บังเอิญไปสบตา

มีเรื่องหนึ่งที่ค้างคาใจผมมาสิบกว่าปี จนถึงวันนี้ผมยังลืมสายตาคู่นั้นไม่ได้เลยครับ เรื่องเริ่มจากผมฝันเห็นเงาร่างนิรนามสีดำๆ แต่ผมมองไม่เห็นหน้าเขา แค่รู้มันเป็นเงาของผู้ชาย ผมตกใจตื่น หัวใจมันยังเต้น

ผมแอบชอบผู้หญิงคนนึงมา 3ปีเขาก็รุ้นะครับว่าผมชอบอะ ผมรุ้สึกแบบว่าพอเดินผ่านกันผมก็เขินแล้วอะ ไม่กล้าสบตา พอเขาเดินผ่านผมก็จะ หน้าแดง แล้วรีบเดิน เราเจอกันทุกวันเพราะห้องเราอยุ่ข้างๆกัน ไม่ก็ไม่รุ้ว่า

เป็นกระทู้ที่ขอกำลังใจน่ะค่ะ หรือมีวิธีดีๆแนะนำได้เลยนะคะ เราแวะเวียนเข้าออกฮ่องกงบ่อย ปีนึงเรามาหาญาติบ่อยมาด และตื่นเต้นไม่รู้จะตื่นเต้นอะไร ทำตัวไม่ถูกเวลาเราลากกระเป๋า ผ่าน จนท.ตมฮ่องกงน่ะค่ะ เรา

เราทำงานอยู่ที่เดียวกัน เวลาเจอหน้าเขาเรามักเกรงใจไม่กล้ามองหน้าสบตา แต่ถ้าบังเอิญเจอหน้าหรือสบตาเราก้ยิ้มให้กันแบบใสซื่อ(แค่นั้น) เรื่องที่แปลกคือถ้าเลือกได้เรามักหลบเค้าตลอดเพราะรุ้สึกว่าถ้าเจอจะเก

คือเราเจอคนคุยเก่าทุกวันเลยจ้า แล้วเราสบตากันบ่อยมาก จนเราทำตัวไม่ถูกเพราะคิดถึงเมื่อก่อน ที่เราเคยสนิทกันอยู่ๆเราก็ไม่รู้จักกัน จะทักเขาแบบเพื่อนหรือทำตัวปกติดี

ความรู้สึกตอนนั้นมันเป็นยังไงคะ เราควรทำตัวยังไง มาเล่าประสบการณ์กันหน่อยจ้าา

พอดีช่วงนี้ได้มีโอกาสสบตาผู้ชายที่ทำงานซึ่งไม่เคยรู้จักกันบ่อยๆ โดยหลายครั้งเขามักจะเป็นฝ่ายมองเราก่อน ครั้งแรกต่างสบตากันโดยไม่ได้ตั้งใจ ครั้งที่สองเราเดินมากับเพื่อนหลายคน เห็นคนสองคนยืนคุยกันไกลๆ

สวัสดีค่ะ ขอเกริ่นก่อนว่าเราเป็นเด็กซิ่ว แล้วใช้ชีวิตดูแลความเรียบร้อยบ้านคนเดียวและหมาอีก5ตัว(แม่ไปทำงานตจว) และบ้านข้างๆเป็นบ้านของยายที่มีน้าอยู่ด้วย *น้ามีสามีอยู่กทมจะกลับมาที่จังหวัดบ้านเกิด2เดื