ขอเล่ามั้ง (^^)
....... ปอลิง บอกไว้ก่อนนี่คือเรื่องจริง  กลัวคนมาม่าใส่ อิชั้นร้อนตัว
>>>>>>  สมัย ม.ปลาย เพื่อนในห้องชอบแซวว่า   "เฮ้ย! สวย(ชั้นเอง) หล่อ(เพื่อนในห้อง) มันแอบชอบเมิงวะ"
ไอ้เราก็ด้วยความที่เพื่อนกัน ใสๆ ไม่คิดไรมาก  อารมณ์เด็กอะเนอะ  คุณคงเคยผ่านเหตุการณ์แบบเพื่อนชงกันเองในห้องไรงี้
และอิชั้นเป็นพวกมนุษย์อุดมคติไม่แหลกเพื่อนตัวเองคะ   แต่หล่อมันก็เปคอิชั้นอยู่นะคะ >///////<
เป็นงี้จนจบ ม.ปลาย

........ฉลองจบเราก็ถ่ายรูปกับเพื่อนกันสิคะคุณ  อิชั้นก็ถ่ายรูปคู่กับเพื่อนถูกคน  เพื่อนชะนีกับแก๊งเก้งก็ชะแนบชิดสนิทกายกันนีสนึง  ตะกองกอดกัน หอมแก้ม แบบนัวอะคุณ  คิดไรมากสปีชีเดียวกัน   ส่วนเพื่อนชายนี่สนิทหน่อยก็กอดคะรัยงี้   อีเราก็ถ่ายกับเพื่อนไปเรื่อยๆ จนเหนื่อย  แล้วนั่งพัก
สักพัก ไอ้หล่อเดินมาหา  
หล่อ : เรายังไม่ได้ถ่ายรูปกะสวยเลยอ่ะ
สวย : หรอ  เค มาๆ  โพสเริศๆ เลยนะ
......รูปแรกผ่านไปไม่มีรัย  มันบอกเอาอีกรูป  มันเอากล้องให้เพื่อนผู้ชายอีกคนในห้องถ่ายให้  ชื่อไอ้ K แล้วกัน
K : กรูจะถ่ายแล้วนะ 1 2 3
....... สิ่งที่ไม่คาดคิด็เกิดขึ้นคะแก  มันหอมแก้มชั้นคะ  ไอ้เพื่อน K ก็ดันกดชัดเตอร์ได้เวลาแบบเควี้ยๆ  
                   นึกภาพตามนะคะ  หล่อหอมแก้มปนอมยิ้มแบบฟินๆ ไอ้K หัวเราะชอบใจ ส่วนกรูหรอคะ  ทำหน้าตกใจคะแก  
สวย : 555 แกเมาหรอเนี่ย  ไปๆ ไปล้างหน้านะ  เมาแล้วแน่เลยแก
         มันไม่เมาหรอกคะแก  อิชั้นนี้แหละที่เมาดิน ฟ้าอากาศ  พูดเสร็จรีบวิ่งหนีเลยคะ

.........หลังจากเรียนจบผ่านไป 3-4 ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน นานๆ หล่อมันถึงทักเฟสมาที  ก็คุยกันทั่วไป
มีอยู่วันนึงนั่งทำวิจัยจบเหนื่อยๆ เลยไปตั้งตัสในกลุ่มห้องว่า

................ เฮ้ยย   ปลายเดือนนี้สวยจะแต่งงานนะ  ใครว่างมางานแต่งสวยด้วยนะ............
เท่านั้นแหละแกเอ้ยยย   เพื่อนเม้นสนั่นหวั่นไหว  ส่วนอิชั้นหน่ะหรอคะ  ปิดแชท ไม่ตอบใดๆทั้งสิ้น
อิชั้นเป็คนที่ประเภทชอบแกล้งคะ  และที่สำคัญเพื่อนๆมันจะรู้ว่า ถ้าอิชั้นเงียบเลือกที่จะไม่ตอบเม้นที่มันกัดและปิดแชทไปแบบนั้นแสดงว่าชั้นกำลังซี
และความน่าจะเป็นว่าคือเรื่องจริงมีสูง  มือถือก็ปิดคะแก
เพื่อนสมัย ม.ปลายอิชั้นงานเผือก งานมาม่า มาเต็มคะ  เพราะอิชั้นไม่เคยคบใครมาก่อน เพื่อนมันเลยสงสัย อยู่ๆจะวิวาห์ฟ้าผ่าแบบซุปตาร์กูไม่ใช่แนวอะเนอะ

           ประมาณเที่ยงคืนของวันที่อิชั้นสร้างวีรกรรมไว้ อิชชั้นก็เปิดมือถืออีกครั้ง  มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาสายนึง  อิชั้นไม่โทรกลับคะ  เพราะเป็นประเภทพวก ถ้ามีใครกำลังจะตาย ถ้ามันรู้จักเรามันคงโทรมาอีกเองแหละ
ก็นั่งปั่นงานต่อตามระเบียบ  สักพักเบอร์แปลกโทรเข้าอีก
สวย : สวัสดีคะ (ตามสเต็ปคนที่ไม่รู้จักและไม่สนิท)
นิรนาม : ดีสวย นี่ผมเองนะ
สวย : (อิเควี้ย ใครอีกหล่ะวะ ผมไหน  เท่าที่รู้จักผมบนหัวกรูก็พูดไม่ได้นี่หว่า แต่!ได้แค่คิด)  เอ่อออ....... ไม่ทราบว่าใครคะ
นิรนาม : หล่อเอง
สวย : อ้าว  หล่อหรอ นึกว่าใคร (โทษที  สมองสั่งการเร็วไปหน่อย ชั้นไม่ได้ตั้งใจด่าแกนะ)
หล่อ : จะแต่งงานหรอ แต่งกับใคร เมื่อไหร่ ทำไมแต่งเร็วจัง คบกันนานรึยัง เค้าดีกับสวยมั้ย
สวย : ใจเย็นๆ นะหล่อ  (สักพักมันเงียบ) ทำไม หึงหรอ
.......สาบานตอนนั้นอิชั้นพูดแซวไปเรื่อยตามประสา  เพราะปกติเป็นคนขี้เล่นอยู่แล้ว จนบางทีเพื่อนเดาไม่ออกว่าเล่นหรือจริง
หล่อ : ..............(มันเงียบคะ สักพักมันพูดว่า)  เรามีสิทธิ์หึงด้วยหรอ  เราก็เป็นได้แค่เพื่อน ไม่กล้าหึงหรอก
สวย : 555 (หัวเราะกลบเกลื่อนไปก่อน กรูคิดรัยไม่ออก)
หล่อ : ตกลงแต่งจริงๆหรอ?
สวย : ทำไมหรอ? (ถ้าอิชั้นแต่งจริงนี่วาระแห่งชาติเลยงั้นสิ)
หล่อ : ป่าว เราเคยชอบสวยนะ  และตอนนี้ก็ยังชอบอยู่
สวย : มุกไหนเนี่ย หล่อมีแฟนอยู่แล้วนะ  อย่าพูดอย่างงี้อีก  สงสารแฟนหล่อ  ถ้าเค้ามาได้ยินมันจะไม่ดี อันที่จริงแค่คิดก็ห้าม
หล่อ : สรุปแต่งวันไหน
สวย : (คือเมิงฟังกูมั้ยเนี่ยหล่อ)  ......ป่าวแต่ง พอดีทำวิจัยเครียดๆ เลยตั้งตัสไปขำๆหน่ะ  5555  (ยังมีหน้าขำอีกตรู)
หล่อ : หรอ หึหึ  ใกล้เรียนจบแล้วหนิ  แล้วเรียนที่นู้นมีแฟนยัง
สวย : ไม่มีอะ  ในมอมีแต่เพื่อนสาว  แล้วหล่ออะ ทำงานเป็นไงบ้าง
หล่อ : ก็ดี  ช่วงเมษาจะลางานกลับบ้าน  ไว้เรากลับเจอกันได้มั้ย (ลืมบอกมันเป็นตำรวจคะ)
สวย : ได้ดิ  คิดถึงเพื่อนเหมือนกัน (หมายถึงเพื่อนสมัย ม.ปลาย ทุกคนอ่ะ)
หล่อ : เราก็คิดถึงเธอนะ  เรารู้ว่าเธอโฟกัสเรื่องเรียนเอามาก เลยยังไม่อยากมีแฟนตอนนี้ และเธอก็ไม่ชอบการเอาเพื่อนมาเป็นแฟนด้วย  แต่ถ้าเรียนจบแล้วเธอยังไม่มีใคร เรามาคบกันนะ  ให้ลืมไปสะว่าเราเคยเป็นเพื่อนกัน
สวย : ........ เอ่อออ   เมาหรอ
หล่อ : เราจริจัทุกคำพูด

...................ซวยแล้วกู!!!!  คิดสิคิด  อิสวยเอ้ยยย  ชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะมีโมเม้นท์แบบละครช่องสาม ถึงจะเคยคิดว่ามันตรงเปค แต่อิชั้นก็รู้สึกกับมันแบบเพื่อนอะ  เป็นอื่นไม่ได้จริงๆ  สวยจริงๆแม่ญาญ่าเอ้ยย  ....

สวย : เอ่อออ  เอาไว้ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่าเนอะ
หล่อ : อืม  เรายังไงก็ได้  แล้วแต่สวย


.......ดีอย่าพูดกดดันอิชั้นมาก  ถ้ากดดันเยอะๆ อิชั้นคิดไรไม่ออก  จากนั้นหล่อมันก็เปลี่ยนเรื่องกัน  มันก็ถามเรื่องเพื่อนเก่า สภาพดินฟ้าอากาศทั่วไป  เราก็คุยกันประมาณ 1 ชม. ได้  ผ่านไปได้ไม่นานก็โทรหาหล่อถามเกี่ยวกับการเรียนตำรวจ เพราะลูกพี่ลูกน้องอยากลองไปสอบ  เลยโทรถามหล่อ เพราะมันเป็นตำรวจนี่เนอะ  ก็คุยกันได้สักพักเกี่ยวกับข้อมูล  ตบท้ายด้วยคำพูดที่ว่า
หล่อ : เราชอบสวยนะ  อาจเรียกว่ารักก็ได้  ถึงสวยไม่คิดเหมือนเราก็ตาม  เราแค่อยากให้สวยได้รู้ไว้ว่าเราคิดยังไงกับสวย แค่นี้เราก็รู้สึกดีแล้ว  ฝันดีนะ

.......แล้วก็วางหูไป  ผ่านไปได้สองวันก็ติดงานนู้นนี่นนั่นเยอะแยะ  เฟสไม่เล่น  ทวิตไม่เปิด  เอาง่ายๆ คืออิชั้นขาดการติดต่อทุกทาง  เปิด FB อีกทีบ่ายสองสิ่งที่เกิดขึ้นหน้าฟีดคือมีเพื่อนโพสว่า  "ไม่จริงใช่มั้ย เรื่องหล่ออะ"  ในใจคือมันคิดไปแระ  ว่าเกิดเรื่อไม่ดีแน่  เพราะอิชั้นก็ไม่ใช่คนโลกสวยอะไร จะให้คิดอื่นนี้คงไม่ใช่สาย  แค่อีกใจก็คิดนะว่าอย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย

........พอเปิดเข้าไปในกลุ่มในเฟสเท่านั้นแหละคือ  สิ่งที่คิดไม่ต่างไปสักนิดเดียว  หล่อเค้าเสียแล้วคะ  ประสบอุบัติเหตุขณะกำลัขับรถกลับบ้าน หล่อจะกลับมาเยี่ยมบ้านก่อนกำหนดที่ตนแพลนไว้แต่แรก  เค้าขะขับแซงคันข้างหน้าแล้วเกิดไรไม่รู้ รถเบรคไม่อยู่  ลงข้างทาง รอยลากล้อประมาณ 200 เมตรได้
สภาพรถเก๋งเหมือนกระดาษพับครึ่ง หล่อเสียชีวิตคาที่ T^T

.........น้ำตาอิชั้นไหลไม่หยุดเลยคะ  มันคือความรู้สึกที่บอกไม่ถูก คำพูดทุกคำที่หล่อเคยพูดไว้กับอิชั้นหลั่งไหลเข้ามาในสมอง  งานศพหล่ออิชั้นก็ไม่ได้ไปเพราะติดสอบ  ได้แต่ลุกมาใส่บาตรให้  อิชั้นได้แต่ขอให้เค้าได้รับผลบุญนี้ และหากชาติหน้ามีจริงขอให้เค้าพบแต่สิ่งดีๆ

............ นี่แแหละคะ  ประสบการณ์แห่งการสูญเสียอีกรูปแบบหนึ่งขออิชั้น