คนไม่ใช่ทำอะไรก็ขัดหูหัดตาจริงๆ ค่ะ (T^T)
เราก็เคยเป็นคนที่ไม่ใช่สำหรับคนอื่นนะ พอเรารู้ตัวเราจะถอยห่างทันที
เพราะเราไม่อยากให้ตัวเองดูไม่มีคุณค่า
แต่พอมาเจอคนที่ไม่ใช่สำหรับเรา เราไม่รู้จะทำไงเลยค่ะ
คือ ตอนนี้มี ผช. คนหนึ่งเข้ามาคุยกับเรา เขารู้จักเราทางรุ่นพี่
เจอกันตอนสังสรรค์วันปีใหม่ ก็ทักแชทคุยมานับจากวันนั้นจนถึงวันนี้
ปกติถ้าเขาถามมาเราก็ตอบนะ ตอบทุกคำถาม ตอบทุกครั้ง ตอบเร็วด้วย
แต่ประโยคที่เขาถามเราทุกวัน มันจะวนลูปซ้ำๆ เดิมๆ
ทำไรอยู่ กินข้าวยัง อร่อยมั้ย ทำกินเองหรือซื้อกิน
หรือ กินข้าวยัง ทำไมไม่กิน พอบอกว่าไม่หิว ก็ถามว่าทำไมไม่หิว (มันต้องมีเหตุผลดั๊วะ!!)
อยู่บ้านกับใคร ทำงานเหนื่อยมั้ย ทำอะไรมาเหนื่อย (บรรทัดบนเพิ่งพูดถึงเรื่องทำงานไม่ใช่?)
ไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ ทำไมไม่ไป จะนอนยัง ง่วงแล้วเหรอ ทำไมไม่ง่วง (เอ้า!!) ฯลฯ...
คือมันซ้ำๆ เดิมๆ เราจะรู้เลยว่าประโยคต่อไปเขาจะถามอะไรเรา -*-
พอคุยได้สักพักเริ่มมาแนวตัดพ้อ
ทำไมไม่เห็นทักมาคุยก่อนบ้าง? ถ้าไม่ทักไปนี้ก็ไม่ทักมาเลยจริงๆ ใช่ไหม?
พรุ่งนี้ตื่นมาทักมาคุยด้วยหน่อยนะ? (ยิ่งแบบนี้จะไม่มีวันทักไปเลย)
เราก็คิดในใจ...ทำไมไม่ทักมา อยากทักก็ทักมาซิ ก็ตอบทุกครั้ง
มันใช่หน้าที่ของฉันเหรอ???
ที่นี่พอถามว่าทำอะไรอยู่ เราบอกเล่นเฟส ฟังเพลง
คราวนี้ก็พิมพ์กลับมา ไม่ใช่คุยกับใครอยู่นะ
เอ่อออออ! ถ้าคุยแล้วจะทำไม???
เราเป็นประเภทที่ชอบคือชอบ ใช่คือใช่
ถ้าชอบถ้าใช่ตั้งแต่แรก ความสัมพันธ์มันจะก้าวเดินไปเร็วมาก
เราควรทำไงดีคะ หยุดคุยไปเลยดีมั้ย
ความจริงเราก็โสดนะ เราก็พยายามเปิดใจกับเขานะ
แต่มันยังไม่ใช่อยู่ดี
เมื่อเจอคนที่ยังไม่ใช่สำหรับเรา...ทำยังไงดี??
เราก็เคยเป็นคนที่ไม่ใช่สำหรับคนอื่นนะ พอเรารู้ตัวเราจะถอยห่างทันที
เพราะเราไม่อยากให้ตัวเองดูไม่มีคุณค่า
แต่พอมาเจอคนที่ไม่ใช่สำหรับเรา เราไม่รู้จะทำไงเลยค่ะ
คือ ตอนนี้มี ผช. คนหนึ่งเข้ามาคุยกับเรา เขารู้จักเราทางรุ่นพี่
เจอกันตอนสังสรรค์วันปีใหม่ ก็ทักแชทคุยมานับจากวันนั้นจนถึงวันนี้
ปกติถ้าเขาถามมาเราก็ตอบนะ ตอบทุกคำถาม ตอบทุกครั้ง ตอบเร็วด้วย
แต่ประโยคที่เขาถามเราทุกวัน มันจะวนลูปซ้ำๆ เดิมๆ
ทำไรอยู่ กินข้าวยัง อร่อยมั้ย ทำกินเองหรือซื้อกิน
หรือ กินข้าวยัง ทำไมไม่กิน พอบอกว่าไม่หิว ก็ถามว่าทำไมไม่หิว (มันต้องมีเหตุผลดั๊วะ!!)
อยู่บ้านกับใคร ทำงานเหนื่อยมั้ย ทำอะไรมาเหนื่อย (บรรทัดบนเพิ่งพูดถึงเรื่องทำงานไม่ใช่?)
ไม่ไปเที่ยวไหนเหรอ ทำไมไม่ไป จะนอนยัง ง่วงแล้วเหรอ ทำไมไม่ง่วง (เอ้า!!) ฯลฯ...
คือมันซ้ำๆ เดิมๆ เราจะรู้เลยว่าประโยคต่อไปเขาจะถามอะไรเรา -*-
พอคุยได้สักพักเริ่มมาแนวตัดพ้อ
ทำไมไม่เห็นทักมาคุยก่อนบ้าง? ถ้าไม่ทักไปนี้ก็ไม่ทักมาเลยจริงๆ ใช่ไหม?
พรุ่งนี้ตื่นมาทักมาคุยด้วยหน่อยนะ? (ยิ่งแบบนี้จะไม่มีวันทักไปเลย)
เราก็คิดในใจ...ทำไมไม่ทักมา อยากทักก็ทักมาซิ ก็ตอบทุกครั้ง
มันใช่หน้าที่ของฉันเหรอ???
ที่นี่พอถามว่าทำอะไรอยู่ เราบอกเล่นเฟส ฟังเพลง
คราวนี้ก็พิมพ์กลับมา ไม่ใช่คุยกับใครอยู่นะ
เอ่อออออ! ถ้าคุยแล้วจะทำไม???
เราเป็นประเภทที่ชอบคือชอบ ใช่คือใช่
ถ้าชอบถ้าใช่ตั้งแต่แรก ความสัมพันธ์มันจะก้าวเดินไปเร็วมาก
เราควรทำไงดีคะ หยุดคุยไปเลยดีมั้ย
ความจริงเราก็โสดนะ เราก็พยายามเปิดใจกับเขานะ
แต่มันยังไม่ใช่อยู่ดี