มาต่อกันคะ หายไปนานมั๊กกกกกกกก 5555555 ไปอ่านปฐมบทก่อนนะคะ ไม่งั้นจะไม่เข้าใจ ที่นี่ค่ะ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้http://pantip.com/topic/30922663
ถ้าหากฉันเผลอเอาเรื่องความฟันฟินๆแบบนี้ไปเล่าให้คนที่โรงเรียนฟัง ฉันคงต้องโดนหาว่าเป็นพวกเพ้อเจ้อไร้สาระ
อ่านนิยายไปวันๆแน่ๆ ก็แน่นอนละสิ ลูกเจ้าของโรงเรียนที่ติดท็อป 1 ใน 10 ของโรงเรียนที่ดีที่สุดและเก่งที่สุดของประเทศ
ดันมาเล่าเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ ใครเค้าจะไปคิดว่าคนที่ทั้งสวย(หรือเปล่า) แบบฉันจะมีความฝันแบบนี้
เอาล่ะบ่นมามากแล้ว มารู้จักครอบครัวของฉันกันดีกว่า แน่นอนฉันได้บอกไปแล้วว่าฉันชื่อ วินนี่
ชื่อจริงของฉันน่ะหรอ Machale Wilhelmina แล้วขอบอกแบบย้ำๆ อีกสักไม่กี่ทีว่าฉันเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมมาแชลที่มีนักเรียนหัวกะทิล้วนระดับต้นๆของประเทศอยู่ที่นี่ ซึ่ง 1 ในนั้นไม่ใช่ฉันแต่ทำยังไงได้ละ ฉันก็เป็นแค่ลูกสาวเจ้าของโรงเรียน ใครๆคิดว่าฉันโชคดี พวกเค้าจะรู้ไหมนะว่าการที่เกิดเป็นลูกคนมีเงินมันแสนจะลำบาก ต้องนั่งปั้นหน้า ทำตัวดีเป็นคุณหนูสุดหรู และครอบครัวที่แสนจะดูอบอุ่น แต่ความจริงมันแสนนจะตรงกันข้าม พ่อ แม่ แยกกันไปคนละทาง
ฉันต้องโตมากับแม่นมที่ชื่อว่า วิล่า (Wilva) วิล่าดูแลฉันตั้งแต่ฉันเป็นทารก ไม่ต้องถามถึงคนที่ฉันต้องเรียกว่าแม่
เมื่อแม่คลอดฉันแล้วก็ทิ้งฉันไว้กับวิล่าเพื่อตามล่าฝันของแม่ต่อ แม่เป็นพวกชอบผจญภัย และแม่คิดว่าฉันเป็นตัวถ่วง
แต่ฉันก็ไม่โกรธท่านหรอก เพราะท่านเป็นผู้ให้กำเนิดฉัน ท่านทั้งคู่รักกันจึงมีฉันเกิดมาเป็นพยานรักของท่านทั้งสอง
แต่ละปีแม่จะกลับมาเยี่ยมเราสองพ่อลูกในฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว
แม่จะกลับมาพร้อมกับของแปลกที่หาที่ไหนไม่ได้นอกจากที่บ้านของฉัน
และของเหล่านั้นก็ประเมินค่าไม่ได้ซะด้วย ส่วนพ่อของฉันเป็นนอกจากจะเป็นเจ้าของโรงเรียนมัธยมแล้ว
พ่อยังเป็นนักบริหารอันดับแนวหน้าของประเทศ ที่ใครๆก็หวั่นใจ ทำไมน่ะเหรอ? เพราะพ่อเด็ดขาด และละเอียด
แม้แต่ข้อผิดพลาดนิดเดียวพ่อก็จะแก้ไขให้มันถูกต้องเสมอ พ่อไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมายแค่ถือหุ้นไว้เพียง 60% ของหุ้นทั้งหมด
และฉันก็ยังสงสัยมาถึงทุกวันนี้ว่าทำไมพ่อกับแม่ ถึงได้ลงเอยกันได้ คิดๆแล้วมันชวนปวดหัวชะมัด
ฉันลืมบอกไปแม่ของฉันชื่อ Machale Wandy และนักธุรกิจอายุน้อยที่สุดซึ่งก็คือพ่อของฉันชื่อว่า Machale Kevin
ถึงพ่อและแม่ของฉันจะดูเท่ห์และเก่งขนาดไหน แต่ตัวฉันเหมือนพระเจ้าลงโทษเพราะฉันไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย
ฟังดูแล้วฉันเริ่มดูน่าสงสารแล้วใช่ไหมละ
อ้อ......แล้วฉันหวังว่าคุณผู้อ่านคงไม่เอาเรื่องความฝันประหลาดแบบนี้ของฉันไปบอกกับใครที่โรงเรียนของฉันนะ อย่าเลยยยยยย ขอร้องงงงงงงงงง TT^TT
ป.ล.ปล่อยของได้แค่สั้นๆนะคะ เพราะแอบเขียนตอนทำงาน 55555
ป.ล.2 เดี๋ยวตอนเย็นมาต่อให้ค่ะ
มนต์รักทะลุมิติ~ ตอนที่ 1
ถ้าหากฉันเผลอเอาเรื่องความฟันฟินๆแบบนี้ไปเล่าให้คนที่โรงเรียนฟัง ฉันคงต้องโดนหาว่าเป็นพวกเพ้อเจ้อไร้สาระ
อ่านนิยายไปวันๆแน่ๆ ก็แน่นอนละสิ ลูกเจ้าของโรงเรียนที่ติดท็อป 1 ใน 10 ของโรงเรียนที่ดีที่สุดและเก่งที่สุดของประเทศ
ดันมาเล่าเรื่องไร้สาระแบบนี้ได้ ใครเค้าจะไปคิดว่าคนที่ทั้งสวย(หรือเปล่า) แบบฉันจะมีความฝันแบบนี้
ชื่อจริงของฉันน่ะหรอ Machale Wilhelmina แล้วขอบอกแบบย้ำๆ อีกสักไม่กี่ทีว่าฉันเป็นนักเรียนโรงเรียนมัธยมมาแชลที่มีนักเรียนหัวกะทิล้วนระดับต้นๆของประเทศอยู่ที่นี่ ซึ่ง 1 ในนั้นไม่ใช่ฉันแต่ทำยังไงได้ละ ฉันก็เป็นแค่ลูกสาวเจ้าของโรงเรียน ใครๆคิดว่าฉันโชคดี พวกเค้าจะรู้ไหมนะว่าการที่เกิดเป็นลูกคนมีเงินมันแสนจะลำบาก ต้องนั่งปั้นหน้า ทำตัวดีเป็นคุณหนูสุดหรู และครอบครัวที่แสนจะดูอบอุ่น แต่ความจริงมันแสนนจะตรงกันข้าม พ่อ แม่ แยกกันไปคนละทาง
ฉันต้องโตมากับแม่นมที่ชื่อว่า วิล่า (Wilva) วิล่าดูแลฉันตั้งแต่ฉันเป็นทารก ไม่ต้องถามถึงคนที่ฉันต้องเรียกว่าแม่
เมื่อแม่คลอดฉันแล้วก็ทิ้งฉันไว้กับวิล่าเพื่อตามล่าฝันของแม่ต่อ แม่เป็นพวกชอบผจญภัย และแม่คิดว่าฉันเป็นตัวถ่วง
แต่ฉันก็ไม่โกรธท่านหรอก เพราะท่านเป็นผู้ให้กำเนิดฉัน ท่านทั้งคู่รักกันจึงมีฉันเกิดมาเป็นพยานรักของท่านทั้งสอง
แต่ละปีแม่จะกลับมาเยี่ยมเราสองพ่อลูกในฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว
แม่จะกลับมาพร้อมกับของแปลกที่หาที่ไหนไม่ได้นอกจากที่บ้านของฉัน
และของเหล่านั้นก็ประเมินค่าไม่ได้ซะด้วย ส่วนพ่อของฉันเป็นนอกจากจะเป็นเจ้าของโรงเรียนมัธยมแล้ว
พ่อยังเป็นนักบริหารอันดับแนวหน้าของประเทศ ที่ใครๆก็หวั่นใจ ทำไมน่ะเหรอ? เพราะพ่อเด็ดขาด และละเอียด
แม้แต่ข้อผิดพลาดนิดเดียวพ่อก็จะแก้ไขให้มันถูกต้องเสมอ พ่อไม่ได้ร่ำรวยอะไรมากมายแค่ถือหุ้นไว้เพียง 60% ของหุ้นทั้งหมด
และฉันก็ยังสงสัยมาถึงทุกวันนี้ว่าทำไมพ่อกับแม่ ถึงได้ลงเอยกันได้ คิดๆแล้วมันชวนปวดหัวชะมัด
ฉันลืมบอกไปแม่ของฉันชื่อ Machale Wandy และนักธุรกิจอายุน้อยที่สุดซึ่งก็คือพ่อของฉันชื่อว่า Machale Kevin
ถึงพ่อและแม่ของฉันจะดูเท่ห์และเก่งขนาดไหน แต่ตัวฉันเหมือนพระเจ้าลงโทษเพราะฉันไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย
ฟังดูแล้วฉันเริ่มดูน่าสงสารแล้วใช่ไหมละ
อ้อ......แล้วฉันหวังว่าคุณผู้อ่านคงไม่เอาเรื่องความฝันประหลาดแบบนี้ของฉันไปบอกกับใครที่โรงเรียนของฉันนะ อย่าเลยยยยยย ขอร้องงงงงงงงงง TT^TT
ป.ล.ปล่อยของได้แค่สั้นๆนะคะ เพราะแอบเขียนตอนทำงาน 55555
ป.ล.2 เดี๋ยวตอนเย็นมาต่อให้ค่ะ