ผมไม่เข้าใจผู้หญิงครับ บางวันเขาก็มองมา บางวันก็เมินเฉย เขาคิดอะไรอยู่ ขอถามคุณผู้หญิงหน่อยครับ???

มันเริ่มจากวันแรกผมนั่งกินข้าวอยู่เฉยๆลมพัดเย็นๆ มองเหม่อ มองไปมองมาก็เจอสายตาคู่นึงจ้องผมอยู่ แล้วผมก็จ้องกลับไป เขาก็หลบสายตาผม วันนั้นผมยังไม่ได้คิดอะไร พอครั้งที่สองเวลาผ่านไปสองสามวัน เขาก็ยังมองผมกินข้าวเหมือนเดิม แต่ช่วงโต๊ะจะไกลกว่าวันแรก ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไร   พอครั้งที่สามเวลาผ่านไปเดือนนึงได้ ผมนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โต๊ะไม้ ขณะพักสายตา ผมเห็นผู้หญิงตัวเล็กเดินผ่านมาแต่ไกล(ในใจบอกว่าน่ารักจัง) ผมก็จ้องเธอตั้งแต่อยู่ไกล จนเธอเริ่มเข้ามาไกลโต๊ะ(เห้ย นั่นมันน้องคนนั้นนี่หน่า) ผมรีบมองไปในที่อื่นทันที(ทำไมถึงเขินก็ไม่รู้) แต่พอเธอเดินผ่านโต๊ะ ผมก็รวบรวมความกล้าแล้วจ้องเธอ เธอก็หันมาทักทายด้วยสายตาเล็กๆ และเธอก็เดินผ่านไป แต่เธอทิ้งศรทองปักหัวใจผมอยู่ ผมหลงรักน้องเขาเข้าแล้ว ..............และเวลาก็ผ่านมาสี่เดือน ผมมักจะเจอน้องเขาบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากมองน้องเขา วันไหนน้องเขามองมา ผมก็จะรู้สึกดี แต่วันไหนเขาเมินเฉย ผมก็จะอ้างว้างเปล่าเปลี่ยว แต่สวนใหญ่เขาก็จะมองมา ............แต่สองวันมานี่น้องเขาไม่มองผมเลย ผมก็รู้นะว่าน้องเขาเห็นผม แต่พอเดินผ่านมาใกล้ๆก็ไม่มีสายตาคู่นั้น เหมือนผมเป็นอากาศ...................ผมไม่เข้าใจเธอจริงๆ

มีผู้หญิงคนในเคยทำแบบนี้บ้างครับ คิดอะไรกันอยู่หรอครับบอกผมที??