เรามีกันอยู่4คนพี่น้องค่ะ ผู้หญิง 3 ผู้ชาย 1 ซึ่งผู้ชายเป็นน้องคนเล็กส่วนเราเป็นคนที่ 3 ค่ะ เริ่มเรื่องเลยดีกว่านะค่ะ
ตอนนี้น้องชายเราอายุ 16 ปีค่ะ เรียนอยู่ ม.3 ใกล้จะจบแล้ว ตอนี้เค้าดื้อมากเลยค่ะ เอาแต่ใจ ไม่ฟังใครในบ้านเลยยิ่งพ่อกับแม่เค้าจะไม่เกรงใจเลยค่ะ ถ้าวันไหนใครในบ้านพูดจาไม่เข้าหูเค้าจะขึ้ง กู เลยค่ะไม่เว้นแม้แต่พ่อกับแม่ เมื่อก่อนน้องชายเรานิสัยดีค่ะ พูดจาไพเรา ขยันเรียน (เรียนเก่งมากค่ะ) ความฝันของเค้าคืออยากเป็นทหารค่ะ แต่พอเริ่มขึ้น ม.3 เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มติดเพื่อน เริ่มพูดคำหยาบ เริ่มเที่ยว จนตอนนี้เกเรมากค่ะ แต่โชคดีที่ไม่ติดยา (ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจว่าติดมั๊ยแต่เค้ายืนยันให้เชื่อว่าไม่ติดแน่นอน) เพื่อนน้องชายแต่ละคนก็เกเรทั้งนั้นค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงดีเคยถถึงขั้นไปปรึกษาพระแถวบ้านค่ะว่าจะต้องทำยังไงดี ท่านแนะนำให้ครอบครัวใช้เหตุผล อย่าใช้อารมณ์เนื่องจากเป็นช่วงปกติของวัยรุ่น ตอนนี้ทุกคนก็พยายามทำใจเรื่องนี้อยู่ค่ะ แต่มันเกินจะทำใจจริงๆ เพราะไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนค่ะ เรามักจะหาเวลาคุยกับน้องชายเวลาที่เค้าอารมณ์ดี เค้าบอกว่าเวลาที่เค้าดื้อเค้ารู้ว่าทุกคนไม่สบายใจแต่เค้าขอเวลาอีกนิด เดี๋ยวพอเค้าเที่ยวเต็มที่แล้วเค้าก็หยุด ทุกคนในบ้านก็รอว่าเมื่อไหร่จะถึงวันนั้น แต่ดูท่าทางว่าคงอีกนานเพราะนับวันน้องยิ่งอยู่บ้านไม่ติดเลย ตอนนี้เรากลัวว่าน้องจบ ม.3 แล้วจะเข้าเรียนต่อที่ไหนไม่ได้ กลับเค้าจะคิดได้ตอนที่มันสายเกินไป เราควรจะทำยังไงดีค่ะ หรือต้องปล่อยมห้มันเป็นแบบนี้ต่อไปดีค่ะ เราหมดหนทางแล้วจริงๆค่ะ
ช่วยด้วยค่ะ น้องชายอายุ 16 ปี เกเรมาก ทำยังไงดีค่ะ
ตอนนี้น้องชายเราอายุ 16 ปีค่ะ เรียนอยู่ ม.3 ใกล้จะจบแล้ว ตอนี้เค้าดื้อมากเลยค่ะ เอาแต่ใจ ไม่ฟังใครในบ้านเลยยิ่งพ่อกับแม่เค้าจะไม่เกรงใจเลยค่ะ ถ้าวันไหนใครในบ้านพูดจาไม่เข้าหูเค้าจะขึ้ง กู เลยค่ะไม่เว้นแม้แต่พ่อกับแม่ เมื่อก่อนน้องชายเรานิสัยดีค่ะ พูดจาไพเรา ขยันเรียน (เรียนเก่งมากค่ะ) ความฝันของเค้าคืออยากเป็นทหารค่ะ แต่พอเริ่มขึ้น ม.3 เค้าเริ่มเปลี่ยนไป เริ่มติดเพื่อน เริ่มพูดคำหยาบ เริ่มเที่ยว จนตอนนี้เกเรมากค่ะ แต่โชคดีที่ไม่ติดยา (ซึ่งเราก็ไม่แน่ใจว่าติดมั๊ยแต่เค้ายืนยันให้เชื่อว่าไม่ติดแน่นอน) เพื่อนน้องชายแต่ละคนก็เกเรทั้งนั้นค่ะ เราไม่รู้จะทำยังไงดีเคยถถึงขั้นไปปรึกษาพระแถวบ้านค่ะว่าจะต้องทำยังไงดี ท่านแนะนำให้ครอบครัวใช้เหตุผล อย่าใช้อารมณ์เนื่องจากเป็นช่วงปกติของวัยรุ่น ตอนนี้ทุกคนก็พยายามทำใจเรื่องนี้อยู่ค่ะ แต่มันเกินจะทำใจจริงๆ เพราะไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้มาก่อนค่ะ เรามักจะหาเวลาคุยกับน้องชายเวลาที่เค้าอารมณ์ดี เค้าบอกว่าเวลาที่เค้าดื้อเค้ารู้ว่าทุกคนไม่สบายใจแต่เค้าขอเวลาอีกนิด เดี๋ยวพอเค้าเที่ยวเต็มที่แล้วเค้าก็หยุด ทุกคนในบ้านก็รอว่าเมื่อไหร่จะถึงวันนั้น แต่ดูท่าทางว่าคงอีกนานเพราะนับวันน้องยิ่งอยู่บ้านไม่ติดเลย ตอนนี้เรากลัวว่าน้องจบ ม.3 แล้วจะเข้าเรียนต่อที่ไหนไม่ได้ กลับเค้าจะคิดได้ตอนที่มันสายเกินไป เราควรจะทำยังไงดีค่ะ หรือต้องปล่อยมห้มันเป็นแบบนี้ต่อไปดีค่ะ เราหมดหนทางแล้วจริงๆค่ะ