันค่ะว่าเขาจะมาหมั้น แต่ฉันไม่ได้บอกครอบครัวฉันว่าฉันท้องนะค่ะ กล้วท่านเสียใจค่ะ กะว่าจะบอก ตอนท้องใหญ่ค่ะ เขาบอกหมั้นครั้งนี้ไม่ได้รักเราแต่ส่งสารลูก เขาบอกว่าเขายังจะไม่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นทันที่นะจะค่อยๆเลิก เราก็หมั้นกันค่ะ หมั้นยังไม่กำหนดวันแต่งนะค่ะ แม่เราถามว่าหมั้นทำมั้ยเราบอกว่าเพราะรักกันค่ะ ทั้งๆที่มันไม่ใช่เลยค่ะหมั้นเพราะฉันท้อง ขนาดที่เราหมั้นกันได้ 2 อาทิตย์ค่ะ เขาหยังไม่เลิกกับผู้หญิงคนนั้นเลยค่ะ เราก็คิดไปคิดมาว่าเรารักเขามากขนาดนี้เลยหรอ ต้องยอมขนาดนี้เลยหรอ ฉันเลยปรึกษาเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันตอนม.1 เพื่อนฉันไม่ชอบผู้ชายคน เราเลยตัดสินใจเอาเด็กออกค่ะ (เป็นความคิดที่ผิดไปตลอดชีวิตเลยค่ะ) เราไปบอกเขาว่ายกของหนักเลยหลุดค่ะ ผู้หญิงคนนั้นรู้ว้าเขาหมั้นกับเราเขาเลิกเลิกกันค่ะ
ปีที่ 8 เราเรียนจบค่ะ พ่อแม่ขยายกิจการ ให้เรารับผิดชอบค่ะ เราบอกเขามาช่วยงานฉันได้มั้ยมาสร้างครอบครัวด้วยกัน เขาก็บอกกับเราค่ะ ว่าไม่ชอบค้าขายค่ะยังไงก็ไม่มาค่ะขอทำงานค่ะ เงินเดือนที่เขาได้ประมาน 15,000 ค่ะ เราได้ ประมาน ไม่ต่ำกว่า5 หมื่นค่ะต่อเดือน เราก็บอกเขาว่ามาช่วยเราทำหน่อยเขายืนยันอย่างเดียวว่าไม่ จะมาชวยก็ต่อเมื่ออายุ 50 ปีขึ้นค่ะ เราก็ไม่ว่าอะไรค่ะ เขาเริ่มติดเหล้าขึ้นทุกวันค่ะ เราบอกให่เลิกไม่เลิกค่ะ เงินหมดไปกับเหล้าเลยค่ะ
ปี 9 ค่ะ เราถามถึงเรื่องแต่งงานค่ะ เขาบอกว่าไม่พร้อมค่ะ เราก็ถ้าว่าไม่พร้อมเรื่องอะไร เขาบอกว่าไม่พร้อมทุกอย่างค่ะ ฉันก็ถามว่า ให้เราช่วยมั้ยเรื่องเงิน เขาก็บอกว่าแล้วแต่ แต่เรามาคิดไปคิดมาว่านี้หรอคนที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยทั้งชีวิต ทำมั้ยเป็นแบบนี้ ฉันเริ่มทำงานเริ่มที่จะคิดทุกอย่างได้ แต่งงานแล้วแยกกันอยู่นี้นะทั้งทีงานที่บ้านก็มีทำแล้วรายได้ดีด้วย. เหมือนก่อนยอมรับว่าขนาดเขาไม่ได้เลยค่ะ แต่ทุกวันเหมือนไม่ใช่เลยค่ะ จะแต่งงานทั้งที่ต้องเอาเงินเราไปให้เขามาแต่งเลยหรอ ทำมั้ยทางครอบครัวเขาไม่ช่วยเลย เขาไม่เคยพูดถึงอนาคตเลยค่ะ ฉันไม่เคยเหล่าเรื่องความไม่มีของเขาให้พ่อแม่ฉันฟังเลยค่ะ มีแต่พูดเรื่องดีๆ
ปี 10 ฉันเลยไปบอกแม่เขา บอกให้เขากลับมาอยู่ที่บ้านค่ะ มาทำงานช่วยฉันค่ะ เขาเลยยอมกลับมาค่ะ ลาออกจากงานค่ะ มาช่วยงานฉัน ไม่เคยช่วยเลยค่ะ เวลาช่วยก็บ่น มานั้งดูการ์ตูนทั้งวันค่ะ ในขนาดที่ครอบครัวฉันตั้งน่าตั้งตาทำงาน แต่เขากับมานั้งดูกาตูนไม่เกรงใจพ่อแม่ฉันเลยค่ะ พ่อแม่ฉันก็ไม่ว่าอะไร ฉันรักฉันชอบอะไรเอาก็ชอบด้วยค่ะ พออยู่ได้ 1 เดือนค่ะเขาบอกว่าไม่ชอบค้าขาย เรียนมาทำมั้ยถ้าจะมาขายของ เราก็ยอมให้เขากลับไปทำงานอีกครั้งค่ะไม่อยากรั่งไว้แล้ว พ่อกับแม่ฉัน ถามฉันว่าเหมือไรจะแต่งงานหมั้นก็มาก็นานแล้วนะ อายคนอื่นเขา ฉันเลยไปถามเขาค่ะ ว่าได้เวลาแต่งยัง เขาบอกกับเราว่า ถ้ารีบแต่งให้ไปแต่งกับอื่นเลย เขาบอกว่าบังคับหมั้นยังไม่พอจะบังคับแต่งอีกหรอ ฉันอึงกะคำพูกที่เขาพูดเลยค่ะ ฉันไม่ไหวจริงๆค่ะเลยพูดทุกอย่างให้พ่อกับแม่ฟัง พ่อกับแม่บอกว่าอย่างไปเสียเวลาเลยลูก พ่อแม่ยอมอายคนถ้าจะได้ลูกเขยแบบนี้ เราเลิกตัดสินใจเลยค่ะเขาก็เลิกแบบไม่มีเยื่อใยเลยค่ะ แต่ยังทำใจไม่ได้เลยค่ะ หาอะไรทำก็แล้ว เรื่องราวเก่ามันวนเวียนอยู่ในหัวตลอดเวลา อยากจะลืม