โดนบล้อด ทุกทาง ล่าสุดบล้อคไลน์กลัวแฟนใหม่เห็น ทำไมอ่ะ คือ อยากอยู่ด้วย อยากไปเที่ยวด้วยกัน อีกแค่วันเดียว ขอเวลา 24 ชั่วโมง ที่จะทำให้ความรู้สึกทั้งหมดกลับมา แต่ถ้าไม่กลับมา อยากเกลียดก็เกลียดเลย จะสำเนียกตัวเองไว้
มาเขียนพันทิป เมื่อก่อนเขียนใส่โน้ต พี่ก็รู้ แต่ตอนนี้ สิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นทางเดียว ที่จะทำให้พี่รู้เรื่องราวทั้งหมด ที่มันยังอยู่ในใจเสมอมา อยากกลับไปคบ อยากย้อนเวลากลับไปแค่ไหนรู้ไหม อยากขอโทษที่ใช้แต่อารมณ์ แต่เรื่องราว ระหว่างหนูกับพี่ มันมีมากมายเหลือเกิน
ของทุกชิ้นยังวางอยู่ที่เดิม ดอกกุหลาบ 3000 ปี ครีมทั้งขวด ที่ยังใช้ไม่หมด ยาที่ได้มากินตอนรถล้ม รองเท้าสีแดง แผ่นไม้กระดานวันเกิด วันนั้น ความรู้สึกยังอยู่ครบเสมอ กลับมาได้ไหม เสแสร้ง หรืออยากหลอกอะไรก็ได้ อยากทำให้ความรู้สึกพี่กลับมา จะใจร้ายกับหนูมากแค่ไหนก็ได้ จะมาหลอกคุย หรือ จะทำร้ยกันมากแค่ไหนก็ได้ ขอโทษ อยากเก็บความรู้สึกตอนที่มีเราสองคนอยู่ ไว้ แค่มีฉันอยู่ หนุจะยอมรับได้เสมอ
อยากให้อ่านนะ ขอให้กระทู้นี้ไปถึงสายตาของพี่ เปิดอ่านเข้ามาบ้าง เหลวแหลก กับสิ่งที่ผ่านมา แต่นี่จะสองปีแล้ว ทำไมยังอยู่ในความทรจำ นี่แหละ ที่คิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่ชัดเจนทีุ่ด ทำให้รู้ว่า ที่ผ่านมา อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ยังไงก็ยังมองว่าพี่หล่อเสมอ ยังไปนั่งใน ม. ทุกวัน หวังแค่วาบางวันพี่อาาจะอยู่ตรงนั้นที่เดิม ทุกวันนี้ ก็ดูหนังคนเดียว ทำอะไรคนเดียว หนูไม่ได้ปิดตัวเอง แต่คิดว่า ถ้าเราเปิดให้ใครเข้ามา คนที่อยู่ในใจเสมอก็คือพี่ ไม่มีใครลบความทรงจำไปได้ สอนให้รู้ในทุกอย่าง ยอมรับกับหนูได้เสมอ จริงๆหนูโตขึ้นมาก มากพอที่จะเรียนรู้ว่าใครคบได้ ใครเห็นแก่ตัว เราคบกันมาตั้งแต่ ม.2 ตอนนี้ ก็ ม.6 แล้ว เรารู้จักัน 4 ปีแล้ว เราคบกัน 3 ปี นานที่สุด ในชีวิต พี่และหนู วันที่ 04 /05/2554 เราเจอกัน จำได้ว่า เดือน 11 น้ำท่วม เราไม่ได้เจอกันนานมาก พี่กลับศรีษะเกศ แต่เราคุยโทรศัพท์กันไม่วางเลย จำได้ว่า วันที่บอกว่าต้งไป ทำงานต่างจังหวัดน้ำตาไหลเลย ณ นาทีนั้น อีกตอนที่บอกว่า ต้องไปเกณฑ์ทหาร ในใจคิดว่า ไม่อยากให้ไป ไม่อยากห่างไปไหนเลย เคยไปหาอยู่ครั้งหนึ่ง เชื่อว่าตอนนั้นก็คงอึ้ง แต่จะไปอีกครั้ง วันที่แน่ใจว่าจะเจอ ไม่รู้ว่าตอนไหนเจอ ตอนไหนทำอะไร ไม่รู้เรื่องราวในชีวิตเลย ว่าตอนนี้เป็นยังไง เราคบกัน วันที่ 31/05/2554 เราคบกันมา 7 เดือน ก็เริ่มรู้สึกว่า น่าจะได้เรียนรู้อะไรกันแล้ว จริงๆตอนนี้ไม่ค่อยมีนิสัย แบบผู้หญิงอีกแล้ว ไม่ได้งี่เง่า ไม่ได้เอาแต่ใจ ลืมตอนมีแฟนไปแล้ว ว่าความรู้สึกเป็นยังไง เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง ชอบอะไร อยากทำอะไร มีความฝันของพี่อยู่ในความฝันของหนูด้วย
ขอบคุณการเจอกัน 06 /12/02557 23.08 น. ส่งหน้า 7 ครั้งสุดท้าย มองดูจนรถเลี้ยวเข้าไป ยังอบอุ่นเสมอ สายตายังบอกว่ามีความต้องการ แต่ สิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ คือ แฟนคนปัจจุบัน ขอบคุณที่บอกว่าโอกาสมี แต่ ยาก อยากทำให้ได้ อยากชนะใจพี่ ด้วย พยามยามจะทำทุกอย่าง ให้ได้ เรามาเจอกัน และอยู่ด้วยกัน อีก วันเดียว ก็เกินพอ ลืมว่าเรา เลิกกันเพราะอะไร อยากทำลายทุกความห่างไกลบนโลกใบนี้ มันทำให้ ใครหลายๆ คน เลิกคุยกัน
หมวย (สรรพนามที่เรียกหนูคนเดียว) 29/12/2557 คิดถึงพี่ J A - - เสมอ 31/05/2554
----ข้อความแรกที่ส่งมา กินข้าวด้วยนะ เที่ยงแล้ว เป้นข้อความแรกที่ยิ้มหน้าบานได้ทั้งวัน สมตุ๋ยคนนี้ วันนี้ เศร้าเหลือเกิน
คิดถึงแฟนเก่าแค่ไหน ก็อยากหาโอกาสกลับไป แม้จะยากเท่าไหร่
มาเขียนพันทิป เมื่อก่อนเขียนใส่โน้ต พี่ก็รู้ แต่ตอนนี้ สิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นทางเดียว ที่จะทำให้พี่รู้เรื่องราวทั้งหมด ที่มันยังอยู่ในใจเสมอมา อยากกลับไปคบ อยากย้อนเวลากลับไปแค่ไหนรู้ไหม อยากขอโทษที่ใช้แต่อารมณ์ แต่เรื่องราว ระหว่างหนูกับพี่ มันมีมากมายเหลือเกิน
ของทุกชิ้นยังวางอยู่ที่เดิม ดอกกุหลาบ 3000 ปี ครีมทั้งขวด ที่ยังใช้ไม่หมด ยาที่ได้มากินตอนรถล้ม รองเท้าสีแดง แผ่นไม้กระดานวันเกิด วันนั้น ความรู้สึกยังอยู่ครบเสมอ กลับมาได้ไหม เสแสร้ง หรืออยากหลอกอะไรก็ได้ อยากทำให้ความรู้สึกพี่กลับมา จะใจร้ายกับหนูมากแค่ไหนก็ได้ จะมาหลอกคุย หรือ จะทำร้ยกันมากแค่ไหนก็ได้ ขอโทษ อยากเก็บความรู้สึกตอนที่มีเราสองคนอยู่ ไว้ แค่มีฉันอยู่ หนุจะยอมรับได้เสมอ
อยากให้อ่านนะ ขอให้กระทู้นี้ไปถึงสายตาของพี่ เปิดอ่านเข้ามาบ้าง เหลวแหลก กับสิ่งที่ผ่านมา แต่นี่จะสองปีแล้ว ทำไมยังอยู่ในความทรจำ นี่แหละ ที่คิดว่ามันน่าจะเป็นสิ่งที่ชัดเจนทีุ่ด ทำให้รู้ว่า ที่ผ่านมา อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ยังไงก็ยังมองว่าพี่หล่อเสมอ ยังไปนั่งใน ม. ทุกวัน หวังแค่วาบางวันพี่อาาจะอยู่ตรงนั้นที่เดิม ทุกวันนี้ ก็ดูหนังคนเดียว ทำอะไรคนเดียว หนูไม่ได้ปิดตัวเอง แต่คิดว่า ถ้าเราเปิดให้ใครเข้ามา คนที่อยู่ในใจเสมอก็คือพี่ ไม่มีใครลบความทรงจำไปได้ สอนให้รู้ในทุกอย่าง ยอมรับกับหนูได้เสมอ จริงๆหนูโตขึ้นมาก มากพอที่จะเรียนรู้ว่าใครคบได้ ใครเห็นแก่ตัว เราคบกันมาตั้งแต่ ม.2 ตอนนี้ ก็ ม.6 แล้ว เรารู้จักัน 4 ปีแล้ว เราคบกัน 3 ปี นานที่สุด ในชีวิต พี่และหนู วันที่ 04 /05/2554 เราเจอกัน จำได้ว่า เดือน 11 น้ำท่วม เราไม่ได้เจอกันนานมาก พี่กลับศรีษะเกศ แต่เราคุยโทรศัพท์กันไม่วางเลย จำได้ว่า วันที่บอกว่าต้งไป ทำงานต่างจังหวัดน้ำตาไหลเลย ณ นาทีนั้น อีกตอนที่บอกว่า ต้องไปเกณฑ์ทหาร ในใจคิดว่า ไม่อยากให้ไป ไม่อยากห่างไปไหนเลย เคยไปหาอยู่ครั้งหนึ่ง เชื่อว่าตอนนั้นก็คงอึ้ง แต่จะไปอีกครั้ง วันที่แน่ใจว่าจะเจอ ไม่รู้ว่าตอนไหนเจอ ตอนไหนทำอะไร ไม่รู้เรื่องราวในชีวิตเลย ว่าตอนนี้เป็นยังไง เราคบกัน วันที่ 31/05/2554 เราคบกันมา 7 เดือน ก็เริ่มรู้สึกว่า น่าจะได้เรียนรู้อะไรกันแล้ว จริงๆตอนนี้ไม่ค่อยมีนิสัย แบบผู้หญิงอีกแล้ว ไม่ได้งี่เง่า ไม่ได้เอาแต่ใจ ลืมตอนมีแฟนไปแล้ว ว่าความรู้สึกเป็นยังไง เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง ชอบอะไร อยากทำอะไร มีความฝันของพี่อยู่ในความฝันของหนูด้วย
ขอบคุณการเจอกัน 06 /12/02557 23.08 น. ส่งหน้า 7 ครั้งสุดท้าย มองดูจนรถเลี้ยวเข้าไป ยังอบอุ่นเสมอ สายตายังบอกว่ามีความต้องการ แต่ สิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ คือ แฟนคนปัจจุบัน ขอบคุณที่บอกว่าโอกาสมี แต่ ยาก อยากทำให้ได้ อยากชนะใจพี่ ด้วย พยามยามจะทำทุกอย่าง ให้ได้ เรามาเจอกัน และอยู่ด้วยกัน อีก วันเดียว ก็เกินพอ ลืมว่าเรา เลิกกันเพราะอะไร อยากทำลายทุกความห่างไกลบนโลกใบนี้ มันทำให้ ใครหลายๆ คน เลิกคุยกัน
หมวย (สรรพนามที่เรียกหนูคนเดียว) 29/12/2557 คิดถึงพี่ J A - - เสมอ 31/05/2554
----ข้อความแรกที่ส่งมา กินข้าวด้วยนะ เที่ยงแล้ว เป้นข้อความแรกที่ยิ้มหน้าบานได้ทั้งวัน สมตุ๋ยคนนี้ วันนี้ เศร้าเหลือเกิน