ช่วยถอดคำประพันธ์สองบทนี้ให้หน่อยค่ะ

ผมยาวยุ่งทิ้งไว้ไม่สางหวี สิ้นที่พึ่งแล้วจึงมีคนข่มเหง
อาวุธปากกล่าวดีมีคนเกรง ยิงให้เป้งเดียวถูกทุกทุกคำ
ของเข้าที่ออกที่ทางพิเศษ ถ้ารู้เหตุก็คงเห็นเป็นยังค่ำ
คว่ำหงายตำตอกบอกแล้วจำ กลางคืนกลางวันร่ำอยู่อัตรา
*ต้องการด่วนมากเลย ช่วยหน่อยน้าค้าTT