**** โกรธ - โกรธ ****

เพียรสรรหามาลัยให้คล้องศอ กล้วยไม้ช่อกุหลาบล้วนภาพหวาน รำพันบทชดช้อยร้อยกรองกานท์ ก่อสายธารแพร่งกวีระรี่ริน ............................ ใจดวงหนึ่งส่งถึงใจใครดวงหนึ่ง พ้องตราตรึงอักษราภาษาศิลป์ เสริ

สายฝนโรย โปรยผ่าน พื้นลานทุ่ง ใต้โค้งรุ้ง ร่มเงา และเขาขุน ธารน้ำริ้ว พลิ้วฟอง ละอองมุน ไอแดดอุ่น อิ่มอาบ ชวนซาบซึ้ง พี่รักน้อง ปองนุช สุดรักเอ๋ย ใคร่รำเพย สักนิด พี่คิดถึง เนินหญ้านิ่ม ริมธาร ราญร

>>>> นัยนา คู่นั้นชวนฝันใฝ่ คลั่งไคล้ชวนพิศสนิทสม เนตรสาววาวแววแหววกลืนกลม ปริ่มภิรมย์พิลาศวาดวาง ........ >>>> งามงอนฉะอ้อนโฉมเฉิดฉาย นวยนาดย่างกรายพริ้มพรายพร่าง ชะม้าย

คนหนึ่งเดินนำหน้าคนหนึ่งว่าตามหลังมาทั้งสองเปรียบเหมือนกับคนใบ้ในใจปองพูดไม่คล่องแสนยากลำบากครันว่าจะมีคนชุบอุปถัมภ์ เหมือนถ้อยคำพาทีที่คนฝันเวลาตื่นหายไปร้อนใจครันให้ป่วนปั่นเปล่าๆไม่เข้าการ&nbs

เสียงลูกแก้วผสานกับจานแก้วดังไม่แผ่วหนวกหูไป่สู่ศานต์แม้นเป็นมุกโรยเรียงเสียงกังวานดุจสัญญาณดุริยางค์กลางใจ<><><>แก้วต่างมุกสำเนียงต่างเสียงสั่งเสมือนฟังดนตรีมีเงื่อนไขสายธารแห้งแอ่ง

@ "ร่าย"เล่าเรื่อง ร่ำลือ ชายผู้ถือ รวยล้ำ อยากคิดย้ำ ผู้คน ตนคือ ผู้สามารถ เก่งกาจ รถระยับแพง ในสำแดง ขับโฉบโชว์ อวดโต จอดเด่นไว้ เด็กเห็นให้ สน