วันนี้เลิกเรียนเร็ว ต้องรอแม่มารับค่ะเลย ถือโอกาสไปเดิน
เซนรอแม่ คือเรานั่งรอแม่ จนถึงประมาณ 4โมงกว่าๆ เราเลย
เดินขึ้นไปดูของที่ B2S แล้วก็ไปตรงโซนซานริโอ้ เดินดูตุ๊ก
ตาเล่นๆ ระหว่างนั้นแหละค่ะ หันไปเจอพี่ ผช.คนนึง น่ารักมากก เรานี่เขินแบบตั้งตัวไม่ทัน หันกลับแทบไม่ทัน ทำเป็นหยิบจับตุ๊กตาแก้เขิน ตาก็แอบมองพี่แก คือพี่แกดูตุ๊กตาตรงโซนดิสนีย์อะค่ะ เรามองพีเขาจนเหมือนพี่เขาจะรู้ตัวมั้ง555555555 พี่แกก็เดินออกไป เราก็คาดสายตาจากพีแกพอดี เราพยายามเดินตามหา แต่ไม่เจอค่ะ...... หงอยเลย แต่แล้ว!! เราเจอพี่แกเลือกตุ๊กตาหมาน้อยอยู่ค่ะ เหมือนจะซื้อหรือป่าวไม่แน่ใจ คราวนี้พี่แกรู้ตัวแน่ๆค่ะ แล้วแกก็หายไปอีกครั้ง เราก็หาแกค่ะ5555555 จนเห็นหัวพี่แกกำลังจะเดินออกจากบีทูเอสค่ะ เราก็แอบมองผ่านช่องที่วางตุ๊กตา55555555 คืออพี่แกหันมาค่ะ จังๆเลยค่ะเห็นว่าเแอบมองชัวน์ เรานี่ทำเป็นเดินดูของเช่นเดิมค่ะ5555555 เราเขินมากกก เลยจะออกไปจากบีทูเอสละ พอกำลังจะออกคือออออ เราเดินสวนกันค่ะ!!! >_< แต่ที่ทำไรเราแทบละลายคือ พี่แกเหลือบมองเราด้วย (อาจเพราะเราแอบมองพี่แกบ่อยขนาดนั้น5555) เราก็มองกันค่ะ แค่แบบ2วิได้5555555 เราอมยิ้มแบบออกหน้าออกตา เขินนจนลืมมองว่าแกหายไปไหนแล้ว แล้วก็ถึงจุดจบค่ะ... พี่แกหายไปอีกแล้ว เรานี่เดินทั่วเลยค่ะ ขึ้นชั้นบนชั้นล่าง แบบแทบจะพลิกเซนทรัลหา55555555 สุดท้ายก็ไม่เจอกันเลยค่ะ เรานั่งรอดูแต่ก็ไม่เจอค่ะ หงอยกลับย้าน แง่วว
คือ เราแค่อยากแบ่งปันเรื่องราวดีๆสำหรับเราในวันนี้ค่ะ เราไม่รู้ว่าทำไมเรารู้สึกดีมากขนาดนี้ที่ได้เจอพี่แก ถ้าพี่ได้อ่านคงดี คือเราว่ามันเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่ดีเลย ที่เคยเดินตาม แอบมอง คนที่ไม่รู้จักแบบนี้คือเราไม่เคยทำไรแบบนี้55555555 พี่แกน่ารักมากค่ะสำหรับเรา
ปล1.ไม่แน่ในว่ารุ่นเดียวกัน หรือรุ่นพี่นะคะ แต่อยู่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยนนทบุรีค่ะ อยากเจอพี่อีกครั้ง55555555
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
พี่ผช.ที่เรียนสวนกุหลาบนน เจอที่เซนแจ้งวันนี้
เซนรอแม่ คือเรานั่งรอแม่ จนถึงประมาณ 4โมงกว่าๆ เราเลย
เดินขึ้นไปดูของที่ B2S แล้วก็ไปตรงโซนซานริโอ้ เดินดูตุ๊ก
ตาเล่นๆ ระหว่างนั้นแหละค่ะ หันไปเจอพี่ ผช.คนนึง น่ารักมากก เรานี่เขินแบบตั้งตัวไม่ทัน หันกลับแทบไม่ทัน ทำเป็นหยิบจับตุ๊กตาแก้เขิน ตาก็แอบมองพี่แก คือพี่แกดูตุ๊กตาตรงโซนดิสนีย์อะค่ะ เรามองพีเขาจนเหมือนพี่เขาจะรู้ตัวมั้ง555555555 พี่แกก็เดินออกไป เราก็คาดสายตาจากพีแกพอดี เราพยายามเดินตามหา แต่ไม่เจอค่ะ...... หงอยเลย แต่แล้ว!! เราเจอพี่แกเลือกตุ๊กตาหมาน้อยอยู่ค่ะ เหมือนจะซื้อหรือป่าวไม่แน่ใจ คราวนี้พี่แกรู้ตัวแน่ๆค่ะ แล้วแกก็หายไปอีกครั้ง เราก็หาแกค่ะ5555555 จนเห็นหัวพี่แกกำลังจะเดินออกจากบีทูเอสค่ะ เราก็แอบมองผ่านช่องที่วางตุ๊กตา55555555 คืออพี่แกหันมาค่ะ จังๆเลยค่ะเห็นว่าเแอบมองชัวน์ เรานี่ทำเป็นเดินดูของเช่นเดิมค่ะ5555555 เราเขินมากกก เลยจะออกไปจากบีทูเอสละ พอกำลังจะออกคือออออ เราเดินสวนกันค่ะ!!! >_< แต่ที่ทำไรเราแทบละลายคือ พี่แกเหลือบมองเราด้วย (อาจเพราะเราแอบมองพี่แกบ่อยขนาดนั้น5555) เราก็มองกันค่ะ แค่แบบ2วิได้5555555 เราอมยิ้มแบบออกหน้าออกตา เขินนจนลืมมองว่าแกหายไปไหนแล้ว แล้วก็ถึงจุดจบค่ะ... พี่แกหายไปอีกแล้ว เรานี่เดินทั่วเลยค่ะ ขึ้นชั้นบนชั้นล่าง แบบแทบจะพลิกเซนทรัลหา55555555 สุดท้ายก็ไม่เจอกันเลยค่ะ เรานั่งรอดูแต่ก็ไม่เจอค่ะ หงอยกลับย้าน แง่วว
คือ เราแค่อยากแบ่งปันเรื่องราวดีๆสำหรับเราในวันนี้ค่ะ เราไม่รู้ว่าทำไมเรารู้สึกดีมากขนาดนี้ที่ได้เจอพี่แก ถ้าพี่ได้อ่านคงดี คือเราว่ามันเป็นอีกหนึ่งความทรงจำที่ดีเลย ที่เคยเดินตาม แอบมอง คนที่ไม่รู้จักแบบนี้คือเราไม่เคยทำไรแบบนี้55555555 พี่แกน่ารักมากค่ะสำหรับเรา
ปล1.ไม่แน่ในว่ารุ่นเดียวกัน หรือรุ่นพี่นะคะ แต่อยู่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยนนทบุรีค่ะ อยากเจอพี่อีกครั้ง55555555
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ