เรื่องมีอยู่ว่า เราสอนหนังสือ สอนมาหลายปี ปกติไม่มีปัญหาอะไรให้ลำบากใจมาก
จนมาวันนี้ .... เราสอนน้องเข้า มหาลัยให้ปีนี้ เราแจ็คพอตมาก เจอเคสนี้ถึง 2 เคสในปีเดียวกัน

น้องอยากเข้าคณะนึงมาก (ขอไม่เอ่ยชื่อคณะนะคะ แต่ไม่ใช่แนวออกแบบ) แต่ ผู้ปกครองของน้อง
อยากให้น้องเข้าสายคำนวณ เทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "วิศวะ"

สำหรับเรา เราไม่แอนตี้สักคณะ แต่เราอยากให้น้องเรียนในสิ่งที่น้องชอบ หรือสนใจ
แต่ผู้ปกครองกลัวน้องไม่มีงานทำ และจะลำบาก โดย ผู้ใหญ่มองว่า วิศวกร หางานง่าย และมั่นคงกว่า

ตัวน้อง น้องเป็นคนไม่ชอบฟิสิกส์เลย แม้น้องจะหัวดีมากในด้านคำนวณ เช่น คณิต
แต่น้องเป็นคนบอกเองว่า น้องไม่ชอบฟิสิกส์ น้องไม่อยากเข้าไปเรียนแล้วเจอสิ่งที่น้องคิดว่าน้องไม่ถนัด
น้องบอกเราว่า คณะที่น้องอยากเข้า มันน่าสนใจมาก มันน่าเรียนรู้ เขาอยากรู้เรื่องเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้มาก

ส่วนตัวผู้ปกครองมองว่าน้องเป็นคนถนัดคำนวณ อยากให้เรียนวิศวะมาก ด้วยเหตุผลข้างต้น
ซึ่งเราเข้าใจระดับนึง เพราะจากที่เราได้สอนน้อง เรายอมรับว่า น้องหัวเร็วมากจริงๆ

สำหรับเรา สมัยเรียน เราเรียนคำนวณเก่งมากเช่นกัน คุณพ่อเชียร์วิศวะมาตลอด
เราเองเราก็พอเรียนฟิสิกส์ และคณิตได้ (เราเรียนค่อนข้างใช้ได้) แต่เราลืมมอง หรืออาจจะเพราะเด็กเกินไป
เด็กอายุ 18 ตอนนั้นยอมรับจริงๆ ว่ายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราชอบอะไร จนกระทั่งมาได้เรียนวิศวะจริงๆ

เราไม่มีความสุขเลยยยยย คือเราเรียนได้ แต่เหมือนเรียนไปอย่างงั้น เรียนให้จบๆไป
เคยคุยเรื่องซิ่วกับครอบครัวหลายครั้ง แต่ทางบ้านไม่ยินยอม ด้วยเหตุผลเบสิคว่า วิศวกรหางานง่ายและเงินเดือนดี
เราได้แต่ก้มหน้าก้มตาเรียนไป เพราะพ่อแม่หวังมาแบบนั้น แต่เราอยากจะบอกกับผู้ปกครองทุกท่านว่า
มันไม่มีความสุขจริงๆ มันเหมือน ทำอะไรที่มันฝืนธรรมชาติ มันทำได้ แต่มันทรมาน

เราไม่อยากให้น้องเป็นเหมือนเรา เพราะจากที่เราเรียนวิศวะมา เราก็ทราบว่า มันใช้ฟิสิกส์ตลอด
ให้ตั้งแต่ ปี1 ยันเรียนจบ ไม่มีสักเทอมที่ไม่ใช้ฟิสิกส์

ความลำบากใจมันอยู่ที่ว่า เรากับน้อง จริงๆอายุห่างกันไม่มาก และสนิทกันระดับนึง
ผู้ปกครอง ขอร้อง ให้เราคุยกับน้องว่า อย่าเข้าคณะนี้ได้มั้ย ลองเข้าวิศวะ หรือ แนวเทคโนโลยีแทนได้รึเปล่า
คือเราคุยกับน้องแล้วหลายครั้ง ลองหาข้อมูลคณะอื่นๆให้น้อง วิเคราะห์กันว่า คณะนี้เรียนแบบนี้นะ
แต่น้องก็ยืนกรานว่า น้องอยากเข้าคณะดังกล่าวจริงๆ

ไม่ใช่ว่าเราจะต่อว่าผู้ปกครอง คือตัวเรา ก็มองมุมของเรา แค่เราอยากสอบถามว่า ผู้ปกครองคิดอะไรบ้าง
เราอยากจะพยายามเข้าใจให้มากกว่านี้ ณ ตอนนี้ เราเข้าใจแค่ว่า วิศวกรน่าจะค่อนข้างมั่นคง

ส่วนนึง เราค่อนข้างลำบากใจมาก เพราะ เรารักทั้งน้องและผู้ปกครองไปแล้ว ผู้ปกครองก็เอ็นดูเรามาก
เเละเราก็รักน้องมากระดับนึง (เราลืมแจ้งอีกนิดว่า น้องค่อนข้างแอนตี้ผู้ปกครอง เค้าว่าเค้ารู้สึกเหมือนโดนบังคับ)
เราอยากให้ทั้งสองฝ่ายเข้าใจกัน แม้เราจะเป็นแค่คนนอกก็ตาม

เราไม่รู้ว่า ปริญญาตรีของต่างชาติ เหมือนของไทยมั้ย เอาจริงๆ เราสอนเด็กมาเยอะมาก
เป็นร้อยคนได้แล้ว ส่งเด็กไปแล้วหลายรุ่น เด็กเกินครึ่ง ไม่รู้จักตัวเองด้วยซ้ำว่าชอบอะไร (รวมทั้งเราตอนนั้นด้วย)
เราคิดว่ามันเร็วไปมั้ย ที่จะให้เด็กอายุ 18 เลือกทางเดินของเค้า หรืออาจจะเป็นเพราะว่า
ก่อนหน้าจนถึงอายุ 18 ประเทศเราไม่มีโครงการให้เด็กไทย ค้นหาความถนัดของตัวเองอย่างจริงจังสักที

ทั้งนี้ เราอยากจะทิ้งท้ายไว้ว่า สำหรับเรา ความสุขสำคัญมาก การมีความสุขในทุกๆวันของชีวิต เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด
และเราผ่านจุดนั้นมาแล้ว ถ้าเป็นไปได้ เราก็ไม่อยากให้เด็กคนไหน ได้เรียนในสิ่งที่ตัวเองไม่อยากเรียน

เรามาขอคำปรึกษา แนวทางแก้ไขในกรณีนี้ รวมทั้ง อยากทราบมุมมองของ ผู้ใหญ่ที่เป็นพ่อหรือแม่คน
อาจจะเป็นเพราะเราไม่มีลูก (แต่เรามีน้องนะคะ ห่างกัน 10 ปี น้องเราอยากเป็นนักวาด ซึ่งเราก็สนับสนุนน้องเต็มที่) เราเลยไม่เข้าใจ

หรือถ้าเรื่องนี้ เป็นปัญหาของครอบครัวไหนอยู่ เรามาร่วมแชร์กันนะคะ