ดูละครก็ต้องใช้สมองดูป่ะ เราเป็นคนหนึ่งที่ดูละครแล้วชอบคิดตามพฤติกรรมของตัวละครนะ ว่าทำไมตัวละครนี้ถึงต้องทำพฤติกรรมแบบนี้ ทำแล้วได้ผลอะไร ยิ่งถ้าเป็นละครที่ตัวร้ายได้รับผลกรรมที่ก่อไว้จะชอบมาก

เพราะในสังคมเราจะเห็นคนร้ายได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน แต่เราไม่เห็นว่าสุดท้ายแล้วเค้าได้รับผลกรรมที่ทำไว้อย่างไร

ชอบดูละคร ชอบวิเคราะห์พฤติกรรมของตัวละคร ไม่ว่าจะทำออกมาแนวไหน ถ้าดูเป็นก็ต้องคิดวิเคราะห์เป็นว่าพฤติกรรมที่แสดงออกมามีเหตุผลรองรับหรือไม่ และเหตุผลของพฤติกรรมตัวละครนั้นแสดงออกมา มาจากเหตุผล หรือมาจากอารมณ์

เรามีลูกสาวและลูกชายเป็นวัยรุ่น นั่งดูละครด้วยกันทุกประเภท แต่เราคุยกันถึงพฤติกรรมต่าง ๆ ของตัวละคร เคยถามลูกว่าถ้ามีคนมาทำแบบนี้จะตอบโต้แบบไหน คนแบบนี้สมควรโดนอะไร บางครั้งลูกก็พูดว่า "หนูว่าในชีวิตจริงถ้าเจอคนแบบนี้แล้วหนูจะรู้ได้ไงว่าเค้าดีหรือไม่ดี"

สิ่งเหล่านี้บางครั้งเราอาจจะคิดว่าเด็กคิดไม่เป็น แต่เค้าคิดเป็นนะ เค้ารู้ว่าละครจะสื่ออะไร และเค้ารู้ว่าพฤติกรรมไหนดีไม่ดี ลูกเค้าจะพูดออกมาเองเลยว่าตัวละครนี้ดีไม่ดียังไง และลูกก็ยังมีถามด้วยทำไมต้องทำอย่างนี้

ที่เขียนมาทั้งหมด เพื่อจะบอกว่า ละครไม่ใช่เรื่องไร้สาระ อยู่ที่คนดูว่าจะหาสาระจากละครเรื่องนั้น ๆ ได้อย่างไร ไม่ว่าจะองค์กรหรือหน่วยงานอะไรที่ออกมารณรงค์ถามว่าดีมั้ย ดีมาก แต่มันก็คือกระแสที่มาแบบฉาบฉวย ถ้าทำจริงจัง ก็จะช่วยทำให้ละครไทยมีการพัฒนาขึ้นมาก ทุกฉากที่มีในละคร ฉากขมขื่น ฉากตบตี ฉากแย่งผู้ชาย ฉากรบราฆ่าฟันต่าง ๆ มันคือความรุนแรงทั้งนั้น อยู่ที่มุมมองของผู้ผลิตว่าจะสื่อออกมาอย่างไร แล้วคนดูจะรับรู้สิ่งที่ผู้ผลิตเค้าสื่อออกมาได้หรือไม่

ละครไทยหลายเรื่องและทุกช่อง จะมีแนวเรื่องที่ซ้ำกัน แต่ทุกเรื่องก็จะมีคุณประโยชน์ในตัวของมันเอง แล้วคนดูล่ะดูละครไปวัน ๆ หรือดูละครเพราะอะไรบางคนดูเพราะดารา บางคนดูเพราะเนื้อหา บางคนดูเพราะโปรดักชั่นสวยงาม ซึ่งแต่ละคนก็มีเหตุผลแตกต่างกันไป

ในความเห็นของเรา ละครไทยก็คือละครไทย มันมีเสน่ห์แบบละครไทย คือดูก็รู้ว่ามันคือละครไทย ละครชาติอื่น ๆ ก็มีเสน่ห์ในแบบของชาตินั้น ๆ ดูก็รู้ว่ามันคือละครของเค้า อย่างประเทศในเอซีย ละครเกาหลี ญี่ปุ่น ไต้หวัน หรือจีน คือถ้าเปิดมาดูก็รู้ว่าเป็นแนวละครของชาติเค้านั่นแหละ จากการติดละครเกาหลีมานานก็ได้รู้ว่าบุคคลิกพระเอกของเกาหลีที่สาว ๆ ใฝ่ฝัน แต่ในชีวิตจริงผู้ชายบ้านเค้าไม่เป็นแบบนั้น ทั้ง ๆ ที่เค้าก็พยายามแทรกไว้ในละครทุกเรื่อง แต่ทำไมพฤติกรรมของผู้ชายบ้านเค้าถึงไม่เปลี่ยน

เพราะฉะนั้นถ้ามองแบบวิชาการก็อยากถามว่าพฤติกรรมของตัวละครสามารถเปลี่ยนพฤติกรรมของคนดูได้หรือไม่ ก็อยากจะฝากองค์กรต่าง ๆ ที่รณรงค์เรื่องฉากรุนแรงของละคร ช่วยทำการวิจัยเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องเป็นราวเลยก็ดีนะ เพราะทุกครั้งที่ได้เห็นการออกมาวิพากษ์วิจารณ์ถึงฉากในละครเรื่องต่าง ๆ แล้วก็รู้สึกงงมาก ว่าละครมันมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของคนในสังคมมากขนาดนั้นเลยเหรอ (งง จริง ๆ นะคะไม่ได้ประชด)

เดี๋ยวก็ต้องมีคนมาบอกว่า เอาเวลาไปศึกษาเรื่องที่มีประโยชน์กว่านี้ดีกว่ามั้ย ก็บอกเลยค่ะว่าชอบดูละคร สนใจเรื่องดาราและละครโทรทัศน์ (คงไม่ผิดนะที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องวิชาการหนัก ๆ 5555) คือเวลาเห็นกระแสเรื่องความรุนแรงของฉากในละครแล้วมีคนเข้ามาตั้งกระทู้เยอะๆ ก็รู้สึกงงทุกครั้ง ว่าละครมันมีอิทธิพลขนาดนั้นจริง ๆ เหรอ

ถ้าสมมุติว่าละครมีอิทธิพลต่อพฤติกรรมของคนในสังคมจริง ๆ แต่อย่าลืมว่าทุกสิ่งมันต้องมีสองด้านเสมอ เปรียบเสมือนว่าละครต้องเสนอแต่เรื่องราวดี ๆ มีแต่คนดีๆ เพื่อขัดเกลาให้คนในสังคมมีพฤติกรรมดี ๆ แบบในละคร แล้วมีเด็กคนหนึ่งที่ชอบดูละครดูละครทุกวันแล้วก็คิดไปเองว่าทุกคนในโลกนี้มีแต่คนดี ๆ พฤติกรรมดี ๆ แบบในละคร เราว่าแบบนี้น่ากลัวนะ เพราะเมื่อวันหนึ่งเด็กน้อยได้เจอคนในโลกแห่งความเป็นจริงแล้วมันไม่เป็นอย่างในละคร เด็กน้อยคนนั้นจะปรับตัวอย่างไรให้เข้ากับสังคมจริง ๆ ที่มีทั้งคนดีและคนเลว  เปรียบไปก็เหมือนกับพ่อแม่เลี้ยงดูลูกแบบสุขสบาย ลูกทำอะไรเองไม่เป็น เมื่อวันหนึ่งลูกไปใช้ชีวิตเองโดยไม่มีพ่อแม่คอยดูแล ลูกกลายเป็นคนอ่อนแอช่วยเหลือตัวเองไม่ค่อยได้ และกลายเป็นภาระของสังคม

ทั้งหมดนี้ก็เป็นแค่ความคิดของคนชอบดูละครคนหนึ่ง ไม่ได้เก่งวิชาการ แต่ก็ไม่ได้ไร้สมองถึงขนาดคิดไม่เป็นว่าดูละครแล้วแยกไม่ได้ระหว่างชีวิตจริง ๆ กับละครว่ามันแตกต่างกัน

ขอโทษที่บ่นซะยาวนะคะ แค่รู้สึกงงจริง ๆ ใครมีความเห็นอะไรก็เขียนได้นะคะ แต่คงไม่เข้ามาตอบ 5555555