เห็นกระทู้ "รีวิว ความแย่ ทัวร์เกาหลี Travel Design Air โดยสายการบิน Business Air ** คุณหลอกดาว" ของคุณ Janedo3 เลยขอแบ่งปันประสบการณ์ส่วนตัวของเรากับสายการบินนี้เหมือนกัน แต่ขอออกตัวก่อนว่าเราไม่มีเจตนาจะ discredit ใครนะคะ เพียงแต่อยากให้คุณๆที่จะเดินทางไปปท.ไหนก็ตามได้ตัดสินใจดีๆ และสายการบินหลายสายเองก็จะได้เข้าใจหัวอกและความจำเป็นของลูกค้าและเผื่อว่าจะได้นำไปปรับปรุงด้วยค่ะ
เรื่องที่เราจะเล่าจะแบ่งเป็น 3 ตอนเท่านั้นค่ะ เป็นตอนขาออกประเทศ ขาเข้าไทย และเหตุผลเบื้องลึกจากคนวงใน(ที่เรามาทราบจากเพื่อนที่ทำธุรกิจบ.ทัวร์ตปท.ทีหลังว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้)
ก่อนอื่นขออนุญาตออกตัวก่อนว่าปกติเวลาเราบินไปเกาหลีเราชอบบินเองเที่ยวเองมากกว่า เหตุผลคงเหมือนกับหลายๆท่านที่ไม่อยากเที่ยวตามตารางทัวร์ เราอยากมีอิสระที่จะได้กินได้เที่ยวที่ไหนๆมากกว่าและได้นอนตื่นสาย555 คือไม่ต้องรีบไง อันนี้แม่เราคอนเฟิร์มด้วยว่านอนที่เกาหลีแล้วตื่นมารู้สึกได้เลยว่านอนเต็มอิ่ม(แต่แม่นอนตื่นไม่สาย)และตื่นมาแล้วก็ผิวพรรณดี มิน่าคนเกาหลีผิวสวยใส นอกเรื่องละ อย่างนั้นเราเลยไม่มีประสบการณ์ไปกะทัวร์ของบ.ที่เพื่อนคุณ Janedo3 ได้ใช้บริการ แต่ได้ใช้บริการสายการบินนี้อยู่หลายครั้งเหมือนกัน ซึ่งสภาพเครื่องก็ยอมรับว่าเก่าแต่บริการของพนักงานต้อนรับตั้งแต่เคาเตอร์เช็กอินและบนเครื่องนี้ดีเราพอใจนะ และถ้าเทียบเรื่องราคาจะว่าไปราคาของผู้โดยสารที่บินเองก็ไม่ต่างจากเครื่อง KE หรือ OZ เท่าไร เพียงแต่มันให้ความรู้สึกดีไงที่ราคาดีกว่า(เป็นไปตามประสาอ่ะเนอะ ให้ราคาดีกว่าถูกกว่าแม้นิดหน่อยก็รู้สึกดีแล้ว) อีกอย่างคือคนไทยบินเยอะรู้สึกอุ่นใจ แต่ตอนนี้อิชั้นโบกมือลาขาดค่ะ
เหตุให้ลาขาดของสายการบินนี้คือ ทริปนั้นเราตั้งใจจะไปดูละครเวทีซึ่งตามเวลาเกาหลีแล้วจะเล่นประมาณ 4 โมงเย็น ซึ่งไฟลท์จะออกจากไทยประมาณเที่ยงคืนก็จะถึงเกาหลีเช้า 7-8 โมง เราก็จะมีเวลาเที่ยวเล่นได้ตามใจก่อนไปดูละคร ทริปนี้เราพาพ่อกะแม่ไปด้วย พอถึงวันเดินทางที่สนบ.สุวรรณภูมิปรากฎว่าบนบอร์ดประกาศว่าเครื่องดีเลย์เป็นตี 2 เราก็โอเคชิลล์ชิลล์แค่ 2 ชม.เอง พอตี 2 ก็ประกาศดีเลย์ออกไปแต่ยอมให้ผดส.เช็กอินได้พร้อมกับการขอโทษด้วยบัตรคูปองรับประทานอาหารในสนบ.ตามสนราคาที่กำหนดในบัตร(อันนี้ตอนหลังที่อยู่ข้างในเราเลือกเป็นพิซซ่าถาดกลางกะเบอร์เกอร์ยักษ์พร้อมไก่ทอด และรับประทานกันอย่างอึนๆ 3 คนพ่อแม่ลูกเพื่ออะไรน้อ ตอนตี 2 เนี่ยนะมานั่งกินพิซซ่า เหอเหอ)
ต่อค่ะ เราก็ดีใจว่าคงได้บินแล้ว ปรากฏว่ายังมีดีเลย์ออกไปอีกเรื่อยๆ ซึ่งตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคุณพี่ Tom Hank นิดๆในหนังเรื่อง The Terminal คือเช็กอินออกตม.ไปแล้วไง แล้วก็ไปค้างเติ่งอยู่ข้างใน จะออกมาข้างนอกกลับไปนอนบ้านก็ไม่ได้ จะเข้าไปคบ.ก็ไม่ได้อีก เราต้องนอนอยู่ที่สนบ.อย่างนั้นน่ะ และเจ้าการนอนที่สนบ.นี่ก็ไม่น่าสนุกเลยนะ จะเหยียดแข้งเหยียมขานอนผึ่งพุงก็ไม่ได้ อย่างน้อยที่สนบ.ของไทยเราคนไทยก็ต้องรักษาภาพลักษณ์นี้ด เลยต้องขดตัวนอนบนเก้าอี้ แต่เราเห็นเพื่อนๆต่างชาติบางคนนี้นอนเหยียดยาวไปกะพื้นเลย หรือบางคนโชคดีหน่อยมาก่อนก็จะเลือกโซฟาที่นุ่มนิ่มเป็นที่พักกายชั่วคราวในคืนนั้น ส่วนเรื่องของเราที่น่าสงสารที่สุดคือพ่อแม่เราต้องมาขดตัวนอนบนเก้าอี้ และอีกอย่างที่ไม่สนุกคือคุณจะไม่มีทางหลับได้สนิทหรอก เพราะต้องคอยฟังประกาศเรียกขึ้นเครื่องหรือคอยเดินไปเช็กที่บอร์ดว่าเค้าจะเรียกขึ้นเครื่องเมื่อไรว้า และสวรรค์ก็โปรดตอน 7 โมงมีประกาศให้ขึ้นเครื่องได้ โอ้ว บ๊ายบายไทยแลนด์ รักนะแต่ขอน้องโบยบินไปก่อนนะจ๊ะ อีกอาทิตย์นึงเรากลับมาเจอกันนะ
นั่นคือเหตุการณ์ตอนขาออกประเทศ ยัง.......ยังไม่หมด ไอเราก็นึกว่าดีเลย์แบบลองเทอมจะหมดแล้ว ก็ให้นึกขำๆเอาไว้ไปเล่าให้เพื่อนฝูงฟัง ปกติจะเคยเจอดีเลย์แค่ชม.2 ชม. นี่ลากยาวไป 7 ชม.คนไม่พิเศษเค้าไม่เจอแบบนี้นะจ๊ะ อันนี้เตรียมไลน์เม้าท์กะเพื่อนละ
ตอนหน้าเราจะมาต่อตอนขาออกจากอินชอนและเข้าไทยนะ เพื่อนๆเข้ามาแชร์ต่อกันได้นะคะ เราอยากทราบว่าใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างป่าว
ป.ล.
1.หากมีท่านใดติดตามกระทู้คืนนี้ แล้วเรายังไม่มาเล่าต่อตอน 2 อย่าเพิ่งโล้งเล้งเรานะ เพราะดึกมากแล้ว ไว้เรามาเล่าต่อพรุ่งนี้สายๆนะคะ
2.หากเราติดแท็กกระทู้ผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ แบบมือใหม่น่ะฮ่ะ
ประสบการณ์ดีเลย์เกือบ 15 ชม.กับสายการบินโลว์คอสต่างประเทศ และเหตุผลเบื้องลึกจากคนใน
เรื่องที่เราจะเล่าจะแบ่งเป็น 3 ตอนเท่านั้นค่ะ เป็นตอนขาออกประเทศ ขาเข้าไทย และเหตุผลเบื้องลึกจากคนวงใน(ที่เรามาทราบจากเพื่อนที่ทำธุรกิจบ.ทัวร์ตปท.ทีหลังว่าทำไมถึงได้เป็นแบบนี้)
ก่อนอื่นขออนุญาตออกตัวก่อนว่าปกติเวลาเราบินไปเกาหลีเราชอบบินเองเที่ยวเองมากกว่า เหตุผลคงเหมือนกับหลายๆท่านที่ไม่อยากเที่ยวตามตารางทัวร์ เราอยากมีอิสระที่จะได้กินได้เที่ยวที่ไหนๆมากกว่าและได้นอนตื่นสาย555 คือไม่ต้องรีบไง อันนี้แม่เราคอนเฟิร์มด้วยว่านอนที่เกาหลีแล้วตื่นมารู้สึกได้เลยว่านอนเต็มอิ่ม(แต่แม่นอนตื่นไม่สาย)และตื่นมาแล้วก็ผิวพรรณดี มิน่าคนเกาหลีผิวสวยใส นอกเรื่องละ อย่างนั้นเราเลยไม่มีประสบการณ์ไปกะทัวร์ของบ.ที่เพื่อนคุณ Janedo3 ได้ใช้บริการ แต่ได้ใช้บริการสายการบินนี้อยู่หลายครั้งเหมือนกัน ซึ่งสภาพเครื่องก็ยอมรับว่าเก่าแต่บริการของพนักงานต้อนรับตั้งแต่เคาเตอร์เช็กอินและบนเครื่องนี้ดีเราพอใจนะ และถ้าเทียบเรื่องราคาจะว่าไปราคาของผู้โดยสารที่บินเองก็ไม่ต่างจากเครื่อง KE หรือ OZ เท่าไร เพียงแต่มันให้ความรู้สึกดีไงที่ราคาดีกว่า(เป็นไปตามประสาอ่ะเนอะ ให้ราคาดีกว่าถูกกว่าแม้นิดหน่อยก็รู้สึกดีแล้ว) อีกอย่างคือคนไทยบินเยอะรู้สึกอุ่นใจ แต่ตอนนี้อิชั้นโบกมือลาขาดค่ะ
เหตุให้ลาขาดของสายการบินนี้คือ ทริปนั้นเราตั้งใจจะไปดูละครเวทีซึ่งตามเวลาเกาหลีแล้วจะเล่นประมาณ 4 โมงเย็น ซึ่งไฟลท์จะออกจากไทยประมาณเที่ยงคืนก็จะถึงเกาหลีเช้า 7-8 โมง เราก็จะมีเวลาเที่ยวเล่นได้ตามใจก่อนไปดูละคร ทริปนี้เราพาพ่อกะแม่ไปด้วย พอถึงวันเดินทางที่สนบ.สุวรรณภูมิปรากฎว่าบนบอร์ดประกาศว่าเครื่องดีเลย์เป็นตี 2 เราก็โอเคชิลล์ชิลล์แค่ 2 ชม.เอง พอตี 2 ก็ประกาศดีเลย์ออกไปแต่ยอมให้ผดส.เช็กอินได้พร้อมกับการขอโทษด้วยบัตรคูปองรับประทานอาหารในสนบ.ตามสนราคาที่กำหนดในบัตร(อันนี้ตอนหลังที่อยู่ข้างในเราเลือกเป็นพิซซ่าถาดกลางกะเบอร์เกอร์ยักษ์พร้อมไก่ทอด และรับประทานกันอย่างอึนๆ 3 คนพ่อแม่ลูกเพื่ออะไรน้อ ตอนตี 2 เนี่ยนะมานั่งกินพิซซ่า เหอเหอ)
ต่อค่ะ เราก็ดีใจว่าคงได้บินแล้ว ปรากฏว่ายังมีดีเลย์ออกไปอีกเรื่อยๆ ซึ่งตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคุณพี่ Tom Hank นิดๆในหนังเรื่อง The Terminal คือเช็กอินออกตม.ไปแล้วไง แล้วก็ไปค้างเติ่งอยู่ข้างใน จะออกมาข้างนอกกลับไปนอนบ้านก็ไม่ได้ จะเข้าไปคบ.ก็ไม่ได้อีก เราต้องนอนอยู่ที่สนบ.อย่างนั้นน่ะ และเจ้าการนอนที่สนบ.นี่ก็ไม่น่าสนุกเลยนะ จะเหยียดแข้งเหยียมขานอนผึ่งพุงก็ไม่ได้ อย่างน้อยที่สนบ.ของไทยเราคนไทยก็ต้องรักษาภาพลักษณ์นี้ด เลยต้องขดตัวนอนบนเก้าอี้ แต่เราเห็นเพื่อนๆต่างชาติบางคนนี้นอนเหยียดยาวไปกะพื้นเลย หรือบางคนโชคดีหน่อยมาก่อนก็จะเลือกโซฟาที่นุ่มนิ่มเป็นที่พักกายชั่วคราวในคืนนั้น ส่วนเรื่องของเราที่น่าสงสารที่สุดคือพ่อแม่เราต้องมาขดตัวนอนบนเก้าอี้ และอีกอย่างที่ไม่สนุกคือคุณจะไม่มีทางหลับได้สนิทหรอก เพราะต้องคอยฟังประกาศเรียกขึ้นเครื่องหรือคอยเดินไปเช็กที่บอร์ดว่าเค้าจะเรียกขึ้นเครื่องเมื่อไรว้า และสวรรค์ก็โปรดตอน 7 โมงมีประกาศให้ขึ้นเครื่องได้ โอ้ว บ๊ายบายไทยแลนด์ รักนะแต่ขอน้องโบยบินไปก่อนนะจ๊ะ อีกอาทิตย์นึงเรากลับมาเจอกันนะ
นั่นคือเหตุการณ์ตอนขาออกประเทศ ยัง.......ยังไม่หมด ไอเราก็นึกว่าดีเลย์แบบลองเทอมจะหมดแล้ว ก็ให้นึกขำๆเอาไว้ไปเล่าให้เพื่อนฝูงฟัง ปกติจะเคยเจอดีเลย์แค่ชม.2 ชม. นี่ลากยาวไป 7 ชม.คนไม่พิเศษเค้าไม่เจอแบบนี้นะจ๊ะ อันนี้เตรียมไลน์เม้าท์กะเพื่อนละ
ตอนหน้าเราจะมาต่อตอนขาออกจากอินชอนและเข้าไทยนะ เพื่อนๆเข้ามาแชร์ต่อกันได้นะคะ เราอยากทราบว่าใครเคยเจออะไรแบบนี้บ้างป่าว
ป.ล.
1.หากมีท่านใดติดตามกระทู้คืนนี้ แล้วเรายังไม่มาเล่าต่อตอน 2 อย่าเพิ่งโล้งเล้งเรานะ เพราะดึกมากแล้ว ไว้เรามาเล่าต่อพรุ่งนี้สายๆนะคะ
2.หากเราติดแท็กกระทู้ผิดต้องขออภัยด้วยนะคะ แบบมือใหม่น่ะฮ่ะ