ผมอายุ18ปีครับ กำลังเรียนอยู่ชั้น ปวช ปีสุดท้าย
เข้าเรื่องเลยนะครับ แม่ของผมมีแฟนเป็นชาวต่างชาติ
อยู่ในประเทศหนึ่งและมีแผนที่จะนำครอบครัวเราคือพี่และผม
ไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ แม่จึงให้ผมรอ บอกว่าเดี๋ยวก็ไปจะเรียนที่นั่นกัน
ไปกันทั้งครอบครัวเลย บอกแบบนี้ตอนที่พี่ผมอยู่ปวชเหมือนกันครับ พี่ผมเลย
ไม่ได้หาที่เรียนต่อ ซึ้งรู้ๆกันครับ การที่สายอาชีวะจะเรียนต่อในมหาวิทยาลัย
นั้นต้องดิ้นรนกว่าสายสามัญหลายเท่า ทั้งจำกัดในด้านวุฒฺ ทั้งสอบโอเน็ดแกทแพท
ซึ้งพี่ผมก็ไม่ได้สอบ รวมทั้งผมเองในปีนี้ด้วย ไหนจะพื้นฐานที่พวกเราแทบไม่มีเลยอีก
ในตอนนั้นพี่ผมก็หาที่เรียนต่อบ้างแต่ ก็ไม่ติด รวมทั้งไปได้ไปไหนด้วย ขอแม่เรียนเอกชน
แต่แม่บอกจะเรียนไปทำไมเดี๊ยวก็ไปแล้ว ให้เรียนปวส รอ ในปีนี้ ผมและพี่ก็ยังอยู่ที่เดิม
รวมทั้งรอแม่ต่อไป จากวันนั้นแม่ผมก็เปลั่ยนแฟนมาครั้งนึง ทั้งๆที่ตอนนั้นเราพร้อมจะทำวีซ่ากันแล้ว
ด้วยเหตุผลที่ว่าคนใหม่นี้พร้อมกว่า ผมก็โอเค ตามใจแม่ทุกอย่างเลยครับ แม่ผมมีงานทำนะครับรัฐวิสหกิจ
หน้าที่การงานดี ฐานะทางบ้านไม่ขาดแคลน แต่ผมเข้าใจว่าแม่ผมต้องการให้ทุกอย่างดีกว่าวันนี้
เมื่อเร็วๆนี้แม่ผมไปต่างประเทศมาครับ ที่บ้านแฟนแม่ผม สำหรับแฟนแม่คนนี้ผมโอเคมาก น่ารักกับผมและพี่สาวมาก
เป็นคนมีอายุที่น่ารักแต่ดีที่สุดเมื่อเทียบกับหลายคนที่ผ่านมา - -
แต่เมื่อกลับมาแม่และแฟนแม่ผม งอนกันด้วยสาเหตุที่แม่ผมไม่ยอมแต่งงานกับเขา
ผมพูดภาษาอังกฤษไม่เก่งหรอกครับ แต่เหตุผลที่แม่ผมไม่ยอมแต่งงานคือ
แม่บอกว่ราเขาแย่มาก ไม่ดีเลยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเมืออยู่บ้านเขา คราวนี้เขากลับมาเที่ยวที่นี่1เดือน
ผทฃมพูดไม่ออกเลยครับ ไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหนจะพูดกับใครก็เหมือนจะประจานแม่ตัวเอง
ทั้งๆที่ในเฟสบุคโพสรูปอาหารร่าเริง รูปคู่น่ารักๆ แล้วไหนจะอินบลอกที่ดูแฮปปี้คืออะไร
ผมรู้นิสัยแม่ดี ไม่เคยฟังใคร ใช้ตัวเองเป็นใหญ่ บงการทุกเรื่อง เรื่องเรียนของผมและพี่ไม่เคยได้เรื่องเรียนเองเลย
ทั้งๆที่อยากต่อสายสามัญเรียนภาษาแม่ก็ไม่ให้เรียน เพราะบอกว่าเราโง่ครับ ต่อไปก็สู้คนอื่นไม่ได้
แต่ผมเรียนปัจจุบัน ผมและพี่ไม่เคยตกท็อป3 ของห้องเรียนเลย อาชีวนะครับ
พวกผมเหนื่อยมากดูท่าจะต้องเริ่มนับ1ใหม่กันอีกแล้ว
ไหนจะที่เรียนต่อ ปีนี้ทั้งผมและพี่ต้องเรียนต่อมหาลัยครับ แน่นอน ผมไม่ยอมโดนบังคับให้เรียนปวส เหมือนพี่ผมอีกแน่นอน
แต่ตอนนี้พวกเราไม่ได้สอบอะไรเลย หาที่เรียนก็ยากมาก พลาดไปหลายๆมอแล้ว เหนื่อยมากครับ
ไม่รู้จะไปทางไหนดี สงสารแม่ก็สงสาร ไม่ีรู้ว่าเขาเครียสอะไรมากขนาดไหน ดูท่าจะเจอเพื่อนเขาแนะนำคนใหม่ให้อีกแล้ว
ผมไม่อยากให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ครับ ผมไม่อยากใคห้คนมองแม่ไม่ดี ผมอยากมีอนาคตที่แน่นอนว่าจะอยู่นี่หรือจะไปแน่
ผมรอแบบนี้กันมา 3-4 ปีแล้ว และผมไม่อยากให้แม่ผมเลิกกับแฟนคนนี้เลย
ทุกคนว่าผมควรทำอย่างไรครับ
ทำไมแม่ผมทำแบบนี้ครับ แล้วอนาคึตของผมและพี่จะเป็นยังไงครับ
เข้าเรื่องเลยนะครับ แม่ของผมมีแฟนเป็นชาวต่างชาติ
อยู่ในประเทศหนึ่งและมีแผนที่จะนำครอบครัวเราคือพี่และผม
ไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ แม่จึงให้ผมรอ บอกว่าเดี๋ยวก็ไปจะเรียนที่นั่นกัน
ไปกันทั้งครอบครัวเลย บอกแบบนี้ตอนที่พี่ผมอยู่ปวชเหมือนกันครับ พี่ผมเลย
ไม่ได้หาที่เรียนต่อ ซึ้งรู้ๆกันครับ การที่สายอาชีวะจะเรียนต่อในมหาวิทยาลัย
นั้นต้องดิ้นรนกว่าสายสามัญหลายเท่า ทั้งจำกัดในด้านวุฒฺ ทั้งสอบโอเน็ดแกทแพท
ซึ้งพี่ผมก็ไม่ได้สอบ รวมทั้งผมเองในปีนี้ด้วย ไหนจะพื้นฐานที่พวกเราแทบไม่มีเลยอีก
ในตอนนั้นพี่ผมก็หาที่เรียนต่อบ้างแต่ ก็ไม่ติด รวมทั้งไปได้ไปไหนด้วย ขอแม่เรียนเอกชน
แต่แม่บอกจะเรียนไปทำไมเดี๊ยวก็ไปแล้ว ให้เรียนปวส รอ ในปีนี้ ผมและพี่ก็ยังอยู่ที่เดิม
รวมทั้งรอแม่ต่อไป จากวันนั้นแม่ผมก็เปลั่ยนแฟนมาครั้งนึง ทั้งๆที่ตอนนั้นเราพร้อมจะทำวีซ่ากันแล้ว
ด้วยเหตุผลที่ว่าคนใหม่นี้พร้อมกว่า ผมก็โอเค ตามใจแม่ทุกอย่างเลยครับ แม่ผมมีงานทำนะครับรัฐวิสหกิจ
หน้าที่การงานดี ฐานะทางบ้านไม่ขาดแคลน แต่ผมเข้าใจว่าแม่ผมต้องการให้ทุกอย่างดีกว่าวันนี้
เมื่อเร็วๆนี้แม่ผมไปต่างประเทศมาครับ ที่บ้านแฟนแม่ผม สำหรับแฟนแม่คนนี้ผมโอเคมาก น่ารักกับผมและพี่สาวมาก
เป็นคนมีอายุที่น่ารักแต่ดีที่สุดเมื่อเทียบกับหลายคนที่ผ่านมา - -
แต่เมื่อกลับมาแม่และแฟนแม่ผม งอนกันด้วยสาเหตุที่แม่ผมไม่ยอมแต่งงานกับเขา
ผมพูดภาษาอังกฤษไม่เก่งหรอกครับ แต่เหตุผลที่แม่ผมไม่ยอมแต่งงานคือ
แม่บอกว่ราเขาแย่มาก ไม่ดีเลยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังเท้าเมืออยู่บ้านเขา คราวนี้เขากลับมาเที่ยวที่นี่1เดือน
ผทฃมพูดไม่ออกเลยครับ ไม่รู้จะหันหน้าไปทางไหนจะพูดกับใครก็เหมือนจะประจานแม่ตัวเอง
ทั้งๆที่ในเฟสบุคโพสรูปอาหารร่าเริง รูปคู่น่ารักๆ แล้วไหนจะอินบลอกที่ดูแฮปปี้คืออะไร
ผมรู้นิสัยแม่ดี ไม่เคยฟังใคร ใช้ตัวเองเป็นใหญ่ บงการทุกเรื่อง เรื่องเรียนของผมและพี่ไม่เคยได้เรื่องเรียนเองเลย
ทั้งๆที่อยากต่อสายสามัญเรียนภาษาแม่ก็ไม่ให้เรียน เพราะบอกว่าเราโง่ครับ ต่อไปก็สู้คนอื่นไม่ได้
แต่ผมเรียนปัจจุบัน ผมและพี่ไม่เคยตกท็อป3 ของห้องเรียนเลย อาชีวนะครับ
พวกผมเหนื่อยมากดูท่าจะต้องเริ่มนับ1ใหม่กันอีกแล้ว
ไหนจะที่เรียนต่อ ปีนี้ทั้งผมและพี่ต้องเรียนต่อมหาลัยครับ แน่นอน ผมไม่ยอมโดนบังคับให้เรียนปวส เหมือนพี่ผมอีกแน่นอน
แต่ตอนนี้พวกเราไม่ได้สอบอะไรเลย หาที่เรียนก็ยากมาก พลาดไปหลายๆมอแล้ว เหนื่อยมากครับ
ไม่รู้จะไปทางไหนดี สงสารแม่ก็สงสาร ไม่ีรู้ว่าเขาเครียสอะไรมากขนาดไหน ดูท่าจะเจอเพื่อนเขาแนะนำคนใหม่ให้อีกแล้ว
ผมไม่อยากให้ครอบครัวเราเป็นแบบนี้ครับ ผมไม่อยากใคห้คนมองแม่ไม่ดี ผมอยากมีอนาคตที่แน่นอนว่าจะอยู่นี่หรือจะไปแน่
ผมรอแบบนี้กันมา 3-4 ปีแล้ว และผมไม่อยากให้แม่ผมเลิกกับแฟนคนนี้เลย
ทุกคนว่าผมควรทำอย่างไรครับ