คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 6
เมืองไทยดีทุกอย่าง เสียแต่คนไทยมีจุดอ่อน ๑๐ อย่าง
.. เมื่อเขา 'สะท้อนเรา' ให้สะทก
นี่..."ประธานองค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น (เจโทร กรุงเทพฯ)" บอกว่า
"ไทยอาจไม่เป็นประเทศที่น่าสนใจในการลงทุนเหมือนที่ผ่านมาในสายตาของนักลงทุนญี่ปุ่นแล้ว" เพราะเมืองไทยดีทุกอย่าง เสียแต่คนไทยมีจุดอ่อน ๑๐ อย่าง คือ
๑. คนไทยรู้จักหน้าที่ของตัวเองต่ำมาก โดยเฉพาะหน้าที่ต่อสังคม คือเป็นประเภทมือใครยาวสาวได้สาวเอา เกิดเป็นธุรกิจการเมือง, ธุรกิจราชการ, ธุรกิจ, การศึกษา ทำให้ประเทศชาติล้าหลังไปเรื่อยๆ
๒. การศึกษายังไม่ทันสมัย คนไทยจะเก่งแต่ภาษาของตัวเอง ทำให้ขาดโอกาสในการแข่งขันกับต่างชาติในเวทีต่างๆ ไม่กล้าแสดงออก ขี้อาย ไม่มั่นใจในตัวเอง จึงตามหลังชาติอื่น จะเห็นว่าคนมีฐานะจะส่งลูกไปเรียนเมืองนอกเพื่อโอกาสที่ดีกว่า
๓. มองอนาคตไม่เป็น คนไทยมากกว่า ๗๐% ทำงานแบบไร้อนาคต ทำแบบวันต่อวัน แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปวันๆ น้อยคนที่จะทำงานแบบเป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอน มีเป้าหมายในอนาคตที่ชัดเจน
๔. ไม่จริงจังในความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ทำแบบผักชีโรยหน้า หรือทำด้วยความเกรงใจ ต่างกับคนญี่ปุ่นหรือยุโรปที่จะให้ความสำคัญกับสัญญาหรือข้อตกลงอย่างเคร่งครัด เพราะหมายถึงความเชื่อถือในระยะยาว ปัจจุบันคนไทยถูกลดเครดิตความน่าเชื่อถือด้านนี้ลงเรื่อยๆ
๕. การกระจายความเจริญยังไม่เต็มที่ ประชากรประมาณ ๖๐-๗๐% ที่อยู่ห่างไกล ขาดโอกาสในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของตัวเองและชุมชน ซึ่งเป็นหน้าที่ภาครัฐต้องส่งเสริม
๖. การบังคับใช้กฎหมายไม่เข้มแข็ง และดำเนินการไม่ต่อเนื่อง ทำงานแบบลูบหน้าปะจมูก ปราบปรามไม่จริงจัง การดำเนินการตามกฎหมายกับผู้มีอำนาจหรือบริวารจะทำแบบเอาตัวรอดไปก่อน ไม่มีมาตรฐาน ต่างกับประเทศที่เจริญแล้ว ข้อนี้กระบวนการยุติธรรมจะต้องปรับปรุง
๗. อิจฉาตาร้อน สังคมไทยไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษ เป็นศรีธนญชัย ยกย่องคนมีอำนาจ มีเงิน โดยไม่สนใจภูมิหลัง โดยเฉพาะคนที่ล้มบนฟูกแล้วไปเกาะผู้มีอำนาจ เอาตัวรอด
คนพวกนี้ร้ายยิ่งกว่าผู้ก่อการร้าย ดีแต่พูด มือไม่พายเอาเท้ารานํ้า ทำให้คนดีไม่กล้าเข้ามา เพราะกลัวเปลืองตัว
๘. เอ็นจีโอค้านลูกเดียว NGO บางกลุ่ม อิงอยู่กับผลประโยชน์ NGO ดีๆ ก็มี แต่มีน้อย บ่อยครั้งที่ประเทศไทยเสียโอกาสอย่างมหาศาล เพราะการค้านหัวชนฝา เหตุผลจริงๆ ไม่ได้พูดกัน
๙. ยังไม่พร้อมในเวทีโลก การสร้างความน่าเชื่อถือในเวทีการค้าระดับโลกของไทยยังขาดทักษะและทีมเวิร์กที่ดี ทำให้สู้ประเทศเล็กๆ อย่างสิงคโปร์ไม่ได้
๑๐. เลี้ยงลูกไม่เป็น ปัจจุบันเด็กไทยขาดความอดทน ไม่มีภูมิคุ้มกัน เป็นขี้โรคทางจิตใจ ไม่เข้มแข็ง เพราะเราเลี้ยงลูกแบบไข่ในหิน ไม่สอนให้ลูกช่วยตัวเอง
ต่างกับชาติที่เจริญแล้ว เขาจะกระตือรือร้นช่วยตนเอง ขวนขวาย แสวงหา ค้นหาตัวเอง และจะสอนให้สำนึกรับผิดชอบต่อสังคม
เป็นไง...เขามองคนไทยทะลุมั้ย ผมว่า "พรุนทั้งตัว" ด้วยซ้ำ.................www.thaipost.net/news/160814/94729
.. เมื่อเขา 'สะท้อนเรา' ให้สะทก
นี่..."ประธานองค์การส่งเสริมการค้าต่างประเทศของญี่ปุ่น (เจโทร กรุงเทพฯ)" บอกว่า
"ไทยอาจไม่เป็นประเทศที่น่าสนใจในการลงทุนเหมือนที่ผ่านมาในสายตาของนักลงทุนญี่ปุ่นแล้ว" เพราะเมืองไทยดีทุกอย่าง เสียแต่คนไทยมีจุดอ่อน ๑๐ อย่าง คือ
๑. คนไทยรู้จักหน้าที่ของตัวเองต่ำมาก โดยเฉพาะหน้าที่ต่อสังคม คือเป็นประเภทมือใครยาวสาวได้สาวเอา เกิดเป็นธุรกิจการเมือง, ธุรกิจราชการ, ธุรกิจ, การศึกษา ทำให้ประเทศชาติล้าหลังไปเรื่อยๆ
๒. การศึกษายังไม่ทันสมัย คนไทยจะเก่งแต่ภาษาของตัวเอง ทำให้ขาดโอกาสในการแข่งขันกับต่างชาติในเวทีต่างๆ ไม่กล้าแสดงออก ขี้อาย ไม่มั่นใจในตัวเอง จึงตามหลังชาติอื่น จะเห็นว่าคนมีฐานะจะส่งลูกไปเรียนเมืองนอกเพื่อโอกาสที่ดีกว่า
๓. มองอนาคตไม่เป็น คนไทยมากกว่า ๗๐% ทำงานแบบไร้อนาคต ทำแบบวันต่อวัน แก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปวันๆ น้อยคนที่จะทำงานแบบเป็นระบบ เป็นขั้นเป็นตอน มีเป้าหมายในอนาคตที่ชัดเจน
๔. ไม่จริงจังในความรับผิดชอบต่อหน้าที่ ทำแบบผักชีโรยหน้า หรือทำด้วยความเกรงใจ ต่างกับคนญี่ปุ่นหรือยุโรปที่จะให้ความสำคัญกับสัญญาหรือข้อตกลงอย่างเคร่งครัด เพราะหมายถึงความเชื่อถือในระยะยาว ปัจจุบันคนไทยถูกลดเครดิตความน่าเชื่อถือด้านนี้ลงเรื่อยๆ
๕. การกระจายความเจริญยังไม่เต็มที่ ประชากรประมาณ ๖๐-๗๐% ที่อยู่ห่างไกล ขาดโอกาสในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของตัวเองและชุมชน ซึ่งเป็นหน้าที่ภาครัฐต้องส่งเสริม
๖. การบังคับใช้กฎหมายไม่เข้มแข็ง และดำเนินการไม่ต่อเนื่อง ทำงานแบบลูบหน้าปะจมูก ปราบปรามไม่จริงจัง การดำเนินการตามกฎหมายกับผู้มีอำนาจหรือบริวารจะทำแบบเอาตัวรอดไปก่อน ไม่มีมาตรฐาน ต่างกับประเทศที่เจริญแล้ว ข้อนี้กระบวนการยุติธรรมจะต้องปรับปรุง
๗. อิจฉาตาร้อน สังคมไทยไม่ค่อยเป็นสุภาพบุรุษ เป็นศรีธนญชัย ยกย่องคนมีอำนาจ มีเงิน โดยไม่สนใจภูมิหลัง โดยเฉพาะคนที่ล้มบนฟูกแล้วไปเกาะผู้มีอำนาจ เอาตัวรอด
คนพวกนี้ร้ายยิ่งกว่าผู้ก่อการร้าย ดีแต่พูด มือไม่พายเอาเท้ารานํ้า ทำให้คนดีไม่กล้าเข้ามา เพราะกลัวเปลืองตัว
๘. เอ็นจีโอค้านลูกเดียว NGO บางกลุ่ม อิงอยู่กับผลประโยชน์ NGO ดีๆ ก็มี แต่มีน้อย บ่อยครั้งที่ประเทศไทยเสียโอกาสอย่างมหาศาล เพราะการค้านหัวชนฝา เหตุผลจริงๆ ไม่ได้พูดกัน
๙. ยังไม่พร้อมในเวทีโลก การสร้างความน่าเชื่อถือในเวทีการค้าระดับโลกของไทยยังขาดทักษะและทีมเวิร์กที่ดี ทำให้สู้ประเทศเล็กๆ อย่างสิงคโปร์ไม่ได้
๑๐. เลี้ยงลูกไม่เป็น ปัจจุบันเด็กไทยขาดความอดทน ไม่มีภูมิคุ้มกัน เป็นขี้โรคทางจิตใจ ไม่เข้มแข็ง เพราะเราเลี้ยงลูกแบบไข่ในหิน ไม่สอนให้ลูกช่วยตัวเอง
ต่างกับชาติที่เจริญแล้ว เขาจะกระตือรือร้นช่วยตนเอง ขวนขวาย แสวงหา ค้นหาตัวเอง และจะสอนให้สำนึกรับผิดชอบต่อสังคม
เป็นไง...เขามองคนไทยทะลุมั้ย ผมว่า "พรุนทั้งตัว" ด้วยซ้ำ.................www.thaipost.net/news/160814/94729
แสดงความคิดเห็น
ทำไมประเทศนี้ถึงไม่พัฒนาสักทีคะ?
ประเทศไทยทำไมถึงย่ำอยู่กับที่คะ?
ทั้งๆที่ก็มีคนรู้ถึงปัญหาของสังคมากมาย นักวิชาการก็เยอะแยะ
ทุกครั้งที่เวลามีประเด็นอะไรสักอย่างเกี่ยวกับการเมือง การปกครองของประเทศ
คอมเม้นตามกระทู้จะบอกถึงปัญหา แนวคิด หลักเหุผล นู่นนีนั่น
แล้วทำไมถึงแก้อะไรไม่ได้เลยคะ?
เพราะแค่คอมเม้นเลยดังไม่พอ ไม่ถึงผู้นำประเทศ อย่างนั้นป่ะคะ?
แล้วเรายังมีความหวังกับรัฐบาลได้อีกไหมคะ?
กฎหมาย การเมือง การปกครองของประเทศนี้มีเพื่อประชาชนจริงๆบ้างไหมคะ?
เมื่อไหร่ตำรวจจะเป็นตำรวจที่พึ่งพาได้จริงๆคะ?
การปกครองบ้านเมืองยากขนาดไหนคะ?
ปัญหาเล็กๆ (ที่บางทีก็ใหญ่) ถึงถูกมองข้ามตลอด
รัฐบาลของไทยทำไมถึงชอบแก้ปัญหาปลายเหตุคะ?
แก้ปัญหาแต่ละครั้ง บางทีคิดว่าเด็กเป็นคนสั่งเลยค่ะ
เพราะอะไรการแก้ปัญหาของรัฐบาลถึงเป็นแบบนั้นคะ? เขาไม่รู้ปัญหาจริงๆ หรือแก้ส่งๆคะ?
ชอบการบริหารแบบรัฐบาลช่วงทักษิณค่ะ
พูดตรงๆ เลยค่ะ แต่พอมารู้ทีหลังว่าโกงกินนี่รู้สึกแย่ไปเลยค่ะ
ประเทศไทยจะมีคนที่บริหารบ้านเมืองเก่งๆ แต่ไม่โกงกินบ้างไหมคะ? จะหาได้จากไหนคะ?
ก่อนตายชาตินี้จะได้เห็นไหมคะ?
ทุกวันนี้คนที่รู้ปัญหาไม่ได้นั่งในสภา คนนั่งในสภาไม่เคยรู้ถึงปัญหา
หรือถึงรู้ก็มองข้าม แล้วอย่างนี้ประเทศจะเจริญได้ไหมคะ?
ที่จริงแล้ว รากฐานเป็นสิ่งสำคัญนะคะ เคยคิดว่าถ้าจะเริ่มจากอะไรสักอย่าง
คงต้องเริ่มจากครู อยากให้ครูเป็นครู ทุกวันนี้อาชีพครูก็แค่อาชีพของคนที่มีการศึกษาแต่ไม่รู้จะทำงานอะไร
นี่ไม่นับรวมส่วนน้อยนะคะ ทุกวันนี้หาครูที่มีจิตวิญญาณครูได้น้อยมากเลยค่ะ
ครูที่ดีจะทำให้เด็กโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ผ้ใหญ่ที่ดีจะมีครอบครัวที่ดี
ลูกออกมาก็จะดี ประชาชนก็จะมีคุณภาพ มันจะวนลูปไปแบบนี้ (คิดว่านะคะ)
ไม่รู้ว่าตั้งกระทู้เกี่ยวกับอะไร
ต้องการอะไร แค่สงสัยน่ะค่ะ อ่านเยอะก็สงสัยเยอะ
พอมันเยอะมากๆเข้าก็เลยมีหลายคำถามเกี่ยวกับที่เห็นนั่นแหละค่ะ
ขออภัยนะคะถ้าความคิดมันเด็กเกินไปหรืออะไร
บางทีก็แค่อยากเห็นประเทศไทยพัฒนากับเขาบ้าง
ทั้งด้านจิตใจ สังคม เศรษฐกิจ ประเทศ
ประเทศไทยก็แค่ประเทศเล็กๆ ประเทศนึงในโลก
แต่ประเทศนี้คนมีคุณภาพมากมาย แต่กลับไม่มีโอกาสได้ใช้ศักยภาพคนเหล่านั้น
คนมีคุณภาพของประเทศไปพัฒนาให้ประเทศอื่น เห็นทีไรก็เสียดายค่ะ
ขอบคุณที่อ่านจบจบ สวัสดีค่ะ