สวัสดีค่ะ เราเป็นเด็กมหาลัยปี 1 ม.รัฐ แถวทุ่งรังสิต เป็นเด็กขี้เบื่อ โง่หน่อยๆ ไม่ค่อยยิ้ม(เพื่อนมัธยมก็บอก หน้าคุณหยิ่งไปแล้วนะ)
แล้วก็ไม่ชอบตามใคร มีความคิดเป็นของตัวเองมาก! เอาแต่ใจตัวเองก็มี เช่น ถ้าเพื่อนอีกกลุ่มกินหมูปิ้ง เราและเพื่อนจะไปกินไก่ย่าง
หรือ ถ้าใครใช้กระดาษแนวตั้ง เราจะใช้แนวนอน . แล้วก็เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ยาก(เหมือนไม่อยากมีใครเข้ามาหา)
จากสาเหตุที่กล่าวมา ทำให้การใช้ชีวิตมหาลัยรู้สึกเครียด แต่ก็โชคดีที่ยังมีคนใจกล้าเข้ามาเป็นเพื่อน
เพื่อนคนนี้ก็อยู่ภาคเดียวกับเรา(สมมติชื่อ 1) เป็นผู้หญิงยิ้มง่าย หน้าตาเฟรนลี่มาก ออกหมวยตาโต ส่วนอีกคนหนึ่ง
(สมมติชื่อ 2) เพื่อนคนนี้ไม่ค่อยยิ้ม เรียนเก่ง ชอบไปไหนมาไหนต้องมีเพื่อน ตอนที่เข้าไปทำความรู้จักหน้าห้อง ยังให้เพื่อน
สนิทมานั่งเป็นเพื่อนก่อนเข้าห้องเลย(เพื่อนสนิทเขาอยู่คนละภาค) ส่วนอีกคนเป็นผู้หญิงแต่งตัว ขาว สวย เพื่อนเยอะ(สมมติชื่อ3)
แล้วเราก็มาสนิทกัน ในเทอมแรกเราก็เฮฮาปาร์ตี้ พอมาเทอมสอง 3 ต้องลงเรียนใหม่ วิชาหนึ่ง เลยทำให้ตารางไม่ค่อยตรงกัน
ส่วนเรา กับ 2 ลงพร้อมและตรงกัน ส่วน 1 ไม่ตรงแค่แลป.
จุดที่ทนไม่ไหว มันมาอยู่เทอม 2 นี่แหละ คือเข้าใจใช่มั้ยว่า เรากับ 2 เรียนตรงกัน เจอกันทุกคาบ นั่งด้วยกันทุกคาบ(เริ่มเบื่อ)
ส่วนวันไหนที่หมวยตาโตมีเรียนตรงกันก็จะมานั้งด้วยเป็นแพทเทิน 1 2 เรา. ตลอด แล้วเวลาเรียน 1 กับ2 ชอบเล่นกัน
ส่วนมาก 1 จะหยอก 2 หรือเล่นโทรศัพท์ ไอ่เราก็สมาธิสั้นหันไปหาพวกมันบ่อยๆ เรียนไม่รู้เรื่อง. เลยจะย้ายไปนั่งให้ไกลๆหน่อย
(สมาธิตรูมีน้อย!) พอย้ายไปนั่ง ไกลหน่อย 2ก็แซว หยิ่งเหรอๆ เราไม่ได้อะไรกับคำแซวหรอก แต่มันเสือ-ก แซวทุก5 นาที
สมาธิไปหมดเลยจ้าาา แล้วชอบชวนเพื่อนไปกินข้าวข้างนอกหลังเลิกเรียน เพราะใกล้หอมัน และต้องการเพื่อนเดินกลับ
ไอ่เรื่องพวกนี้ทนได้ แต่ที่ทนไม่ได้คือ เราถามโจทย์ข้อนึงที่เราไม่รู้
เรา: 2อันนี้ตอบไร? (เราเหลือบไปบนกระดาษมัน เขียนแล้วนี่)
2 : ไม่รู้อ่ะ (หะ! คือไร?! คุณ เขียนแล้วนะ)
เรา : เออ
เผอิญ มันทำข้อนึงไม่ได้
2: ... ข้อนี้ตอบไร
เรา: ไม่รู้อ่ะ มั่วไป (ที่จริงเขียนเสร็จแล้ว มั่วด้วยสกิลระดับเทพ ไม่บอกหรอก เจ๊ากัน!)
2: เดินมาดูคำตอบเลยจ้า อ่านเสร็จ จดด้วยสกิลของตัวเอง(อินี่ทำไง นั่งอ้าปากค้าง)
เห้ยแบบ อะไรวะ ทำไมเอาแต่ได้อ่ะ แล้วหนักสุดคือ พวกและเพื่อนเก่าที่มาจากรร.เดียว
กับมันนัดไปติว ไม่บอกตรูสักคำ มารู้ทีหลังตากเพื่อนเก่ามันเอง(เนื่องจากว่าไปขอเพื่อนเก่ามันใหัติวให้
เพื่อนเก่าบอก ทำไมวันนั้นถึงไท่ทาติวอ่ะ 2 ก็ไป). เจ็บสลัดเลยค่ะ
มันมีหลายอย่างที่เราอยากรู้คือ
1.ทำไมเราถึงอึดอัด เบื่อ ไม่อยากเจอ
2.ทำไมเพื่อน(2) ถึงทำอะไรตัวคนเดียวไม่ได้ เช่นไปห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย ไปส่งงานเป็นเพื่อนหน่อย
จะกลับหอ รอเพื่อนสนิทมันที่อยู่คนละภาคเรียนเสร็จ แล้วให้มันไปส่ง
3.เหมือนตัวเราจะเป็นคนขี้เบื่อ หรือ โลกส่วนตัวสูง?
4.เราจะต้องซิ่ว เพราะเพื่อนจริงๆเหรอ?
5.เราควรหากิจกรรมทำใช่หรือเปล่า?
ตอนนี้เลยหนีกลับบ้าน มาพักใจ พฤหัสสอบแฮร่~
Ps.อยากเจอเพื่อนใหม่ๆ ใครอยู่ใกล้ๆทักมาได้ไม่กัดค่ะ แค่ไม่ยิ้มมม
Ps2. ขอบคุณที่ให้ระบาย อึดอัดมาก
เพื่อนสำคัญขนาดนั้นเลย!? จะซิ่วเพราะมันเนี่ยนะ?
แล้วก็ไม่ชอบตามใคร มีความคิดเป็นของตัวเองมาก! เอาแต่ใจตัวเองก็มี เช่น ถ้าเพื่อนอีกกลุ่มกินหมูปิ้ง เราและเพื่อนจะไปกินไก่ย่าง
หรือ ถ้าใครใช้กระดาษแนวตั้ง เราจะใช้แนวนอน . แล้วก็เป็นคนที่เข้ากับคนอื่นได้ยาก(เหมือนไม่อยากมีใครเข้ามาหา)
จากสาเหตุที่กล่าวมา ทำให้การใช้ชีวิตมหาลัยรู้สึกเครียด แต่ก็โชคดีที่ยังมีคนใจกล้าเข้ามาเป็นเพื่อน
เพื่อนคนนี้ก็อยู่ภาคเดียวกับเรา(สมมติชื่อ 1) เป็นผู้หญิงยิ้มง่าย หน้าตาเฟรนลี่มาก ออกหมวยตาโต ส่วนอีกคนหนึ่ง
(สมมติชื่อ 2) เพื่อนคนนี้ไม่ค่อยยิ้ม เรียนเก่ง ชอบไปไหนมาไหนต้องมีเพื่อน ตอนที่เข้าไปทำความรู้จักหน้าห้อง ยังให้เพื่อน
สนิทมานั่งเป็นเพื่อนก่อนเข้าห้องเลย(เพื่อนสนิทเขาอยู่คนละภาค) ส่วนอีกคนเป็นผู้หญิงแต่งตัว ขาว สวย เพื่อนเยอะ(สมมติชื่อ3)
แล้วเราก็มาสนิทกัน ในเทอมแรกเราก็เฮฮาปาร์ตี้ พอมาเทอมสอง 3 ต้องลงเรียนใหม่ วิชาหนึ่ง เลยทำให้ตารางไม่ค่อยตรงกัน
ส่วนเรา กับ 2 ลงพร้อมและตรงกัน ส่วน 1 ไม่ตรงแค่แลป.
จุดที่ทนไม่ไหว มันมาอยู่เทอม 2 นี่แหละ คือเข้าใจใช่มั้ยว่า เรากับ 2 เรียนตรงกัน เจอกันทุกคาบ นั่งด้วยกันทุกคาบ(เริ่มเบื่อ)
ส่วนวันไหนที่หมวยตาโตมีเรียนตรงกันก็จะมานั้งด้วยเป็นแพทเทิน 1 2 เรา. ตลอด แล้วเวลาเรียน 1 กับ2 ชอบเล่นกัน
ส่วนมาก 1 จะหยอก 2 หรือเล่นโทรศัพท์ ไอ่เราก็สมาธิสั้นหันไปหาพวกมันบ่อยๆ เรียนไม่รู้เรื่อง. เลยจะย้ายไปนั่งให้ไกลๆหน่อย
(สมาธิตรูมีน้อย!) พอย้ายไปนั่ง ไกลหน่อย 2ก็แซว หยิ่งเหรอๆ เราไม่ได้อะไรกับคำแซวหรอก แต่มันเสือ-ก แซวทุก5 นาที
สมาธิไปหมดเลยจ้าาา แล้วชอบชวนเพื่อนไปกินข้าวข้างนอกหลังเลิกเรียน เพราะใกล้หอมัน และต้องการเพื่อนเดินกลับ
ไอ่เรื่องพวกนี้ทนได้ แต่ที่ทนไม่ได้คือ เราถามโจทย์ข้อนึงที่เราไม่รู้
เรา: 2อันนี้ตอบไร? (เราเหลือบไปบนกระดาษมัน เขียนแล้วนี่)
2 : ไม่รู้อ่ะ (หะ! คือไร?! คุณ เขียนแล้วนะ)
เรา : เออ
เผอิญ มันทำข้อนึงไม่ได้
2: ... ข้อนี้ตอบไร
เรา: ไม่รู้อ่ะ มั่วไป (ที่จริงเขียนเสร็จแล้ว มั่วด้วยสกิลระดับเทพ ไม่บอกหรอก เจ๊ากัน!)
2: เดินมาดูคำตอบเลยจ้า อ่านเสร็จ จดด้วยสกิลของตัวเอง(อินี่ทำไง นั่งอ้าปากค้าง)
เห้ยแบบ อะไรวะ ทำไมเอาแต่ได้อ่ะ แล้วหนักสุดคือ พวกและเพื่อนเก่าที่มาจากรร.เดียว
กับมันนัดไปติว ไม่บอกตรูสักคำ มารู้ทีหลังตากเพื่อนเก่ามันเอง(เนื่องจากว่าไปขอเพื่อนเก่ามันใหัติวให้
เพื่อนเก่าบอก ทำไมวันนั้นถึงไท่ทาติวอ่ะ 2 ก็ไป). เจ็บสลัดเลยค่ะ
มันมีหลายอย่างที่เราอยากรู้คือ
1.ทำไมเราถึงอึดอัด เบื่อ ไม่อยากเจอ
2.ทำไมเพื่อน(2) ถึงทำอะไรตัวคนเดียวไม่ได้ เช่นไปห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อย ไปส่งงานเป็นเพื่อนหน่อย
จะกลับหอ รอเพื่อนสนิทมันที่อยู่คนละภาคเรียนเสร็จ แล้วให้มันไปส่ง
3.เหมือนตัวเราจะเป็นคนขี้เบื่อ หรือ โลกส่วนตัวสูง?
4.เราจะต้องซิ่ว เพราะเพื่อนจริงๆเหรอ?
5.เราควรหากิจกรรมทำใช่หรือเปล่า?
ตอนนี้เลยหนีกลับบ้าน มาพักใจ พฤหัสสอบแฮร่~
Ps.อยากเจอเพื่อนใหม่ๆ ใครอยู่ใกล้ๆทักมาได้ไม่กัดค่ะ แค่ไม่ยิ้มมม
Ps2. ขอบคุณที่ให้ระบาย อึดอัดมาก