คือผมก็อึดอัดจนไม่รู้จะทำไงแล้วนอกจากตั้งกระทู้ใครจะอ่านหรือไม่อ่าน
จะตอบหรือไม่ตอบผมก็ไม่ว่าอะไรและขอบคุณทุกคน
คือมีคนที่ผมต้องใช้ชีวิตประจำวันคลุกคลีอยู่ด้วย
พวกเธอบอกว่าอยากได้ผมไปแทนบรรดาขาเก่าๆของพวกเธอ
ส่วนผมโดยความรู้สึกส่วนตัวก็ไม่ได้มีอคติหรือรังเกียจอะไรอยู่ก่อน
ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเธอ และเธอไม่ได้มาทำอะไรให้ผมเดือดร้อนก็จะไม่วิจารณ์อะไรพวกเธออย่างเด็ดขาด
สิ่งที่ผมต้องการคือความปรองดองสามัคคีระดับปกติของหมู่คณะ
ขอเรียนให้ทราบฐานความคิดตรงนี้ก่อนนะครับ
แต่ทีนี้ในเรื่องส่วนตัวผมสิ ทั้งๆที่พวกเธอบอกว่าอยากได้ผม
แต่ไม่ว่าผมจะทำอะไรเธอไม่เคยชมสักคำตรงกันข้ามคือด่าทุกอย่างที่ผมทำ
ผมชอบสีไวโอลีนเวลาเหงาๆนานๆครั้งช่วงเย็นๆเพลงเก่าๆ ไม่กี่เพลงก็เลิก
พอหยิบขึ้นมาสีปุ้บ เสียงจะลอยมาเลย เพลงโง่ๆ
เอ้าไม่เป็นไร หนวกหู ไม่ชอบทั้งที่ผมหนีบตัวเก็บเสียงแล้ว
ผมก็เก็บ นานๆสีช่วงที่ไม่ค่อยมีคนพักผ่อน ก็คือ ช่วง5-6-7 โมงเย็น แต่สีแป๊บเดียวแค่คลายเครียดไม่ได้สีสามชั่วโมงนะครับ
พอผมเปิดหนังในยูทุปดูในมือถือนะ เสียงมันลอดไปได้ไงก็ไม่เข้าใจ interstellra
มาเลยเสียงตามลม ดูหนังโง่ๆ
อ้าวอะไรหว่า ดูเรื่องอะไรในยูทุปก็เหมือนกัน หนังฟรีจะเอาอะไร แต่โดนด่าทุกที
ผมทำกับข้าวกินเองไปจ่ายตลาดซื้ออะไรง่ายๆมาทำ
อย่างแกงจืด ผัดผักใส่หมู ทอดปลา ทอดไก่
ก็กินอยู่แบบนี้ตั้งแต่เล็กจนโต กินเผ็ดอร่อยแต่ท้องเสีย นานๆถึงจะทำเผ็ดๆ
ไม่ว่าจะซื้ออะไรมา คนที่จับจ้องอยู่ก็จะโพล่งตามลมมาอีก
กินโง่ๆ
อีกแล้ว กรูทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจ
สักอย่าง
แล้ว
มาชอบอะไรของกรูวะ
ชอบถ่ายรูป
ก็บอกถ่ายโง่ๆ ก็มันมีแต่โง่ๆให้กรูถ่ายแล้วไอ้ที่ฉลาดๆเขาไม่ให้กรูถ่าย
แต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัว ถามจริงเป็นไรกันมากรึเปล่า
ที่ผมมีชีวิตประจำวันแบบโง่ กินโง่ๆ เที่ยวโง่ ฟังเพลงโง่ๆ
อ่านหนังสือเข้าเวบโง่ๆ คงไม่ต้องบอกว่าเวบไหน
ซื้อรถก็ว่ารถโง่ๆ แต่มึ..ก็พยายามจะหาวิธีเอาจากกรูให้ได้ ทั้งที่กรูให้ไม่ได้
โง่หมดทุกอย่าง ในสายตามึ..
ที่ผมอยู่นี้มันก็คือเมืองไทย คือสิ่งแวดล้อมทั้งหมด
อยากให้ผมเป็นแบบไหน สิ่งแวดล้อมแบบไหน บอกได้ไหม
ที่อยากให้ผมเป็น ผมจะไม่วิจารณ์อะไร ถ้าทำได้ฝืนใจได้จะฝืน
ถ้าฝืนไม่ไหวก็ขอโทษ แต่จะไม่ออกความเห็นอะไร
ทำไมคนที่บอกว่าชอบผมรักผมปานจะดูดดื่ม
ถึงชอบดูถูกดูแคลนคนที่ไม่เหมือนพวกเดียวกันครับ
ความปรองดอง ความสามัคคีคือต้องทำตัวให้เหมือนพวกคุณหรือ
คุณเคยพิจารณาตัวเองกันบ้างไหมว่า คนอื่นเขาใจกว้างกว่าพวกคุณขนาดไหน
ด้วยความรักและหวังดีหวังความสามัคคีในหมู่คณะเช่นเดียวกันครับ
ถึงได้กล้าพูดแบบนี้ ยอมพลีชีพให้พวกคุณรู้สึกตัวเสียที
ว่าทุกวันนี้พวกคุณเป็นคนแบบไหนกัน
คนอย่างผมถ้าบอกว่ารักใครคือรักในสิ่งที่เขาเป็นถ้ามันไม่ได้ทำอะไรให้ใครเดือดร้อน
ไม่ใช่รักในสิ่งที่เราต้องการและบังเอิญเขามีเลยรัก
หรือรักเพราะเขาเหมือนเรา เกลียดที่เขาไม่เหมือนเรา
คนแบบนี้ต่างหากคือคนที่เห็นแก่ตัวที่สุด
ผมจะทำอย่างไรกับความรักที่ผมไม่เคยต้องการแบบนี้ดีครับ
พยายามหนีจนไม่รู้จะหนีไปไหนแล้ว
จะทำอย่างไรกับคนที่ชอบมาบอกว่าอยากได้เรา แต่ไม่เคยชอบอะไรที่เราทำสักอย่าง
จะตอบหรือไม่ตอบผมก็ไม่ว่าอะไรและขอบคุณทุกคน
คือมีคนที่ผมต้องใช้ชีวิตประจำวันคลุกคลีอยู่ด้วย
พวกเธอบอกว่าอยากได้ผมไปแทนบรรดาขาเก่าๆของพวกเธอ
ส่วนผมโดยความรู้สึกส่วนตัวก็ไม่ได้มีอคติหรือรังเกียจอะไรอยู่ก่อน
ถ้าเป็นเรื่องส่วนตัวของพวกเธอ และเธอไม่ได้มาทำอะไรให้ผมเดือดร้อนก็จะไม่วิจารณ์อะไรพวกเธออย่างเด็ดขาด
สิ่งที่ผมต้องการคือความปรองดองสามัคคีระดับปกติของหมู่คณะ
ขอเรียนให้ทราบฐานความคิดตรงนี้ก่อนนะครับ
แต่ทีนี้ในเรื่องส่วนตัวผมสิ ทั้งๆที่พวกเธอบอกว่าอยากได้ผม
แต่ไม่ว่าผมจะทำอะไรเธอไม่เคยชมสักคำตรงกันข้ามคือด่าทุกอย่างที่ผมทำ
ผมชอบสีไวโอลีนเวลาเหงาๆนานๆครั้งช่วงเย็นๆเพลงเก่าๆ ไม่กี่เพลงก็เลิก
พอหยิบขึ้นมาสีปุ้บ เสียงจะลอยมาเลย เพลงโง่ๆ
เอ้าไม่เป็นไร หนวกหู ไม่ชอบทั้งที่ผมหนีบตัวเก็บเสียงแล้ว
ผมก็เก็บ นานๆสีช่วงที่ไม่ค่อยมีคนพักผ่อน ก็คือ ช่วง5-6-7 โมงเย็น แต่สีแป๊บเดียวแค่คลายเครียดไม่ได้สีสามชั่วโมงนะครับ
พอผมเปิดหนังในยูทุปดูในมือถือนะ เสียงมันลอดไปได้ไงก็ไม่เข้าใจ interstellra
มาเลยเสียงตามลม ดูหนังโง่ๆ
อ้าวอะไรหว่า ดูเรื่องอะไรในยูทุปก็เหมือนกัน หนังฟรีจะเอาอะไร แต่โดนด่าทุกที
ผมทำกับข้าวกินเองไปจ่ายตลาดซื้ออะไรง่ายๆมาทำ
อย่างแกงจืด ผัดผักใส่หมู ทอดปลา ทอดไก่
ก็กินอยู่แบบนี้ตั้งแต่เล็กจนโต กินเผ็ดอร่อยแต่ท้องเสีย นานๆถึงจะทำเผ็ดๆ
ไม่ว่าจะซื้ออะไรมา คนที่จับจ้องอยู่ก็จะโพล่งตามลมมาอีก
กินโง่ๆ
อีกแล้ว กรูทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจ
แล้ว
ชอบถ่ายรูป
แต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัว ถามจริงเป็นไรกันมากรึเปล่า
ที่ผมมีชีวิตประจำวันแบบโง่ กินโง่ๆ เที่ยวโง่ ฟังเพลงโง่ๆ
อ่านหนังสือเข้าเวบโง่ๆ คงไม่ต้องบอกว่าเวบไหน
ซื้อรถก็ว่ารถโง่ๆ แต่มึ..ก็พยายามจะหาวิธีเอาจากกรูให้ได้ ทั้งที่กรูให้ไม่ได้
โง่หมดทุกอย่าง ในสายตามึ..
ที่ผมอยู่นี้มันก็คือเมืองไทย คือสิ่งแวดล้อมทั้งหมด
อยากให้ผมเป็นแบบไหน สิ่งแวดล้อมแบบไหน บอกได้ไหม
ที่อยากให้ผมเป็น ผมจะไม่วิจารณ์อะไร ถ้าทำได้ฝืนใจได้จะฝืน
ถ้าฝืนไม่ไหวก็ขอโทษ แต่จะไม่ออกความเห็นอะไร
ทำไมคนที่บอกว่าชอบผมรักผมปานจะดูดดื่ม
ถึงชอบดูถูกดูแคลนคนที่ไม่เหมือนพวกเดียวกันครับ
ความปรองดอง ความสามัคคีคือต้องทำตัวให้เหมือนพวกคุณหรือ
คุณเคยพิจารณาตัวเองกันบ้างไหมว่า คนอื่นเขาใจกว้างกว่าพวกคุณขนาดไหน
ด้วยความรักและหวังดีหวังความสามัคคีในหมู่คณะเช่นเดียวกันครับ
ถึงได้กล้าพูดแบบนี้ ยอมพลีชีพให้พวกคุณรู้สึกตัวเสียที
ว่าทุกวันนี้พวกคุณเป็นคนแบบไหนกัน
คนอย่างผมถ้าบอกว่ารักใครคือรักในสิ่งที่เขาเป็นถ้ามันไม่ได้ทำอะไรให้ใครเดือดร้อน
ไม่ใช่รักในสิ่งที่เราต้องการและบังเอิญเขามีเลยรัก
หรือรักเพราะเขาเหมือนเรา เกลียดที่เขาไม่เหมือนเรา
คนแบบนี้ต่างหากคือคนที่เห็นแก่ตัวที่สุด
ผมจะทำอย่างไรกับความรักที่ผมไม่เคยต้องการแบบนี้ดีครับ
พยายามหนีจนไม่รู้จะหนีไปไหนแล้ว