สวัสดีค่ะ พึ่งตั้งกระทู้เแรกอาจจะมีอะไรผิดพลาดก็ขอโทษด้วยค่ะ
วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับของที่หายไปของเราซึ่งคนที่เอาไปก็ไม่ใช่ใครที่ไหน
เพื่อนสนิทของเราเองค่ะ
ขอแทนชื่อเพื่อนคนนี้ว่า m นะคะเป็นเพื่อนผู้หญิงค่ะ ฐานะทางบ้านก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไรพ่อนางเสียไปนางเลยอยู่กับแม่
แต่แม่นางก็ทำตัวมีตังนะคะ แต่งตัว มีเพื่อนฝูงมีสังคม เพื่อนคนนี้นางก็ทำตัวมีตังซื้อของเยอะแยะ แต่นางก็มีนิสัยขี้ขโมย ขี้โกหกและอื่นๆด้วยค่ะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นนานแล้วล่ะค่ะ ประมาณ1ปีได้แล้วแต่ทุกวันนี้ก็ยังมีของเพื่อนคนอื่นหายอยู่
เริ่มเลยนะคะ เมื่อก่อนเราสนิทกับเพื่อนคนนี้มากแบบมากจริงๆ เรามีเพื่อนอยู่คนเดียวเพราะไม่ค่อยอยากสนิทกับใครมากเป็นนิสัยอยู่แล้ว เรามีอะไรก็บอกนางหมดทุกเรื่องแต่นางมีอะไรนางจะไม่ค่อยบอกค่ะ วันนั้นเราไปเรียนคาบสุดท้ายวิชาวิทยาศาสตร์เวลาประมาณบ่าย3เป็นเวลาที่ของหาย เรากับmเข้าเป็น2คนสุดท้ายแล้วห้องที่เราเรียนชื่อห้อมัลติมีเดีย ห้องนี้โดยระเบียบไม่ให้นำกระเป๋าเข้าไปอยู่แล้ว เรากับเพื่อนก็วางกระเป๋าไว้ข้างนอก แล้วเราก็นำไอโฟนเราใส่กระเป๋าไว้ด้วย ซึ่งเพื่อนคนนั้นก็เป็นคนเดียวที่เห็นเพราะหน้าห้องไม่มีใครอยู่แล้ว ส่วนสาเหตุที่เรานำไอโฟนใส่กระเป๋าเพราะเครื่องนั้นมันใช้งานไม่ได้แล้ว (ใช้งานไม่ได้ในที่นี้หมายถึงใส่ซิมไม่ได้ จะเด้งคำว่า no simcard installed ตลอดเวลาแต่ฟังเพลง เล่นเนตได้ถ้ามีwifiตามปกติ) จึงคิดว่าไม่มีใครเอาไปอยู่แล้ว เอาไปยังไงก็ขายไม่ได้แล้วเราก็ไว้ใจเพื่อนคนนี้ พอเราวางกระเป๋าเสร็จก็เข้าห้องไปเรียนได้ซักพัก mก็ขอออกมาเข้าห้องน้ำเราก็โอเครีบไปรีบมา นางก็ไปได้แปบนึงก็กลับมา พอเรียนเสร็จเราก็ออกไปหยิบกระเป๋าทันทีแล้วสิ่งที่จะหยิบอย่างแรกคือโทรศัพท์ เราหาแล้วหาอีกก็ไม่เจอ เราไปดูบนห้อง ไปดูทุกห้องที่เรียนและห้องมัลติมีเดียที่เราพึ่งเรียนเสร็จก็ไม่มี ตอนนั้นก็ถามเพื่อนในห้องแล้วไม่มีใครเห็น เราก็หมดหวังกลับบ้านไปร้องไห้เพราะเครื่องนี้เป็นโทรศัพท์เครื่องแรกของเรา ได้มาเพราะเราทำเกรดได้ดีเราจึงอยากรักษาไว้ให้ได้นานที่สุด
2-3วันต่อมา เราเห็นmเอาโทรศัพท์ใหม่มาใช้ เราก็ถามนางปกติว่าอ้าวซื้อโทรศัพท์ใหม่แล้วหรอ นางก็บอกนิ่งๆว่าใช่ เราก็ขอเล่นตามปกติ ทันทีที่เราได้จับโทรศัพท์m เราก็รู้ทันทีเลยว่าเป็นของเราเพราะ โทรศัพท์เราเคยตกน้ำมามีรอยช็อตบริเวณล่างซ้ายของหน้าจอ ปุ่มล็อคหน้าจอกดไม่ได้ เสียบหูฟังไม่ได้ ปุ่มปรับเสียงใช้การไม่ได้ ที่สำคัญขึ้นคำว่า no simcard installed เหมือนกัน เครื่องก็สีดำ แล้วยังเป็นรุ่นเดียวกันอีก เราก็น้ำตาจะไหลเลยค่ะไม่คิดว่าเพื่อนจะทำแบบนี้ แล้วเราก็ถามนางว่า เครื่องนี้ซื้อมาจากไหน นางบอกว่าซื้อมาจากมาบุญครองซื้อมือสองมา เราก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วพอเราไปนั่งจับกลุ่มกับเพื่อน mก็มานั่งด้วยเราก็คุยกันตามปกติแล้วก็เล่าเรื่องโทรศัพท์หายให้เพื่อนคนอื่นฟังและบอกว่าโทรศัพท์มันเซิชหาได้ว่าเครื่องอยู่ที่ไหน (ขู่เฉยๆค่ะเพราะเครื่องไม่มีเนตยังไงก็หาไม่ได้) จะเอาตำรวจมาลากคอคนทำเข้าคุก มาอีกวันนางขายเครื่องไปแล้วจ้า เราถามนางว่าเครื่องไปไหนแล้วล่ะขอเล่นหน่อยนางบอกว่า ขายที่มาบุญครอง
(ทุกวันนี้นางบอกว่าขายให้พี่ชาย ถามอีกทีบอกว่าขายให้เพื่อนพี่ชาย) แต่ละครั้งที่ถามนางก็จะพูดไม่ตรงกัน นางบอกว่าไปซื้อเอง แต่บอกกับอาจารย์ว่าแม่ไปซื้อให้ เราก็ถามนางนะว่าเอาไปหรือเปล่า นางร้องไห้แล้วบอกว่าทำไมคิดว่านางเป็นคนแบบนั้น - - เครื่องแบบนั้นจริงๆขายไม่ได้ราคาด้วยซ้ำเราเคยไปถามร้านมาแล้ว แต่นางบอกว่าซื้อมา4,000
ของเราไม่ได้หายไปแค่โทรศัพท์อย่างเดียวนะคะ มีเงินด้วยค่ะจำนวนมากพอที่จะส่งคนๆนึงเรียนจบมัธยม3ปีได้เลย เรากระเป๋าตังค์หาย4ครั้งซึ่งทุกครั้งมีนางอยู่ด้วยตลอด มีพวกครีมกันแดด (ที่เราถามแล้วนางบอกไม่เห็นแต่เราไปเจออยู่ใต้โต๊ะนาง) สีไม้อีกเพื่อนเราอีกคนที่เราสนิทอยู่ตอนนี้ก็สมุดจดงานหาย ไปเจออีกทีก็อยู่กับmเนี่ยแหล่ะค่ะ นางลบชื่อด้วยลิควิดเแล้วเอาไปส่งอาจารย์ พอเพื่อนเราคนนี้ถามนางบอกว่าก็ส่งไปแล้วไม่ใช่หรอ (หน้าด้านมากกกกกก) เพื่อนในห้องของหายเกือบทุกคน นางไปอยู่กับใครก็มีแต่เรื่องทะเลาะกันในกลุ่ม มีของหาย แล้วนางเคยจะทำให้เรากับเพื่อนที่เราสนิทกันอยู่ตอนนี้แตกคอกัน นางตั้งใจจะเกาะเรากินแต่ทำไม่สำเร็จ แม่นางก็เลยไปด่าเพื่อนเราว่า แ.ด ตอแ.ล นิสัยไม่ดี แล้วด่าเราว่าหูเบาเชื่อแต่เพื่อนคนนั้น ทั้งๆที่เพื่อนเราและเรายังไม่เคยทำอะไรให้แม่นางเลย เจอทุกครั้งก็ไหว้ ทักทายตลอด
จริงๆเรื่องมันมีมากกว่านี้เยอะเลยค่ะเพื่อนในห้องทุกคนตอนนี้ไม่มีใครอยากยุ่งกับนาง นางเป็นคนหน้าอย่างหลังอย่าง ชอบโกหก เราเคยสงสารนางนะคะ ทุกคนในห้องก็เหมือนกัน ทุกคนอยากให้อภัยแต่นางไม่คิดจะปรับปรุงตัวเลยค่ะ ทุกวันนี้ก็ยังมีของหายอยู่
เจอกับตัว เพื่อนสนิทขโมยของ!!!
วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์เกี่ยวกับของที่หายไปของเราซึ่งคนที่เอาไปก็ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนสนิทของเราเองค่ะ
ขอแทนชื่อเพื่อนคนนี้ว่า m นะคะเป็นเพื่อนผู้หญิงค่ะ ฐานะทางบ้านก็ไม่ค่อยโอเคเท่าไรพ่อนางเสียไปนางเลยอยู่กับแม่
แต่แม่นางก็ทำตัวมีตังนะคะ แต่งตัว มีเพื่อนฝูงมีสังคม เพื่อนคนนี้นางก็ทำตัวมีตังซื้อของเยอะแยะ แต่นางก็มีนิสัยขี้ขโมย ขี้โกหกและอื่นๆด้วยค่ะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นนานแล้วล่ะค่ะ ประมาณ1ปีได้แล้วแต่ทุกวันนี้ก็ยังมีของเพื่อนคนอื่นหายอยู่
เริ่มเลยนะคะ เมื่อก่อนเราสนิทกับเพื่อนคนนี้มากแบบมากจริงๆ เรามีเพื่อนอยู่คนเดียวเพราะไม่ค่อยอยากสนิทกับใครมากเป็นนิสัยอยู่แล้ว เรามีอะไรก็บอกนางหมดทุกเรื่องแต่นางมีอะไรนางจะไม่ค่อยบอกค่ะ วันนั้นเราไปเรียนคาบสุดท้ายวิชาวิทยาศาสตร์เวลาประมาณบ่าย3เป็นเวลาที่ของหาย เรากับmเข้าเป็น2คนสุดท้ายแล้วห้องที่เราเรียนชื่อห้อมัลติมีเดีย ห้องนี้โดยระเบียบไม่ให้นำกระเป๋าเข้าไปอยู่แล้ว เรากับเพื่อนก็วางกระเป๋าไว้ข้างนอก แล้วเราก็นำไอโฟนเราใส่กระเป๋าไว้ด้วย ซึ่งเพื่อนคนนั้นก็เป็นคนเดียวที่เห็นเพราะหน้าห้องไม่มีใครอยู่แล้ว ส่วนสาเหตุที่เรานำไอโฟนใส่กระเป๋าเพราะเครื่องนั้นมันใช้งานไม่ได้แล้ว (ใช้งานไม่ได้ในที่นี้หมายถึงใส่ซิมไม่ได้ จะเด้งคำว่า no simcard installed ตลอดเวลาแต่ฟังเพลง เล่นเนตได้ถ้ามีwifiตามปกติ) จึงคิดว่าไม่มีใครเอาไปอยู่แล้ว เอาไปยังไงก็ขายไม่ได้แล้วเราก็ไว้ใจเพื่อนคนนี้ พอเราวางกระเป๋าเสร็จก็เข้าห้องไปเรียนได้ซักพัก mก็ขอออกมาเข้าห้องน้ำเราก็โอเครีบไปรีบมา นางก็ไปได้แปบนึงก็กลับมา พอเรียนเสร็จเราก็ออกไปหยิบกระเป๋าทันทีแล้วสิ่งที่จะหยิบอย่างแรกคือโทรศัพท์ เราหาแล้วหาอีกก็ไม่เจอ เราไปดูบนห้อง ไปดูทุกห้องที่เรียนและห้องมัลติมีเดียที่เราพึ่งเรียนเสร็จก็ไม่มี ตอนนั้นก็ถามเพื่อนในห้องแล้วไม่มีใครเห็น เราก็หมดหวังกลับบ้านไปร้องไห้เพราะเครื่องนี้เป็นโทรศัพท์เครื่องแรกของเรา ได้มาเพราะเราทำเกรดได้ดีเราจึงอยากรักษาไว้ให้ได้นานที่สุด
2-3วันต่อมา เราเห็นmเอาโทรศัพท์ใหม่มาใช้ เราก็ถามนางปกติว่าอ้าวซื้อโทรศัพท์ใหม่แล้วหรอ นางก็บอกนิ่งๆว่าใช่ เราก็ขอเล่นตามปกติ ทันทีที่เราได้จับโทรศัพท์m เราก็รู้ทันทีเลยว่าเป็นของเราเพราะ โทรศัพท์เราเคยตกน้ำมามีรอยช็อตบริเวณล่างซ้ายของหน้าจอ ปุ่มล็อคหน้าจอกดไม่ได้ เสียบหูฟังไม่ได้ ปุ่มปรับเสียงใช้การไม่ได้ ที่สำคัญขึ้นคำว่า no simcard installed เหมือนกัน เครื่องก็สีดำ แล้วยังเป็นรุ่นเดียวกันอีก เราก็น้ำตาจะไหลเลยค่ะไม่คิดว่าเพื่อนจะทำแบบนี้ แล้วเราก็ถามนางว่า เครื่องนี้ซื้อมาจากไหน นางบอกว่าซื้อมาจากมาบุญครองซื้อมือสองมา เราก็ไม่ได้พูดอะไร แล้วพอเราไปนั่งจับกลุ่มกับเพื่อน mก็มานั่งด้วยเราก็คุยกันตามปกติแล้วก็เล่าเรื่องโทรศัพท์หายให้เพื่อนคนอื่นฟังและบอกว่าโทรศัพท์มันเซิชหาได้ว่าเครื่องอยู่ที่ไหน (ขู่เฉยๆค่ะเพราะเครื่องไม่มีเนตยังไงก็หาไม่ได้) จะเอาตำรวจมาลากคอคนทำเข้าคุก มาอีกวันนางขายเครื่องไปแล้วจ้า เราถามนางว่าเครื่องไปไหนแล้วล่ะขอเล่นหน่อยนางบอกว่า ขายที่มาบุญครอง
(ทุกวันนี้นางบอกว่าขายให้พี่ชาย ถามอีกทีบอกว่าขายให้เพื่อนพี่ชาย) แต่ละครั้งที่ถามนางก็จะพูดไม่ตรงกัน นางบอกว่าไปซื้อเอง แต่บอกกับอาจารย์ว่าแม่ไปซื้อให้ เราก็ถามนางนะว่าเอาไปหรือเปล่า นางร้องไห้แล้วบอกว่าทำไมคิดว่านางเป็นคนแบบนั้น - - เครื่องแบบนั้นจริงๆขายไม่ได้ราคาด้วยซ้ำเราเคยไปถามร้านมาแล้ว แต่นางบอกว่าซื้อมา4,000
ของเราไม่ได้หายไปแค่โทรศัพท์อย่างเดียวนะคะ มีเงินด้วยค่ะจำนวนมากพอที่จะส่งคนๆนึงเรียนจบมัธยม3ปีได้เลย เรากระเป๋าตังค์หาย4ครั้งซึ่งทุกครั้งมีนางอยู่ด้วยตลอด มีพวกครีมกันแดด (ที่เราถามแล้วนางบอกไม่เห็นแต่เราไปเจออยู่ใต้โต๊ะนาง) สีไม้อีกเพื่อนเราอีกคนที่เราสนิทอยู่ตอนนี้ก็สมุดจดงานหาย ไปเจออีกทีก็อยู่กับmเนี่ยแหล่ะค่ะ นางลบชื่อด้วยลิควิดเแล้วเอาไปส่งอาจารย์ พอเพื่อนเราคนนี้ถามนางบอกว่าก็ส่งไปแล้วไม่ใช่หรอ (หน้าด้านมากกกกกก) เพื่อนในห้องของหายเกือบทุกคน นางไปอยู่กับใครก็มีแต่เรื่องทะเลาะกันในกลุ่ม มีของหาย แล้วนางเคยจะทำให้เรากับเพื่อนที่เราสนิทกันอยู่ตอนนี้แตกคอกัน นางตั้งใจจะเกาะเรากินแต่ทำไม่สำเร็จ แม่นางก็เลยไปด่าเพื่อนเราว่า แ.ด ตอแ.ล นิสัยไม่ดี แล้วด่าเราว่าหูเบาเชื่อแต่เพื่อนคนนั้น ทั้งๆที่เพื่อนเราและเรายังไม่เคยทำอะไรให้แม่นางเลย เจอทุกครั้งก็ไหว้ ทักทายตลอด
จริงๆเรื่องมันมีมากกว่านี้เยอะเลยค่ะเพื่อนในห้องทุกคนตอนนี้ไม่มีใครอยากยุ่งกับนาง นางเป็นคนหน้าอย่างหลังอย่าง ชอบโกหก เราเคยสงสารนางนะคะ ทุกคนในห้องก็เหมือนกัน ทุกคนอยากให้อภัยแต่นางไม่คิดจะปรับปรุงตัวเลยค่ะ ทุกวันนี้ก็ยังมีของหายอยู่