คือเธอ

สุริเยศส่องฟ้านภาพร่าง
เมื่อขาดนางคู่ชิดจิตสลัว
ศศิธรหลบฟ้านภามัว
มิหวาดกลัวอุราสว่างเพราะนางเคียง

วันเวลาผันผ่านเนิ่นนานนับ
แม้ชั่วกัปป์กัลล์ไกลไวกว่าเสียง
สิ่งต่างต่างต่างมิด้อยมาร้อยเรียง
ฉันขอเพียงนับหนึ่งซึ่งคือเธอ./

       ---------------------