สวัสดีค่ะ ตอนนี้กำลังใช้เวลาคิดเพื่อตัดสินใจเลิกกับแฟนโดยมีลูกสาวด้วยกันกำลังจะ 1 ขวบ ก่อนหน้านี้เคยฝันว่าลูกต้องโตขึ้นอย่างมีความสุข จากครอบครัวที่อบอุ่นพ่อ-แม่-ลูก เน้นทำกิจกรรมร่วมกัน ใช้เวลาร่วมกันอย่างเต็มที่
ที่ผ่านมาเวลามีปัญหาเราไม่อยากจะต้องมีการทะเลาะผิดใจกันจนทำให้ลูกรู้สึกไม่มั่นคง สุดท้ายเป็นเราเองที่ต้องยอมอ่อน ยอมทนเพื่อประคองชีวิตคู่ไว้มาตลอด ทั้งที่อีกฝ่ายไม่พยายามปรับอะไรเลย ยังเชื่อมั่นในความคิดตัวเองว่าถูกต้องเสมอ
เราทั้งคู่อายุใกล้หลัก 4 คบกันมา 5 ปี ก่อนหน้านี้แฟนเป็นคนมีเหตุผลในระดับนึง ใจเย็นมีความเป็นผู้ใหญ่ งอนกันบ้าง งอนๆง้อๆก็พยายามใช้เหตุผลคุยกันมาตลอด แต่ช่วงหลังนี้กลับเป็นคนที่ไร้เหตุผล เรื่องเล็กๆน้อยๆสามารถทำเป็นปัญหาใหญ่ได้ ใช้ความเงียบเป็นเครื่องมือตัดปัญหา ไม่คุย ไม่เคลียร์ ไม่สนใจ ชนิดที่ว่าถ้าเป็นช่วงงอนคือจะไม่สนใจอะไรเลยแม้กระทั่งลูกไปโรงพยาบาลฉีดวัคซีน พบหมอประจำเดือนเช็คพัฒนาการต่างๆ ก็ไม่คิดที่จะสนใจ ถามไถ่หรือเป็นห่วง
ตอนนี้เราไม่โอเคกับเรื่องนี้แล้ว มันมีมาเรื่อยๆต่อเนื่องเรื้อรังจนกลายเป็นความน่าเบื่อ เหนื่อยใจ และดูไม่มีความหวังว่าเค้าจะพยายามปรับตัวเพื่อลูก เพื่อคำว่าครอบครัวเลย
เรามีคำถามรบกวนขอคำแนะนำจากเพื่อนๆที่เคยผ่านจุดนี้มาแล้ว
1. ลูกจะรู้สึกอย่างไรถ้าในบ้านไม่ได้มี พ่อ แม่ ครบแบบบ้านอื่นๆ พัฒนาการ ความคิด มุมมองของเด็กจะรู้สึกแย่ไหม รู้สึกแปลกหรือด้อยกว่าใครไหมคะ
2. ถ้าเลิกกันจริงก็คือจะอยู่ที่บ้านคุณยาย (คุณยายช่วยเลี้ยงตอนกลางวัน และหลงหลานมากๆ ส่วนเราทำงานมีรายได้เป็นของตัวเอง) บ้านคุณยายจะมีน้าชาย (น้องชายเราแท้ๆ) ที่เอ็นดูลูกสาวเรามาก จุดนี้พอจะทดแทนการไม่มีคุณพ่ออยู่ด้วยได้ไหม
3. ตอนนี้กำลังจะ 1 ขวบ น้องสัมผัสได้ไหมว่าพ่อไม่ได้สนใจเค้าอย่างที่ควรจะเป็น
4. เราเองก็ทำงานสามารถดูแลลูกได้ หากเลิกกันฝ่ายพ่อควรส่งค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง หากเขาไม่ได้สนใจลูกอยู่แล้ว อาจจะทำเป็นหน้าที่เล็กน้อย (ปัจจุบันค่าใช้จ่ายของลูกเราจัดการหมด ยกเว้นค่าประกันสุขภาพลูก ฝั่งพ่อจ่าย)
5. เรื่องลูก เราสามารถส่งรูป-วิดีโอของลูกให้เค้าดูได้ทุกวันไหมคะ ควรส่งทุกวันไหม แบบส่งไปแต่ไม่พิมพ์อะไร
6. เหตุด้านบนพอจะที่มีน้ำหนักพอในการตัดสินใจแยกทางกับแฟนหรือไม่คะ
7. หากไม่เลิกกันยังต้องเป็นแบบนี้ ส่วนตัวมองว่าจะทำให้รู้สึกไม่สบายใจเหมือนมีเรื่องค้างคา ต้องมานั่งคิดมาก คาราคาซังจุกจิก ไม่มีสมาธิในการทำงานได้ หากลองคุยกันก่อน หรือปรับความเข้าใจใหม่ระหว่างที่อยู่ในขั้นตอนปรับจะจัดการความรู้สึกส่วนตัวตามที่พิมพ์มาได้อย่างไร
8. เรื่องนี้หากทางผู้ใหญ่ทางบ้านถามถึงปัญหา ควรตอบแบบไหนถึงจะเหมาะสม
กระทู้นี้ตั้งเป็นครั้งแรก หากผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษด้วยค่ะ แนะนำได้นะคะ
ขอบคุณสำหรับคำตอบค่ะ
กำลังจะตัดสินใจเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวต้องคำนึงอะไรบ้าง
ที่ผ่านมาเวลามีปัญหาเราไม่อยากจะต้องมีการทะเลาะผิดใจกันจนทำให้ลูกรู้สึกไม่มั่นคง สุดท้ายเป็นเราเองที่ต้องยอมอ่อน ยอมทนเพื่อประคองชีวิตคู่ไว้มาตลอด ทั้งที่อีกฝ่ายไม่พยายามปรับอะไรเลย ยังเชื่อมั่นในความคิดตัวเองว่าถูกต้องเสมอ
เราทั้งคู่อายุใกล้หลัก 4 คบกันมา 5 ปี ก่อนหน้านี้แฟนเป็นคนมีเหตุผลในระดับนึง ใจเย็นมีความเป็นผู้ใหญ่ งอนกันบ้าง งอนๆง้อๆก็พยายามใช้เหตุผลคุยกันมาตลอด แต่ช่วงหลังนี้กลับเป็นคนที่ไร้เหตุผล เรื่องเล็กๆน้อยๆสามารถทำเป็นปัญหาใหญ่ได้ ใช้ความเงียบเป็นเครื่องมือตัดปัญหา ไม่คุย ไม่เคลียร์ ไม่สนใจ ชนิดที่ว่าถ้าเป็นช่วงงอนคือจะไม่สนใจอะไรเลยแม้กระทั่งลูกไปโรงพยาบาลฉีดวัคซีน พบหมอประจำเดือนเช็คพัฒนาการต่างๆ ก็ไม่คิดที่จะสนใจ ถามไถ่หรือเป็นห่วง
ตอนนี้เราไม่โอเคกับเรื่องนี้แล้ว มันมีมาเรื่อยๆต่อเนื่องเรื้อรังจนกลายเป็นความน่าเบื่อ เหนื่อยใจ และดูไม่มีความหวังว่าเค้าจะพยายามปรับตัวเพื่อลูก เพื่อคำว่าครอบครัวเลย
เรามีคำถามรบกวนขอคำแนะนำจากเพื่อนๆที่เคยผ่านจุดนี้มาแล้ว
1. ลูกจะรู้สึกอย่างไรถ้าในบ้านไม่ได้มี พ่อ แม่ ครบแบบบ้านอื่นๆ พัฒนาการ ความคิด มุมมองของเด็กจะรู้สึกแย่ไหม รู้สึกแปลกหรือด้อยกว่าใครไหมคะ
2. ถ้าเลิกกันจริงก็คือจะอยู่ที่บ้านคุณยาย (คุณยายช่วยเลี้ยงตอนกลางวัน และหลงหลานมากๆ ส่วนเราทำงานมีรายได้เป็นของตัวเอง) บ้านคุณยายจะมีน้าชาย (น้องชายเราแท้ๆ) ที่เอ็นดูลูกสาวเรามาก จุดนี้พอจะทดแทนการไม่มีคุณพ่ออยู่ด้วยได้ไหม
3. ตอนนี้กำลังจะ 1 ขวบ น้องสัมผัสได้ไหมว่าพ่อไม่ได้สนใจเค้าอย่างที่ควรจะเป็น
4. เราเองก็ทำงานสามารถดูแลลูกได้ หากเลิกกันฝ่ายพ่อควรส่งค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง หากเขาไม่ได้สนใจลูกอยู่แล้ว อาจจะทำเป็นหน้าที่เล็กน้อย (ปัจจุบันค่าใช้จ่ายของลูกเราจัดการหมด ยกเว้นค่าประกันสุขภาพลูก ฝั่งพ่อจ่าย)
5. เรื่องลูก เราสามารถส่งรูป-วิดีโอของลูกให้เค้าดูได้ทุกวันไหมคะ ควรส่งทุกวันไหม แบบส่งไปแต่ไม่พิมพ์อะไร
6. เหตุด้านบนพอจะที่มีน้ำหนักพอในการตัดสินใจแยกทางกับแฟนหรือไม่คะ
7. หากไม่เลิกกันยังต้องเป็นแบบนี้ ส่วนตัวมองว่าจะทำให้รู้สึกไม่สบายใจเหมือนมีเรื่องค้างคา ต้องมานั่งคิดมาก คาราคาซังจุกจิก ไม่มีสมาธิในการทำงานได้ หากลองคุยกันก่อน หรือปรับความเข้าใจใหม่ระหว่างที่อยู่ในขั้นตอนปรับจะจัดการความรู้สึกส่วนตัวตามที่พิมพ์มาได้อย่างไร
8. เรื่องนี้หากทางผู้ใหญ่ทางบ้านถามถึงปัญหา ควรตอบแบบไหนถึงจะเหมาะสม
กระทู้นี้ตั้งเป็นครั้งแรก หากผิดพลาดตรงไหนต้องขอโทษด้วยค่ะ แนะนำได้นะคะ
ขอบคุณสำหรับคำตอบค่ะ