คงจะจริงที่เขาว่ากันว่า เรื่องจริงยิ่งกว่าละคร เราเคยอ่านเรื่องราวใน Pantip มาพอสมควร ไม่เคยคิดที่จะมาตั้งกระทู้เเบบนี้เอง เเต่พอดีตอนนี้มันว่าง เเละพอดีกับที่มีเรื่องที่อยากจะตัดสินใจ เลยอยากมาเเชร์เรื่องราวของเรา เพราะอยากฟังความคิดเห็นของหลายๆคนว่าคิดยังไง
ตอนนี้เราเรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ คณะที่เราใฝ่ฝัน ^^ เเต่เราเป็นคนต่างจังหวัดนะ ตอนนี้ก็ใกล้จะจบเเล้ว (พูดง่ายเนอะ เเต่ตอนทำนี่ยากมาก เหอะๆ)
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนเราอยู่ ม.4 ประมาณ 7 ปีที่เเล้ว
ตอนนั้นเราก็เรียนที่โรงเรียนต่างจังหวัดนี่ละ เป็นโรงเรียน สห มีทั้ง ญ เเละ ช เราเป็นเด็กใหม่ จบ ม.3 มาจากโรงเรียนอื่น
ตอนนั้นเราไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเลย เเต่ก็มีเเอบชอบคนโน่นคนนี้ไปทั่ว 55 เเละเเล้วพอเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ เราก็เจอรุ่นพี่คนหนึ่ง เขาเป็นนักบาส ฮอตพอสมควร จะบอกว่ามากก็กลัวจะเป็นเหมือนนิยายไปนะ ครั้งเเรกที่เจอหน้ายังจำได้เลยว่า มีออร่าออกมาจากตัวพี่เเก โอ้ ก้อดดดด ทุกอย่างรอบตัวดูSlow ไปหมด (นี่ไม่เหมือนนิยายเลยเนอะ 555) ชอบอ่ะ ชอบตั้งเเต่เเรกเห็นเลย คลั่งไคล้เลยก็ว่าได้ กลับมานอนเพ้อ นอนฝัน ด้วยความที่เราไม่ใช่คนสวยอะไรก็เลยไม่เคยคิดว่าพี่เเกจะมาสนใจเรา เราก็เลยไม่ได้ทำอะไร เเค่ มอง มอง มองไปเรื่อยๆ มองเเล้วก็เคลิ้ม ยิ้ม เป็นบ้าอยู่คนเดียว เเต่เเล้วโชคชะตาฟ้าลิขิต หรือ ฟ้ากลั่นเเกล้งก็ไม่รู้ทำให้เราได้มีโอกาสคุยกับพี่เขา ตอนเเรกก็ผ่านทาง Hi 5 ต่อมาก็ MSN ต่อมาก็โทรศัพท์ (ช่องทางการติดต่อสื่อสารบ่งบอกถึงอายุได้เลยทีเดียว) เราดีใจมากนะ ช่วงนั้นมันมีความสุขมาก สดใสมาก เพราะมันเป็นครั้งเเรกที่เราชอบใครเเล้วเขาก็เหมือนจะชอบเรากลับ ตอนที่คุย MSN กัน พี่เขาก็หยอดตลอดนะ บอกพี่เขาก็มองเราอยู่เหมือนกัน อยากเห็นเราเหมือนกัน บอกให้เราเปลี่ยน Display เป็นรูปเรา เพราะอยากเห็นหน้าเรา โอ้ ตายๆๆๆ มือสั่นเลยตอนนั้น อันที่จริงเราก็เเอบเห็นเขามองมาที่กลุ่มเราเหมือนกัน เเต่เพื่อนเราก็มีคนน่ารักๆเยอะนะ คิดว่ามองเพื่อนในกลุ่ม ไม่คิดว่าเขาจะมองเรา พอได้รู้จักกัน คุยกัน เขาก็ชวนไปดูเขาเเข่งบาสตอนเย็น เราก็ตอบไปว่าเเบบไม่เเน่ใจ ต้องไปเรียนพิเศษต่อ เเต่ในใจเนี่ย ไปอยู่เเล้วค่าาาา ต้องโดดเรียนพิเศษก็จะไป (ไม่ดีนะ เด็กๆอย่าทำตาม 55)
ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่มีความสุขมากจริงๆ ด้วยความที่เราไม่เคยเจออะไรเเบบนี้ก็เขินซิค่ะ เขินมาก ตอนคุยโทรศัพท์เราก็ไม่ค่อยคุย เพราะอยากฟังเสียงเขามากกว่า พอมาเรื่อยๆ เขาก็เริ่มเปลี่ยน จากที่เคยโทรมาทุกวัน ก็ไม่โทรมาบ้าง หายไปบ้าง ตอนนั้นเราก็ไม่รู้หรอกนะว่าเราเป็นอะไรกับพี่เขา เพราะเขาก็ไม่เคยขอเราเป็นเเฟน เเค่บอก คิดถึง เปิดเพลงให้ฟัง ส่งข้อความให้กัน มี่ชื่อเรียกเเทนกัน (ที่เเบบเป็นชื่อสมมติขึ้นมา รู้เฉพาะเราสองคน ) จนในที่สุดเขาก็หายไป หายไปนี่คือขาดการติดต่อนะ เเต่ก็เจอกันที่โรงเรียน เห็นหน้ากัน เเต่ไม่ได้คุยกัน โอ้ เจ็บจี๊ดดดดดดดด เรา งง ว่าเราทำอะไรผิด เราผิดตรงไหน ทำไมต้องหายไป เขาก็หายไปสักพักค่ะ หลังจากนั้นมาเราก็ได้ข่าวมาจากเพื่อนตลอดว่าพี่เขาเจ้าชู้นะ จีบสาวไปทั่ว คบใครได้ไม่นาน โอ้ ตายละ คุณเพื่อน เพิ่งมาบอกฉันซินะ เฮ่อออออออ ทำไงได้ละ ก็ชอบไปเเล้ว มากเเล้วด้วยดิ เลิกไม่ได้เเล้ว หลังจากนั้นเราก็มองเขาตลอดนะ เขาไปจีบผู้ ญ คนไหน เราก็รู้หมด ตามสืบหมด - - ก็อยากรู้นี่หว่าาาาา
เเละเเล้วก็มีพักหนึ่งที่เขาติดต่อเรากลับมา กลับมาคุยกับเรา เราก็ งง นะ เเต่เราก็คุยอ่ะ เขาบอกว่าที่เขาไปตอนนั้นเพราะเราพูดไม่เก่ง เวลาคุยโทรศัพท์เหมือนเขาคุยอยู่คนเดียว (เออ ก็พูดไม่เก่ง เพราะเขินเธอไง อยากฟังเสียงมากกว่า) เราก็พยายามพูดให้มากขึ้น เเต่นั่นแหล่ะ คิดว่าโอเคมั้ย มาคราวนี้เขาจะอยู่ตลอดไปมั้ย ไม่ค่ะ ไม่ เเล้วเขาก็ไปค่ะ เเล้วคิดว่าเราจะเลิกชอบมั้ย ไม่ค่ะ ไม่ เลิกไม่ได้ !!!!
เราก็ชอบเขาไปเรื่อยๆเเหล่ะ ลืมบอกซินะ ว่าพี่เขาอยู่ ม.6 เเล้ว เราอยู่ ม.4 อ่าว งี้ก็จบเเล้วดิ จากกันไปก็คงจะจบ เลิกชอบซินะ ไม่อ่ะ ไม่เลิกชอบ ถึงเขาจะทำเราเจ็บมากเเค่ไหน เราก็ยังชอบเขา ยังคอยเช็ค hi 5 Facebook ตลอดว่าเขาคุยกับใคร คบกับใคร เยอะมากนะ ผู้หญิงของพี่เเกเนี่ย
ปี 1 พี่เเกไปเรียนกรุงเทพ มีเเฟนคนนึง เราก็ต้องทนดูความหวานของเขาทั้งสอง ลงเพลง วิดีโอ ใน hi 5 ถ้ายังจำกันได้ ที่มันจะมีให้ใส่เพลง ให้ใส่รูป โอ้ ร้องไห้ไปไม่รู้เท่าไหร่นะ คือเพลงมันหวานมาก รูปก็หวานมาก หลังจากนั้นมาพี่เเกก็ซิ่วกลับมาเรียนที่ต่างจังหวัด ก็มีเเฟนตลอด มี มี เลิก เลิก หลายรอบมาก ระหว่างนั้นเราก็ติดต่อพี่เเกอ่ะ เคยมีหลายครั้งที่คิดว่าจะเลิกติดต่อไป เเต่ทำไม่ได้เลย กลับมาคุยตลอด เเต่ก็คุยเเบบพี่ น้อง กัน มีเล่นๆ หยอดๆ บ้าง
จนเราเข้ามหาวิทยาลัยที่กรุงเทพได้ เเล้วก็ไปเรียนที่กรุงเทพ เราก็ติดต่อพี่เขาบ้าง ผ่านทาง line chat บ้าง call คุยกันบ้าง video call บ้าง chat facebook Skype คุย ก็ติดต่อมาตลอด เเต่บางช่วงก็ขาดๆ หายๆ ไป เพราะบางช่วงเราก็ยุ่ง พี่เขาก็ยุ่ง ว่างๆถึงจะได้คุยกัน หรือ เอาจริงๆก็คือ ถ้าวันไหนที่เราอยากคุยเเล้วพี่เขาอยากคุยก็ถึงจะได้คุยกัน ในระหว่างนี้ พี่เขาก็มีเเฟนนะ เปลี่ยนไปหลายคนเเล้วด้วย เราก็รู้ว่าชื่ออะไร หน้าตาเป็นไง เพราะตามสืบในFacebook เราก็รู้นะว่ามันผิด เเต่เราก็รู้สึกดีจริงๆที่ได้คุยกับพี่เขา อาจจะไม่บ่อย เวลาที่ได้คุยก็ยิ้มได้ทุกครั้ง
มาถึงตอนนี้ช่วงวันหยุดเรากลับบ้านมา เราก็ไปเจอพี่เขา เราก็ว่าเรายังรู้สึกดีกับพี่เขาอยู่ เเต่คือในใจเราก็รู้ดีว่าพี่เเกมีเเฟนอยู่ เเล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ เราเห็นเเฟนพี่เเกเช็คอินว่าไปกินขนมกันที่ร้านร้านหนึ่ง ตอนนั้นพี่เขาไม่ตอบไลน์เรา เราก็เข้าใจเเล้วละ คือยังไงเขาก็มีเจ้าของ เเต่เวลาที่เราอยู่กับเขา เรามีความสุขนะ มันสุขเเบบหน่วงๆ มันจึงเป็นความรักที่ไม่ถึงกับสุข เป็นความทุกข์ที่ไม่ถึงกับเศร้า มาเป็นเพลงเลยครับ ตอนนั่งอยู่ด้วยกัน เพลงนี้ดังขึ้นมา ผมนี่เงิบเลยครับ 555
หลังจากนั้นเราก็ปิด FB ไป ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่อยากเห็นอะไรๆ ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่รู้ว่าครั้งนี้เราจะทำเเบบนี้ไปได้ถึงเมื่อไหร่ เราจะเลิกติดต่อกับพี่เขาได้มั้ย จะไม่ไปเจออีกได้มั้ย เเต่การที่ต้องรับรู้ว่าเขามีแฟน เลิก เเล้วก็คบกับคนใหม่ เเล้วก็เลิกเเล้วก็คบใหม่ ทั้งๆที่เรายังรักเขา รู้สึกดีกับเขา มันเหนื่อยอ่ะ อีกใจเราก็อยากคุยกับเขา อยากทำเหมือนเดิม มันเป็นเเบบนี้มานานเเล้ว
เราไม่ซีเรียสหรอกนะ เเค่อยากฟังความคิดเห็นของคนอื่นว่าคิดยังไง
มันผ่านมาเกือบ 7 ปีเเล้วนะ
ตอนนี้เราเรียนอยู่ที่กรุงเทพฯ คณะที่เราใฝ่ฝัน ^^ เเต่เราเป็นคนต่างจังหวัดนะ ตอนนี้ก็ใกล้จะจบเเล้ว (พูดง่ายเนอะ เเต่ตอนทำนี่ยากมาก เหอะๆ)
เรื่องมันเกิดขึ้นตอนเราอยู่ ม.4 ประมาณ 7 ปีที่เเล้ว
ตอนนั้นเราก็เรียนที่โรงเรียนต่างจังหวัดนี่ละ เป็นโรงเรียน สห มีทั้ง ญ เเละ ช เราเป็นเด็กใหม่ จบ ม.3 มาจากโรงเรียนอื่น
ตอนนั้นเราไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเลย เเต่ก็มีเเอบชอบคนโน่นคนนี้ไปทั่ว 55 เเละเเล้วพอเข้ามาเรียนที่โรงเรียนนี้ เราก็เจอรุ่นพี่คนหนึ่ง เขาเป็นนักบาส ฮอตพอสมควร จะบอกว่ามากก็กลัวจะเป็นเหมือนนิยายไปนะ ครั้งเเรกที่เจอหน้ายังจำได้เลยว่า มีออร่าออกมาจากตัวพี่เเก โอ้ ก้อดดดด ทุกอย่างรอบตัวดูSlow ไปหมด (นี่ไม่เหมือนนิยายเลยเนอะ 555) ชอบอ่ะ ชอบตั้งเเต่เเรกเห็นเลย คลั่งไคล้เลยก็ว่าได้ กลับมานอนเพ้อ นอนฝัน ด้วยความที่เราไม่ใช่คนสวยอะไรก็เลยไม่เคยคิดว่าพี่เเกจะมาสนใจเรา เราก็เลยไม่ได้ทำอะไร เเค่ มอง มอง มองไปเรื่อยๆ มองเเล้วก็เคลิ้ม ยิ้ม เป็นบ้าอยู่คนเดียว เเต่เเล้วโชคชะตาฟ้าลิขิต หรือ ฟ้ากลั่นเเกล้งก็ไม่รู้ทำให้เราได้มีโอกาสคุยกับพี่เขา ตอนเเรกก็ผ่านทาง Hi 5 ต่อมาก็ MSN ต่อมาก็โทรศัพท์ (ช่องทางการติดต่อสื่อสารบ่งบอกถึงอายุได้เลยทีเดียว) เราดีใจมากนะ ช่วงนั้นมันมีความสุขมาก สดใสมาก เพราะมันเป็นครั้งเเรกที่เราชอบใครเเล้วเขาก็เหมือนจะชอบเรากลับ ตอนที่คุย MSN กัน พี่เขาก็หยอดตลอดนะ บอกพี่เขาก็มองเราอยู่เหมือนกัน อยากเห็นเราเหมือนกัน บอกให้เราเปลี่ยน Display เป็นรูปเรา เพราะอยากเห็นหน้าเรา โอ้ ตายๆๆๆ มือสั่นเลยตอนนั้น อันที่จริงเราก็เเอบเห็นเขามองมาที่กลุ่มเราเหมือนกัน เเต่เพื่อนเราก็มีคนน่ารักๆเยอะนะ คิดว่ามองเพื่อนในกลุ่ม ไม่คิดว่าเขาจะมองเรา พอได้รู้จักกัน คุยกัน เขาก็ชวนไปดูเขาเเข่งบาสตอนเย็น เราก็ตอบไปว่าเเบบไม่เเน่ใจ ต้องไปเรียนพิเศษต่อ เเต่ในใจเนี่ย ไปอยู่เเล้วค่าาาา ต้องโดดเรียนพิเศษก็จะไป (ไม่ดีนะ เด็กๆอย่าทำตาม 55)
ช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่มีความสุขมากจริงๆ ด้วยความที่เราไม่เคยเจออะไรเเบบนี้ก็เขินซิค่ะ เขินมาก ตอนคุยโทรศัพท์เราก็ไม่ค่อยคุย เพราะอยากฟังเสียงเขามากกว่า พอมาเรื่อยๆ เขาก็เริ่มเปลี่ยน จากที่เคยโทรมาทุกวัน ก็ไม่โทรมาบ้าง หายไปบ้าง ตอนนั้นเราก็ไม่รู้หรอกนะว่าเราเป็นอะไรกับพี่เขา เพราะเขาก็ไม่เคยขอเราเป็นเเฟน เเค่บอก คิดถึง เปิดเพลงให้ฟัง ส่งข้อความให้กัน มี่ชื่อเรียกเเทนกัน (ที่เเบบเป็นชื่อสมมติขึ้นมา รู้เฉพาะเราสองคน ) จนในที่สุดเขาก็หายไป หายไปนี่คือขาดการติดต่อนะ เเต่ก็เจอกันที่โรงเรียน เห็นหน้ากัน เเต่ไม่ได้คุยกัน โอ้ เจ็บจี๊ดดดดดดดด เรา งง ว่าเราทำอะไรผิด เราผิดตรงไหน ทำไมต้องหายไป เขาก็หายไปสักพักค่ะ หลังจากนั้นมาเราก็ได้ข่าวมาจากเพื่อนตลอดว่าพี่เขาเจ้าชู้นะ จีบสาวไปทั่ว คบใครได้ไม่นาน โอ้ ตายละ คุณเพื่อน เพิ่งมาบอกฉันซินะ เฮ่อออออออ ทำไงได้ละ ก็ชอบไปเเล้ว มากเเล้วด้วยดิ เลิกไม่ได้เเล้ว หลังจากนั้นเราก็มองเขาตลอดนะ เขาไปจีบผู้ ญ คนไหน เราก็รู้หมด ตามสืบหมด - - ก็อยากรู้นี่หว่าาาาา
เเละเเล้วก็มีพักหนึ่งที่เขาติดต่อเรากลับมา กลับมาคุยกับเรา เราก็ งง นะ เเต่เราก็คุยอ่ะ เขาบอกว่าที่เขาไปตอนนั้นเพราะเราพูดไม่เก่ง เวลาคุยโทรศัพท์เหมือนเขาคุยอยู่คนเดียว (เออ ก็พูดไม่เก่ง เพราะเขินเธอไง อยากฟังเสียงมากกว่า) เราก็พยายามพูดให้มากขึ้น เเต่นั่นแหล่ะ คิดว่าโอเคมั้ย มาคราวนี้เขาจะอยู่ตลอดไปมั้ย ไม่ค่ะ ไม่ เเล้วเขาก็ไปค่ะ เเล้วคิดว่าเราจะเลิกชอบมั้ย ไม่ค่ะ ไม่ เลิกไม่ได้ !!!!
เราก็ชอบเขาไปเรื่อยๆเเหล่ะ ลืมบอกซินะ ว่าพี่เขาอยู่ ม.6 เเล้ว เราอยู่ ม.4 อ่าว งี้ก็จบเเล้วดิ จากกันไปก็คงจะจบ เลิกชอบซินะ ไม่อ่ะ ไม่เลิกชอบ ถึงเขาจะทำเราเจ็บมากเเค่ไหน เราก็ยังชอบเขา ยังคอยเช็ค hi 5 Facebook ตลอดว่าเขาคุยกับใคร คบกับใคร เยอะมากนะ ผู้หญิงของพี่เเกเนี่ย
ปี 1 พี่เเกไปเรียนกรุงเทพ มีเเฟนคนนึง เราก็ต้องทนดูความหวานของเขาทั้งสอง ลงเพลง วิดีโอ ใน hi 5 ถ้ายังจำกันได้ ที่มันจะมีให้ใส่เพลง ให้ใส่รูป โอ้ ร้องไห้ไปไม่รู้เท่าไหร่นะ คือเพลงมันหวานมาก รูปก็หวานมาก หลังจากนั้นมาพี่เเกก็ซิ่วกลับมาเรียนที่ต่างจังหวัด ก็มีเเฟนตลอด มี มี เลิก เลิก หลายรอบมาก ระหว่างนั้นเราก็ติดต่อพี่เเกอ่ะ เคยมีหลายครั้งที่คิดว่าจะเลิกติดต่อไป เเต่ทำไม่ได้เลย กลับมาคุยตลอด เเต่ก็คุยเเบบพี่ น้อง กัน มีเล่นๆ หยอดๆ บ้าง
จนเราเข้ามหาวิทยาลัยที่กรุงเทพได้ เเล้วก็ไปเรียนที่กรุงเทพ เราก็ติดต่อพี่เขาบ้าง ผ่านทาง line chat บ้าง call คุยกันบ้าง video call บ้าง chat facebook Skype คุย ก็ติดต่อมาตลอด เเต่บางช่วงก็ขาดๆ หายๆ ไป เพราะบางช่วงเราก็ยุ่ง พี่เขาก็ยุ่ง ว่างๆถึงจะได้คุยกัน หรือ เอาจริงๆก็คือ ถ้าวันไหนที่เราอยากคุยเเล้วพี่เขาอยากคุยก็ถึงจะได้คุยกัน ในระหว่างนี้ พี่เขาก็มีเเฟนนะ เปลี่ยนไปหลายคนเเล้วด้วย เราก็รู้ว่าชื่ออะไร หน้าตาเป็นไง เพราะตามสืบในFacebook เราก็รู้นะว่ามันผิด เเต่เราก็รู้สึกดีจริงๆที่ได้คุยกับพี่เขา อาจจะไม่บ่อย เวลาที่ได้คุยก็ยิ้มได้ทุกครั้ง
มาถึงตอนนี้ช่วงวันหยุดเรากลับบ้านมา เราก็ไปเจอพี่เขา เราก็ว่าเรายังรู้สึกดีกับพี่เขาอยู่ เเต่คือในใจเราก็รู้ดีว่าพี่เเกมีเเฟนอยู่ เเล้วเมื่อไม่กี่วันมานี้ เราเห็นเเฟนพี่เเกเช็คอินว่าไปกินขนมกันที่ร้านร้านหนึ่ง ตอนนั้นพี่เขาไม่ตอบไลน์เรา เราก็เข้าใจเเล้วละ คือยังไงเขาก็มีเจ้าของ เเต่เวลาที่เราอยู่กับเขา เรามีความสุขนะ มันสุขเเบบหน่วงๆ มันจึงเป็นความรักที่ไม่ถึงกับสุข เป็นความทุกข์ที่ไม่ถึงกับเศร้า มาเป็นเพลงเลยครับ ตอนนั่งอยู่ด้วยกัน เพลงนี้ดังขึ้นมา ผมนี่เงิบเลยครับ 555
หลังจากนั้นเราก็ปิด FB ไป ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่อยากเห็นอะไรๆ ไม่อยากรับรู้อะไร ไม่รู้ว่าครั้งนี้เราจะทำเเบบนี้ไปได้ถึงเมื่อไหร่ เราจะเลิกติดต่อกับพี่เขาได้มั้ย จะไม่ไปเจออีกได้มั้ย เเต่การที่ต้องรับรู้ว่าเขามีแฟน เลิก เเล้วก็คบกับคนใหม่ เเล้วก็เลิกเเล้วก็คบใหม่ ทั้งๆที่เรายังรักเขา รู้สึกดีกับเขา มันเหนื่อยอ่ะ อีกใจเราก็อยากคุยกับเขา อยากทำเหมือนเดิม มันเป็นเเบบนี้มานานเเล้ว
เราไม่ซีเรียสหรอกนะ เเค่อยากฟังความคิดเห็นของคนอื่นว่าคิดยังไง