โดยส่วนตัวแล้วเราเป็นคนที่มีรูปร่างค่อนข้างอวบหรืออ้วนไม่แน่ใจ แหะๆ (หนัก63ก.ก. สูง162)  ปกติเวลาไปไหนมาไหนก็จะมีแต่คนทักว่าทำไมอ้วนจัง ลดความอ้วนบ้างสิ บลาๆๆ คือเป็นอะไรที่เสียเซลฟ์มากๆ อายมากๆ รู้สึกแอนตี้คนที่พูดไปเลยแล้วก็รู้สึกต่อต้านในใจว่า อ้วนแล้วทำไม เราไปทำให้ใครเดือดร้อน!? แล้วเราก็ยังไม่สำนึกT^Tใช่ชีวิตแบบปกติสุขทั่วไป อยากกินอะไรก็กินอยากจะนอนเลยก็นอน จนกระทั่ง..วันหนึ่ง..เรารู้สึกว่า เห้ยย อยากผอมวะแต่ไม่อยากออกกำลังกาย ความคิดแล้นเข้ามาเลยจ้า ยาลดความอ้วนไง!! คิดได้ก็จัดเลย555 กินไปต้องขอบอกว่า เออมันลดจิงแฮะ ไม่กี่วันก็มีคนทักว่าผอมลง ตอนนั้นแบบปริ่มมากค่าา แต่!! รู้ป้ะเราต้องเจออะไร ตื่นเช้ามาในวันหนึ่งด้วยสภาพเหมือนตัวไรก็ไม่รู้หน้านี่โคตรซีด อาการคล้ายจะเป็นลม ตอนแรกก็นึกว่าหิวข้าว แต่เอ๊ะ ทำไมใจสั่นจังฟ่ะ หรือเรามโนไปเอง(ยังคงดื้อดึงกินยาต่อไป) เอ้ยย ยังสั่นอีก!! ไม่เอาละ ไม่กินแล้วโว้ยย (เรายังถือว่าโชคดีมากที่ไม่ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อ) พอหยุดกิน มาเลยจ้าา น้ำหนักพุ่ง (อาจเป็นเพราะกินเยอะขึ้นด้วยแหละมั้ง555) ละเราก็อยู่ในสภาพบวมๆแบบนี้ต่อไป จนกระทั่ง..วันหนึ่ง..(อีกแล้ว55) ถ่ายรูปกับเพื่อนพอมานั่งดูรูป โหหห นี่ใช่หรอ นี่ตูหรอ ถ่ายไม่ดีป้ะวะ!? กลับมาส่องพินิจตัวเองในกระจก ไม่ใช่ละ! ไม่ใช่ถ่ายไม่ดี โถ่ ตูอ้วน!! ไม่นะT^T ด้วยความที่โตขึ้น อยากสวย555 บวกกับกระแสรอบข้าง..ลดน้ำหนักเถอะ.. เอาวะ!! ลองดู!! เราเริ่มด้วยการเล่นบาสเลยจ้า (เป็นความชอบส่วนบุคคล555) วันแรกจัดเต็ม! พอเช้าอีกวัน ร่างพังจ้าา ลุกไม่ขึ้น55แต่ก็ยังคงไปเล่นอยู่ โชคดีที่มีเพื่อนๆมาเล่นด้วย(บวกๆๆๆคนที่แอบชอบ555 เข้าทางเลยตู อ่อยแม่มเลย555) ก็เล่นแบบนี้ไปเรื่อย เกือบทุกวันแล้วแต่อารมณ์เราไม่ได้เน้นว่าต้องออกกำลังนะ! คือวันไหนที่อยากก็จะไปเล่น ใน1อาทิตย์ก็เล่นอยู่ประมาณ4วันหรือมากกว่านั้น สิ่งที่เราพยายามสื่อก็คือ เราออกกำลังกายด้วยความสนุกสนานมีเพื่อนบวกของแถมเป็นคนที่ชอบเราเล่นไปเฮฮากันไป เล่นสนุกๆไม่ได้จิงจังแบบไปแข่งแชมป์โลก มันทำให้เรารู้สึกมีความสุข อยากมาเล่นอีก แล้วเราก็เล่นกีฬาอื่นด้วยนะค่ะ แต่ก็เหมือนกันเล่นด้วยความสนุกสนาน ไปวิ่งแบบจิงจังบ้างบางครั้ง(เราเกลียดการวิ่งมาก) ส่วนใหญ่ก็อาศัยวิ่งแถวๆสนามบาส ถึงเราจะวิ่งแค่ไม่กี่รอบแต่เราคิดว่าก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย เราขอออกตัวก่อนว่าตั้งแต่แรกเราก็ไม่ได้คิดจะลดแบบเอาเป็นเอาตาย เราใช้ชีวิตแบบปกติมาก กินเหมือนเดิมทุกอย่างอาจจะกินน้อยลดนิดนึงเพราะความเหนื่อย เราก็ใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆ จากที่อยากเล่นบาสอยากออกกำลังกายเพราะอยากผอม กลับกลายเป็นว่าเราอยากทำมันเพราะเรามีความสุข ที่เราเลือกเล่นบาสก็เพราะว่าเราเป็นคนไม่ชอบวิ่งเฉยวิ่งไปเรื่อยๆนี่เกลียดมาก แต่บาสมันทำให้เรารู้สึกว่ามีจุดหมายเราต้องชู้ตลูกให้ลงห่วงให้ได้ บาสทำให้เราได้วิ่งแบบมีจุดหมาย*O* วิ่งเข้าไปทำแต้มพอมันลงห่วง โอ้โหหห โคตรรู้สึกดี สำหรับคนอื่นอาจจะลองปรับไปเล่นกีฬาที่ชอบดูนะค่ะ คือมันสนุกจิงๆ ถ้าคุณมัวแต่บอกว่าไม่ชอบกีฬา เล่นไม่เป็น ชาตินี้คุณก็คงทำได้แค่คิดแต่คงลงมือทำไม่ได้ก็จงอยู่ในห้วงแห่งฝันต่อไป ลองดูสิค่ะ ไม่มีใครทำอะไรเป็นมาตั้งแต่เกิดหรอก ฝึกฝน! ทำทุกอย่างด้วยความสนุกสนานแล้วมันจะทำให้คุณมีความสุขค่ะ แรกๆอาจจะรู้สึกท้อมาก แต่ถ้าอดทนผ่านไปได้สัก3-4วัน มันจะเริ่มอยู่ตัวค่ะ ทุกวันนี้เราก็ยังไม่ผอมลงมากเท่าไหร่ ยังคงอวบๆ แต่!จากแต่ก่อนที่มีคนทักว่าอ้วน ตอนนี้มีแต่คนทักว่า เห้ยย ผอมลงนะ ไปทำไรมา คือมันเป็นความรู้สึกที่โคตรดีโคตรโอเค
อ้อ! เราลืมบอกว่า ตอนช่วงที่เราอ้วนเนี่ยมันจะมีอาการนอนกรน ปวดเมื่อยง่าย ระบบขับถ่ายก็ไม่ดี แต่ทุกวันนี้อาการพวกนี้แทบจะไม่เกิดขึ้นกับเราแล้ว ซึ่งเราตอบได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าเป็นเพราะการออกกำลังกาย
เราอยากให้ลองเปลี่ยนตัวเองดูนะค่ะ หันมาใส่ใจสุขภาพ^^ มันอาจจะต้องใช้เวลา แต่ผลตอบแทนที่ได้ถือว่าคุ้มค่ะดีกว่าการที่เราเอาชีวิตไปเสี่ยงการพวกยาลดความอ้วน
สู้ๆนะค่ะ^^  *อย่าลืมว่า..*
1.เล่นกีฬาออกกำลังกายอย่างสนุกสนาน
2.อดทนค่ะ ใจเย็นๆอย่ารีบร้อน
...บอกตัวเองให้ก้าวขาออกจากที่นอนออกจากโต๊ะคอม หยิบรองเท้าผ้าใบแล้วก้าวออกไปค่ะ