ขอเล่ามั้ง (^^)
....... ปอลิง บอกไว้ก่อนนี่คือเรื่องจริง กลัวคนมาม่าใส่ อิชั้นร้อนตัว
>>>>>> สมัย ม.ปลาย เพื่อนในห้องชอบแซวว่า "เฮ้ย! สวย(ชั้นเอง) หล่อ(เพื่อนในห้อง) มันแอบชอบเมิงวะ"
ไอ้เราก็ด้วยความที่เพื่อนกัน ใสๆ ไม่คิดไรมาก อารมณ์เด็กอะเนอะ คุณคงเคยผ่านเหตุการณ์แบบเพื่อนชงกันเองในห้องไรงี้
และอิชั้นเป็นพวกมนุษย์อุดมคติไม่แหลกเพื่อนตัวเองคะ แต่หล่อมันก็เปคอิชั้นอยู่นะคะ >///////<
เป็นงี้จนจบ ม.ปลาย
........ฉลองจบเราก็ถ่ายรูปกับเพื่อนกันสิคะคุณ อิชั้นก็ถ่ายรูปคู่กับเพื่อนถูกคน เพื่อนชะนีกับแก๊งเก้งก็ชะแนบชิดสนิทกายกันนีสนึง ตะกองกอดกัน หอมแก้ม แบบนัวอะคุณ คิดไรมากสปีชีเดียวกัน ส่วนเพื่อนชายนี่สนิทหน่อยก็กอดคะรัยงี้ อีเราก็ถ่ายกับเพื่อนไปเรื่อยๆ จนเหนื่อย แล้วนั่งพัก
สักพัก ไอ้หล่อเดินมาหา
หล่อ : เรายังไม่ได้ถ่ายรูปกะสวยเลยอ่ะ
สวย : หรอ เค มาๆ โพสเริศๆ เลยนะ
......รูปแรกผ่านไปไม่มีรัย มันบอกเอาอีกรูป มันเอากล้องให้เพื่อนผู้ชายอีกคนในห้องถ่ายให้ ชื่อไอ้ K แล้วกัน
K : กรูจะถ่ายแล้วนะ 1 2 3
....... สิ่งที่ไม่คาดคิด็เกิดขึ้นคะแก มันหอมแก้มชั้นคะ ไอ้เพื่อน K ก็ดัน
กดชัดเตอร์ได้เวลาแบบเควี้ยๆ
นึกภาพตามนะคะ หล่อหอมแก้มปนอมยิ้มแบบฟินๆ ไอ้K หัวเราะชอบใจ ส่วนกรูหรอคะ ทำหน้าตกใจคะแก
สวย : 555 แกเมาหรอเนี่ย ไปๆ ไปล้างหน้านะ เมาแล้วแน่เลยแก
มันไม่เมาหรอกคะแก อิชั้นนี้แหละที่เมาดิน ฟ้าอากาศ พูดเสร็จรีบวิ่งหนีเลยคะ
.........หลังจากเรียนจบผ่านไป 3-4 ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน นานๆ หล่อมันถึงทักเฟสมาที ก็คุยกันทั่วไป
มีอยู่วันนึงนั่งทำวิจัยจบเหนื่อยๆ เลยไปตั้งตัสในกลุ่มห้องว่า
................ เฮ้ยย ปลายเดือนนี้สวยจะแต่งงานนะ ใครว่างมางานแต่งสวยด้วยนะ............
เท่านั้นแหละแกเอ้ยยย เพื่อนเม้นสนั่นหวั่นไหว ส่วนอิชั้นหน่ะหรอคะ ปิดแชท ไม่ตอบใดๆทั้งสิ้น
อิชั้นเป็คนที่ประเภทชอบแกล้งคะ และที่สำคัญเพื่อนๆมันจะรู้ว่า ถ้าอิชั้นเงียบเลือกที่จะไม่ตอบเม้นที่มันกัดและปิดแชทไปแบบนั้นแสดงว่าชั้นกำลังซี
และความน่าจะเป็นว่าคือเรื่องจริงมีสูง มือถือก็ปิดคะแก
เพื่อนสมัย ม.ปลายอิชั้นงานเผือก งานมาม่า มาเต็มคะ เพราะอิชั้นไม่เคยคบใครมาก่อน เพื่อนมันเลยสงสัย อยู่ๆจะวิวาห์ฟ้าผ่าแบบซุปตาร์กูไม่ใช่แนวอะเนอะ
ประมาณเที่ยงคืนของวันที่อิชั้นสร้างวีรกรรมไว้ อิชชั้นก็เปิดมือถืออีกครั้ง มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาสายนึง อิชั้นไม่โทรกลับคะ เพราะเป็นประเภทพวก ถ้ามีใครกำลังจะตาย ถ้ามันรู้จักเรามันคงโทรมาอีกเองแหละ
ก็นั่งปั่นงานต่อตามระเบียบ สักพักเบอร์แปลกโทรเข้าอีก
สวย : สวัสดีคะ (ตามสเต็ปคนที่ไม่รู้จักและไม่สนิท)
นิรนาม : ดีสวย นี่ผมเองนะ
สวย : (อิเควี้ย ใครอีกหล่ะวะ ผมไหน เท่าที่รู้จักผมบนหัวกรูก็พูดไม่ได้นี่หว่า แต่!ได้แค่คิด) เอ่อออ....... ไม่ทราบว่าใครคะ
นิรนาม : หล่อเอง
สวย : อ้าว หล่อหรอ นึกว่าใคร (โทษที สมองสั่งการเร็วไปหน่อย ชั้นไม่ได้ตั้งใจด่าแกนะ)
หล่อ : จะแต่งงานหรอ แต่งกับใคร เมื่อไหร่ ทำไมแต่งเร็วจัง คบกันนานรึยัง เค้าดีกับสวยมั้ย
สวย : ใจเย็นๆ นะหล่อ (สักพักมันเงียบ) ทำไม หึงหรอ
.......สาบานตอนนั้นอิชั้นพูดแซวไปเรื่อยตามประสา เพราะปกติเป็นคนขี้เล่นอยู่แล้ว จนบางทีเพื่อนเดาไม่ออกว่าเล่นหรือจริง
หล่อ : ..............(มันเงียบคะ สักพักมันพูดว่า) เรามีสิทธิ์หึงด้วยหรอ เราก็เป็นได้แค่เพื่อน ไม่กล้าหึงหรอก
สวย : 555 (หัวเราะกลบเกลื่อนไปก่อน กรูคิดรัยไม่ออก)
หล่อ : ตกลงแต่งจริงๆหรอ?
สวย : ทำไมหรอ? (ถ้าอิชั้นแต่งจริงนี่วาระแห่งชาติเลยงั้นสิ)
หล่อ : ป่าว เราเคยชอบสวยนะ และตอนนี้ก็ยังชอบอยู่
สวย : มุกไหนเนี่ย หล่อมีแฟนอยู่แล้วนะ อย่าพูดอย่างงี้อีก สงสารแฟนหล่อ ถ้าเค้ามาได้ยินมันจะไม่ดี อันที่จริงแค่คิดก็ห้าม
หล่อ : สรุปแต่งวันไหน
สวย : (คือเมิงฟังกูมั้ยเนี่ยหล่อ) ......ป่าวแต่ง พอดีทำวิจัยเครียดๆ เลยตั้งตัสไปขำๆหน่ะ 5555 (ยังมีหน้าขำอีกตรู)
หล่อ : หรอ หึหึ ใกล้เรียนจบแล้วหนิ แล้วเรียนที่นู้นมีแฟนยัง
สวย : ไม่มีอะ ในมอมีแต่เพื่อนสาว แล้วหล่ออะ ทำงานเป็นไงบ้าง
หล่อ : ก็ดี ช่วงเมษาจะลางานกลับบ้าน ไว้เรากลับเจอกันได้มั้ย (ลืมบอกมันเป็นตำรวจคะ)
สวย : ได้ดิ คิดถึงเพื่อนเหมือนกัน (หมายถึงเพื่อนสมัย ม.ปลาย ทุกคนอ่ะ)
หล่อ : เราก็คิดถึงเธอนะ เรารู้ว่าเธอโฟกัสเรื่องเรียนเอามาก เลยยังไม่อยากมีแฟนตอนนี้ และเธอก็ไม่ชอบการเอาเพื่อนมาเป็นแฟนด้วย แต่ถ้าเรียนจบแล้วเธอยังไม่มีใคร เรามาคบกันนะ ให้ลืมไปสะว่าเราเคยเป็นเพื่อนกัน
สวย : ........ เอ่อออ เมาหรอ
หล่อ : เราจริจัทุกคำพูด
...................ซวยแล้วกู!!!! คิดสิคิด อิสวยเอ้ยยย ชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะมีโมเม้นท์แบบละครช่องสาม ถึงจะเคยคิดว่ามันตรงเปค แต่อิชั้นก็รู้สึกกับมันแบบเพื่อนอะ เป็นอื่นไม่ได้จริงๆ สวยจริงๆแม่ญาญ่าเอ้ยย ....
สวย : เอ่อออ เอาไว้ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่าเนอะ
หล่อ : อืม เรายังไงก็ได้ แล้วแต่สวย
.......ดีอย่าพูดกดดันอิชั้นมาก ถ้ากดดันเยอะๆ อิชั้นคิดไรไม่ออก จากนั้นหล่อมันก็เปลี่ยนเรื่องกัน มันก็ถามเรื่องเพื่อนเก่า สภาพดินฟ้าอากาศทั่วไป เราก็คุยกันประมาณ 1 ชม. ได้ ผ่านไปได้ไม่นานก็โทรหาหล่อถามเกี่ยวกับการเรียนตำรวจ เพราะลูกพี่ลูกน้องอยากลองไปสอบ เลยโทรถามหล่อ เพราะมันเป็นตำรวจนี่เนอะ ก็คุยกันได้สักพักเกี่ยวกับข้อมูล ตบท้ายด้วยคำพูดที่ว่า
หล่อ : เราชอบสวยนะ อาจเรียกว่ารักก็ได้ ถึงสวยไม่คิดเหมือนเราก็ตาม เราแค่อยากให้สวยได้รู้ไว้ว่าเราคิดยังไงกับสวย แค่นี้เราก็รู้สึกดีแล้ว ฝันดีนะ
.......แล้วก็วางหูไป ผ่านไปได้สองวันก็ติดงานนู้นนี่นนั่นเยอะแยะ เฟสไม่เล่น ทวิตไม่เปิด เอาง่ายๆ คืออิชั้นขาดการติดต่อทุกทาง เปิด FB อีกทีบ่ายสองสิ่งที่เกิดขึ้นหน้าฟีดคือมีเพื่อนโพสว่า "ไม่จริงใช่มั้ย เรื่องหล่ออะ" ในใจคือมันคิดไปแระ ว่าเกิดเรื่อไม่ดีแน่ เพราะอิชั้นก็ไม่ใช่คนโลกสวยอะไร จะให้คิดอื่นนี้คงไม่ใช่สาย แค่อีกใจก็คิดนะว่าอย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย
........พอเปิดเข้าไปในกลุ่มในเฟสเท่านั้นแหละคือ สิ่งที่คิดไม่ต่างไปสักนิดเดียว หล่อเค้าเสียแล้วคะ ประสบอุบัติเหตุขณะกำลัขับรถกลับบ้าน หล่อจะกลับมาเยี่ยมบ้านก่อนกำหนดที่ตนแพลนไว้แต่แรก เค้าขะขับแซงคันข้างหน้าแล้วเกิดไรไม่รู้ รถเบรคไม่อยู่ ลงข้างทาง รอยลากล้อประมาณ 200 เมตรได้
สภาพรถเก๋งเหมือนกระดาษพับครึ่ง หล่อเสียชีวิตคาที่ T^T
.........น้ำตาอิชั้นไหลไม่หยุดเลยคะ มันคือความรู้สึกที่บอกไม่ถูก คำพูดทุกคำที่หล่อเคยพูดไว้กับอิชั้นหลั่งไหลเข้ามาในสมอง งานศพหล่ออิชั้นก็ไม่ได้ไปเพราะติดสอบ ได้แต่ลุกมาใส่บาตรให้ อิชั้นได้แต่ขอให้เค้าได้รับผลบุญนี้ และหากชาติหน้ามีจริงขอให้เค้าพบแต่สิ่งดีๆ
............ นี่แแหละคะ ประสบการณ์แห่งการสูญเสียอีกรูปแบบหนึ่งขออิชั้น
เมื่อเพื่อนมาสารภาพความรู้สึก+ความเศร้าหลังจากนั้น
....... ปอลิง บอกไว้ก่อนนี่คือเรื่องจริง กลัวคนมาม่าใส่ อิชั้นร้อนตัว
>>>>>> สมัย ม.ปลาย เพื่อนในห้องชอบแซวว่า "เฮ้ย! สวย(ชั้นเอง) หล่อ(เพื่อนในห้อง) มันแอบชอบเมิงวะ"
ไอ้เราก็ด้วยความที่เพื่อนกัน ใสๆ ไม่คิดไรมาก อารมณ์เด็กอะเนอะ คุณคงเคยผ่านเหตุการณ์แบบเพื่อนชงกันเองในห้องไรงี้
และอิชั้นเป็นพวกมนุษย์อุดมคติไม่แหลกเพื่อนตัวเองคะ แต่หล่อมันก็เปคอิชั้นอยู่นะคะ >///////<
เป็นงี้จนจบ ม.ปลาย
........ฉลองจบเราก็ถ่ายรูปกับเพื่อนกันสิคะคุณ อิชั้นก็ถ่ายรูปคู่กับเพื่อนถูกคน เพื่อนชะนีกับแก๊งเก้งก็ชะแนบชิดสนิทกายกันนีสนึง ตะกองกอดกัน หอมแก้ม แบบนัวอะคุณ คิดไรมากสปีชีเดียวกัน ส่วนเพื่อนชายนี่สนิทหน่อยก็กอดคะรัยงี้ อีเราก็ถ่ายกับเพื่อนไปเรื่อยๆ จนเหนื่อย แล้วนั่งพัก
สักพัก ไอ้หล่อเดินมาหา
หล่อ : เรายังไม่ได้ถ่ายรูปกะสวยเลยอ่ะ
สวย : หรอ เค มาๆ โพสเริศๆ เลยนะ
......รูปแรกผ่านไปไม่มีรัย มันบอกเอาอีกรูป มันเอากล้องให้เพื่อนผู้ชายอีกคนในห้องถ่ายให้ ชื่อไอ้ K แล้วกัน
K : กรูจะถ่ายแล้วนะ 1 2 3
....... สิ่งที่ไม่คาดคิด็เกิดขึ้นคะแก มันหอมแก้มชั้นคะ ไอ้เพื่อน K ก็ดัน
นึกภาพตามนะคะ หล่อหอมแก้มปนอมยิ้มแบบฟินๆ ไอ้K หัวเราะชอบใจ ส่วนกรูหรอคะ ทำหน้าตกใจคะแก
สวย : 555 แกเมาหรอเนี่ย ไปๆ ไปล้างหน้านะ เมาแล้วแน่เลยแก
มันไม่เมาหรอกคะแก อิชั้นนี้แหละที่เมาดิน ฟ้าอากาศ พูดเสร็จรีบวิ่งหนีเลยคะ
.........หลังจากเรียนจบผ่านไป 3-4 ก็ไม่ค่อยได้ติดต่อกัน นานๆ หล่อมันถึงทักเฟสมาที ก็คุยกันทั่วไป
มีอยู่วันนึงนั่งทำวิจัยจบเหนื่อยๆ เลยไปตั้งตัสในกลุ่มห้องว่า
................ เฮ้ยย ปลายเดือนนี้สวยจะแต่งงานนะ ใครว่างมางานแต่งสวยด้วยนะ............
เท่านั้นแหละแกเอ้ยยย เพื่อนเม้นสนั่นหวั่นไหว ส่วนอิชั้นหน่ะหรอคะ ปิดแชท ไม่ตอบใดๆทั้งสิ้น
อิชั้นเป็คนที่ประเภทชอบแกล้งคะ และที่สำคัญเพื่อนๆมันจะรู้ว่า ถ้าอิชั้นเงียบเลือกที่จะไม่ตอบเม้นที่มันกัดและปิดแชทไปแบบนั้นแสดงว่าชั้นกำลังซี
และความน่าจะเป็นว่าคือเรื่องจริงมีสูง มือถือก็ปิดคะแก
เพื่อนสมัย ม.ปลายอิชั้นงานเผือก งานมาม่า มาเต็มคะ เพราะอิชั้นไม่เคยคบใครมาก่อน เพื่อนมันเลยสงสัย อยู่ๆจะวิวาห์ฟ้าผ่าแบบซุปตาร์กูไม่ใช่แนวอะเนอะ
ประมาณเที่ยงคืนของวันที่อิชั้นสร้างวีรกรรมไว้ อิชชั้นก็เปิดมือถืออีกครั้ง มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาสายนึง อิชั้นไม่โทรกลับคะ เพราะเป็นประเภทพวก ถ้ามีใครกำลังจะตาย ถ้ามันรู้จักเรามันคงโทรมาอีกเองแหละ
ก็นั่งปั่นงานต่อตามระเบียบ สักพักเบอร์แปลกโทรเข้าอีก
สวย : สวัสดีคะ (ตามสเต็ปคนที่ไม่รู้จักและไม่สนิท)
นิรนาม : ดีสวย นี่ผมเองนะ
สวย : (อิเควี้ย ใครอีกหล่ะวะ ผมไหน เท่าที่รู้จักผมบนหัวกรูก็พูดไม่ได้นี่หว่า แต่!ได้แค่คิด) เอ่อออ....... ไม่ทราบว่าใครคะ
นิรนาม : หล่อเอง
สวย : อ้าว หล่อหรอ นึกว่าใคร (โทษที สมองสั่งการเร็วไปหน่อย ชั้นไม่ได้ตั้งใจด่าแกนะ)
หล่อ : จะแต่งงานหรอ แต่งกับใคร เมื่อไหร่ ทำไมแต่งเร็วจัง คบกันนานรึยัง เค้าดีกับสวยมั้ย
สวย : ใจเย็นๆ นะหล่อ (สักพักมันเงียบ) ทำไม หึงหรอ
.......สาบานตอนนั้นอิชั้นพูดแซวไปเรื่อยตามประสา เพราะปกติเป็นคนขี้เล่นอยู่แล้ว จนบางทีเพื่อนเดาไม่ออกว่าเล่นหรือจริง
หล่อ : ..............(มันเงียบคะ สักพักมันพูดว่า) เรามีสิทธิ์หึงด้วยหรอ เราก็เป็นได้แค่เพื่อน ไม่กล้าหึงหรอก
สวย : 555 (หัวเราะกลบเกลื่อนไปก่อน กรูคิดรัยไม่ออก)
หล่อ : ตกลงแต่งจริงๆหรอ?
สวย : ทำไมหรอ? (ถ้าอิชั้นแต่งจริงนี่วาระแห่งชาติเลยงั้นสิ)
หล่อ : ป่าว เราเคยชอบสวยนะ และตอนนี้ก็ยังชอบอยู่
สวย : มุกไหนเนี่ย หล่อมีแฟนอยู่แล้วนะ อย่าพูดอย่างงี้อีก สงสารแฟนหล่อ ถ้าเค้ามาได้ยินมันจะไม่ดี อันที่จริงแค่คิดก็ห้าม
หล่อ : สรุปแต่งวันไหน
สวย : (คือเมิงฟังกูมั้ยเนี่ยหล่อ) ......ป่าวแต่ง พอดีทำวิจัยเครียดๆ เลยตั้งตัสไปขำๆหน่ะ 5555 (ยังมีหน้าขำอีกตรู)
หล่อ : หรอ หึหึ ใกล้เรียนจบแล้วหนิ แล้วเรียนที่นู้นมีแฟนยัง
สวย : ไม่มีอะ ในมอมีแต่เพื่อนสาว แล้วหล่ออะ ทำงานเป็นไงบ้าง
หล่อ : ก็ดี ช่วงเมษาจะลางานกลับบ้าน ไว้เรากลับเจอกันได้มั้ย (ลืมบอกมันเป็นตำรวจคะ)
สวย : ได้ดิ คิดถึงเพื่อนเหมือนกัน (หมายถึงเพื่อนสมัย ม.ปลาย ทุกคนอ่ะ)
หล่อ : เราก็คิดถึงเธอนะ เรารู้ว่าเธอโฟกัสเรื่องเรียนเอามาก เลยยังไม่อยากมีแฟนตอนนี้ และเธอก็ไม่ชอบการเอาเพื่อนมาเป็นแฟนด้วย แต่ถ้าเรียนจบแล้วเธอยังไม่มีใคร เรามาคบกันนะ ให้ลืมไปสะว่าเราเคยเป็นเพื่อนกัน
สวย : ........ เอ่อออ เมาหรอ
หล่อ : เราจริจัทุกคำพูด
...................ซวยแล้วกู!!!! คิดสิคิด อิสวยเอ้ยยย ชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะมีโมเม้นท์แบบละครช่องสาม ถึงจะเคยคิดว่ามันตรงเปค แต่อิชั้นก็รู้สึกกับมันแบบเพื่อนอะ เป็นอื่นไม่ได้จริงๆ สวยจริงๆแม่ญาญ่าเอ้ยย ....
สวย : เอ่อออ เอาไว้ให้มันเป็นเรื่องของอนาคตดีกว่าเนอะ
หล่อ : อืม เรายังไงก็ได้ แล้วแต่สวย
.......ดีอย่าพูดกดดันอิชั้นมาก ถ้ากดดันเยอะๆ อิชั้นคิดไรไม่ออก จากนั้นหล่อมันก็เปลี่ยนเรื่องกัน มันก็ถามเรื่องเพื่อนเก่า สภาพดินฟ้าอากาศทั่วไป เราก็คุยกันประมาณ 1 ชม. ได้ ผ่านไปได้ไม่นานก็โทรหาหล่อถามเกี่ยวกับการเรียนตำรวจ เพราะลูกพี่ลูกน้องอยากลองไปสอบ เลยโทรถามหล่อ เพราะมันเป็นตำรวจนี่เนอะ ก็คุยกันได้สักพักเกี่ยวกับข้อมูล ตบท้ายด้วยคำพูดที่ว่า
หล่อ : เราชอบสวยนะ อาจเรียกว่ารักก็ได้ ถึงสวยไม่คิดเหมือนเราก็ตาม เราแค่อยากให้สวยได้รู้ไว้ว่าเราคิดยังไงกับสวย แค่นี้เราก็รู้สึกดีแล้ว ฝันดีนะ
.......แล้วก็วางหูไป ผ่านไปได้สองวันก็ติดงานนู้นนี่นนั่นเยอะแยะ เฟสไม่เล่น ทวิตไม่เปิด เอาง่ายๆ คืออิชั้นขาดการติดต่อทุกทาง เปิด FB อีกทีบ่ายสองสิ่งที่เกิดขึ้นหน้าฟีดคือมีเพื่อนโพสว่า "ไม่จริงใช่มั้ย เรื่องหล่ออะ" ในใจคือมันคิดไปแระ ว่าเกิดเรื่อไม่ดีแน่ เพราะอิชั้นก็ไม่ใช่คนโลกสวยอะไร จะให้คิดอื่นนี้คงไม่ใช่สาย แค่อีกใจก็คิดนะว่าอย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย
........พอเปิดเข้าไปในกลุ่มในเฟสเท่านั้นแหละคือ สิ่งที่คิดไม่ต่างไปสักนิดเดียว หล่อเค้าเสียแล้วคะ ประสบอุบัติเหตุขณะกำลัขับรถกลับบ้าน หล่อจะกลับมาเยี่ยมบ้านก่อนกำหนดที่ตนแพลนไว้แต่แรก เค้าขะขับแซงคันข้างหน้าแล้วเกิดไรไม่รู้ รถเบรคไม่อยู่ ลงข้างทาง รอยลากล้อประมาณ 200 เมตรได้
สภาพรถเก๋งเหมือนกระดาษพับครึ่ง หล่อเสียชีวิตคาที่ T^T
.........น้ำตาอิชั้นไหลไม่หยุดเลยคะ มันคือความรู้สึกที่บอกไม่ถูก คำพูดทุกคำที่หล่อเคยพูดไว้กับอิชั้นหลั่งไหลเข้ามาในสมอง งานศพหล่ออิชั้นก็ไม่ได้ไปเพราะติดสอบ ได้แต่ลุกมาใส่บาตรให้ อิชั้นได้แต่ขอให้เค้าได้รับผลบุญนี้ และหากชาติหน้ามีจริงขอให้เค้าพบแต่สิ่งดีๆ
............ นี่แแหละคะ ประสบการณ์แห่งการสูญเสียอีกรูปแบบหนึ่งขออิชั้น