เราควรจะขะจัดเรื่องกังวลแบบนี้ไปยังไงดีค่ะ เราเป็นคนคิดมากค่ะนานเข้าเริ่มหลอน เราเริ่มกลัวการจากลาแบบไม่มีวันกลับกลัวไปหมด
กับคนรักเรา เราก็กลัวตอนเขาไปไหนมาไหนเขาเงียบหายไป เขาไปเที่ยวกลางคืนเรากลัวว่าเขาจะเกิดอุบัติเหตุ บางทีเราก็คิดว่ามันไม่มีอะไรหรอก
แต่เราก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีเราเป็นห่วงมาก เรากลัวค่ะเรารู้ว่าของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้เราทุกมากค่ะเราจะเลิกคิดก็ไม่ได้ แล้วยิ่งพ่อแม่เราน้ะค่ะ
เรายิ่งเป็นห่วงท่านมากๆเพราะท่านแก่ลงทุกวัน ส่วนเรายังเรียนอยู่เห้อ ทำไมเราต้องกลัวอะไรแบบนี้ด้วยเป็นห่วงไปหมดคนรอบข้าง
เราเป็นคนกังวลเรื่องแบบนี้ค่ะ
กับคนรักเรา เราก็กลัวตอนเขาไปไหนมาไหนเขาเงียบหายไป เขาไปเที่ยวกลางคืนเรากลัวว่าเขาจะเกิดอุบัติเหตุ บางทีเราก็คิดว่ามันไม่มีอะไรหรอก
แต่เราก็อดคิดไม่ได้อยู่ดีเราเป็นห่วงมาก เรากลัวค่ะเรารู้ว่าของแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้เราทุกมากค่ะเราจะเลิกคิดก็ไม่ได้ แล้วยิ่งพ่อแม่เราน้ะค่ะ
เรายิ่งเป็นห่วงท่านมากๆเพราะท่านแก่ลงทุกวัน ส่วนเรายังเรียนอยู่เห้อ ทำไมเราต้องกลัวอะไรแบบนี้ด้วยเป็นห่วงไปหมดคนรอบข้าง