เคยแอบชอบใครหลายๆปีแบบไม่เคยคุยกันไม่เคยรู้จักกัน แต่เห็นครั้งแรกก็หลงรักเลยมั๊ยค่ะ ?

     

                         ก่อนอื่นเราขอเล่าเรื่องราวคร่าวๆของเราให้อ่านกันสักหน่อยนะคะ (อยากอ่านหรือเปล่าก็ไม่รู้ 55555555 )
     คือตอนนั้นเราอายุ15-16ค่ะ เราก็เรียนม.ต้นปกตินี่แหละ แต่ไม่เคยมีแฟนเลยนะคะ ตอนนั้นไม่ได้คิดถึงเรื่องแฟนหรือความรักอะไรเลย เอาแต่เรียนกับเล่นไปวันๆ จนวันนึงเราไปซื้อของ เราก็มองๆซ้ายขวาไปเรื่อยจนไปสะดุดหยุดสายตาและหัวใจที่พี่คนนึงกำลังเดินคุยโทรศัพท์มา ก็มองๆเค้าเค้าเองก็มองมานะคะ เราก็มองเค้าแบบไม่รู้ตัวว่าจ้องเค้านานมากจนป้าที่ขายของต้องมาสะกิดเรา เราก็เลยหลุดจากภวังค์ค่ะ พอเรารู้ตัวอีกที อ้าวหายไปไหนแล้วฟระะะะะะะ
                       ก็ไม่ได้อะไรมากค่ะ แต่รู้ตัวละว่าชอบพี่เค้าแน่ๆ จนเวลาก็ผ่านๆไปนานหลายเดือน เจอพี่เค้าอีกทีกลายเป็นพ่อค้าค่ะ ขายพวกอาหารฟาสต์ฟู้ด เราก็แบบเห้ยพี่รักแรกพบนั่นนี่หว่า (คือไม่รู้ชื่อค่ะเลยเรียกจากสถานการณ์ที่คิดออก) ก็เอาละได้การณ์ละฉันต้องสืบสาวสัมพันธ์ไมตรีอันดีงามด้วยการเป็นลูกค้าประจำของพี่เค้าให้ได้ !!!! ก็เริ่มปฎิบัติการเลยค่ะ ไปทุกวันสั่งเหมือนเดิมทุกครั้ง สั่งก่อนแต่ได้ทีหลังตลอดเพราะเราต้องสวยค่ะ รอได้ให้คนอื่นเค้าไปก่อน (จริงๆแล้วอยากอยู่นานๆเพราะอยากจ้องหน้าพ่อค้าค่ะ 55555555 )
               
                     ก็ทำแบบนี้บ่อยๆค่ะ พี่เค้าน่ารักมาก น้ำเสียงนุ่มมากค่ะแถมยิ้มน่ารักมากกกกมีเขี้ยวแหลมๆ (ยิ้มเหมือนเคน ภูภูมิมากค่ะ เลยทำให้เราคลั่งเคนไปสักพักใหญ่ๆ 5555555555 )
แต่ด้วยความเขิลมากกกบวกอายคูณสองยกกำลังสี่ในการไม่มั่นใจในตัวเอง เราเลยไม่กล้าที่จะทำความรู้จักกับพี่เค้า เมื่อ2-3ปีก่อน เราได้เห็นหน้าพี่เค้าทุกวันๆเห็นรอยยิ้มน่ารักของเค้า เห็นท่าทางของเค้า เรานี่ยิ่งหลงรักเข้าไปใหญ่ แต่ช่วงหลังๆพี่เค้าเลิกเป็นพ่อค้าเราก็ไม่เจอหน้าพี่เค้าเลย รู้ว่าพี่เค้าเรียนต่อป.โท ก็ไม่ได้เห็นเลยค่ะ

                   โชคดีที่ป้าแถวบ้านเราเป็นเพื่อนกับแม่พี่เค้า เลยทำให้เรารู้จักชื่อเค้า รู้จักความเป็นเค้าขึ้นมาหน่อย
ตอนนี้เราก็แอบรักพี่เค้ามาได้ เข้าสู่ปีที่5แล้วค่ะ ตอนนี้อายุเราจะ21แล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอเค้าจนทุกวันนี้ เราไม่เคยกล้ามองหน้าพี่เค้าตรงๆเลย เดินผ่านหน้าบ้านเค้าทู้กกกกกกกวัน เห็นแต่รถจอดค่ะ ส่วนตัวคนอยู่ไหนก็ไม่รู้ 5555555 เราชอบพี่เค้ามากแบบเคยไปแอบนั่งซุ่มบ้านที่เค้าปลูกต้นไม้เยอะๆเพื่อใช้ในการพรางตัวแล้วใช้กล้องส่องทางไกลส่องดูพี่เค้าว่าทำอะไรอยู่ (ดูโรคจิตอ่อนๆ5555555) เคยขับรถตามพี่เค้าแต่เหมือนเค้ารู้ตัวเราเลยหักหลบกระทันหัน ปังงงงชนกำแพงไปเต็มๆ
   
               
                    จริงๆแล้ว เราก็ไม่ได้หวังอะไรมากนะคะเรากับเค้าอายุก็ต่างกันหลายปี อะไรๆหลายๆอย่างต่างกันมาก เราไม่หวังที่จะให้พี่เค้ามารับรักหรือคิดเหมือนกันกับเรา เราขอแค่ได้ทำความรู้จักกับพี่เค้าก็พอ แต่เราไม่กล้าค่ะไม่กล้าจริงๆกลัวพี่เค้ารู้ว่าเราคิดยังไงแล้วเค้าจะไม่ชอบ เราเลยไม่กล้าที่จะทำอะไร เวลาดูละครหรือซีรี่ย์ที่เกี่ยวกับพวกแอบรัก เราก็พยายามที่จะลองดูนะคะ แต่สุดท้ายก็จ๋อยค่ะ ขี้ขลาดมากๆ
ทุกวันนี้เราก็ได้แต่เขียนไดอารี่เล่าเรื่องราวหรือความรู้สึกในแต่ละวันถึงพี่เค้า เราว่าสำหรับเราการได้แอบรักแบบนี้ มันเป็นเรื่องราวและความทรงจำที่ดีนะคะ ถึงแม้จะรู้แก่ใจว่าไม่มีวันสมหวังแน่ๆ แต่เราก็รักพี่เค้าแบบขอแค่ได้รักค่ะและให้ความรักเป็นแรงบันดาลใจเป้็นแรงผลักดันให้ทำในเรื่องที่ดีๆ รักพี่เค้าเพื่อให้เรารู้ว่าหัวใจของเรารักใครและการมีคนรักความรู้สึกมันเป็นยังไง แค่นี้ก็พอแล้วจริงๆค่ะ

แต่เรายังยืนยันที่อยากจะเริ่มทำความรู้จักกับพี่เค้านะคะ แต่ไม่กล้าค่ะเลยอยากขอคำแนะนำ ให้รู้สึกฮีกเฮิมหน่อย 55555555555

ปล.1 ขอบคุณที่กดเข้ามาดูนะคะ ไม่ว่าจะพลาดหรือตั้งใจ
ปล.2 ขอบคุณที่อุตส่าห์อ่านจนจบนะคะ (กราบขอบพระคุณอย่างสูงที่มีความอดทนในการอ่านเรื่องราวที่เราเอามาบ่น)
ปล.3 ขอบคุณทุกคำแนะนำทุกคำเลยค่ะ (แม้ตอนนี้ยังไม่มีก็เถอะขอบคุณไว้ก่อนเป็นยอดดี)

ยังไงขาดตกบกพร่องตรงไหนก็ขอกราบประทานโทษไว้ ณ กระทู้นี้ด้วยนะคะ มือใหม่หัดตั้งค่ะ