ผมขออนุญาตเล่านิทานให้ฟังสักเรื่องนึงครับ เป็นเรื่องที่เห็นกันและมีทำกันและคิดกันไปในชีวิตประจำวัน
นิทานเรื่องนี้ มีอยู่ว่า (อย่าเพิ่งไล่ให้ไปห้องนิทงนิทานอะไร เพราะไม่เคยไป พันทิปเข้าอยู่แค่ห้องนี้กับห้องก้นครัว)
มีบ้านสองหลังติดกัน เป็นครอบครัว มีสามีภรรยาลูก ญาติผู้ใหญ่เหมือนๆกัน ฐานะก็พอๆกัน ความแตกต่างของครอบครัวทั้งสอง
ครอบครัวที่หนึ่ง สามีจะไปทำงานแต่เช้าทุกวันเลิกงานห้าโมงเย็นไม่เคยไปไหนนอกลู่นอกทาง ตรงดิ่งกลับบ้านทุกวัน ถึงบ้าน
หกโมงเย็น อาบน้ำอาบท่าสอนการบ้านลูก ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว
ส่วนครอบครัวที่สอง สามี ไปทำงานคล้ายกับบ้านที่หนึ่ง เลิกงานห้าโมงเหมือนกัน แต่เลิกงานแล้วไปต่อกับเพื่อนทุกวัน เมากลับบ้านตีหนึ่ง
ตีสองเป็นอาจินต์ ถ้าเป็นสุดสัปดาห์ ก็ เมาวันศุกร์ เข้าบ้านวันเสาร์ เช้าวันอาทิตย์ถอน ไม่เคยสอนการบ้านลูก ไม่สนใจดูแลครอบครัว
ภรรยาบ้านที่หนึ่งที่สองก็คุยกันอยู่บ่อยๆ ปรับทุกข์ของแต่ละคนกันตามประสาบ้านใกล้เรือนเคียง
มีอยูวันหนึ่ง บ้านที่หนึ่ง สามี เลิกงานแล้ว ไปงานเลี้ยงส่งเพื่อนพนักงาน กระทันหัน ไม่ได้บอกที่บ้าน กลับบ้านสี่ทุ่มมีกลิ่นแอลกอฮอล์นิดหน่อย
บ้านที่สอง วันเดียวกัน สามี เลิกงาน หาเพื่อนไปกินเหล้าไม่ได้ เงินก็หมด กลับบ้านแต่หัววัน ถึงบ้านหกโมงเย็น โดยไม่มีกลิ่นเหล้าเลย
ภรรยาบ้านที่หนึ่งด่าสามีเสียๆหายๆ แล้วชมสามีบ้านที่สองว่าเห็นมั๊ยบ้านโน้นเขากลับบ้านตรงเวลา
ภรรยาบ้านที่สองก็ชมสามีตัวเองเหลือเกินว่า ดี ดี ดี ทีสุด กลับบ้านตรงเวลาไม่เมา
นิทานเรื่องนี้ ชี้ให้เห็นว่า คนทำความดีมาชั่วชีวิต จนเป็นปรกติคนรอบข้างจะมองไม่ค่อยเห็นความดี แต่ถ้าทำผิดสักนิดเป็นถูกด่าแน่นอน
คนทำชั่วมาตลอดชีวิต แค่เพียงทำดีนิดหน่อย คนทั่วไปเอาไปเปรียบแล้วจะเห็นว่าดีมาก ดีมากมากๆๆๆๆเลย ทั้งๆที่ไม่ได้ดีเด่อะไรนักเลย
เทียบกับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น พวกเราเลือกกันมาหยิบมาใช้งานรวมกับมีคนบังคับให้มาครึ่งนึง นับว่าไม่ดีแล้ว
จะต้องมาใช้คนแบบที่เลือกเองก็ไม่ได้ เขาหยิบยื่นมาให้ทั้งหมด ไม่มีสิทธิไปเลือกเองเลย ดูดูไป เหมือนกำลังทำชั่วสุดโต่ง
เพื่อจะใช้สิ่งที่เดิมคนทั่วไปก็ไม่ได้ชอบนัก แต่ก็จะทำให้เห็นเป็นสิ่งที่ดี เพราะตั้งโจทก์ให้เลวกว่าสิ่งที่เลวเดิม จนคนทั่วไปลืม
ว่าสิ่งที่เลวเดิม ยังคงเลวอยู่ เพียงเอาสิ่งเลวกว่ามาตั้งโจทก์ให้สิ่งที่เคยเลวดูดีขึ้นมานิดนึง ก็เท่านั้นเอง
เหมือนสามีบ้านที่สอง เลวมาตลอด ทำดีวันเดียวกลายเป็นเทวดาเลย สามีบ้านแรก ทำดีมาตลอด ทำผิดวันเดียวกลายเป็นเลวเลย
บางท่านอาจบอกไม่เห็นเกี่ยวกับนิยายนิทานตรงไหนเลย ก็ไม่เป็นไรครับ พอดีวันหยุด ว่างนิดนึงก่อนจะพาครอบครัวไปเที่ยว
ก็เลยมาเล่านิทานให้เพื่อนๆฟัง หากไร้สาระ ก็ข้ามๆไปนะครับ พอดีมีแต่เพื่อนอยู่ในห้องนี้ เพราะผมเข้าพันทิปอยู่แค่สองห้อง
ห้องราชดำเนินและห้องก้นครัว เวลาว่างจึงเล่านิทานให้เพื่อนห้องราช ฟัง คนที่ไม่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่เพื่อนไม่เคยเป็นเพื่อน
ก็ข้ามๆไปซะ ไม่ต้องอ่านให้หงุดหงิดใจ ขอตัวไปก่อนแล้วครับ ขอบคุณเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านครับ
กระทู้คลายเครียดวันหยุดสุดสัปดาห์
นิทานเรื่องนี้ มีอยู่ว่า (อย่าเพิ่งไล่ให้ไปห้องนิทงนิทานอะไร เพราะไม่เคยไป พันทิปเข้าอยู่แค่ห้องนี้กับห้องก้นครัว)
มีบ้านสองหลังติดกัน เป็นครอบครัว มีสามีภรรยาลูก ญาติผู้ใหญ่เหมือนๆกัน ฐานะก็พอๆกัน ความแตกต่างของครอบครัวทั้งสอง
ครอบครัวที่หนึ่ง สามีจะไปทำงานแต่เช้าทุกวันเลิกงานห้าโมงเย็นไม่เคยไปไหนนอกลู่นอกทาง ตรงดิ่งกลับบ้านทุกวัน ถึงบ้าน
หกโมงเย็น อาบน้ำอาบท่าสอนการบ้านลูก ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัว
ส่วนครอบครัวที่สอง สามี ไปทำงานคล้ายกับบ้านที่หนึ่ง เลิกงานห้าโมงเหมือนกัน แต่เลิกงานแล้วไปต่อกับเพื่อนทุกวัน เมากลับบ้านตีหนึ่ง
ตีสองเป็นอาจินต์ ถ้าเป็นสุดสัปดาห์ ก็ เมาวันศุกร์ เข้าบ้านวันเสาร์ เช้าวันอาทิตย์ถอน ไม่เคยสอนการบ้านลูก ไม่สนใจดูแลครอบครัว
ภรรยาบ้านที่หนึ่งที่สองก็คุยกันอยู่บ่อยๆ ปรับทุกข์ของแต่ละคนกันตามประสาบ้านใกล้เรือนเคียง
มีอยูวันหนึ่ง บ้านที่หนึ่ง สามี เลิกงานแล้ว ไปงานเลี้ยงส่งเพื่อนพนักงาน กระทันหัน ไม่ได้บอกที่บ้าน กลับบ้านสี่ทุ่มมีกลิ่นแอลกอฮอล์นิดหน่อย
บ้านที่สอง วันเดียวกัน สามี เลิกงาน หาเพื่อนไปกินเหล้าไม่ได้ เงินก็หมด กลับบ้านแต่หัววัน ถึงบ้านหกโมงเย็น โดยไม่มีกลิ่นเหล้าเลย
ภรรยาบ้านที่หนึ่งด่าสามีเสียๆหายๆ แล้วชมสามีบ้านที่สองว่าเห็นมั๊ยบ้านโน้นเขากลับบ้านตรงเวลา
ภรรยาบ้านที่สองก็ชมสามีตัวเองเหลือเกินว่า ดี ดี ดี ทีสุด กลับบ้านตรงเวลาไม่เมา
นิทานเรื่องนี้ ชี้ให้เห็นว่า คนทำความดีมาชั่วชีวิต จนเป็นปรกติคนรอบข้างจะมองไม่ค่อยเห็นความดี แต่ถ้าทำผิดสักนิดเป็นถูกด่าแน่นอน
คนทำชั่วมาตลอดชีวิต แค่เพียงทำดีนิดหน่อย คนทั่วไปเอาไปเปรียบแล้วจะเห็นว่าดีมาก ดีมากมากๆๆๆๆเลย ทั้งๆที่ไม่ได้ดีเด่อะไรนักเลย
เทียบกับบางสิ่งบางอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น พวกเราเลือกกันมาหยิบมาใช้งานรวมกับมีคนบังคับให้มาครึ่งนึง นับว่าไม่ดีแล้ว
จะต้องมาใช้คนแบบที่เลือกเองก็ไม่ได้ เขาหยิบยื่นมาให้ทั้งหมด ไม่มีสิทธิไปเลือกเองเลย ดูดูไป เหมือนกำลังทำชั่วสุดโต่ง
เพื่อจะใช้สิ่งที่เดิมคนทั่วไปก็ไม่ได้ชอบนัก แต่ก็จะทำให้เห็นเป็นสิ่งที่ดี เพราะตั้งโจทก์ให้เลวกว่าสิ่งที่เลวเดิม จนคนทั่วไปลืม
ว่าสิ่งที่เลวเดิม ยังคงเลวอยู่ เพียงเอาสิ่งเลวกว่ามาตั้งโจทก์ให้สิ่งที่เคยเลวดูดีขึ้นมานิดนึง ก็เท่านั้นเอง
เหมือนสามีบ้านที่สอง เลวมาตลอด ทำดีวันเดียวกลายเป็นเทวดาเลย สามีบ้านแรก ทำดีมาตลอด ทำผิดวันเดียวกลายเป็นเลวเลย
บางท่านอาจบอกไม่เห็นเกี่ยวกับนิยายนิทานตรงไหนเลย ก็ไม่เป็นไรครับ พอดีวันหยุด ว่างนิดนึงก่อนจะพาครอบครัวไปเที่ยว
ก็เลยมาเล่านิทานให้เพื่อนๆฟัง หากไร้สาระ ก็ข้ามๆไปนะครับ พอดีมีแต่เพื่อนอยู่ในห้องนี้ เพราะผมเข้าพันทิปอยู่แค่สองห้อง
ห้องราชดำเนินและห้องก้นครัว เวลาว่างจึงเล่านิทานให้เพื่อนห้องราช ฟัง คนที่ไม่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่เพื่อนไม่เคยเป็นเพื่อน
ก็ข้ามๆไปซะ ไม่ต้องอ่านให้หงุดหงิดใจ ขอตัวไปก่อนแล้วครับ ขอบคุณเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านครับ