เรื่องก็มีอยู่ว่าผมล็อกอินเฟสบุ๊คไว้ในไอแพดเล่นตอนกลางคืนเล่นเฟสคุยกับใครเรื่อยเปื่อยแบบไม่มีอะไรไปในทางที่นอกใจแฟนเลย ตื่นเช้ามามาผมก็อาบน้ำแต่งตัวไปทำงานลืมล็อกเอาท์เฟสบุ๊คออกจากไอแพด แฟนผมเขาจะเข้างานสายกว่าผมประมาณชั่วโมงหนึ่ง เขาตื่นมาก็จับไอแพดไปเล่นตามประสา
เผอิญว่าเขาเข้าไปเฟสบุ๊คผม และอ่านข้อความเก่าๆที่ผมแชตกับบรรดาคนที่มาจีบผมในเฟสแต่ผมไม่ได้โต้ตอบกลับแบบนอกใจหรือแนวชู้ทางเฟสนะครับ
พอตกเย็นผมกลับจากทำงานก็มีโน้ตเขียนเอารีโมททีวีทับไว้บนเตียง โน๊ตไว้ว่า "ตอนเย็นหาไรทานกับเพื่อนเลยนะ เดี่ยวผมจะทานไปจากที่ทำงานเลย."
พออ่านโน๊ตเสร็จเราก็งงเพราะปกติแล้ว เลิกงานตอนเย็นเราจะทำกับข้าวทานด้วยกันหรือไม่ก็ออกไปทานข้าวตามร้าน แต่วันนี้โน๊ตไว้แบบนี้เราก็งง
แต่ก็ไม่ออกไปหาไรกินนะ รอจนกว่าเขาจะกลับมาเพราะเขาเลิกงานช้ากว่าผมประมาณ 3 ชั่วโมง พอเขากลับมาอาการแรกคือนิ่ง ไม่พูดจาอะไร เงียบ เดินผ่านหน้าผมแบบไม่สนใจและไม่พูดไรสักคำ พอผมถามไปทานข้าวกันไหม เขาก็เงียบอีก เลยถามซ้ำอีกครั้ง ไปทานข้าวกันไหม...เขาก็บออกมาโน็ตไว้แล้วไม่ได้อ่านหรอ.. ไอเราก็เริ่มอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาละด้วยอารมณ์ที่รอทานข้าวด้วยและหิวข้าวด้วย..เลยบอกออกไปว่างั้นไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อย เขายอมไป พอไปถึงร้านก็นั่งแบบคนไม่รู้จักกัน ถามไรกว่าจะตอบก็เฉื่อยมาก เลยโมโห..นึกแว๊บขึ้นมาในใจ สงสัยเขาคงเข้าไปอ่านข้อความในเฟสแน่เลย.. เลยถามเขาไปตรงๆ ".เข้าไปเล่นเฟสผมมาหรอ..อ่านข้อความในเฟสด้วยสิ.." เขาก็เงยหน้าขึ้นมา ทำไมหรอเล่นไม่ได้เหรอมีความหลับอะไรในนั้นหรอ เราก็ตอบไปด้วยน้ำเสียงแบบไม่คิดและไม่พอใจอย่างมาก ไม่มีมารยาท ยุ่งเรื่องส่วนตัวเราทำไม ตอบออกไปในร้านข้าว เขาก็พูดออกมาแบบอารมณ์โมโหหึงและหวง "เออได้..ต่อไปจะไม่ยุ่งไม่จับไม่สนใจอะไรๆทั้งนั้นกับเธอเลย จะเล่นจะคุยกับใครก็ตามสบายเลย.."คนข้างๆเขาก็ซุบซิบกันใหญ่ แต่ผมไม่สนใจใครในขณะนั้นเพราะอารมณ์โมโหหิวและเสียอารมณ์รอกินข้าวด้วยแต่กลับไม่เห็นค่าการรอคอย.. สุดท้ายก็กลับมาถึงห้องพัก คราวนี้ไม่มีแม้แต่สายตามามอง และน้ำเสียงถามอะไรเลย ผมก็จากที่ทานข้าวเสร็จอารมณ์ต่างๆก็เข้าที่หมด กลับกลายเป็นรู้สึกผิดและ พยายามจะเราคุยกับเขายังไงดี แต่ก็กลัวเสียฟอร์ม ไม่รู้จะเริ่มต้นยังดี อย่างทุกวันเขาจะโทรมาหา 2 รอบ ตอนเที่ยงทานข้าว และตอนเย็นพักเบรค เพราะที่ทำงานเขาไม่ให้ใช้โทรศัพท์ แต่วันนี้ไม่มีแม้เสียงเรียกเข้า.. "ไม่มีแม้คำถามว่า ทานข้าวยัง ทำอะไรอยู่ คิดถึงนะ." แต่แปลกใจว่าวันนี้เขาเล่นเฟสบุ๊คได้ไงแล้วยังโพสสเตตัสด้วยว่า "วันใดที่หายเงียบไป!!!คือหัวใจ!!! กำลังคิดทบทวน!!!" ไอเราก็คิดวิตกไปต่างๆนาๆ จะโทรหาเขาก็ไม่ติดเพราะเขาไม่ให้ใช้โทรศัพท์จะรอถึงตอนเย็นก็ใจมันว้าวุ่นไปหมด.. ผมจะทำไงดีเนี้ยะครับถ้ากลับไปไม่เจอเขา...
ทำไงดี..พูดน้ำเสียงหนักและคำพูดที่ฟังแล้วทำให้แฟนเสียใจ (เกย์)
เผอิญว่าเขาเข้าไปเฟสบุ๊คผม และอ่านข้อความเก่าๆที่ผมแชตกับบรรดาคนที่มาจีบผมในเฟสแต่ผมไม่ได้โต้ตอบกลับแบบนอกใจหรือแนวชู้ทางเฟสนะครับ
พอตกเย็นผมกลับจากทำงานก็มีโน้ตเขียนเอารีโมททีวีทับไว้บนเตียง โน๊ตไว้ว่า "ตอนเย็นหาไรทานกับเพื่อนเลยนะ เดี่ยวผมจะทานไปจากที่ทำงานเลย."
พออ่านโน๊ตเสร็จเราก็งงเพราะปกติแล้ว เลิกงานตอนเย็นเราจะทำกับข้าวทานด้วยกันหรือไม่ก็ออกไปทานข้าวตามร้าน แต่วันนี้โน๊ตไว้แบบนี้เราก็งง
แต่ก็ไม่ออกไปหาไรกินนะ รอจนกว่าเขาจะกลับมาเพราะเขาเลิกงานช้ากว่าผมประมาณ 3 ชั่วโมง พอเขากลับมาอาการแรกคือนิ่ง ไม่พูดจาอะไร เงียบ เดินผ่านหน้าผมแบบไม่สนใจและไม่พูดไรสักคำ พอผมถามไปทานข้าวกันไหม เขาก็เงียบอีก เลยถามซ้ำอีกครั้ง ไปทานข้าวกันไหม...เขาก็บออกมาโน็ตไว้แล้วไม่ได้อ่านหรอ.. ไอเราก็เริ่มอารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาละด้วยอารมณ์ที่รอทานข้าวด้วยและหิวข้าวด้วย..เลยบอกออกไปว่างั้นไปทานข้าวเป็นเพื่อนหน่อย เขายอมไป พอไปถึงร้านก็นั่งแบบคนไม่รู้จักกัน ถามไรกว่าจะตอบก็เฉื่อยมาก เลยโมโห..นึกแว๊บขึ้นมาในใจ สงสัยเขาคงเข้าไปอ่านข้อความในเฟสแน่เลย.. เลยถามเขาไปตรงๆ ".เข้าไปเล่นเฟสผมมาหรอ..อ่านข้อความในเฟสด้วยสิ.." เขาก็เงยหน้าขึ้นมา ทำไมหรอเล่นไม่ได้เหรอมีความหลับอะไรในนั้นหรอ เราก็ตอบไปด้วยน้ำเสียงแบบไม่คิดและไม่พอใจอย่างมาก ไม่มีมารยาท ยุ่งเรื่องส่วนตัวเราทำไม ตอบออกไปในร้านข้าว เขาก็พูดออกมาแบบอารมณ์โมโหหึงและหวง "เออได้..ต่อไปจะไม่ยุ่งไม่จับไม่สนใจอะไรๆทั้งนั้นกับเธอเลย จะเล่นจะคุยกับใครก็ตามสบายเลย.."คนข้างๆเขาก็ซุบซิบกันใหญ่ แต่ผมไม่สนใจใครในขณะนั้นเพราะอารมณ์โมโหหิวและเสียอารมณ์รอกินข้าวด้วยแต่กลับไม่เห็นค่าการรอคอย.. สุดท้ายก็กลับมาถึงห้องพัก คราวนี้ไม่มีแม้แต่สายตามามอง และน้ำเสียงถามอะไรเลย ผมก็จากที่ทานข้าวเสร็จอารมณ์ต่างๆก็เข้าที่หมด กลับกลายเป็นรู้สึกผิดและ พยายามจะเราคุยกับเขายังไงดี แต่ก็กลัวเสียฟอร์ม ไม่รู้จะเริ่มต้นยังดี อย่างทุกวันเขาจะโทรมาหา 2 รอบ ตอนเที่ยงทานข้าว และตอนเย็นพักเบรค เพราะที่ทำงานเขาไม่ให้ใช้โทรศัพท์ แต่วันนี้ไม่มีแม้เสียงเรียกเข้า.. "ไม่มีแม้คำถามว่า ทานข้าวยัง ทำอะไรอยู่ คิดถึงนะ." แต่แปลกใจว่าวันนี้เขาเล่นเฟสบุ๊คได้ไงแล้วยังโพสสเตตัสด้วยว่า "วันใดที่หายเงียบไป!!!คือหัวใจ!!! กำลังคิดทบทวน!!!" ไอเราก็คิดวิตกไปต่างๆนาๆ จะโทรหาเขาก็ไม่ติดเพราะเขาไม่ให้ใช้โทรศัพท์จะรอถึงตอนเย็นก็ใจมันว้าวุ่นไปหมด.. ผมจะทำไงดีเนี้ยะครับถ้ากลับไปไม่เจอเขา...