มันผิดหรอที่ "น้องมันจะห่วยกว่าพี่"

หนูขอเล่าเรื่องหนูกับพี่สาวก่อนละกัน ตอนนี้หนูอยู่ ม.4 สายวิทย์คณิต ส่วนพี่สาวหนูอยู่ ม.6 สายวิทย์คณิตเมือนกัน พวกหนูเป็นพี่น้องที่รักกันและนิสัยก็ต่างกัน แน่นอนว่าประสบการณ์เรียนก็ต้องต่างกัน ตอนพี่ของหนูอยู่ประถมสอบเข้ามัธยมแม่ของหนูได้พูดว่า "จะต่อโรงเรียนไหนก็ได้ จะที่เก่าหรือที่ใหม่ก็ได้" พี่สาวหนูเลยไปสอบ "เล่นๆ" โรงเรียนมัธยมที่นึงซึ้งดังที่สุดในย่านนั้น และพี่สาวหนูก็ติดด้วยอันดับที่ 1ใน100 ทำให้แม่หนูดีใจจนให้พี่เรียนต่อที่โรงเรียนใหม่ พอึงตาของหนูแม่ดันพูดว่า "แกต้องติดโรงเรียนเดียวกับพี่เธอน่ะ ถ้าไม่ติดฉันไม่ให้แกเรียนต่อ" ด้วยความที่ตอนประถมพี่หนูอยู่ห้องคิง ส่วนตอนประถมหนูก็อยู่ห้องบ๊วยหนูก็เลยเริ่มเครียดว่าจะเข้ามัธยมต้นได้ไหม จนเพื่อนสนิทของหนูชวนไปสอบ ห้องเทพ (ภาษาอังกฤษ) โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งซึ่งดังในเขตฝั่งพระนครอยู่ หนูก็ไปสอบตามคำชวนของเพื่อนและก็ติดด้วยแต่ด้วยที่มันไกลจากบ้านและค่าใช้จ่ายสูงหนูเลยต้องยอมสละที่นั่งที่นั้นไป หนูร้องไห้นานมากกว่าจะทำใจได้แล้วหนูก็ไปสอบโรงเรียนมัธยมที่เดียวกับพี่สาว หนูก็ดีใจที่หนูติดโรงเรียนนั้นแต่หนูติดห้องรองบ๊วยซึ่งแน่นอนว่ามันจะต้องเรียนต่างกับหลักสูตรของพี่สาว แล้วพี่หนูได้เรียน "คณิตเพิ่ม เคมีเพิ่ม ฟิสิกส์เพิ่ม ชีวะเพิ่ม ภาษาอังกฤษเพิ่ม" ซึ้งตัวหนูได้เรียน คือ "ศิลปะเพิ่ม กับภาษาไทยเพิ่ม" แค่นั้นและการได้เกรดของพี่สาวหนูคือ "สอบเพียวๆ" แต่ของหนูคือ "ทำงานส่ง" หนูทำงานส่งมาตลอดจนได้เกรดสวยซึ้งพอต่อ ม.ปลาย หนูเลยได้ติอวิทย์คณิตเหมือนกับพี่สาว แต่ในใจหนูคือ หนูคิดเลขในใจไม่เป็น ต้องนับนิ้วตลอด หนูถนัดด้านภาษาก็อยากไปภาษาแต่ทางโรงเรียนไม่ให้เปลี่ยนและพ่อก็อยากให้เข้าแต่วิทย์คณิตหนูก็เลยต้องจำใจเข้า เพราะถึงจะเปลี่ยนก็แก้อะไรไม่ได้แล้ว แล้วพอเปิดเทอมมาแน่นอนว่าครูที่เคยสอนพี่สาวหนูต้องสอนหนูแน่นอนและหนูก็ไม่เคยเรียนวิทย์คณิตมาก่อนก็ต้องมาเรียนแล้วหนูไม่เข้าใจเลยซักนิดเดียว และจริงๆหนูก็โดนเปรียบตั้งแต่ ม.ต้นแล้วว่า

"ทำไมพี่ถึงผอมกว่า" "ทำไมพี่สวยกว่า" ทำไมพี่เรียบร้อยกว่า" "แล้วทำไมเธออ้วนจังแย่งพี่สาวกินรึไง" "เนี่ยพี่สาวเธอสวยกว่าเนอะ" "เธอพูดมากชะมัดหัดเรียบร้อยเหมือนพี่บ้างซิ"

หนูโดนเปรียบแบบนี้ตั้งแต่ ม.ต้น-ตอนนี้ และล่าสุดสอบฟิสิกส์ หนูได้ 1เต็ม30 เพราะข้อสอบ[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้คือครูให้สอบ2รอบแล้วทั้ง2รอบหนูได้1เต็ม30เป็นข้อเขียนแล้วหนูเรียนไม่รู้เรืองเลยเขาจึงพูดออกไมค์ต่อหน้าเพื่อนหนูทั้งห้อง หนูรู้สึกเริ่มเครียดแล้วที่ได้1เต็ม30 แต่ที่เจ็บใจกว่าคือครูเขาพูดคำนี้ "พี่สาวยังทำฟิสิกส์ได้ดีกว่าอีกทำไมเธอทำไม่ได้เลย" แล้วเขาพูดออกไมค์ต่อหน้าเพื่อนหนูทั้งห้อง หนูทำได้แค่กลั้นน้ำตาแล้วฝืนยิ้มแล้วอ้างครูว่า พี่สาวหนูเดาเก่งค่ะ แล้วเขายังพูดอีกว่าเปลี่ยนหัวหน้าใหม่เถอะ[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ม.4หนูถูกบังคับให้เป็นหัวหน้าห้อง  หนูทำได้แค่ฝืนยิ้มไม่ให้เพื่อนเห็นว่าหนูร้องไห้ แต่ก็มีเพื่อนอีกคนนึงเห็นแล้วก็อยู่ข้างๆช่วยให้หนูอุ่นใจ

หนูพยายามให้คนอื่นไม่ต้องเปรียบเทียบหนูกับพี่สาวโดยการพยายามทำในสิ่งที่พี่สาวไม่ยอมทำและไม่ถนัด ทั้งภาษาอังกฤษ เรียนภาษาีท่สามด้วยตัวเอง สอบชิงทุนไปต่างประเทศ แข่งกีฬา ทำครัว ทำความสะอาด เย็บปักถักร้อย วาดภาพ พูดหน้าเสาธง ซ่อม ติดตั้งโปรแกรมคอมพิวเตอร์ หนูพยายามทำสิ่งพวกนี้แล้วแต่มีนก็เหมือนไม่มีใครเห็นในสิ่งที่หนูทำเลยหนูไม่อยากเจอแบบนี้แล้ว มันทำให้หนูเริ่มไม่อยากเจอสังคมภายนอกเลย ถึงเพื่อนบอกว่า "ถ้าหนูพยพยายามก็ต้องสำเร็จอยู่แล้ว" แต่หนูก็คิดว่ามันเป็นเพียงบทพูดของเพื่อนที่ต้องพูดเมื่อเพื่อนเจอเรื่องแบบนี้ หนูอยากออกจากคำพูดเหล่านี้และพยายามทำยังไงก็อดคิดไม่ได้หนูควรทำไงดี ข่วยหนูทีค่ะ