กดผิดชะงั้นนนนนนน ว่าจะพิมพ์ให้จบก่อนแล้วค่อยโพส T^T
เคยสงสัยหรือรู้สึกท้อกับการที่ตนเองเป็นเกย์ไหมครับ ความเหงาที่ถาถมเข้ามายิ่งโตคนยิ่งโดดเดี่ยวนี่คงจะเป็นความจริงสินะครับ
อันที่จริงผมได้คิดเรื่องนี้หมายถึงความรักมาได้ไม่นานนี่แหละครับเพราะตอน มัธยม มีเพื่อนเลยไม่ค่อยรู้สึกเหงาสักเท่าไหร่แต่เมื่อมาเจอสังคมที่โตขึ้นกลับพบว่านี่คงเป็นสังคมที่โตขึ้นโดดเดี่ยวมากขึ้น เลยได้คิดถึงสิ่งที่ต้องการนั้นคือหาใครสักคน หรือผมคงจะต้องการความรัก ที่เราต้องการมาอย่างแท้จริง
ขอย้อนเล่าประวัตินิดนึงนะครับคือตอนอยู่มปลายผมก้เคยมีแฟนนะครับเป็นผู้หญิง เราก็คบได้สักพักแล้วก้เลิกกันเพราะห่างเหินกันต่อมาพอผมขึ้น ม.6 ผมก้เกิดความรู้สึกแอบชอบเพื่อนห้องเดียวที่จะเพิ่งมาสนิทกันตอน ม.6 นี่แหละ เป็นเวลาแค่ปีเดียวแต่กลับเกิดความผุกผันที่ได้ทำงานร่วมกันผมก็ได้พบกับความรักจริงๆ เป็นความรักที่ไม่ได้เกี่ยวเนื่องจากหน้าตา เป้นความรู้สึกที่ผมรักมันอย่างใจจริง(ทั้งที่มันก็ไม่หล่อจะรักทำไมว่ะตู
)
ผมก้เฝ้าเพ้อ มโน งัดเอาออกมาทุกอย่าง ช่วยงานมันเต็มที่มีปัญหาอะไรผมก็เสนอตัวตลอด ผมเคยคิดว่าอยากจะกอดมันสักครั้งขอแค่กอด กอดจากหัวใจที่ผมต้องการ ผมไม่ต้องการจุบหรือการกอดแบบที่ลักกอดไรงี้ แต่ผมต้องการให้มันกอดด้วยความจริงใจของมันไม่ว่าจะฐานะเพื่อนรึว่าอะไรก้ตาม แต่สุดท้ายแล้วผมก็ไม่มีโอกาสนั้น ความรักครั้งนี้จึงเป็นความรักจริงๆครั้งของผมโดยการรักคนที่ไม่ได้รักเรา......
และเมื่อผมเข้ามหาลัย ด้านการเรียนผมไม่ค่อยมีปัญหา เพราะค่อนข้างชินกับการทำอะไรคนเดียวอยุ่แล้ว และได้มาอยุ่หอกับเพื่อน 2 คน ชึ่งเพื่อนคนนี่เค้าคงจะแอบชอบผมอยุ่ แต่ผมเคลียได้ไม่เป็นไร 5555555 แล้วยิ่งไป รด. ยิ่งเจอแต่คนหล่อๆ....... สมาธิฟุ้งช่านหมดแต่ละคน =,,= เง้อแต่ไม่เคยแสดงอาการนะครับ
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เล่านิดนึง เรียนรด ตอนสอบเค้าจะให้เขียนเลขที่ (ผลัดกันเขียน) ผมดันบังเอิ้ญ บังเอิญ ได้คู่กับคนที่ชอบพอดี โอยยย ผมนี่จำทุกคำพุดเลยที่เดียวหน้าแดงไปหมด แอ้บมาทั้งหมด หมดกัน 555555 เพ้อฮะอย่าสนใจ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้แต่ก็เสียใจนะอยากถามชื่อเล่น รุ้แต่ชื่อจริง 5555555 จดไว้ที่มือเลยเชียว ปัญหาของผมก้คือผมค่อนข้างจะคุยกับผุ้หญิงไม่ค่อยได้.....ชึ่งผมเห็นเกยืส่วนใหย่มักคุยกับผู้หญิง แต่ผม......
ทำให้ผมค่อนข้างจะมีเพื่อนน้อยยยยยยยย แต่นั้นไม่ใช่ปัญหา....
ชีวิตของผมก็ต่ามสูตรประสาคนโสดเลิกเรียนเข้าหอเล่นเน็ต อ่านหนังสือ เลยทำให้มีเวลานั่งคิดหลายๆอย่างในเรื่องของความรัก ว่าหรือว่าเราดุแมนไป(หรอ)เลยไม่มีคนเข้ามาเอาจริงๆ ก้ผิดที่ผมไม่ได้ยอมรับตัวเองกับคนอื่นว่าเป็นเกย์เพราะกลัว เลยไม่มีใครรุ้(รู้ไม่กี่คน)เพราะผมก็มีนิสัยทั่วๆไป เล่นเกม LOL (มาเล่นกันได้นะอับ) อ่านการตูน
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้พูดคุยเรื่องทะลึ่ง ชญ ก้ได้นะ แอ้บเนียนตอน ม.ปลาย เลยไม่รู้จะหาสังคมที่ไหนหรือว่าผมเรื่องมากไป ที่ไม่ชอบคนด่าไปๆมาๆ (TT ^ TT) แบบ
งั้น
งี้ ผิดหราาาาาาา เพราะผมยังไม่เคยมีแฟนเล้ยยยยยยยย (ผช)
[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้[Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้เรื่องอย่างว่าก้ไม่เคย TT ผช
แต่ผมก็ไม่ขอไรมากนะครับ แม้ว่ายังไม่รุ้ว่าตนเองรุกหรือรับ แต่ผมคิดว่าถ้าผมเจอคนที่ผมรักจริงๆแล้ว ผมคงเป็นได้ทั้งนั้นแหละครับบบบ 55555555
ผมเลยสงสัยนะครับว่าชีวิตคนเราที่เป็นเกย์นี่จะมีสมหวังสักครั้งไหม เชื่อในรักแท้ไหม หรือทุกคนแน่ใจหรือเปล่าว่าเป็นเกยื เพราะผมเคยเจอพี่คนหนึ่งเคยถามผม
ว่าเป็นไบหรือเปล่า แต่ผมก้ตอบตามควมรู้สึกของผมว่าผมชอบผุ้ชายครัชชชชชชชชชช แมนๆ 555555555 เพื่อนๆละครับมีประสบการณแบบไหนบ้างกับความรักที่ต้องปกปิด
ชีวิตน้อยๆ เหงาๆ เกย์โสด รู้สึกเหมือนกันไหมครับ
เคยสงสัยหรือรู้สึกท้อกับการที่ตนเองเป็นเกย์ไหมครับ ความเหงาที่ถาถมเข้ามายิ่งโตคนยิ่งโดดเดี่ยวนี่คงจะเป็นความจริงสินะครับ
อันที่จริงผมได้คิดเรื่องนี้หมายถึงความรักมาได้ไม่นานนี่แหละครับเพราะตอน มัธยม มีเพื่อนเลยไม่ค่อยรู้สึกเหงาสักเท่าไหร่แต่เมื่อมาเจอสังคมที่โตขึ้นกลับพบว่านี่คงเป็นสังคมที่โตขึ้นโดดเดี่ยวมากขึ้น เลยได้คิดถึงสิ่งที่ต้องการนั้นคือหาใครสักคน หรือผมคงจะต้องการความรัก ที่เราต้องการมาอย่างแท้จริง
ขอย้อนเล่าประวัตินิดนึงนะครับคือตอนอยู่มปลายผมก้เคยมีแฟนนะครับเป็นผู้หญิง เราก็คบได้สักพักแล้วก้เลิกกันเพราะห่างเหินกันต่อมาพอผมขึ้น ม.6 ผมก้เกิดความรู้สึกแอบชอบเพื่อนห้องเดียวที่จะเพิ่งมาสนิทกันตอน ม.6 นี่แหละ เป็นเวลาแค่ปีเดียวแต่กลับเกิดความผุกผันที่ได้ทำงานร่วมกันผมก็ได้พบกับความรักจริงๆ เป็นความรักที่ไม่ได้เกี่ยวเนื่องจากหน้าตา เป้นความรู้สึกที่ผมรักมันอย่างใจจริง(ทั้งที่มันก็ไม่หล่อจะรักทำไมว่ะตู
ผมก้เฝ้าเพ้อ มโน งัดเอาออกมาทุกอย่าง ช่วยงานมันเต็มที่มีปัญหาอะไรผมก็เสนอตัวตลอด ผมเคยคิดว่าอยากจะกอดมันสักครั้งขอแค่กอด กอดจากหัวใจที่ผมต้องการ ผมไม่ต้องการจุบหรือการกอดแบบที่ลักกอดไรงี้ แต่ผมต้องการให้มันกอดด้วยความจริงใจของมันไม่ว่าจะฐานะเพื่อนรึว่าอะไรก้ตาม แต่สุดท้ายแล้วผมก็ไม่มีโอกาสนั้น ความรักครั้งนี้จึงเป็นความรักจริงๆครั้งของผมโดยการรักคนที่ไม่ได้รักเรา......
และเมื่อผมเข้ามหาลัย ด้านการเรียนผมไม่ค่อยมีปัญหา เพราะค่อนข้างชินกับการทำอะไรคนเดียวอยุ่แล้ว และได้มาอยุ่หอกับเพื่อน 2 คน ชึ่งเพื่อนคนนี่เค้าคงจะแอบชอบผมอยุ่ แต่ผมเคลียได้ไม่เป็นไร 5555555 แล้วยิ่งไป รด. ยิ่งเจอแต่คนหล่อๆ....... สมาธิฟุ้งช่านหมดแต่ละคน =,,= เง้อแต่ไม่เคยแสดงอาการนะครับ [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ ปัญหาของผมก้คือผมค่อนข้างจะคุยกับผุ้หญิงไม่ค่อยได้.....ชึ่งผมเห็นเกยืส่วนใหย่มักคุยกับผู้หญิง แต่ผม......
ชีวิตของผมก็ต่ามสูตรประสาคนโสดเลิกเรียนเข้าหอเล่นเน็ต อ่านหนังสือ เลยทำให้มีเวลานั่งคิดหลายๆอย่างในเรื่องของความรัก ว่าหรือว่าเราดุแมนไป(หรอ)เลยไม่มีคนเข้ามาเอาจริงๆ ก้ผิดที่ผมไม่ได้ยอมรับตัวเองกับคนอื่นว่าเป็นเกย์เพราะกลัว เลยไม่มีใครรุ้(รู้ไม่กี่คน)เพราะผมก็มีนิสัยทั่วๆไป เล่นเกม LOL (มาเล่นกันได้นะอับ) อ่านการตูน [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้ เลยไม่รู้จะหาสังคมที่ไหนหรือว่าผมเรื่องมากไป ที่ไม่ชอบคนด่าไปๆมาๆ (TT ^ TT) แบบ
แต่ผมก็ไม่ขอไรมากนะครับ แม้ว่ายังไม่รุ้ว่าตนเองรุกหรือรับ แต่ผมคิดว่าถ้าผมเจอคนที่ผมรักจริงๆแล้ว ผมคงเป็นได้ทั้งนั้นแหละครับบบบ 55555555
ผมเลยสงสัยนะครับว่าชีวิตคนเราที่เป็นเกย์นี่จะมีสมหวังสักครั้งไหม เชื่อในรักแท้ไหม หรือทุกคนแน่ใจหรือเปล่าว่าเป็นเกยื เพราะผมเคยเจอพี่คนหนึ่งเคยถามผม
ว่าเป็นไบหรือเปล่า แต่ผมก้ตอบตามควมรู้สึกของผมว่าผมชอบผุ้ชายครัชชชชชชชชชช แมนๆ 555555555 เพื่อนๆละครับมีประสบการณแบบไหนบ้างกับความรักที่ต้องปกปิด