เห็นข่าวเรื่องที่มีการจับกุมรถติดไซเรนโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้ว ส่วนตัวคิดว่าอยากจะให้มีกฎหมายควบคุมการปฏิบัติหน้าที่และการขับขี่รถฉุกเฉินทั้งหลายไม่ว่าจะเป็นรถของโรงพยาบาลทั้งของรัฐและเอกชน รวมไปถึงพวกมูลนิธิกู้ภัยต่างๆ และศูนย์การแพทย์ เพราะต้องขอบอกเลยว่าทุกวันนี้รถฉุกเฉินถือว่าเป็นรถที่ได้รับการยกเว้นจาก พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ. 2522 ไม่ต้องปฏิบัติตามกฎจราจรมาตรา 75 ดังนี้
มาตรา 75 ในขณะที่ผู้ขับขี่ขับรถฉุกเฉินไปปฏิบัติหน้าที่ผู้ขับขี่มีสิทธิดังนี้
(1) ใช้ไฟสัญญาณแสงวับวาบ ใช้เสียงสัญญาณไซเรน หรือเสียงสัญญาณ อย่างอื่นตามที่อธิบดีกำหนดไว้
(2) หยุดรถหรือจอดรถ ณ ที่ห้ามจอด
(3) ขับรถเกินอัตราความเร็วที่กำหนดไว้
(4) ขับรถผ่านสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรใด ๆ ที่ให้รถหยุด แต่ต้องลดความเร็วของรถให้ช้าลงตามสมควร
(5) ไม่ต้องปฏิบัติตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ หรือข้อบังคับการจราจร เกี่ยวกับช่องเดินรถ ทิศทางของการขับรถหรือการเลี้ยวที่กำหนดไว้
ในการปฏิบัติตามวรรคหนึ่งผู้ขับขี่ต้องใช้ความระมัดระวังตามควรแก่กรณี
แต่ด้วยความที่เป็นรถฉุกเฉิน ต้องได้รับการยกเว้นตามกฎหมายเนื่องด้วยเหตุอันจำเป็นแห่งชีวิต มันก็เหมือนเป็นดาบสองคม เพราะว่าการที่พวกรถฉุกเฉินนั้นซึ่งในบางทีก็อาจจะไม่มีคนเจ็บ ก็มักจะมีพฤติกรรมที่เห็นแก่ตัวด้วยการเปิดไซเรนขอทาง ทั้งๆที่การจราจรสุดแสนจะคับคั่ง หลายคนอาจจะเคยเจอปัญหาแบบนี้แต่ก็ไม่สนใจ เพราะอาจจะเข้าใจว่า"ก็คงจะมีคนเจ็บ" รวมถึงการขับขี่ที่ไม่ระวังก็อาจนำไปสู่อุบัติเหตุจากที่จะพาผู้บาดเจ็บไปส่งโรงพยาบาล ก็อาจจะเกิดเรื่องเศร้าขึ้นได้ แลเรื่องนี้สำคัญที่สุดซึ่งผมก็ไม่ทราบนะว่าปัจจุบันกรมการขนส่งทางบกเค้าจะมีใบขับขี่ประเภทรถฉุกเฉิน คือถ้ายังไม่มีก็อยากให้มี เพราะแน่นอนว่าคนที่จะมาขับรถฉุกเฉิน จะต้องมีทักษะ ความคิด ทัศนคติ และสติ เพราะอย่างที่บอกเพียงเสี้ยวนาทีก็เกิดเรื่องเศร้าได้ โดยเฉพาะมูลนิธิกู้ภัยตามต่างจังกวัดให้เด็กอายุประมาณไม่ถึง 18 ปี มาขับรถกู้ภัย ซึ่งต้องขอบอกไม่ควรอย่างยิ่งเพราะเด็กนั้นยังขาดภาวะเรื่องความคิดและการตัดสินใจ
สุดท้ายนี้ผมคิดว่าถ้าหากประเทศไทยมีกฎหมายเกี่ยวกับรถฉุกเฉิน ก็จะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยลดอุบัติเหตุ ความสูญเสีย และการกระทบกระทั่งระหว่างผู้ใช้รถใช้ถนน ได้ดีเลยทีเดียว
คิดว่าควรจะมีกฎหมายที่ว่าด้วยรถฉุกเฉิน
มาตรา 75 ในขณะที่ผู้ขับขี่ขับรถฉุกเฉินไปปฏิบัติหน้าที่ผู้ขับขี่มีสิทธิดังนี้
(1) ใช้ไฟสัญญาณแสงวับวาบ ใช้เสียงสัญญาณไซเรน หรือเสียงสัญญาณ อย่างอื่นตามที่อธิบดีกำหนดไว้
(2) หยุดรถหรือจอดรถ ณ ที่ห้ามจอด
(3) ขับรถเกินอัตราความเร็วที่กำหนดไว้
(4) ขับรถผ่านสัญญาณจราจรหรือเครื่องหมายจราจรใด ๆ ที่ให้รถหยุด แต่ต้องลดความเร็วของรถให้ช้าลงตามสมควร
(5) ไม่ต้องปฏิบัติตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ หรือข้อบังคับการจราจร เกี่ยวกับช่องเดินรถ ทิศทางของการขับรถหรือการเลี้ยวที่กำหนดไว้
ในการปฏิบัติตามวรรคหนึ่งผู้ขับขี่ต้องใช้ความระมัดระวังตามควรแก่กรณี
แต่ด้วยความที่เป็นรถฉุกเฉิน ต้องได้รับการยกเว้นตามกฎหมายเนื่องด้วยเหตุอันจำเป็นแห่งชีวิต มันก็เหมือนเป็นดาบสองคม เพราะว่าการที่พวกรถฉุกเฉินนั้นซึ่งในบางทีก็อาจจะไม่มีคนเจ็บ ก็มักจะมีพฤติกรรมที่เห็นแก่ตัวด้วยการเปิดไซเรนขอทาง ทั้งๆที่การจราจรสุดแสนจะคับคั่ง หลายคนอาจจะเคยเจอปัญหาแบบนี้แต่ก็ไม่สนใจ เพราะอาจจะเข้าใจว่า"ก็คงจะมีคนเจ็บ" รวมถึงการขับขี่ที่ไม่ระวังก็อาจนำไปสู่อุบัติเหตุจากที่จะพาผู้บาดเจ็บไปส่งโรงพยาบาล ก็อาจจะเกิดเรื่องเศร้าขึ้นได้ แลเรื่องนี้สำคัญที่สุดซึ่งผมก็ไม่ทราบนะว่าปัจจุบันกรมการขนส่งทางบกเค้าจะมีใบขับขี่ประเภทรถฉุกเฉิน คือถ้ายังไม่มีก็อยากให้มี เพราะแน่นอนว่าคนที่จะมาขับรถฉุกเฉิน จะต้องมีทักษะ ความคิด ทัศนคติ และสติ เพราะอย่างที่บอกเพียงเสี้ยวนาทีก็เกิดเรื่องเศร้าได้ โดยเฉพาะมูลนิธิกู้ภัยตามต่างจังกวัดให้เด็กอายุประมาณไม่ถึง 18 ปี มาขับรถกู้ภัย ซึ่งต้องขอบอกไม่ควรอย่างยิ่งเพราะเด็กนั้นยังขาดภาวะเรื่องความคิดและการตัดสินใจ
สุดท้ายนี้ผมคิดว่าถ้าหากประเทศไทยมีกฎหมายเกี่ยวกับรถฉุกเฉิน ก็จะเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยลดอุบัติเหตุ ความสูญเสีย และการกระทบกระทั่งระหว่างผู้ใช้รถใช้ถนน ได้ดีเลยทีเดียว