ให้กำลังใจคุณแม่ยังไงดีค่ะ

ตัดสินใจอยู่นานว่าจะโพสดีไหมหรือทำอย่างไร ครอบครัวเราคุณพ่อเสียชีวิตไปเหลือคุณแม่กับเราและพี่ชายอีก2คน คุณแม่เรากลายเป็นเสาหลักหาเงินเลี้ยงลูก3คนมีเงินเก็บที่คุณพ่อเอาไว้ให้ด้วยบางส่วนจนเรียนจบปริญญามีงานทำกันทุกคน คุณแม่อายุมากแล้วแต่ยังแข็งแรงไปไหนมาขี่มอไซด์ได้อาจจะมีโรคกระดุกบ้างตามคนแก่วัย71ปี คุณแม่ใช้ชีวิตปกติทำอะไรเองได้และไม่อยากให้ตัวเองภาระใครมาตลอด คุณแม่เคยมีอุบัติเหตุบ้างแต่ยังไม่เป็นไรมากและแล้วเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็มาถึง บ้านเรากลับมาจากเที่ยวเวียดนามประมาณ1-2วันในค่ำวันหนึ่งเราไปทำงานปกติเลิกงานแวะซื้อของนั่งกินน้ำอยู่ เราได้รับโทรศัพท์จากพี่ชายว่าคุณแม่ลื่นล้มที่หลังบ้านเรารีบกลับบ้านเลย คุณแม่เคยลื่นล้มไม่เป็นอะไรมากแต่ครั้งนึ้อาการหนักพอเรากลับมาถึงบ้านคุณแม่เจ็บขยับตัวยากเรารู้ได้ทันทีว่าอาการน่าจะหนักมาก คุณแม่เรียกข้างบ้านที่เช่าบ้านเราอยู่ให้โทรหาพึ่ชายมารับป้าเราก็โทรมาพอดีคุณแม่เลยบอกให้ติดต่อลูกชายแกเป็นหมอกระดุก คุณแม่ลื่นล้มก้นและสะโพกด้านขวาถูกกระแทกอย่างรุนแรงไปถึงรพ.ผลเอกซเรย์ออกมาพี่หมอที่เป็นญาติเราบอกต้องผ่าตัดพรุ่งนึ้เช้าเลย ผลการผ่าตัดปกติแต่ได้ใส่ข้อสะโพกเทียมคุณแม่พักฟื้นที่รพ.ยังไม่ได้ออกจากรพ.ยังใช้วอคเกอร์ช่วยในการเดิน ในระหว่างที่อยู่รพ.เราไปหาคุณแม่แกบ่นๆคิดมากกับตัวเองว่าต่อไปทำอะไรเหมือนเดิมไม่ได้แล้วเสียใจมันกลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้แล้ว เราได้ยินคำนั้นตอนไปหาแม่ที่รพ.ลงลิฟท์จะออกไปทำงานต่อน้ำตามันก็ไหลออกมา คุณแม่มีพี่น้องเยอะเขาก็ให้กำลังใจแกเยอะแต่เราอยู่กับคุณแม่มาครึ่งชีวิตรู้ว่าในใจแกคิดอะไรจนถึง ณ วันนี้ที่มาโพสแกก็ยังมีคิดมากอยู่นะ เราจะให้กำลังใจคุณแม่ยังไงดีคะ แกเหมือนจะเข้มแข็งแต่ในใจลึกๆแกก็เสึยใจที่ตัวเองเป็นแบบนี้ค่ะ