ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กมัธยมอย่างเรานะคะ คือบางคนก็ไปเรียนพิเศษบ้างแหละ บางคนก็ทำงานหารายได้พิเศษในช่วงปิดเรียน
เข้าเรื่องเลยดีกว่า เราเป็นเด็กคนนึงนะที่ปิดเทอมแล้วต้องเรียนพิเศษ แต่ในใจคิดว่าอยากทำงานด้วย คือทั้งสับสน ลังเล มันบอกไม่ถูก ด้วยเหตุผลหลายๆอย่างๆ เพราะคือ
1. ที่อยากเรียนเพราะหาความรู้เพิ่มเติม เตรียมตัวก่อนเปิดเทอมใหม่ หาความรู้ไปเข้ามหาลัย คือบางเราก็คิดว่า เราอ่านหนังสือเองก็ได้ ไม่ต้องไปเรียนให้วุ่นวาย ให้เสียเวลา แต่เอาเข้าจริงๆ อยู่คนเดียว ความขี้เกียจมักถามหา มือถือที่วางอยู่ก็เป็นดั่งมารผจญ สู้ไปนั่งเรียนก็ไม่ได้ ต้องจดจ่อไม่อย่างงั้นตาไม่ทัน นี่คือประเด็นแรก
2. ที่อยากทำงาน เพราะอยากหาเงินไว้ใช้เอง ไม่อยากรบกวนพ่อแม่ ผู้ปกครอง บางทีเรากลับมาจากเรียน เรามองหน้าท่านแล้ว เราก็อยากจะร้องไห้นะ เราเหมือนทำให้พวกท่านกำลังลำบาก เวลาท่านยื่นเงินให้นี่ความรู้สึกเราคือ เราคิดอยู่ตลอดว่า เมื่อไรเราจะโตพอที่จะทำให้ท่านสบายได้ ตรงนี้มันเป็นเหมือนแรงกระตุ้นนะให้เราทำอะไรบางอย่าง แต่คือตอนนี้เราเลือกที่จะเรียนพิเศษ เรื่องที่จะทำงานหาเงินนี่กังวลใจเรามาก แต่คือเราเลือกได้แค่อย่างเดียว เสียใจจริงๆ
ไม่รู้จะมีเพื่อนๆ พี่ ที่เป็นแบบเราบ้างมั้ยนะ มาแชร์กันเยอะๆนะคะ
การเป็นเด็กวัยรุ่นที่จะก้าวข้ามผ่านไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันกน้านี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
ฝากไว้นะคะ สำหรับทุกๆคน คือ อยากให้ทุกคนที่ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน คิดถึงคนที่ส่งเราเรียนให้มาก แม้กระทั่งตัวเราเอง ตอนนี้ยังทำอะไรมากไม่ได้เลย แต่อยากให้ทุกคนมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้ท่านสบายเพราะเรานะคะ
หากผิดพลาดยังไงขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ
เรียนพิเศษ หรือ ทำงานดี ปิดเทอมนี้ มาแชร์กันนะคะ
เข้าเรื่องเลยดีกว่า เราเป็นเด็กคนนึงนะที่ปิดเทอมแล้วต้องเรียนพิเศษ แต่ในใจคิดว่าอยากทำงานด้วย คือทั้งสับสน ลังเล มันบอกไม่ถูก ด้วยเหตุผลหลายๆอย่างๆ เพราะคือ
1. ที่อยากเรียนเพราะหาความรู้เพิ่มเติม เตรียมตัวก่อนเปิดเทอมใหม่ หาความรู้ไปเข้ามหาลัย คือบางเราก็คิดว่า เราอ่านหนังสือเองก็ได้ ไม่ต้องไปเรียนให้วุ่นวาย ให้เสียเวลา แต่เอาเข้าจริงๆ อยู่คนเดียว ความขี้เกียจมักถามหา มือถือที่วางอยู่ก็เป็นดั่งมารผจญ สู้ไปนั่งเรียนก็ไม่ได้ ต้องจดจ่อไม่อย่างงั้นตาไม่ทัน นี่คือประเด็นแรก
2. ที่อยากทำงาน เพราะอยากหาเงินไว้ใช้เอง ไม่อยากรบกวนพ่อแม่ ผู้ปกครอง บางทีเรากลับมาจากเรียน เรามองหน้าท่านแล้ว เราก็อยากจะร้องไห้นะ เราเหมือนทำให้พวกท่านกำลังลำบาก เวลาท่านยื่นเงินให้นี่ความรู้สึกเราคือ เราคิดอยู่ตลอดว่า เมื่อไรเราจะโตพอที่จะทำให้ท่านสบายได้ ตรงนี้มันเป็นเหมือนแรงกระตุ้นนะให้เราทำอะไรบางอย่าง แต่คือตอนนี้เราเลือกที่จะเรียนพิเศษ เรื่องที่จะทำงานหาเงินนี่กังวลใจเรามาก แต่คือเราเลือกได้แค่อย่างเดียว เสียใจจริงๆ
ไม่รู้จะมีเพื่อนๆ พี่ ที่เป็นแบบเราบ้างมั้ยนะ มาแชร์กันเยอะๆนะคะ
การเป็นเด็กวัยรุ่นที่จะก้าวข้ามผ่านไปเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันกน้านี่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ
ฝากไว้นะคะ สำหรับทุกๆคน คือ อยากให้ทุกคนที่ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน คิดถึงคนที่ส่งเราเรียนให้มาก แม้กระทั่งตัวเราเอง ตอนนี้ยังทำอะไรมากไม่ได้เลย แต่อยากให้ทุกคนมีจุดมุ่งหมายที่จะทำให้ท่านสบายเพราะเรานะคะ
หากผิดพลาดยังไงขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะ