สวัสดีค่ะ นี่คือกระทู้แรกของเราเลย เรามีเรื่องอยากเล่า อยากระบาย และอยากถามความคิดเห็นจากเพื่อน pantip ค่ะ ตามนี้...

ก่อนอื่นขอเล่าปัญหาก่อนนะคะ

          เราคบกับแฟนมาเกือบ 10 ปีแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้แต่งงาน ในช่วง 2 - 3 ปีแรกๆ ชีวิตคู่เราก็ดีนะคะ เราเรียนรู้นิสัยใจคอกัน ดูเข้ากันได้ดีทีเดียว คนทั่วไป หรือสังคมรอบข้างมักจะมองว่าเราสองคนเหมาะสมกันมาก (แบบแฟนเราเป็นผู้ชายไม่เจ้าชู้ ผิวพรรณดี บุคลิกดี ตัวสูงๆ หน้าตาดี ดูสะอาด ภูมิฐาน และมีหน้าที่การงานดี เรามักจะชอบเล่น ชอบหยอกแฟน เราเป็นคนที่ร่าเริงมากๆนะคะ) ทั่วๆไปเหมือนมีความสุขดี

สิ่งดีๆที่เราทำเป็นประจำสำหรับชีวิตคู่คือ
- ไม่มีวันไหนที่เราไม่ได้ยินเสียงกัน ถ้าอยู่ไกล ต้องโทรหากันทุกวัน (อันนี้ปัจจุบันยังคงทำ และไม่ได้เป็นกฎข้อบังคับนะ เราเป็นแบบนี้กันเอง)
- ต้องมีการหอมแก้ม และจุ๊บก่อนนอนทุกคืน
- เวลาไปไหนก็ตาม เค้าจะพาเราไปด้วย คือเหมือนตัวติดกันตลอด
- เวลาเดินห้าง หรือเดินด้วยกัน เค้าจะจับมือเรา
- แฟนเราไม่เจ้าชู้เลย จริงๆค่ะ ไม่เคยมีเรื่องผู้หญิงอื่นเลย ตั้งแต่คบกันจนจะ 10 ปีแล้ว

สไตล์ของคู่เราก็เป็นประมาณนี้ค่ะ

          แต่พอมาช่วงกลางๆ ปีที่ 4 เราเริ่มมีปากเสียงทะเลาะกันบ่อยมาก ทะเลาะแทบจะทุกเรื่องตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ ดิน ฟ้า อากาศ ทุกสิ่งรอบๆตัว คือสามารถกลายเป็นเรื่องทะเลาะ หงุดหงิดได้หมด คือมัน... เอาเป็นว่าทะเลาะกันทุกๆวัน วันละหลายเวลา คุยกันได้ไม่เกิน 5 นาทีจะต้องกลายเป็นเรื่อง อาจมีคนสงสัยว่าเข้ากันไม่ได้ ดูไปกันไม่ได้แล้วทำไมไม่ยอมเลิก สาเหตุคือ ไม่ว่าจะทะเลาะกันแค่ไหน สุดท้ายก็ง้อกัน ดีกันตลอด เป็นแบบนี้ยืดเยื้อเรื้อรังมาเป็นปีๆ เหมือนคนที่เป็นโรคร้าย แล้วรักษาดีขึ้น แต่ก็ยังกลับมาป่วยใหม่ เป็นๆหายๆ เริ่มตั้งแต่ปีที่ 4 เป็นต้นมา... เราเคยคิดนะว่า สาเหตุอะไรที่ทำให้ต้องทะเลาะกันมากขึ้นๆ เราต้องมาตกใจเมื่อพบว่าแฟนเรามีนิสัยที่ไม่ดีแอบซ่อนอยู่เยอะมาก เนื่องจากเราคาดเดาว่าอาจมีการเลี้ยงดูแบบผิดๆ กว่าเราจะรู้สาเหตุของนิสัยเสียๆทั้งหลาย ก็ปาไปเกือบ 3 ปีแล้วค่ะ

          สาเหตุของนิสัยแย่ๆ คือการเลี้ยงดูของครอบครัวที่ต่างกันแบบลิบลับ ดังนี้
          เราจะเป็นเด็กที่โตมาแบบทั่วๆไป ไม่ร่ำรวย เคยลำบาก เราเป็นพวกมีเหตุผล มีเอาแต่ใจบ้างตามประสา แต่ก็จะพยายามเข้าใจ เราโคตรคิดบวกเลย อะไร ยังไงก็ได้ เราจะไม่พูด รู้จักอดทน ประมาณนี้ คือรายละเอียดของเราคงไม่ต้องอธิบาย เพราะมันไม่มีไรมาก
          แต่แฟนเราตอนเด็กๆถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณหนู มีคนรับใช้ เค้าจะไม่ค่อยเหมือนผู้ชายทั่วไป จะไม่ยอมทำอะไรเองเลย ติดใช้ๆๆๆๆ แม่แฟนเราจะเป็นผู้หญิงที่ตามใจลูกมากๆ รักมาก ไม่ยอมให้เค้าแตะต้องอะไรที่ลำบากเลย จนแฟนเราทำอะไรเองไม่เป็น ถึงโตมาทำเป็นแต่ก็จะไม่ยอมทำเลย คือเค้าแทบไม่มีทักษะการใช้ชีวิตประจำวันเลยก็ว่าได้ พวกงานบ้านนี่คือจะทำไม่ได้เลย ไม่แตะ (อันนี้ยังเข้าใจได้ว่านิสัยผู้ชาย) แต่เรื่องที่เริ่มรับไม่ได้แล้วก็เช่น

- ไม่ยอมแกะอาหารออกจากถุงที่ซื้อมา วางทิ้งไว้แบบนั้น ถ้าไม่มีคนแกะให้ก็ไม่กิน
- ไม่ยอมปอกอะไรกินเองเลย ถ้าซื้อผลไม้มาแช่ตู้เย็นไว้คือเน่าแน่ๆๆๆๆ
- ไม่เดินไปหยิบของเอง ติดใช้เราตลอด (ย้ำว่า "ตลอด") และไม่ยอมเอื้อมไปหยิบสิ่งของที่อยู่ใกล้ๆ หรือแม้กระทั่งกดเปิดสวิตส์ทีวี เปิดแอร์ เปิดหน้าต่างห้อง ฯลฯ ต้องใช้เราลุกไปทุกครั้ง เป็นแบบนี้มาจะ 10 ปีแล้ว
- ติดฟุ่มเฟือย ซื้อของแบรนด์เนม ของแพงๆ ของตลาด ของก็อปไม่ต้องพูดถึง
- ชอบเล่นการพนันมากๆ (เค้าปิดเรา เราเพิ่งมาจับได้ตอนช่วงปีที่ 3 ) ซื้อหวยซื้อทีเป็นหลักพันตลอด ไม่รู้จักเสียดายเงิน
- อาหารอะไรเหลือ ไม่เคยเอามาอุ่นกิน จะทิ้งตลอด ถึงแม้จะเหลือเยอะๆก็ตาม
- รองเท้าผ้าใบจะไม่เคยซักเอง ปกติเราซักให้ตลอดนะ แต่เราเคยลองไม่ซัก ผลคือ ดันทุรังใส่จนเน่า พอสภาพไม่ไหวคือ ทิ้งเลยค่ะ.. (แม้จะราคาแพง)
- ชอบซื้อสมุด แต่จะเขียนแค่หน้าสองหน้า จากนั้นทิ้ง เป็นแบบนี้มาโดยตลอด
- เวลาซื้อหนังสือ จะซื้อพวกหนังสือดีๆ ราคาแพงๆมา แต่ไม่เคยหยิบอ่าน ซื้อๆๆๆๆ (ซื้อซ้ำยังมี) วางไว้จนปลวกกินก็มี
- เวลาไปทานอาหาร อะไรที่ไม่อร่อย เค้าจะวางเลย ถึงแม้จะพอกินได้ก็ไม่กิน จะให้เอาไปทิ้ง (และห้ามคนอื่นๆกิน)
- เวลานอนไม่หลับ ไม่สบายเล็กๆน้อยๆ จะสั่งเราว่าห้ามนอน จนกว่าเค้าจะนอนได้ เค้าเคยบอกว่ากลัวตายแล้วจะไม่ได้เจอเราอีก เราเคยเหนื่อยแทบตาย แต่ก็ต้องนั่งเฝ้า (ควรดีใจไหม?)
- เป็นคนที่เวลาอยากได้อะไรจะเอาให้ได้ จะไม่มีการปรึกษา
- เค้าจะเก่งมากเรื่องตำหนิคนอื่นๆ เค้ามักจะมีปากเสียงกับคนในครอบครัว กับเรา และกับคนอื่นๆ เมื่อความคิดเห็นไม่ตรงกัน จะไม่มีความสุขุมแบบหัวหน้าครอบครัว แต่จะวีนเลย
- อะไรที่หาไม่เจอ หาย เสีย หรือชำรุด จะโทษเรา ระบายใส่เรา ลงที่เรา ทุกครั้ง
- เราไม่มีสิทธิ์ร้องไห้ต่อหน้าเค้า ถ้าร้อง ผลคือ เค้าจะยิ่งใช้อารมณ์รุนแรง พูดให้เราเจ็บช้ำน้ำใจมากขึ้น (หลังๆเราเริ่มแอบร้องไห้คนเดียว)
- หึงหวงเรามาก มากจน.. ถ้ามีเสียงอะไรดังเตือนข้อความ ไลน์เด้ง เกมอัพเดต เค้าจะรีบเอาโทรศัพท์มาดู ถ้าไม่ดูก็จะพูดจับผิด
- เราไม่สามารถสนิทกับเพื่อนที่เป็นผู้ชายได้เลย ใครเข้ามาในชีวิต หากดูเหมือนจะชอบเรา คุยสนุกสนาน หรือเป็นเพื่อนที่มีแฟนแล้วก็ตาม เค้าจะสั่งให้เราลบหมด ทุกวันนี้ไม่มีเพื่อนผู้ชายค่ะ มีแต่เพื่อนในเฟสที่ไม่สนิท เพราะเราจะคุยกับใครไม่ได้
- เค้าจะชอบคิดแทนเรา แต่มันจะผิดหมดเลย ทำเหมือนรู้ว่าเรารู้สึกยังไง ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร สารพัด พอเราอ้าปากบอกว่ามันไม่ใช่แบบนั้นเลย เค้าก็จะไม่พัง ไม่ยอมเชื่อเรา จะบอกว่าไม่มีใครรู้จักตัวเองดีเท่าเค้าหรอก
- อะไรก็ตาม ใหม่ๆจะเห่อ จะทะนุถนอม พอนานไป เริ่มเก่า ชำรุด เค้าจะแทบไม่เห็นคุณค่าเลย เช่น โนตบุ๊ค ราคาเกือบๆห้าหมื่น เค้าจะใช้งานมันหนักมากๆ พอมันรับไม่ไหว เริ่มค้าเริ่มเสีย เค้าโมโหมาก จะเอาโยนทิ้งออกหน้าต่าง เราต้องรีบเอาไปซ่อนไว้ กลัวเค้าทิ้ง เราเสียดายของ พวกโทรศัพท์ก็เหมือนกัน ไอโฟน หรืออะไรก็ตาม หากไม่พอใจ ค้าง ช้า ปาแตกหมด เค้าไม่เคยนึกถึงคุณค่าตอนที่มันดีๆ ตอนที่มันทำประโยชน์ได้ วันที่เค้าอยากได้มากๆ เราเคยพูดเรื่องนี้ไปแล้ว แบบอยากให้นึกถึงตอนอยากได้ อยากให้เข้าใจว่าของทุกอย่างมีขีดจำกัด ทุกสิ่งมันย่อมพังได้ เราเคยเตือนสติให้เค้าปล่อยวาง ให้คิด แต่ดูไม่เป็นผลเลยค่ะ
- เค้าไม่รู้จักปล่อยวางอะไรใดๆทั้งสิ้น จะเป็นพวกดันทุรัง ถ้าเทียบกับคำสอนของพระพุทธเจ้าคือ เค้าไม่รู้จักทางสายกลาง แต่จะจัดอยู่ในพวกสายตึง ยึดติด

          เห้อ มีอีกเยอะเลยค่ะ แค่พิมพ์เล่านี่ยังรู้สึกเหนื่อยมากๆ ไอ้นิสัยพวกนี้ เค้าเป็นมาโดยตลอด ทีละนิด ละนิด จนหนักขึ้น ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ จนมันมากระทบเรื่องที่สำคัญกับชีวิตคู่ คือ เรื่องบนเตียง
          ปัญหา คือ เค้าจะไม่ค่อยสร้างอารมณ์ให้กันเลย คือทำอะไรก็ตาม จะเหมือนทำให้เราแปปเดียว ส่งๆลวกๆ เค้าไม่เคยรับรู้อารมณ์เราเลย คือมันจะสื่อสารความรู้สึกถึงกันไม่ได้ แต่เราจะสังเกตสนใจอารมณ์เค้าตลอด เวลาทำให้เค้าจะมีความสุขตลอด บอกชอบ ชมเราเซ็กซี่อย่างนั้นอย่างนี้ อารมณ์ดีสารพัด
ตอนแรกๆเรื่องนี้เราไม่มีปัญหานะคะ คือเราเข้าใจได้ว่าเค้าอาจไม่เก่งเรื่องบนเตียง ก็ไม่เป็นไร (เค้าไม่ใช่แฟนคนแรกค่ะ) แต่เราก็รักเค้า เรื่องบนเตียงไม่ใช่ปัญหา แรกๆเราเพิ่งคบกัน ยังไม่รู้จักนิสัยมากมาย เราไม่มีเรื่องให้เครียด เราก็ยังสามารถมีอะไรกันได้ มีน้ำ แต่พอต่อมาหลังๆมานี้ (หลายปีเลยนะ) เราไม่มีอารมณ์ที่จะทำให้เค้าเลย เราเครียดจากนิสัยแย่ๆทั้งหลายของเค้า คือแบบ พอรู้ว่าเค้าจะมี มันจะแห้งไปเลย คือเป็นแบบนี้จนคิดว่าตัวเราป่วย ร่างการเรามีปัญหารึป่าว แต่มันไม่ใช่ พอไม่คิดถึงเค้าจะมีอารมณ์ แต่พอคิดถึงเค้านะ หายวาบเลย 555+

          เรื่องราวของเรา ปัญหาพวกนี้ เราไม่เคยเล่าให้ใครฟังเลย เล่าในนี้ที่แรก เราทุกข์แบบนี้มานานแล้ว แรกๆเรารักเค้านะ ยอมรับว่ารักมากๆ แต่พอเลย 3 ปีไป เราเจอเรื่องนิสัยแย่ๆของเค้าหนักขึ้น เราเครียดมากๆ ร้องไห้ก็ไม่ได้ จะเอาเรื่องนี้ไปคุยกับใครแบบเปิดเผยก็ไม่ได้ แก้ปัญหาไม่ได้ เพราะพูดคุยเค้าจะไม่รับฟังอะไรทั้งสิ้น เกือบจะ 10 ปีแล้วค่ะ

ยังมีต่อนะคะ เดี๋ยวมาเล่าค่ะ เค้ามาแล้ว ...