ความว่างของปุถุชนต่างจากความว่างของพระอรหันต์อย่างไร ในทัศนของพุทธทาส

ทำไมพระสายปริยัติสอนธรรมไปหัวเราะไปยิ้มไป ถึงไม่มีคนจับผิด ไม่โดนดูถูก กลับยกย่องด้วยซ้ำในคุณธรรม แต่พอเป็นพระสายกรรมฐานสอนไปยิ้มไปหัวเราะไป กลับหาว่าไม่สำรวม โดนดูถูกดูแคลนต่างๆ นา ว่าไม่ใช่พระอรหันต

วิปัสสนาเป็นโสดาบัน กับ วิปัสสนาเป็นพระอรหันต์ ทำแบบเดียวกันหรือต่างกัน