แรงบันดาลใจ....จงมาสถิตตัวข้า เพื่อฟันผ่าความอ้วนนนนนน 5555

สวัสดีคะ  เพื่อนๆ ทุกคนในพันทิป หลังจากที่อาศัยหาความรู้เรื่องสวยๆ งามๆ ในห้องโต๊ะเครื่องแป้ง  เผือกเรื่องของดาราเซเลบ  ไปจนกระทั่งทำกับข้าวในห้องกันครัว วันนี้ก็มีโอกาสได้มาเล่าเรื่องราวของตัวเองบ้าง เพื่อให้เป็นแรงบันดาลใจในการลดน้ำหนักสำหรับตัวเอง  ใช่คะ จขกท. มาหาแรงบันดาลใจจริงๆ เพราะด้วยความที่ตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยรู้จักกับคำว่าผอมมาก่อนเลย อวบอ้วนมาตลอด เพราะแม่บอกว่าเราผอมไม่สวย เราเป็นคนกระดูกใหญ่ บ้างหละ แม่ก้อเลยให้กินมาตลอด ไม่ห้าม ลูกกินได้แม่มีความสุข ประมาณนั้น จำได้ว่าตอนแต่งงานหนักประมาณ 67 กก.  สูง 165 ซม.  หึหึ ทุกวันรูปแต่งงานยังไม่อยากจะดู  พอตอนท้องวันที่จะขึ้นเขียงผ่าตัดเอาลูกน้อยหอยสังข์ออกมาชั่งน้ำหนักได้ที่ 80.1 กก. เฉยๆนะไม่รู้สึกอะไรคิดว่าเดี๋ยวมันก็ลดเอง ตอนนั้นไม่คิดอะไรเลยในสมองมีแต่ลูกน้อยเท่านั้น ไม่ดูแลตัวเอง ครีมทาผิวก็ไม่ทา หน้าตกกระ เต็มไปหมด  จนวันหนึ่ง ให้สามีถ่ายรูปให้ดู Ohhh!!!! ไม่นะ นั้นเราเหรอเนี้ยะ ตอนนั้นถ้าจำไม่ผิด  หนักประมาณ 69.4 กก.  ทุเรศมากๆๆๆ  แรงบันดาลใจมาเลยค่ะ เราจะต้องทำให้ตัวเองดูดีให้ได้ สาบานกับตัวเอง  แต่เป็นการลดแบบผิดๆๆ ผิดมาก คือ ลดข้าวเย็น ลามไปจนลดข้าวเที่ยง  กินแต่ข้าวเช้า อย่าเรียกว่าข้าวเช้าเลย เรียกว่าขนมเช้าดีกว่า เพราะมีแต่ขนมปัง กาแฟ   ระหว่างวันกินแต่น้ำเปล่า  ออกกำลังกายมั้ย น้อยมากกกก   เพราะมันไม่แรง บางวันโหยค่ะ อยากของหวานมาก กลายเป็นคนติดชานมปั่น  ต้องกินทุกวันเพื่อให้มีแรง  สำเร็จคะน้ำหนักลดลงเยอะมาก ใช้เวลาแค่ 4 เดือน เหลือ ประมาณ 55 กก.  ผอมสมใจ แต่ขอโทษเถอะค่ะ โทรมมากมาย หน้าตอบ นมยุบ ตูดหด  มันไม่โอเค แต่ชอบนะ มีโอกาสได้แต่งตัวสวยๆๆ แต่งหน้า มีความมั่นใจ มากขึ้น  ถึงแม้ว่าจะต้องยอมเอากระดาษทิชชู่ยัดนมก็ตามที 555 ช่วยไม่ได้นมมันหายไปหมด อันนี้รูปก่อนหลังลดน้ำหนักแบบทรมานตัวเอง

รูปต่อไปอุตสาห์อยากเซ็กซี่ แต่ไม่มีนม (มันมืดแสงน้อยกล้องหน้าโทรศัพท์ขออภัยไม่ค่อยชัด)

รูปตอนผอมถ่ายไว้เยอะมากกกก บ้ากล้องไง แต่เป็นกล้องหน้าโทรศัพท์นะ


ทำไม่รูปนี้ขาวจัง...งง  (พื้นเพเดิมก็ขาวพอได้นะ)

รูปสุดท้ายแอบมีเพื่อนติดด้วย ขออภัยเพื่อมา ณ ที่นี้ แสงช่วยจริงดูขาวสลวยสวยเก๋มาก 5555


................ แต่ความสุขมันอยู่กับเราไม่นานหรอกค่ะ ผลจากการกระทำที่ผิดวิธี  มันได้ตามมาหลอกหลอน จขกท. ในตอนนี้  มีความสุขกับโลกของความผอมได้ช่วงระยะเวลาแค่ 5     เดือน น้ำหนักมันก็เริ่มไต่ขึ้นมาเรื่อยๆตั้งแต่ต้นปี 58 เพราะด้วยสภาวะที่มีความเครียดในเรื่องต่างๆ ทำให้ลืมเรื่องที่กำลังลดน้ำหนัก ใช้การกินเป็นเครื่องมือคลายทุกข์  คนอื่นถ้ามีความทุกข์อาจกินอะไรไม่ได้ แต่กับ จขกท. ยิ่งเครียดยิ่งกิน  (ลืมบอกไป เริ่มลดน้ำหนักตั้งแต่ เดือน พ.ค. – ส.ค. 57 )  จน ณ ปัจจุบันมันกลับเข้ามาที่เก่าคือน้ำหนัก  69.7 กก. มันมาพร้อมด้วยเซลลูไลท์  จำนวนมากมายที่ต้นขา ต้นแขน หน้าท้อง โอ๊ย อย่าให้บรรยาย จขกท. จะเป็นบ้าเอาได้ อยากลดนะ  แต่มันไม่มีแรงบันดาลใจนี้สิคือปัญหา ถ้าใช้สูตรเก่ามันก้อไม่ท้าทาย เพราะคราวนี้อยากที่จะทำอย่างถูกวิธี อยากมีกล้ามเนื้อ อยากกำจัดเซลลูไลท์   เลยคิดหาวิธีหาแรงบันดาลใจ คิดอยู่  2-3 วัน ก็คิดไม่ออก จนมาเมื่อเช้าขณะนั่งอ่านพันทิปอ่านไปอ่านมา เกิดปิ๊งไอเดีย  มาลองหาแรงบันดาลใจ สิ่งที่มุ่งหวังด้วยการตั้งกระทู้ในพันทิปดูดีกว่า ประมาณว่า กำหนดระยะเวลาไว้แล้วเอาผลที่ได้มาแจ้งให้เพื่อนในพันทิปทราบ จะว่าบ้าก็ได้นะแต่ จขกท. รู้สึกว่ามันน่าจะมีแรงผลักดันให้ลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเองใหม่อีกครั้ง เพื่อเรียกความมั่นใจกลับคืนมา ยอมรับว่าตั้งแต่น้ำหนักกลับขึ้นมาไม่อยากทำไรเลย ไม่มีความมั่นใจ ไม่อยากไปไหน จิตใจหดหู่  ไม่แต่งหน้า ทั้งที่ชอบแต่งหน้ามาก ไม่แต่งตัว ใส่แต่กางเกงหลวมๆ เสื้อยืดตัวโคร่งๆ
   สุดท้ายก้ออยากฝากถึงเพื่อนทุกคนที่กำลังลดน้ำหนัก ให้ทำแบบถูกวิธี หลักเกณฑ์ง่ายที่เพื่อนในพันทิปเคยบอกไว้คือ ออกกำลังกาย ไม่อดอาหาร ค่อยเป็นค่อยไป มันถูกและง่ายที่สุด แต่ทำมันยากที่สุด จขกท.จะน้อมรับและตั้งใจปฏิบัติตามหลังจากนี้เรามาดูกันภายใน 4 เดือน จะมีรีวิวผลของการลดน้ำหนักอย่างถูกวิธี เป็นกำลังใจให้ด้วยนะ สู้ๆๆๆ (บอกตัวเอง)
ปล. เพิ่งเข้าใจนะว่าการระบายความรู้สึกผ่านตัวหนังสือมันมีความสุขอย่างนี้เองผิดพลาดสิงใดก็ขออภัยไว้ด้วยนะครั้งแรกจ้า