ลูกที่ขาดพ่อ...เมื่อโตขึ้นมีปัญหามากน้อยเพียงใด ถามเพื่อตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิต
จากหัวข้อกระทู้เลยค่ะ. เราอยากทราบความรู้สึกของลูกที่ขาดพ่อ พ่อแม่แยกทางกัน หรือ คำแนะนำจากท่านที่มีประสบการณ์
เรากำลังมีปัญหากับพ่อของลูก ซึ่งเป็นปัญหามานาน ที่ไม่เข้าใจกัน ต่างคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง ทะเลาะกันบ่อยมาก เราต่างคนต่างอดทนกันและกัน ตอนนี้น้อง 1ปี 9 เดือน ซึ่งเราไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกันกับพ่อของลูกอีกต่อไป ตอนนี้ แยกกันอยู่ 4 เดือนแล้ว แต่ก็ไปมาหาสู่กันบ้าง ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ปัญหายิ่งนับวันยิ่งแรง ทะเลาะเสียงดังต่อหน้าลูก(เขาด่าเรา) เคยทำร้ายร่างกายเรา ปัญหาอะไรไม่สำคัญ. แต่คือเราไม่อยากทนอีกต่อไป เขาก็รักลูกนะ แต่ทุกวันนี้ค่าใช้จ่ายเราก็ออกเองทุกอย่าง
ลูกเกิดจากความตั้งใจนะคะ เราอยากมีลูกหลายๆคน ทุกวันนี้ดีใจที่มีลูกคนนี้ เวลาเราเหนื่อยๆท้อแท้ใจลูกจะมาจุ๊บแก้มประจำ จุ๊บกันวันละหลายรอบเลยล่ะ
ที่ตั้งกระทู้ถาม เพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจ ว่า
1. เราจะทนอยู่เพื่อลูก
2. ออกมาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวแบบเต็มตัว(เลี้ยงเดี่ยวมา 4 เดือนแล้ว)
ตอนนี้ใจเลือกข้อ 2 แล้ว แต่ กลัวจะเป็นการเห็นแก่ตัวเอง ลูกจะมีปมปัญหาในใจหรือไม่ ทุกวันนี้เราดูแลลูกเต็มที่ กลับมาจากทำงานก็ดูแลเขาตลอด ตอนกลางวันยายเลี้ยง เสาร์อาทิตย์ ก็อยู่ด้วยกันตลอด. ความรักจากเรา และคนรอบข้างมีเต็มเปี่ยม แต่สิ่งที่จะไม่มีคือพ่อ ถ้ามันไม่ใช่ปัญหาเราจะเลือกข้อนี้ เราจะเติมเต็มให้มากที่สุด
หรือเราจะทนอยู่กับพ่อของลูก โดยสภาพเหมือนคนไร้จิตใจไร้วิญญาณ อยู่แบบฝืนทน
ไปวันวัน เดี๋ยวก็ตายจากกัน แต่ลูกไม่ขาดพ่อ
ขอบคุณค่ะ
ลูกที่ขาดพ่อ...เมื่อโตขึ้นมีปัญหามากน้อยเพียงใด ถามเพื่อตัดสินใจเลือกทางเดินชีวิต
จากหัวข้อกระทู้เลยค่ะ. เราอยากทราบความรู้สึกของลูกที่ขาดพ่อ พ่อแม่แยกทางกัน หรือ คำแนะนำจากท่านที่มีประสบการณ์
เรากำลังมีปัญหากับพ่อของลูก ซึ่งเป็นปัญหามานาน ที่ไม่เข้าใจกัน ต่างคนต่างมีเหตุผลของตัวเอง ทะเลาะกันบ่อยมาก เราต่างคนต่างอดทนกันและกัน ตอนนี้น้อง 1ปี 9 เดือน ซึ่งเราไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกันกับพ่อของลูกอีกต่อไป ตอนนี้ แยกกันอยู่ 4 เดือนแล้ว แต่ก็ไปมาหาสู่กันบ้าง ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น ปัญหายิ่งนับวันยิ่งแรง ทะเลาะเสียงดังต่อหน้าลูก(เขาด่าเรา) เคยทำร้ายร่างกายเรา ปัญหาอะไรไม่สำคัญ. แต่คือเราไม่อยากทนอีกต่อไป เขาก็รักลูกนะ แต่ทุกวันนี้ค่าใช้จ่ายเราก็ออกเองทุกอย่าง
ลูกเกิดจากความตั้งใจนะคะ เราอยากมีลูกหลายๆคน ทุกวันนี้ดีใจที่มีลูกคนนี้ เวลาเราเหนื่อยๆท้อแท้ใจลูกจะมาจุ๊บแก้มประจำ จุ๊บกันวันละหลายรอบเลยล่ะ
ที่ตั้งกระทู้ถาม เพื่อใช้ประกอบการตัดสินใจ ว่า
1. เราจะทนอยู่เพื่อลูก
2. ออกมาเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวแบบเต็มตัว(เลี้ยงเดี่ยวมา 4 เดือนแล้ว)
ตอนนี้ใจเลือกข้อ 2 แล้ว แต่ กลัวจะเป็นการเห็นแก่ตัวเอง ลูกจะมีปมปัญหาในใจหรือไม่ ทุกวันนี้เราดูแลลูกเต็มที่ กลับมาจากทำงานก็ดูแลเขาตลอด ตอนกลางวันยายเลี้ยง เสาร์อาทิตย์ ก็อยู่ด้วยกันตลอด. ความรักจากเรา และคนรอบข้างมีเต็มเปี่ยม แต่สิ่งที่จะไม่มีคือพ่อ ถ้ามันไม่ใช่ปัญหาเราจะเลือกข้อนี้ เราจะเติมเต็มให้มากที่สุด
หรือเราจะทนอยู่กับพ่อของลูก โดยสภาพเหมือนคนไร้จิตใจไร้วิญญาณ อยู่แบบฝืนทน
ไปวันวัน เดี๋ยวก็ตายจากกัน แต่ลูกไม่ขาดพ่อ
ขอบคุณค่ะ