เรื่องมีอยู่ว่า.. ผมและแม่มาอาศัยอยู่ที่ต่างประเทศ เป็นห้องวันรูม ซึ่งตามจริงแล้วมันอยู่ได้คนเดียวแหละครับ แต่ผมไม่อึดอัดอะไรนะ เคยถามแม่ว่าไปหาห้องใหญ่กว่านี้ไหม? ผมช่วยออกค่ามัดจำ ค่าห้อง ฯลฯ .. (ผมเรียนไปด้วย ทำงานไปด้วยครับ แต่ตอนนี้ทำงานอย่างเดียวนะครับ)
แม่บอกว่าคับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก ..ผมก็เลยตามสบายแม่ครับ
แต่มาวันนึงแม่ปิ๊งรักกับหนุ่มไทย ชื่ออะไรไม่รู้ครับเห็นแต่แม่แรกว่า ไอดำ ผมก็เลยเรียกพี่ดำไปด้วย พอพามานั่งในห้องสักพักก็เปิดประเด็นว่าจะพามาอยู่ห้อง ผมก็ค้านหัวชนฝาเลยครับ อยู่กันสองคน กันเดินชนกันแล้วแม่ ทำไมต้องพาคนที่ผมไม่รู้จักและแม่รู้จักไม่ถึงปีมาพักที่ห้องด้วย แม่บอกว่าแม่รักเขา ถือว่าแม่ขอนะ (ขอแทรกนิดนึงนะครับ ..แม่ผมอายุ45 หย่าร้างกับพ่อถูกต้องตามกฏหมายแล้วนะครับ และผมอายุ20ต้นๆครับ) ขอจนผมใจอ่อน ผมก็ยอมให้มาอยู่ด้วยครับ .. พี่ดำแกก็ดูแลแม่ดีนะครับ ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากที่จะอยู่ร่วมด้วย มีติดใจนิดหน่อยคือเวลา ผมปวดฉี่แต่เขานอนอยู่ ผมก็ต้องย่อง เล่นคอมต้องหรี่ไฟ เพราะเขานอนไว และที่ต้องทำใจคือเห็นแม่กอด หอม จุ้บ คือผมก็แอบหวงแม่นะ เพราะผมไม่รู้จักเขาเลยจริงๆครับ แต่ก็ได้แค่ดูอยู่ห่างๆครับ เพราะเคยแอบตะล่อมถามก็โดนด่าครับ(แม่ผมใช้ภาษาพ่อขุนรามนะครับ ขออนุญาติใช้คำว่า ด่า ) หาว่าแอนตี้บ้าง ด่าผมดูแลได้ไม่ดีเท่าเขาบ้าง ยอมรับในส่วนนี้ครับ เพราะทำงาน มีเพื่อน มีสังคม ทำให้ต้องออกข้างนอกบ้านบ่อยๆ พูดอะไรไม่ได้ครับ ก็ปล่อยให้เป็นไป
พออยู่มาอยู่ได้สักเดือนสองเดือน ก็เริ่มพูดแพลนว่าจะแต่งงานกัน จะจดทะเบียนกัน บลาๆ พยายามพูดอ้อมๆให้ผมเรียกพ่อ เช่น ดูลูกเธอสินู่นนี่นั่น ดูพ่อเธอมันทำสิ เข้าใจนะครับ ว่าพยายามทำครอบครัวสุขสันต์แต่เผอิญผมไม่ค่อยสุขด้วย (อายุพี่ดำน่าจะ30กว่าๆได้) ผมบอกว่าผมไม่มีทางเรียกพ่อเด็ดขาด แม่ก็ไม่ได้ยัดเยียดอะไร แต่ก็ยังพยายามบิ้วอยู่ตลอด ผมก็เริ่มหัวเสียนิดหน่อยสะสมมาครับ
มาเมื่อวานก่อนนี้แม่ใช้ผมออกตลาดเหมือนทุกครั้งแต่เยอะหน่อยเพราะเตรียมอาหารสำหรับสามคนและของใช้พี่ดำ แต่ที่ผมตกใจในลิสต์แม่พิมพ์มาในไลน์บอกว่า เอาถุงยางด้วยนะ free size 5555 (ตามด้วยสติ้กเกอร์มุ้งมิ้ง) ผมเดินออกจากบ้านได้แป้ปเดียวเดินกลับมาถามว่าคืออะไร (หลังจากนี้จะใช้คำสนทนาทุกคำพูดที่ออกจากปากแม่และผมนะครับ มีคำหยาบคาย ขออภัยด้วยครับ)
แม่:บอกก็ซื้อๆมาเถอะน่า ดีแล้วที่ป้องกันไม่ดีรึไง
ผม: แม่ไม่ต้องบอกทุกเรื่อง ให้หนูรู้ทุกเรื่องก็ได้ ไม่ใช่ว่าใครจะรับได้นะ โดยเฉพาะหนู
แม่: ซื้อๆมาอย่าพูดมาก มันไม่ยากเย็นอะไรขนาดนั้นหรอกซื้อถุงยางน่ะ ก็แค่หยิบๆมา จะมาเขินอะไรใครก็ใช้ ทำมาหน้าบาง บลาๆ ..
ผม: ไม่ซื้อนะ
ผมก็เดินดิ่งออกมาเลยครับ ขึ้นมากยอมรับ ไม่ใช่เพราะอายที่จะซื้อนะครับ แต่ไม่เข้าใจทำไมไม่ทำลับๆ ไม่ต้องมาโจ่งแจ้งใส่ผมก็ได้ เพราะเห็นว่าผมยอมรับได้หน่อยก็ได้ทีใหญ่เลย จากนั่งหงิมๆมีเกรงใจกันบ้าง พอผมเริ่มยอมรับก็เริ่มแสดงความรักแบบเต็มสตีม เวลาผมนอนต้องตื่นเช้าไปทำงานก็พูดกันคุยกัน ผมเป็นคนหลับลึกยังต้องตื่นมาบอกเบาเสียงนิดเด้อแม่ผมทำงานนะ พูดอะไรมากก็ไม่ได้ โดนด่า หลังจากผมไปตลาดก็ซื้อให้ทุกอย่างครบนะครับ เว้นถุงยาง แม่ก็ถามทำไมไม่ซื้อมา ..
ผมก็เขื่อนแตกไหลยาวเลยครับ ...หนูให้อยู่ด้วยก็ดีแล้วนะแม่ อึดอัดนะไม่ใช่ไม่อึดอัดหลังจากให้มาอยู่ ให้มาอะไรต่อมิอะไรในห้องแคบๆก็พยายามทำใจยอมรับให้ ไหนบอกลูกมาที่หนึ่งไง ทำไมเป็นแบบนี้แล้วล่ะ มีกันแค่สองคนแม่ลูกไม่ใช่หรอ ทำไมไอนั่นมันมาสำคัญกว่าด้วยวะ หนูไม่เข้าใจ (พอหลุดคำว่า วะ มาแม่ผมก็ขึ้นบ้าง) แม่หยิบขวดน้ำมันพืชมาฟาดหน้าแล้วพูด ทำได้แบบเขาไหม? ดูแลกูให้ได้ดีกว่าเขาก่อนค่อยไปเรียกไอกับเขา (คำหยาบโลนมาเรื่อยๆ) ผมทนไม่ไหวก็ต่อยกำแพงเป็นรูครับ (กำแพงหน้าจะทำจากไม้อัดหรืออะไรก็ตามแต่ค่อนข้างบางเพื่อรองรับแผ่นดินไหว) ละก็บีบแขนแม่แน่นมากเป็นรอยมือ สติหลุดแล้วครับตอนนั้น เดินออกมาจากบ้านก็รู้สึกผิดทันที แม่ก็ยังเอาส้นตึกไล่ฟาด เควี้ยงมาแล้วตะโกนบอกออกไปเลยนะ ไอลูก(หยาบโลนยาวๆไปจ้า) ผมก็หยิบกระเป๋าคว้าเสื้อ ของใช้ละก็ออกมา ตังตัว(ถ้าเป็นเงินไทยก็ราวๆ700กว่าบาท) จนถึงตอนนี้ก็ยังเข้าบ้านไม่ได้ครับ อาศัยใบบุญเพื่อนพักอยู่ ...ผมอยากรู้ว่าถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงกันครับ? รู้สึกผิดนะครับ รู้สึกผิดมาก อยากไปขอโทษ แต่ด้วยนิสัยแม่ผม โกรธง่าย หายยาก อารมณ์ร้าย ตอนดีก็ดีจนผมใจหาย ตอนร้ายก็ร้ายครับ เข้าใจว่าจะดีจะร้ายยังไงก็แม่ แต่ผมขีดจำกัดก็ได้เท่านี้ครับ ผมพยายามเดินหนีทุกครั้งที่เริ่มจะทะเลาะกับแม่ (ทะเลาะกันบ่อยด้วยเรื่องทำนองนี้ ทำนองว่าผมไม่พอใจและเสนอความคิดเห็น) แม่จะบอกเสมอว่า กูเป็นแม่นะ จะทำอะไรก็ไม่ผิด เพราะกูคลอดมา เป็นลูก กตัญญูไว้เถอะ เดี๋ยวนรกจะลากลงไปอยู่ด้วยเอา (พูดอย่างนี้จริงๆ) ผมก็งงนิดหน่อยว่า จะให้ผมแสดงความคิดเห็น ความรู้สึกไม่ได้เลยเหรอ? ผมไม่เคยหยาบคายกับแม่สักครั้งเดียว ใช้คำพูดแทนตัวเองว่าหนูตลอด ..ผมทำอะไรให้แค้นใจช้ำใจขนาดนั้นเลยหรอ แค่ผมขอแสดงความรู้สึกอะไรบ้างเท่านั้นเอง ..เรื่องมันก็มีราวๆนี้ครับ
แม่ใครเคยใช้ลูกตัวเองไปซื้อถุงยางบ้างครับ?
แม่บอกว่าคับที่อยู่ได้คับใจอยู่ยาก ..ผมก็เลยตามสบายแม่ครับ
แต่มาวันนึงแม่ปิ๊งรักกับหนุ่มไทย ชื่ออะไรไม่รู้ครับเห็นแต่แม่แรกว่า ไอดำ ผมก็เลยเรียกพี่ดำไปด้วย พอพามานั่งในห้องสักพักก็เปิดประเด็นว่าจะพามาอยู่ห้อง ผมก็ค้านหัวชนฝาเลยครับ อยู่กันสองคน กันเดินชนกันแล้วแม่ ทำไมต้องพาคนที่ผมไม่รู้จักและแม่รู้จักไม่ถึงปีมาพักที่ห้องด้วย แม่บอกว่าแม่รักเขา ถือว่าแม่ขอนะ (ขอแทรกนิดนึงนะครับ ..แม่ผมอายุ45 หย่าร้างกับพ่อถูกต้องตามกฏหมายแล้วนะครับ และผมอายุ20ต้นๆครับ) ขอจนผมใจอ่อน ผมก็ยอมให้มาอยู่ด้วยครับ .. พี่ดำแกก็ดูแลแม่ดีนะครับ ผมก็ไม่ได้ติดใจอะไรมากที่จะอยู่ร่วมด้วย มีติดใจนิดหน่อยคือเวลา ผมปวดฉี่แต่เขานอนอยู่ ผมก็ต้องย่อง เล่นคอมต้องหรี่ไฟ เพราะเขานอนไว และที่ต้องทำใจคือเห็นแม่กอด หอม จุ้บ คือผมก็แอบหวงแม่นะ เพราะผมไม่รู้จักเขาเลยจริงๆครับ แต่ก็ได้แค่ดูอยู่ห่างๆครับ เพราะเคยแอบตะล่อมถามก็โดนด่าครับ(แม่ผมใช้ภาษาพ่อขุนรามนะครับ ขออนุญาติใช้คำว่า ด่า ) หาว่าแอนตี้บ้าง ด่าผมดูแลได้ไม่ดีเท่าเขาบ้าง ยอมรับในส่วนนี้ครับ เพราะทำงาน มีเพื่อน มีสังคม ทำให้ต้องออกข้างนอกบ้านบ่อยๆ พูดอะไรไม่ได้ครับ ก็ปล่อยให้เป็นไป
พออยู่มาอยู่ได้สักเดือนสองเดือน ก็เริ่มพูดแพลนว่าจะแต่งงานกัน จะจดทะเบียนกัน บลาๆ พยายามพูดอ้อมๆให้ผมเรียกพ่อ เช่น ดูลูกเธอสินู่นนี่นั่น ดูพ่อเธอมันทำสิ เข้าใจนะครับ ว่าพยายามทำครอบครัวสุขสันต์แต่เผอิญผมไม่ค่อยสุขด้วย (อายุพี่ดำน่าจะ30กว่าๆได้) ผมบอกว่าผมไม่มีทางเรียกพ่อเด็ดขาด แม่ก็ไม่ได้ยัดเยียดอะไร แต่ก็ยังพยายามบิ้วอยู่ตลอด ผมก็เริ่มหัวเสียนิดหน่อยสะสมมาครับ
มาเมื่อวานก่อนนี้แม่ใช้ผมออกตลาดเหมือนทุกครั้งแต่เยอะหน่อยเพราะเตรียมอาหารสำหรับสามคนและของใช้พี่ดำ แต่ที่ผมตกใจในลิสต์แม่พิมพ์มาในไลน์บอกว่า เอาถุงยางด้วยนะ free size 5555 (ตามด้วยสติ้กเกอร์มุ้งมิ้ง) ผมเดินออกจากบ้านได้แป้ปเดียวเดินกลับมาถามว่าคืออะไร (หลังจากนี้จะใช้คำสนทนาทุกคำพูดที่ออกจากปากแม่และผมนะครับ มีคำหยาบคาย ขออภัยด้วยครับ)
แม่:บอกก็ซื้อๆมาเถอะน่า ดีแล้วที่ป้องกันไม่ดีรึไง
ผม: แม่ไม่ต้องบอกทุกเรื่อง ให้หนูรู้ทุกเรื่องก็ได้ ไม่ใช่ว่าใครจะรับได้นะ โดยเฉพาะหนู
แม่: ซื้อๆมาอย่าพูดมาก มันไม่ยากเย็นอะไรขนาดนั้นหรอกซื้อถุงยางน่ะ ก็แค่หยิบๆมา จะมาเขินอะไรใครก็ใช้ ทำมาหน้าบาง บลาๆ ..
ผม: ไม่ซื้อนะ
ผมก็เดินดิ่งออกมาเลยครับ ขึ้นมากยอมรับ ไม่ใช่เพราะอายที่จะซื้อนะครับ แต่ไม่เข้าใจทำไมไม่ทำลับๆ ไม่ต้องมาโจ่งแจ้งใส่ผมก็ได้ เพราะเห็นว่าผมยอมรับได้หน่อยก็ได้ทีใหญ่เลย จากนั่งหงิมๆมีเกรงใจกันบ้าง พอผมเริ่มยอมรับก็เริ่มแสดงความรักแบบเต็มสตีม เวลาผมนอนต้องตื่นเช้าไปทำงานก็พูดกันคุยกัน ผมเป็นคนหลับลึกยังต้องตื่นมาบอกเบาเสียงนิดเด้อแม่ผมทำงานนะ พูดอะไรมากก็ไม่ได้ โดนด่า หลังจากผมไปตลาดก็ซื้อให้ทุกอย่างครบนะครับ เว้นถุงยาง แม่ก็ถามทำไมไม่ซื้อมา ..
ผมก็เขื่อนแตกไหลยาวเลยครับ ...หนูให้อยู่ด้วยก็ดีแล้วนะแม่ อึดอัดนะไม่ใช่ไม่อึดอัดหลังจากให้มาอยู่ ให้มาอะไรต่อมิอะไรในห้องแคบๆก็พยายามทำใจยอมรับให้ ไหนบอกลูกมาที่หนึ่งไง ทำไมเป็นแบบนี้แล้วล่ะ มีกันแค่สองคนแม่ลูกไม่ใช่หรอ ทำไมไอนั่นมันมาสำคัญกว่าด้วยวะ หนูไม่เข้าใจ (พอหลุดคำว่า วะ มาแม่ผมก็ขึ้นบ้าง) แม่หยิบขวดน้ำมันพืชมาฟาดหน้าแล้วพูด ทำได้แบบเขาไหม? ดูแลกูให้ได้ดีกว่าเขาก่อนค่อยไปเรียกไอกับเขา (คำหยาบโลนมาเรื่อยๆ) ผมทนไม่ไหวก็ต่อยกำแพงเป็นรูครับ (กำแพงหน้าจะทำจากไม้อัดหรืออะไรก็ตามแต่ค่อนข้างบางเพื่อรองรับแผ่นดินไหว) ละก็บีบแขนแม่แน่นมากเป็นรอยมือ สติหลุดแล้วครับตอนนั้น เดินออกมาจากบ้านก็รู้สึกผิดทันที แม่ก็ยังเอาส้นตึกไล่ฟาด เควี้ยงมาแล้วตะโกนบอกออกไปเลยนะ ไอลูก(หยาบโลนยาวๆไปจ้า) ผมก็หยิบกระเป๋าคว้าเสื้อ ของใช้ละก็ออกมา ตังตัว(ถ้าเป็นเงินไทยก็ราวๆ700กว่าบาท) จนถึงตอนนี้ก็ยังเข้าบ้านไม่ได้ครับ อาศัยใบบุญเพื่อนพักอยู่ ...ผมอยากรู้ว่าถ้าเป็นเพื่อนๆจะทำยังไงกันครับ? รู้สึกผิดนะครับ รู้สึกผิดมาก อยากไปขอโทษ แต่ด้วยนิสัยแม่ผม โกรธง่าย หายยาก อารมณ์ร้าย ตอนดีก็ดีจนผมใจหาย ตอนร้ายก็ร้ายครับ เข้าใจว่าจะดีจะร้ายยังไงก็แม่ แต่ผมขีดจำกัดก็ได้เท่านี้ครับ ผมพยายามเดินหนีทุกครั้งที่เริ่มจะทะเลาะกับแม่ (ทะเลาะกันบ่อยด้วยเรื่องทำนองนี้ ทำนองว่าผมไม่พอใจและเสนอความคิดเห็น) แม่จะบอกเสมอว่า กูเป็นแม่นะ จะทำอะไรก็ไม่ผิด เพราะกูคลอดมา เป็นลูก กตัญญูไว้เถอะ เดี๋ยวนรกจะลากลงไปอยู่ด้วยเอา (พูดอย่างนี้จริงๆ) ผมก็งงนิดหน่อยว่า จะให้ผมแสดงความคิดเห็น ความรู้สึกไม่ได้เลยเหรอ? ผมไม่เคยหยาบคายกับแม่สักครั้งเดียว ใช้คำพูดแทนตัวเองว่าหนูตลอด ..ผมทำอะไรให้แค้นใจช้ำใจขนาดนั้นเลยหรอ แค่ผมขอแสดงความรู้สึกอะไรบ้างเท่านั้นเอง ..เรื่องมันก็มีราวๆนี้ครับ